Nauugnay na mga Salita ng Diyos:

Sa ngayon, karamihan sa mga tao ay walang ganoong pagkatanto. Naniniwala sila na ang pagdurusa ay walang halaga, at na itinatakwil sila ng mundo, magulo ang buhay nila sa tahanan, hindi nalulugod ang Diyos sa kanila, at madilim ang kinabukasan nila. Gusto pa nga ng ilang tao na mamatay kapag nagdurusa sila sa isang partikular na antas. Hindi ito tunay na pagmamahal sa Diyos; ang gayong mga tao ay mga duwag, wala silang pagtitiyaga, sila ay mahina ang loob at walang kakayahan! Inaasam ng Diyos na mahalin Siya ng tao, ngunit kapag lalo Siyang minamahal ng tao, lalong tumitindi ang pagdurusa ng tao, at kapag lalo Siyang minamahal ng tao, lalong tumitindi ang mga pagsubok sa tao. Kung minamahal mo Siya, bawat uri ng pagdurusa ay darating sa iyo—at kung hindi mo Siya mahal, marahil ay magiging maayos ang lahat para sa iyo at lahat ay magiging payapa sa paligid mo. Kapag minamahal mo ang Diyos, madarama mo palagi na marami sa paligid mo ang hindi mo makakayanan. At dahil ang iyong tayog ay napakababa, ikaw ay pipinuhin, at hindi mo makakayang palugurin ang Diyos—palagi mong madarama na napakatayog ng mga layunin ng Diyos, na hindi kayang abutin ng tao ang mga ito. Dahil sa lahat ng ito, ikaw ay pipinuhin—dahil maraming kahinaan sa loob mo, at sa maraming aspekto, hindi mo kayang tugunan ang mga layunin ng Diyos, pipinuhin ka nang panloob. Ngunit kailangan ninyong makita nang malinaw na ang pagdadalisay ay natatamo lamang sa pamamagitan ng pagpipino. Kaya, sa mga huling araw na ito ay kailangan ninyong magpatotoo para sa Diyos. Gaano man kalaki ang inyong pagdurusa, dapat kayong magpatuloy hanggang sa kahuli-hulihan, at maging sa inyong huling hininga, kailangan ninyong maging tapat sa Diyos at magpasailalim sa pamamatnugot ng Diyos; ito lamang ang tunay na pagmamahal sa Diyos, at ito lamang ang malakas at matunog na patotoo.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Sa Pagdanas Lamang ng Masasakit na Pagsubok Mo Malalaman ang Pagiging Kaibig-ibig ng Diyos

Huwag kang masiraan ng loob, huwag manghina, at ipapamalas Ko ang mga bagay sa iyo. Ang daan tungo sa kaharian ay hindi masyadong patag—walang ganyan kadali! Nais ninyo na madaling magkamit ng mga pagpapala, hindi ba? Ngayon, ang bawat tao ay magkakaroon ng mapapait na pagsubok na haharapin. Kung wala ang ganitong mga pagsubok, ang mapagmahal na pusong taglay ninyo para sa Akin ay hindi titibay at hindi kayo magkakaroon ng tunay na pag-ibig para sa Akin. Kahit na binubuo lamang ang mga pagsubok na ito ng maliliit na bagay, dapat pumasa ang lahat ng tao sa mga pagsubok na ito; magkakaiba lamang ang tindi ng mga pagsubok. Ang mga pagsubok ay pagpapala mula sa Akin, at ilan sa inyo ang malimit na lumuluhod sa harap Ko, humihingi ng Aking pagpapala? Mga hangal na bata! Lagi ninyong iniisip na ang ilang salitang magandang pakinggan ay katumbas ng Aking pagpapala, gayunman ay hindi ninyo kailanman pinaniniwalaan na ang kapaitan ang Aking pagpapala. Ang mga nakikibahagi sa Aking kapaitan ay tiyak na makikibahagi sa Aking katamisan. Iyan ang Aking pangako at Aking pagpapala sa inyo.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Mga Pagbigkas ni Cristo sa Pasimula, Kabanata 41

Kapag ang Diyos ay gumagawa upang pinuhin ang tao, nagdurusa ang tao. Kapag mas matindi ang pagpipino sa tao, mas lalong lumalaki ang kanyang mapagmahal-sa-Diyos na puso, at mas lalong mabubunyag sa kanya ang dakilang kapangyarihan ng Diyos. Sa kabaligtaran, habang mas kakaunti ang nararanasang pagpipino ng isang tao, mas lumiliit ang kanyang mapagmahal-sa-Diyos na puso, at mas kaunti ang nabubunyag na dakilang kapangyarihan ng Diyos sa kanya. Habang mas tumitindi ang pagpipino at pasakit sa isang tao at habang mas nadadagdagan ang pagpapahirap na dinaranas niya, mas lalalim ang kanyang magiging pagmamahal sa Diyos, magiging mas tunay ang kanyang pananalig sa Diyos, at mas lalalim ang kanyang pagkakilala sa Diyos. Sa iyong mga karanasan, makikita mo na iyong mga tao na sumasailalim sa labis na pagpipino at pagdurusa, na pinupungusan at dinidisiplina nang husto, ay may masidhing pagmamahal sa Diyos at mas malalim at lubusang pagkakilala sa Diyos. Ang mga hindi pa nakaranas na mapungusan ay may mababaw lamang na pagkakilala. Ang masasabi lamang nila, “Napakabuti ng Diyos, pinagkakalooban Niya ng biyaya ang mga tao upang matamasa nila Siya.” Kung naranasan nilang mapungusan at madisiplina, nagagawa nilang magsalita tungkol sa tunay na pagkakilala sa Diyos. Kaya habang mas kamangha-mangha ang gawain ng Diyos sa tao, mas mahalaga at makabuluhan ito. Kapag mas hindi mo ito maarok at mas hindi ito tumutugma sa iyong mga kuru-kuro, mas nagagawa kang lupigin, kamtin, at gawing perpekto ng gawain ng Diyos. Napakalaki ng kabuluhan ng gawain ng Diyos! Kung hindi pinino ng Diyos ang tao sa ganitong paraan, kung hindi Siya gumawa ayon sa pamamaraang ito, hindi magiging epektibo at mawawalan ng kabuluhan ang gawain ng Diyos. Naroroon ang ekstraordinaryong kabuluhan ng kung ano ang binanggit noong araw—ang pagpili at pagkakamit ng Diyos sa grupong ito, at paggawang ganap sa kanila sa mga huling araw. Kapag mas malaki ang gawaing isinasagawa Niya sa inyo, mas malalim at mas dalisay ang inyong pagmamahal sa Diyos. Kapag mas dakila ang gawain ng Diyos, mas nagagawa ng tao na maunawaan nang bahagya ang Kanyang karunungan at mas malalim ang pagkakilala ng tao sa Kanya.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Iyong mga Gagawing Perpekto ay Kailangang Sumailalim sa Pagpipino

Dapat kang magdusa ng paghihirap para sa katotohanan, dapat mong isakripisyo ang iyong sarili para sa katotohanan, dapat kang magtiis ng kahihiyan para sa katotohanan, at dapat kang dumanas ng higit pang pagdurusa para magkamit ng higit pang katotohanan. Ito ang dapat mong gawin. Hindi mo dapat itapon ang katotohanan alang-alang sa pagtatamasa ng pagkakasundo ng pamilya, at hindi mo dapat iwala ang dangal at integridad ng buong buhay mo alang-alang sa pansamantalang kasiyahan. Dapat mong hangarin ang lahat ng maganda at mabuti, at dapat mong hangarin ang isang landas sa buhay na higit na makabuluhan. Kung namumuhay ka ng ganoong kaordinaryo at kamakamundong buhay, at wala kang anumang layong hinahangad, hindi ba’t pagsasayang ito ng iyong buhay? Ano ba ang iyong makakamtan mula sa ganitong pamumuhay? Dapat mong talikuran ang lahat ng kasiyahan ng laman alang-alang sa isang katotohanan, at hindi mo dapat itapon ang lahat ng katotohanan alang-alang sa kaunting kasiyahan. Ang ganitong mga tao ay walang integridad o dangal; walang kabuluhan ang kanilang pag-iral!

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Ang mga Karanasan ni Pedro: Ang Kanyang Kaalaman sa Pagkastigo at Paghatol

Pagdating sa pagtanggap sa paghatol ng mga salita ng Diyos, huwag kang matakot na magdusa ng pasakit sa iyong puso, huwag kang matakot na mawala ang iyong dignidad at mapahiya kapag inilalantad ka ng mga salita ng Diyos, at higit pa rito, huwag kang matakot na malantad ang iyong mga pangit na kalagayan at na makilatis ng iba ang mga ito. Tanging sa pagdanas ng mga pasakit na ito mo makikilala ang iyong mga tiwaling disposisyon, makikilatis ang totoo sa iyong malalim na katiwalian, kamumuhian ang iyong sarili at si Satanas mula sa iyong puso, at madali kang makakapaghimagsik laban sa iyong laman at kay Satanas. Kapag nagagawa mo nang isagawa ang katotohanan, maiwawaksi mo na ang iyong mga tiwaling disposisyon. Lubhang kapaki-pakinabang para sa mga tao na magdusa sa ganitong paraan habang tinatanggap ang paghatol. Bilang isang mananampalataya sa Diyos, dapat kang magbasa ng mas marami pang salita ng Diyos na humahatol at kumakastigo sa mga tao, lalo na iyong mga naglalantad sa diwa ng katiwalian ng sangkatauhan. Dapat mong mas iugnay ang mga ito sa iyong aktuwal na kalagayan, at dapat mong mas ilapat ang mga ito sa iyong sarili at hindi masyado sa iba. Ang iba’t ibang kalagayan na inilalantad ng Diyos ay lumilitaw nang marami sa bawat tao, at pawang matatagpuan sa kanila. Kung hindi ka naniniwala rito, subukan mong danasin iyon. Habang lalo kang dumaranas, lalo mong makikilala ang iyong sarili, at lalo mong madarama na tumpak na tumpak ang mga salita ng Diyos. … Dapat muna nating mapagtanto na ang lahat ng sinasabi ng Diyos ay katotohanan, at nakaayon sa mga katunayan, at na kahit gaano pa katindi ang Kanyang mga salita na humahatol at naglalantad sa mga tao, o gaano man kamalumanay ang Kanyang mga salita ng pagbabahagi ng katotohanan o paghihikayat sa mga tao, paghatol man o mga pagpapala ang Kanyang mga salita, mga pagkondena man o mga pagsumpa ang mga ito, nagbibigay man ang mga ito ng mapait o matamis na pakiramdam sa mga tao, dapat tanggapin ng mga tao ang lahat ng ito. Iyon ang saloobing dapat taglayin ng mga tao sa mga salita ng Diyos. Anong uri ng saloobin ito? Ito ba ay isang saloobing makadiyos, isang saloobing mapagpasensiya, o isang saloobing nagtitiis ng pagdurusa? Medyo nalilito kayo. Sinasabi Ko sa inyo na hindi ito anuman sa mga ito. Sa kanilang pananalig, dapat matatag na panindigan ng mga tao na ang mga salita ng Diyos ang katotohanan, at dahil ang mga ito ang katotohanan, dapat tanggapin ng mga tao ang mga ito nang may katwiran. Nagagawa man nila o hindi na makilala o maamin ito, ang una nilang saloobin ay dapat na ganap na tanggapin ang mga salita ng Diyos sa kanilang puso; ito lang ang saloobin ng pagpapasakop sa Diyos.

—Ang Salita, Vol. III. Ang mga Diskurso ni Cristo ng mga Huling Araw. Ang Kahalagahan at Landas ng Paghahangad sa Katotohanan

Ang pag-ibig sa Diyos ay nangangailangan ng paghahanap sa mga layunin ng Diyos sa lahat ng bagay, at na magbulay-bulay ka nang malalim kapag may anumang nangyayari sa iyo, sinusubukang maarok ang mga layunin ng Diyos at tinitingnan kung ano ang mga ito sa mga usaping ito, kung ano ang hinihingi ng Diyos na makamit mo, at kung paano mo dapat isaalang-alang ang Kanyang mga layunin. Halimbawa: May nangyayari na kinakailangan mong magdusa, kung kailan dapat mong maunawaan kung ano ang layunin ng Diyos at kung paano mo dapat isaalang-alang ang Kanyang layunin. Hindi mo dapat bigyang-kasiyahan ang iyong sarili: Bitiwan mo muna ang iyong sarili. Wala nang mas hamak pa kaysa sa laman. Kailangan mong hangarin na mabigyang-kasiyahan ang Diyos, at dapat mong tuparin nang maayos ang iyong tungkulin. Sa gayong mga kaisipan, lalo kang bibigyang-liwanag ng Diyos hinggil sa bagay na ito, at makakahanap din ng kaginhawahan ang puso mo. Maliit man o malaki, kapag may nangyayari sa iyo, dapat mo munang bitiwan ang iyong sarili at ituring ang laman bilang ang pinakahamak sa lahat ng bagay. Habang mas binibigyang-kasiyahan mo ang laman, mas nagiging mapagsamantala ito; kung bibigyang-kasiyahan mo ito ngayon, higit pa ang hihingin nito sa susunod. Habang nagpapatuloy ito, lalo pang napapamahal sa iyo ang laman. Ang laman ay laging mayroong labis-labis na pagnanais; palagi nitong hinihingi sa iyo na bigyan ito ng kasiyahan at palugurin ang loob nito, maging ito man ay sa mga bagay na iyong kinakain, iyong sinusuot, o sa pag-init ng ulo mo, o pagkukunsinti sa sarili mong mga kahinaan at katamaran…. Habang lalo mong binibigyang-kasiyahan ang laman, mas tumitindi ang mga pagnanais nito, at mas nagiging mapagpalayaw ang laman, hanggang umabot sa puntong ang iyong laman ay nagkikimkim na ng mas malalalim pang mga kuru-kuro, at naghihimagsik laban sa Diyos, at itinataas ang sarili nito, at nagiging mapagduda sa gawain ng Diyos. … Kaya, dapat kang maghimagsik laban sa laman, at huwag mong kunsintihin ito: “Ang aking asawang lalaki (asawang babae), mga anak, kinabukasan, pag-aasawa, pamilya—walang halaga ang mga ito sa akin! Ang Diyos lamang ang nasa puso ko, at dapat kong subukan sa abot ng aking makakaya na palugurin ang Diyos at hindi ang laman.” Dapat kang magkaroon ng ganitong determinasyon. Kung palagi mong taglay ang ganitong determinasyon, kapag isinagawa mo ang katotohanan at binitiwan mo ang iyong sarili, magagawa mo ito sa kaunting pagsisikap lamang.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Ang Pagmamahal Lamang sa Diyos ang Tunay na Pananampalataya sa Diyos

Kung makapagkakamit ka ng buhay sa harap ng Diyos at kung ano ang iyong magiging kinalabasan sa huli ay nakasalalay sa kung paano mo isinasagawa ang paghihimagsik laban sa laman. Iniligtas ka ng Diyos, at hinirang at paunang itinadhana Niya, ngunit kung ngayon ay ayaw mo Siyang palugurin, ayaw mong isagawa ang katotohanan, at ayaw maghimagsik laban sa iyong sariling laman nang may tunay na mapagmahal-sa-Diyos na puso, sa huli ay ipapahamak mo ang iyong sarili, at sa gayon ay magtitiis ka ng matinding pagdurusa. Kung lagi mong kinukunsinti ang laman, dahan-dahan kang lalamunin ni Satanas, at mawawalan ka ng buhay o ng pag-antig ng Espiritu, hanggang dumating ang araw na ganap nang madilim ang kalooban mo. Kapag namumuhay ka sa kadiliman, nabihag ka na ni Satanas, mawawalan ka ng Diyos sa puso mo, at sa panahong iyon ay ikakaila mo ang pag-iral ng Diyos at iiwanan Siya. Kaya, kung nais ng mga taong ibigin ang Diyos, dapat silang magbayad ng halaga ng pasakit at magdusa. Hindi kailangan ang panlabas na kasigasigan at paghihirap, tulad ng higit na pagbabasa at pagpaparoo’t parito; sa halip, dapat nilang bitiwan ang mga bagay na nasa kanilang kalooban: ang mga labis-labis na kaisipan, mga personal na interes, at ang sarili nilang mga plano, mga kuru-kuro at mga intensiyon. Ito ang layunin ng Diyos.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Ang Pagmamahal Lamang sa Diyos ang Tunay na Pananampalataya sa Diyos

Kapag hinihingi ng Diyos sa mga tao na isagawa ang katotohanan, pangunahing ito ay upang pungusan ang mga bagay-bagay na nasa kalooban nila, at upang pungusan ang kanilang mga kaisipan at mga kuru-kuro na hindi ayon sa mga layunin ng Diyos—inaantig sila ng Banal na Espiritu sa kanilang puso, at binibigyang-liwanag at tinatanglawan sila. Kaya sa likod ng lahat ng bagay na nangyayari ay isang labanan: Tuwing isinasagawa ng mga tao ang katotohanan, o isinasagawa ang pagmamahal sa Diyos, mayroong isang malaking labanan, at bagama’t maaaring mukhang maayos ang lahat sa kanilang laman, sa kaibuturan ng kanilang mga puso, sa katunayan ay nagpapatuloy ang isang labanan sa pagitan ng buhay at kamatayan—at matapos lamang ang matinding labanang ito, matapos ang napakaraming pagmumuni-muni, saka mapagpapasyahan ang tagumpay o pagkatalo. Hindi alam ng isang tao kung tatawa o iiyak. Dahil marami sa mga intensyon na nasa kalooban ng mga tao ang mali, o kaya’y dahil marami sa gawain ng Diyos ang hindi umaayon sa kanilang mga kuru-kuro, kapag isinasagawa ng mga tao ang katotohanan, isang malaking labanan ang nagaganap sa likod ng mga eksena. Matapos maisagawa ang katotohanang ito, sa likod ng mga eksena, hindi na mabilang ang mga patak ng luhang ibinuhos ng mga tao dahil sa kalungkutan bago nila tuluyang napagpasyahan na bigyang-kasiyahan ang Diyos. Dahil sa labanang ito kung kaya’t dumaranas ang mga tao ng paghihirap at pagpipino; ito ay totoong pagdurusa. Kapag nangyayari sa iyo ang labanan, kung magagawa mong tunay na pumanig sa Diyos, magagawa mong bigyan ng kasiyahan ang Diyos. Habang isinasagawa ang katotohanan, tiyak na magdurusa ang kalooban ng isang tao; kung, kapag isinasagawa nila ang katotohanan, ang lahat ng nasa kalooban ng mga tao ay tama, hindi na sila kailangan pang gawing perpekto ng Diyos, at hindi magkakaroon ng labanan, at hindi sila magdurusa. Dahil maraming bagay sa kalooban ng tao ang hindi angkop na gamitin ng Diyos, at dahil maraming mapaghimagsik na disposisyon ng laman, kung kaya’t kailangang mas malalim na matutunan ng tao ang aral ng paghihimagsik laban sa laman. Ito ang tinatawag ng Diyos na paghihirap na Kanyang hiningi sa tao na pagdaanan kasama Niya.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Ang Pagmamahal Lamang sa Diyos ang Tunay na Pananampalataya sa Diyos

Ang hinahangad ng mga tao sa kanilang pananampalataya sa Diyos ay ang magtamo ng mga pagpapala para sa hinaharap; ito ang kanilang layon sa kanilang pananampalataya. Lahat ng tao ay may ganitong intensyon at inaasam, subalit ang katiwalian sa kanilang kalikasan ay dapat malutas sa pamamagitan ng mga pagsubok at pagpipino. Sa alinmang aspekto na ang mga tao ay hindi nadalisay at nagbubunyag pa rin ng katiwalian, ito ang mga aspekto kung saan dapat silang mapino—ito ang pagsasaayos ng Diyos. Naghahanda ang Diyos ng mga kapaligiran para sa iyo, pinipilit kang sumailalim sa pagpipino sa mga ito nang sa gayon ay makilala mo ang iyong sariling katiwalian. Sa huli, umaabot ka sa punto kung saan magiging handa kang isuko ang iyong mga plano at mga pagnanais at magpasakop sa kataas-taasang kapangyarihan at pagsasaayos ng Diyos kahit pa mangahulugan ito ng kamatayan. Samakatwid, kung ang mga tao ay hindi sasailalim sa ilang taon ng pagpipino, kung hindi sila magtitiis ng partikular na dami ng pagdurusa, hindi nila mapapalaya ang sarili nila mula sa mga paglilimita ng katiwalian ng laman sa kanilang mga kaisipan at puso. Sa alinmang aspekto na ang mga tao ay nalilimitahan pa rin ng kanilang satanikong kalikasan, at sa alinmang aspekto na mayroon pa rin silang sarili nilang mga ninanais at hinihingi, ito ang mga aspekto kung saan dapat silang magdusa. Sa pagdurusa lamang matututunan ng mga tao ang mga aral, na ang ibig sabihin ay nagagawa nilang makamit ang katotohanan, at maunawaan ang mga layunin ng Diyos. Sa katunayan, maraming katotohanan ang nauunawaan sa pagdanas ng pagdurusa at pagsubok. Walang may kayang maunawaan ang mga layunin ng Diyos, makilala ang pagkamakapangyarihan-sa-lahat at karunungan ng Diyos, o mapagtanto sa matuwid na disposisyon ng Diyos kapag nasa isang maginhawa at magaan na kapaligiran o kapag ang mga kalagayan ay kaaya-aya. Iyon ay imposible!

—Ang Salita, Vol. III. Ang mga Diskurso ni Cristo ng mga Huling Araw. Ikatlong Bahagi

Kapag gumagawa ang Diyos sa bawat isang tao, anuman ang Kanyang pamamaraan, anong uri man ng mga tao, pangyayari at bagay ang ginagamit Niya para magserbisyo sa Kanya, o anumang uri ng tono mayroon ang mga salita Niya, isa lamang ang Kanyang panghuling layon: iligtas ka. At paano ka Niya inililigtas? Sa pamamagitan ng pagbabago sa iyo. Kaya paanong hindi ka magdurusa nang bahagya? Kakailanganing magdusa ka nang kaunti. Ang pagdurusang ito ay maaaring kapalooban ng maraming bagay. Una, nagdurusa ang mga tao kapag tinatanggap nila ang paghatol at pagkastigo ng mga salita ng Diyos. Kapag masyadong matindi at tahasan ang mga salita ng Diyos, nagkakamali ng pagkaunawa ang mga tao sa Diyos, nagkakaroon pa nga sila ng mga kuru-kuro, at nagdurusa rin sila nang kaunti. Kung minsan ay nagpapalitaw ng sitwasyon ang Diyos sa paligid ng mga tao para ibunyag ang kanilang katiwalian at para pagnilayan at kilalanin nila ang kanilang sarili, at magdurusa rin sila nang kaunti. Kung minsan, kapag tuwiran silang pinungusan at inilantad, nagdurusa ang mga tao. Ang paglutas sa isang tiwaling disposisyon ay parang pagsasailalim sa operasyon—hindi ka magkakaroon ng mga resulta nang walang pagdurusa. Kung sa tuwing ikaw ay pinupungusan, at tuwing ibinubunyag ka ng isang sitwasyon ay pinupukaw nito ang iyong puso at pinalalakas ka, na nag-uudyok sa iyo na hanapin ang katotohanan at pagnilayan ang iyong sarili, kilalanin ang sarili mong katiwalian at paghihimagsik, at tunay na magsisi sa Diyos—kung daranasin mo ang mga bagay sa ganitong paraan, makakapasok ka sa katotohanang realidad, at magkakaroon ng tayog. Kung, tuwing ikaw ay sumasailalim sa pagpupungos, at sa pagbubunyag ng isang sitwasyon, wala kang nararamdamang anumang sakit o hirap, at wala kang nararamdamang anuman, at hindi ka lumalapit sa harap ng Diyos para hanapin ang Kanyang mga layunin, hindi nagdarasal o naghahanap ng katotohanan, napakamanhid mo! Kung hindi mo binabasa ang mga salita ng Diyos at hindi mo sinusubukang arukin ang katotohanan, lalo na ang hanapin ang katotohanan kapag nahaharap sa anumang sitwasyon, at wala ni katiting na kamalayan o tugon sa loob ng iyong espiritu, tulad ng isang patay na tao, kung gayon ay hindi na gagawa ang Diyos sa iyo. Sasabihin Niya, “Masyadong manhid ang taong ito, at masyadong malalim ang pagiging tiwali. Gaano man siya pigilan, pungusan, o disiplinahin, kahit papaano ay hindi pa rin nito napupukaw ang kanyang puso o nagigising ang kanyang espiritu. Malabong maligtas siya.” Ipagpalagay nang naghahanda ang Diyos ng ilang kapaligiran, tao, pangyayari, at bagay para sa iyo, o na pinupungusan ka Niya, at may natututuhan kang mga aral mula rito; natututuhan mong lumapit sa harap ng Diyos, hanapin ang katotohanan, at nang hindi mo namamalayan ay binibigyang-liwanag at tinatanglawan ka at nakakamit mo ang katotohanan; nakararanas ka ng mga pagbabago sa mga kapaligirang ito, may nakakamit ka, at umuunlad ka, at nagsisimula kang magkaroon ng kaunting pagkaunawa sa layunin ng Diyos at hindi ka na nagrereklamo. Nangangahulugan ito na nanindigan ka sa gitna ng mga pagsubok ng mga kapaligirang ito, at nakayanan mo ang pagsubok. Sa ganoong kaso, nalampasan mo na ang balakid na ito.

—Ang Salita, Vol. III. Ang mga Diskurso ni Cristo ng mga Huling Araw. Para Makamit ang Katotohanan, Dapat Matuto ang Isang Tao ng mga Aral Mula sa mga Tao, Pangyayari, at Bagay sa Kanyang Paligid