Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Mga Klasikong Tanong at Sagot sa Ebanghelyo ng Kaharian

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

`

Tanong 3: Simula nang pag-aralan natin ang gawain ng Makapangyarihang Diyos sa mga huling araw, Kapatid na Zhang, Kapatid na Xu, simula nang pag-aralan natin ang gawain ng Makapangyarihang Diyos sa mga huling araw, mas lalong kinokondena ng mga pastor at elder ng relihiyon ang Makapangyarihang Diyos, ginagawa nila ang lahat para hadlangan tayo sa pag-aaral ng totoong daan. Hindi ito naiba sa pagkalaban at pagkondena noon ng mga Judiong Fariseo sa Panginoong Jesus! Nag-iisip-isip ako nitong, bakit dalawang beses na nagpakita ang Diyos sa katawang-tao para gumawa at makalawang nakaharap ang pagkondena at pang-uusig ng lahat ng relihiyon at ng gobyernong ateista? Sa mga huling araw, nagpapakita at gumagawa ang Makapangyarihang Diyos para lamang ipahayag ang katotohanan, sa pagsasalita at paggawa para linisin at iligtas ang sangkatauhan. Bakit matindi ang galit kay Cristo ng mga relihiyon at ng gobyernong Komunista ng Tsina? na pinakikilos pa nila ang media corp at sandatahang puwersa ng pulisya para ikondena, lapastanganin, hulihin at patayin si Cristo? Dahil dito naaalala ko noong narinig ni Haring Herodes na ang Hari ng mga Judio, o ang Panginoong Jesus ay isinilang, ipinapatay niya ang lahat ng lalaking sanggol sa Bet-lehem na wala pang dalawang taong gulang. Mas gugustuhin niyang ipapatay ang libu-libong inosenteng mga sanggol kaysa hayaang mabuhay si Cristo. Noong dumating ang Diyos sa katawang-tao para sa kaligtasan ng sangkatauhan, bakit hindi tinanggap ng mga relihiyon at gobyerno ang Kanyang pagdating kundi galit na galit na kinondena at nilapastangan ang pagpapakita at gawain ng Diyos? Bakit inubos niya ang kabuhayan ng buong bansa para lang maipako sa krus si Cristo? Bakit napakasama ng sangkatauhan at matindi ang galit laban sa Diyos?

Sagot: Ang tanong na ito ay napakahalaga, at iilan lamang sa buong sangkatauhan ang makauunawa dito nang lubusan! Ang dahilan ng matinding pagkalaban ng sangkatauhan sa Diyos ay naging ulo ng mga balita, at ang makasaysayang trahedya ng pagkapako sa krus ng Cristong nagkatawang-tao ay muling ipinapakita; hindi ba’t totoo ito? Sinabi ng Panginoong Jesus: “At ito ang kahatulan, na naparito ang ilaw sa sanglibutan, at inibig pa ng mga tao ang kadiliman kay sa ilaw, sapagka’t masasama ang kanilang mga gawa. Sapagka’t ang bawa’t isa na gumagawa ng masama ay napopoot sa ilaw, at hindi lumalapit sa ilaw, upang huwag masaway ang kaniyang mga gawa” (Juan 3:19-20). “Kung kayo’y kinapopootan ng sanglibutan, ay inyong talastas na ako muna ang kinapootan bago kayo” (Juan 15:18). “Ang lahing ito’y isang masamang lahi” (Lucas 11:29). At sinasabi sa 1 Juan 5:19 “ang buong sanglibutan ay nakahilig sa masama.” Ang mga gawain ng sangkatauhan at saloobin nila sa paglapit kay Cristo ay sapat na para mapatunayan na ang buong mundo ay lubusang nakokontrol ni Satanas at nasa ilalim ng kapangyarihan nito. Sa panahong ito, karamihan sa atin ay malinaw na nakikita na ang karamihan sa mga pastor at elder ng mga relihiyon ang mga taong kumakalaban, nagkokondena at nagtatatwa kay Cristo, at na ang mga relihiyon ay matagal nang nasa kontrol ng mga hipokritong Fariseo at anticristo. Samakatwid, kapag ang Diyos na nagkatawang-tao ay nagpapakita at gumagawa, ang mga pastor at elder ng mga relihiyon ang unang nag-aalsa at nagkokondena at kumakalaban sa Kanya---ganito talaga. Ang gobyernong CCP ay makademonyong rehimen na karamihan ay napopoot sa katotohanan at kinakalaban ang Diyos, at palagi nitong inaaresto at inaapi ang mga Kristiyano. Nang ang Cristo ng mga huling araw ay dumating para magpakita at gawin ang Kanyang gawain sa Tsina, walang konsensya at buong bangis na sinikap ng gobyernong CCP na tugisin, dakpin at puksain si Cristo, na nagkaroon ng epekto sa buong mundo. Ang katotohanang ito’y nagsakatuparan sa propesiya ng Panginoong Jesus: “Sapagka’t gaya ng kidlat, na pagkislap buhat sa isang panig ng silong ng langit, ay nagliliwanag hanggang sa kabilang panig ng silong ng langit; gayon din naman ang Anak ng tao sa kaniyang kaarawan. Datapuwa’t kailangan muna siyang magbata ng maraming bagay at itakuwil ng lahing ito” (Lucas 17:24-25). Ang Diyos ay dalawang beses nang nagkatawang-tao sa mga tao upang magsalita at gumawa, upang tubusin at iligtas ang sangkatauhan, sa kapwa pagkakataon ay dumanas ng pagkondena, paglapastangan, pagtugis, at pagpigil na isinagawa ng mga pinuno ng relihiyon at ng namumunong partido; sapat na ang katotohanang ito para mapatunayan na ang mundong ito’y napakadilim at masama at ang sangkatauhan ay natiwali nang napakatindi! Ang sangkatauhan ay naging tiwali at naging masama hanggang sa ayaw na nila ng katotohanan, galit sila sa katotohanan, pinahahalagahan nila ang masama at kalaban sila ng Diyos, nagiging kauri, at kalahi ni Satanas, na hindi kayang tanggapin ang pag-iral ng Diyos. Kung gayon, kailangang dumanas ng pang-aapi at pagpapabaya ang manipestasyon at gawain ng Diyos na nagkatawang-tao. Kung bakit kinakalaban ng sangkatauhan ang Diyos, ibinunyag ng Makapangyarihang Diyos ang aspetong ito ng katotohanan, at magiging malinaw sa atin ang tungkol dito kapag nabasa natin ang ilang mga salita ng Makapangyarihang Diyos.

Sabi ng Makapangyarihang Diyos: “Ang sangkatauhan ay umunlad sa loob ng sampu-sampung libong mga taon ng kasaysayan upang marating ang kanilang kinaroroonan ngayon. Ngunit, ang Aking orihinal na nilikha ay matagal nang lumubog sa pagkahamak. Hindi na sila ang Aking sadya, at kaya ang mga tao, at batay sa Aking tingin sa kanila, ay hindi na karapat-dapat sa pangalang sangkatauhan. Para silang mga latak ng sangkatauhan, ninakaw ni Satanas, at mga naglalakad na naaagnas na bangkay na sinaniban ni Satanas at dinamitan. Ang mga tao ay hindi man lang naniniwala sa Aking pag-iral, o tinatanggap ang Aking pagdating” (“Ang Kahulugan ng Tunay na Tao” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao).

Ang pagsalungat at paghihimagsik ng tao laban sa Diyos ay ang kanyang katiwalian sa pamamagitan ni Satanas. Dahil siya ay itiniwali na ni Satanas, ang konsensya ng tao ay naging manhid, siya ay imoral, ang kanyang mga saloobin ay sumama, at siya ay may paurong na pangkaisipang pananaw. Bago siya itiniwali ni Satanas, ang tao ay likas na tumatalima sa Diyos at sinusunod ang Kanyang mga salita. Siya ay dating may maayos na katinuan at konsensya, at normal na pagkatao. Matapos itiwali ni Satanas, ang kanyang dating katinuan, konsensya, at pagkatao ay pumurol at pinapanghina ni Satanas. Kaya, naiwala niya ang kanyang pagkamasunurin at pag-ibig sa Diyos. Ang katinuan ng tao ay naging lihis, ang kanyang disposisyon ay naging kagaya ng sa hayop, at ang kanyang paghihimagsik sa Diyos ay naging mas madalas at mas matindi. Ngunit hindi pa rin alam o ni kinikilala ng tao ito, at basta na lang lumalaban at naghihimagsik nang walang taros” (“Ang Hindi Pagbabago ng Disposisyon ay Pakikipag-alitan sa Diyos” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao).

Ang sangkatauhan ay walang iba kundi ang Aking kaaway. Ang sangkatauhan ay ang masama na lumalaban at sumusuway sa Akin. Ang sangkatauhan ay walang iba kundi ang mga supling ng masama na Aking isinumpa. Ang sangkatauhan ay walang iba kundi ang mga inapo ng arkanghel na nagkanulo sa Akin. Ang sangkatauhan ay walang iba kundi ang mga nagmana sa diablo na Akin nang kinamuhian at tinanggihan at kumalaban sa Akin” (“Ang Kahulugan ng Tunay na Tao” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao).

Ginagawang tiwali ni satanas ang mga tao sa pamamagitan ng edukasyon at impluwensya ng pambansang pamahalaan at ng tanyagat dakila. Ang kanilang mga kasinungalingan at kawalan ng kabuluhan ay naging buhay ng tao Ang ‘Kanya-kanya tayo at ang mahuli,bahala na ang diyablo’ ay isang kilalang makademonyong kasabihan na naitanim sa lahat at naging buhay ng tao. May ilan pang mga salita ng pilosopiya ng buhay ang kagaya nito. Tinuruan ni satanas ang mga tao sa pamamagaitan ng mainam na tradisyunal na kultura ng bawat bansa at nagiging dahilan upang bumagsak ang mga sangkatauhan at ipakain sa isang malawak na kinalaliman ng pagkawasak, at sa huli lilipulin ng Diyos ang mga tao dahil sa pinaglilingkuran nila si Satanas at nilalabanan ang Diyos” (“Paano Tahakin Ang Landas ni Pedro” sa Mga Talaan ng mga Pananalita ni Cristo).

Isinilang sa isang napakaruming daigdig, ang tao ay sinira na nang labis ng lipunan, siya ay inimpluwensiyahan ng mga etikang pyudal, at tinuruan sa ‘mga dalubhasaan.’ Ang paurong na kaisipan, tiwaling moralidad, masamang pagkakaintindi sa buhay, kasuklam-suklam na pilosopiya, lubos na walang saysay na pag-iral, at napakabuktot na uri ng pamumuhay at mga kaugalian— lahat ng mga bagay na ito ay ang matinding nanghimasok sa puso ng tao, at matinding nagpahina ng kaniyang katuwiran at inusig ang kanyang konsensya. Bilang resulta, ang tao ay lalong lumayo sa Diyos, at lalong naging tutol sa Kaniya” (“Ang Hindi Pagbabago ng Disposisyon ay Pakikipag-alitan sa Diyos” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao).

Mula sa panahon na ang tao ay unang nagkaroon ng araling panlipunan, ang isip ng tao ay naging abala sa agham at kaalaman. Doon ang agham at kaalaman ay naging kasangkapan para sa pamumuno ng sangkatauhan, at doon ay wala nang sapat na puwang para sa tao upang sambahin ang Diyos, at walang kanais-nais na mga kondisyon para sa pagsamba sa Diyos. Ang posisyon ng Diyos ay lumubog nang lalo pang mas mababa sa puso ng tao. Ang isang mundo sa puso ng tao na walang lugar para sa Diyos ay madilim, walang laman sa kawalang pag-asa. At kaya lumitaw ang maraming mga panlipunang siyentipiko, mananalaysay, at mga pulitiko upang magpahayag ng teorya ng araling panlipunan, ang teorya ng ebolusyon ng tao, at iba pang mga teorya na sinasalungat ang katotohanang nilikha ng Diyos ang tao, upang punuin ang puso at isip ng tao. At sa ganitong paraan, yaong naniniwala na ang Diyos ang lumikha ng lahat ng bagay ay naging lalo pang kakaunti, at yaong naniniwala sa teorya ng ebolusyon ay naging lalo pang dumami ang bilang. Parami nang parami ang mga tao na itinuturing ang talaan ng gawain ng Diyos at Kanyang mga salita sa kapanahunan ng Lumang Tipan bilang mga alamat at mga kathang-isip. Sa kanilang mga puso, ang mga tao ay nagwalang-bahala sa karangalan at kadakilaan ng Diyos, sa doktrina na ang Diyos ay umiiral at humahawak ng dominyon sa lahat ng bagay. Ang pagpapanatili ng sangkatauhan at ang kapalaran ng mga bayan at mga bansa ay hindi na mahalaga sa kanila. Nakatira ang tao sa isang hungkag na mundo na iniintindi lamang ang pagkain, pag-inom, at ang paghahangad ng kasiyahan” (“Diyos ang Namumuno sa Kapalaran ng Buong Sangkatauhan” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao).

Walang aktibong naghahanap ng mga yapak o wangis ng Diyos, at walang nagnanais na mamuhay sa pangangalaga at pag-iingat ng Diyos. Sa halip, sila ay handang umasa sa kaagnasan ni Satanas at kasamaan upang iangkop sa mundong ito at sa mga patakaran ng buhay na sinusunod ng makasalanang sangkatauhan. Sa puntong ito, ang puso at espiritu ng tao ay isinakripisyo kay Satanas at siyang bumubuhay dito. Higit pa rito, ang puso at espiritu ng tao ay naging lugar kung saan si Satanas ay maaaring manirahan at naging akmang palaruan ito. Sa paraang ito, ang tao ay walang kamalay-malay na nawawala sa kanya ang pag-unawa ng mga prinsipyo ng pagiging tao, at ang halaga at layunin ng pag-iral ng tao. Ang mga batas mula sa Diyos at ang tipan sa pagitan ng Diyos at ng tao ay unti-unting naglalaho sa puso ng tao at hindi na naghahanap ang tao o nagbibigay pansin sa Diyos. Sa paglipas ng panahon, ang tao ay hindi na nauunawaan kung bakit nilikha ng Diyos ang tao, ni hindi niya maintindihan ang mga salitang nagmula sa bibig ng Diyos o mapagtanto ang lahat ng galing sa Diyos. Nagsimula ang tao na labanan ang mga batas at kautusan mula sa Diyos; ang puso at espiritu ng tao ay naging mapurol.... Nawawala na sa Diyos ang taong Kanyang orihinal na nilikha, at nawawala na sa tao ang ugat ng kanyang pinanggalingan. Ito ang pighati ng sangkatauhang ito” (“Diyos ang Pinagmulan ng Buhay ng Tao” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao).

Sa loob ng libu-libong taon ito ang naging lupain ng kalaswaan, ito ay hindi mabatang karumihan, paghihirap ay nananagana, mga multong gumagala sa bawat sulok nito, nakakalansi at nakakalinlang, gumagawa ng mga walang batayang paratang, nagiging walang awa at mabisyo, niyuyurakan itong bayan ng mga multo at iniiwan itong may kalat na patay na katawan; sumasakop sa lupa ang baho ng pagkabulok at kumakalat sa hangin, at ito ay mahigpit na nababantayan. Sino ang kayang makita ang mundo na lampas sa himpapawid? Sino ang kayang makita ang mundo na lampas sa himpapawid? Mahigpit na ginagapos ng demonyo ang lahat ng katawan ng tao, tinatanggal nito ang pareho niyang mga mata, at siniselyuhan nang mahigpit ang kanyang mga labi. Nagalit nang labis ang hari ng mga demonyo sa loob ng ilang libong taon, hanggang ngayon sa kasalukuyan, habang patuloy nitong mahigpit na binabantayan ang bayan ng mga multo, na parang ito ay hindi mapapasok na ‘palasyo ng mga demonyo’; ang pangkat na ito ng mga asong tagapagbantay, samantala, tumititig nang may nanlilisik na mga mata, lubhang natatakot na mahuli sila ng Diyos nang hindi nila namamalayan at lipulin silang lahat, iniiwan sila nang walang lugar ng ‘kapayapaan at kaligayahan.’ Paanong ang mga tao ng bayan ng mga multo na gaya nito ay kailanman nakita ang Diyos? Kailanman natamasa na ba nila ang kagiliwan at kagandahan ng Diyos? Anong pagpapahalaga ang mayroon sila sa mga bagay sa mundo ng tao? Sino sa kanila ang maaaring maunawaan ang sabik na kalooban ng Diyos? Maliit na himala, pagkatapos, na nananatiling ganap na nakatago ang Diyos na nagkatawang tao: Sa madilim na lipunan na tulad nito, kung saan ang mga demonyo ay walang puso at malupit, paanong ang hari ng mga demonyo, na pumapatay ng mga tao sa isang kurap ng mata, titiisin ang pag-iral ng Diyos na kaibig-ibig, mabait, at banal din? Paano nito maaaring papurihan at pasayahin ang pagdating ng Diyos? Ang mga utusang ito! Binabayaran nila ng poot ang kabaitan, matagal na simula noong hamakin nila ang Diyos, inaabuso nila ang Diyos, malupit sila sa kalabisan, wala silang ni bahagyang pagsasaalang-alang para sa Diyos, nandarambong sila at nanloloob, nawala nila ang lahat ng budhi, datapuwa’t walang bakas ng kagandahang-loob, at tinutukso nila ang walang-sala sa kahangalan. Mga ninuno ng sinauna? Minamahal na mga lider? Tinutulan nilang lahat ang Diyos! Ang kanilang panghihimasok ay iniwan ang lahat sa ilalim ng langit sa isang estado ng kadiliman at ganap na kaguluhan! Relihiyosong kalayaan? Ang lehitimong mga karapatan at mga interes ng mga mamamayan? Sila ay mga pandarayang lahat para pagtakpan ang kasalanan! ... Bakit maglalagay ng isang di-mapapasok na balakid sa gawain ng Diyos? Bakit gagamit ng iba’t-ibang mga pandaraya upang linlangin ang mga tao ng Diyos? Saan ang tunay na kalayaan at lehitimong mga karapatan at mga interes? Nasaan ang katarungan? Nasaan ang kaaliwan? Nasaan ang init? Bakit gagamit madayang mga pakana upang linlangin ang mga tao ng Diyos? Bakit gagamit ng puwersa para supilin ang pagdating ng Diyos? Bakit hindi payagan ang Diyos na malayang gumala sa ibabaw ng lupa na nilikha Niya? Bakit tutugisin ang Diyos hanggang wala na Siyang kahit saan na mapapahingahan ng Kanyang ulo? Nasaan ang init sa mga tao? Nasaan ang pagsalubong sa mga tao? Bakit magdudulot ng gayong desperadong matinding pagnanasa sa Diyos? Bakit ginagawa ang Diyos na tumawag muli at muli? Bakit pipilitin ang Diyos na mag- alala sa Kanyang minamahal na Anak? Bakit itong madilim na lipunan at ang kanyang nakakaawang bantay na aso ay hindi pinahintulutan na malayang dumating ang Diyos at pumunta sa gitna ng mundo na nilikha Niya?” (“Diyos ang Pinagmulan ng Buhay ng Tao” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao).

Nagsalita ang Makapangyarihang Diyos tungkol sa mga pinagmumulan at katayuan sa ngayon ng katiwalian ng sangkatauhan. Kapag binabasa natin ang mga salita ng Makapangyarihang Diyos, nauunawaan natin nang kaunting ang mga isyu gaya ng bakit napakarami ng kadiliman at kasamaan sa daigdig, bakit lubhang panatiko ang sangkatauhan sa pagkalaban sa Diyos, at ano ang katotohanan at diwa ng katiwalian ng sangkatauhan na dulot ni Satanas, tama? Ang kasamaan at kadiliman ngayon ay patunay na ganap ang katiwalian ng sangkatauhan sa mga kamay ni Satanas, kaya’t ilan tao sa sangkatauhan ang uhaw sa pagpapakita ng Diyos at umaasam sa Kanyang pagdating? Ilang tao ang gustong marinig ang salita ng Diyos at tanggapin ang katotohanan? Ilang tao ang nag-aaral at naghahangad sa gawain ng Diyos sa mga huling araw? Hindi lamang ito binabalewala ng maraming tao; sa halip, nakikinig sila sa mga bulung-bulungan at kasinungalingan ng malademonyong gobyernong CCP at nakikipagsabwatan sila sa mga puwersa ni Satanas para labanan at ikondena ang Makapangyarihang Diyos. Ito’y mga katotohanang malinaw na nauunawaan ng bawat isa. Kahit maraming tao ang nananalig sa Diyos, ilan ang makatatanggap sa katotohanan, hahanapin ang katotohanan, at susunod sa Diyos? Kung gugunitain natin noong nagpakita ang Panginoong Jesus para gawin ang Kanyang gawain, lahat ng Judio ay sumunod sa mga punong saserdote, mga eskriba, at mga Fariseo para kalabanin at kondenahin ang Panginoong Jesus. Sa mga huling araw habang nagpapakita ang Makapangyarihang Diyos para gawin ang Kanyang gawain, ang karamihan sa mga pastor at elder ng relihiyon ay kinakalaban at kinokondena ang Makapangyarihang Diyos; isinasara pa nila ang kanilang mga iglesia at hindi pinapayagan ang mga nananalig na pag-aralan ang totoong daan. Sapat na ito para ipakita na ang mundong ito ngayon ay puno na ng kadiliman at kasamaan. Nagsawa na ang sangkatauhan sa katotohanan, napopoot sila sa katotohanan, at tinalikuran nila ang Diyos at kinakalaban Siya. Ang ugat nitong kadiliman at kasamaan ng mundo ay ang pagkontrol ni Satanas sa mga tao at ang buong mundo ay nasa pananakop ng masama. Sa huling ilang libong taon, ginamit ni Satanas ang ateismo, ang teoriya ng ebolusyon, at materyalismo bilang iba pang nakapipinsalang mga turo at maling akala para linlangin at gawing tiwali ang tao. Dahil dito ang sangkatauhan ay sumamba at bulag na nanalig sa iba’t ibang kasinungalingan at mga maling akala ng hari ng mga demonyo at “magigiting na tao,” na nagsabi ng mga bagay-bagay na tulad ng: “Walang Diyos o Tagapagligtas”; “Maaaring kalabanin ng tao ang langit at lupa at lupigin ang kalikasan”; “Ang tadhana ng tao ay nasa kanyang sariling kamay”; “Bawat tao ay kanya-kanya at kukunin ng demonyo ang pinakahuli”; “Ang matatalino ang namumuno sa mga may matipunong katawan”; “Pera ang nagpapaikot sa mundo”; “Gaya ng ang isang maliit na utak ay hindi makagagawa ng isang maginoo, ang tunay na lalaki ay hindi walang kamandag,” at marami pang iba. Ang sangkatauhan ay nalinlang at natiwali ng masasamang turo at maling akala, kaya sila naging arogante, mapanlinlang, makasarili, sakim at masama; walang taong nagsasalita tungkol sa pagkatao at moralidad, walang taong nagsasalita tungkol sa konsensya at katwiran, at walang taong makapagsasalita tungkol sa pagiging matapat. Sa paghahangad ng katanyagan at katayuan sa lipunan, ang mga tao’y nag-aaway na parang mga aso at nagbabalak sila at dinadaya ang isa’t isa; nagpapatayan pa sila. Para sa ibang mga interes, ang mga bansa ay naglalabanan sa walang tigil na pagtatalo. Hindi ba ito ang bunga ng paggawang tiwali ni Satanas sa sangkatauhan? Ipinapakita ng katotohanang ito na lubusang tiniwali ni Satanas ang tao at ang sangkatauhan ay naging katulad ni Satanas, mga inapo ni Satanas. Ang sangkatauhan ay naging masamang puwersa na kumakalaban sa Diyos. Dahil dito, nang dalawang beses na magkatawang-tao ang Diyos para mangusap at gawin ang Kanyang gawain sa mga tao, tinutulan, kinondena, at tinalikuran ang Diyos sa kapwa pagkakataon ng tiwaling sangkatauhan, na humantong sa pagpapako sa Kanya sa krus. Ito ang ilan sa mga katotohanan kung bakit kinakalaban ng sangkatauhan ang Diyos.

Ang Partidong Komunista ng Tsina ay mahigit animnapung taon na sa Tsina, galit na galit na pinipigilan at inaapi ang mga paniniwala sa relihiyon sa lahat ng pagkakataon, tinatawag na mga kulto ang Kristiyanismo at Katolisismo, binabansagan ang Biblia na aklat ng kulto para sa pagsusunog at pangwawasak, ginigiba ang mga iglesia at mga krus sa lahat ng dako, at walang-habas na inaaresto, pinipigilan at ikinukulong ang mga Kristiyano, na sanhi para mawalan ng tahanan ang maraming Kristiyano. Maraming tao ang hinahadlangan sa mga paniniwala sa relihiyon at pinagkakaitan pa ng karapatang mabuhay. Ang mga miyembro ng pamilya ng napakaraming mga Kristiyano ay natanggal sa pagseserbisyo sa publiko, ang mga anak nila’y pinagbawalang mag-aral sa mga unibersidad, magtrabaho at pati unalis sa bansa. Ang Tsina ay nagmistulang impiyernong bilangguan kung saan hindi umiiral ang kalayaan sa relihiyon, maging ang karapatang mabuhay ay hinahadlangan. Hindi hinahayaan ng Partidong Komunista ng Tsina ang mga mananampalataya ng Diyos na mabuhay; sa halip ay mamarapatin nitong ipapatay silang lahat. Ang kabaliwang pagpigil at mga pagsalakay ng CCP sa Kidlat ng Silanganan ay lumikha ng gulo sa buong mundo. Walang ideya ang maraming tao kung bakit galit na galit sila, at lumalaban at tutol sa Diyos. Ito’y dahil sa bumigkas ng maraming katotohanan ang Makapangyarihang Diyos na nagkatawang-tao sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao at ito ang aklat na nagpayanig sa bawat sekta ng relihiyon. Narinig na ng maraming nananalig sa Panginoon ang mga pagbigkas ng Makapangyarihang Diyos at sa pagpapatunay na ito ang tinig ng Diyos at Kanyang gawain ay bumaling sa Kanya. Ang patuloy na pagdami ng mga tao na nagsasabi at sumasaksi sa Makapangyarihang Diyos ay naging sanhi ng pagkataranta ng CCP. Inaresto ng CCP ang napakaraming mga taong sumaksi sa Diyos sa kanilang pangangaral, at kinumpiska ang maraming kopya ng Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao. Sinasaliksik nila ang aklat na ito sa bawat araw, at lalong nadarama kung gaano ito kahirap talunin. May kakayahan itong lupigin ang lahat. Kahit gaano pa siraan, hatulan at pabulaanan ng CCP ang Makapangyarihang Diyos, hindi sila nangangahas na ipaalam sa publiko ang Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao. Hindi nila binabanggit kahit kaunti ang binigkas ng Makapangyarihang Diyos. Bakit masyado silang nanlalamig bilang tugon sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao? Natatakot sila na makita ng buong mundo na nagpakita ang Diyos na ginagawa ang Kanyang gawain sa Silangan, na ang Tagapagligtas ng sangkatauhan ay nagpakita sa Silangan, at may pag-asa ang sangkatauhan. Bakit natatakot ang CCP na mababasa ng sangkatauhan ang Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao? Dahil ang aklat na ito ang tinig ng Diyos, ito ang pagbigkas ng katotohanan, at ito ay tunay na liwanag na lumitaw sa Silangan! Ang CCP ang pinakamasama sa lahat ng rehimen ni Satanas at nasusuklam sa katotohanan. Higit sa lahat natatakot ito na darating sa mundo ng tao ang katotohanan, na tatanggapin ng tao ang katotohanan, na magkakaroon ang Diyos ng kapangyarihan bilang Hari na pamunuan ang daigdig ng tao, at na ang kaharian ni Cristo ay lilitaw sa mundo. Kaya nga, nababaliw ang CCP sa pagtugis at paghuli kay Cristo, at ginagamit ang mga media network para sa propaganda upang walang pakundangan na magpakana, paratangan nang mali at siraan Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos. Ni hindi sila nangingiming pakilusin ang sandatahang puwersa ng pambansang pulisya upang mapigilan, maaresto at mausig nang labis ang mga pinili ng Diyos. Dahil walang mapagtaguan, ang Kanyang mga pinili ay napilitang umalis ng bansa dahil sa pang-aapi ng CCP, at ang gobyerno ng Tsina sa ilalim ng CCP ay iniunat ang masamang kamay nito sa bawat bansa sa ibayong-dagat at gamit ang paraan sa pulitika, ekonomiya at diplomatiko ay pinilit ang ilan sa kanila na pabalikin sa Tsina ang mga Kristiyanong tumakas papunta sa ibang bansa upang parusahan at usigin sila. Ang mas nakapopoot pa ay na inaaresto at inuusig din ng CCP ang mga kamag-anak ng mga Kristiyanong iyon na nangibang-bansa at itinuturing silang mga bihag para takutin Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos. Pinipilit sila nitong kunin ang kanilang mga pasaporte para mangibang bansa at buwagin Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos sa bawat bansa, at sa diplomatikong mga paraan ay tinatangkang magpakana at siraan Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos, upang iligaw sa pamamagitan ng bulung-bulungan, upang imanipula ang opinyon ng publiko at siraan ito. Binubuyo ng CCP kapwa ang mga gobyerno at mga tao ng ibang mga bansa na kalabanin at tanggihan Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos, at pauwiin ang mga miyembro ng Iglesia na nasa ibayong dagat; ang masamang pakay nito ay magtagumpay sa paghadlang, pagbabawal, at pagpigil sa paglaganap ng Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos at ng gawain ng ebanghelyo nito sa ibang bansa. Ang CCP ay ang demonyong Satanas- na ayaw sa katotohanan at sa Diyos. Ang CCP ay eksperto sa malupit na pang-aabuso sa mga tao at sa paglamon ng mga kaluluwa; ito ay demonyo na kumakain sa mga tao nang hindi iniluluwa ang kanilang mga buto.

mula sa iskrip ng pelikulang Mapanganib ang Landas Papunta sa Kaharian sa Langit

Sinundan:Tanong 2: Nalaman ng mga elder at pastor na ikaw ay sumasaksi sa Makapangyarihang Diyos sa amin. Umiikot silang nagkakalat ng mga heresiya at kasinungalingan at binabatikos ang Makapangyarihang Diyos. Sinara nila ang iglesia at nagsimulang manggipit at magpigil sa ating mga kapatiran na sumusubok makinig sa iyong mga sermon. Nakikita nila kami bilang mga tinik sa kanilang mga mata, at pinaka-kinapopootan ng lahat. Sinasabi rin nila na ang lahat ng mga tatanggap sa Makapangyarihang Diyos ay ititiwalag sa iglesia. Malinaw na naghiwalay sa dalawang pangkat ang iglesia. Ang ilan sa mga kapatiran ay gustong kasama kami na pag-aralan ang tunay na daan. Ang iba ay sumusunod sa mga pastor at elder sa paglaban at pagbatikos sa Kidlat ng Silanganan. Itinuturing din nila kami bilang mga kaaway nila. Bakit ang laki ng pinagbago ng iglesia sa loob lang ng ilang mga araw?

Sumunod:Tanong 1: Ang Biblia ay isang patotoo sa gawain ng Diyos, napakalaki ng pakinabang nito sa sangkatauhan. Sa pagbabasa ng Biblia, nauunawaan natin na ang Diyos ang Lumikha ng lahat ng bagay, nakikita natin ang kamangha-mangha at makapangyarihang mga gawa, at ang walang-hanggang kapangyarihan ng Diyos. Biblia ay isang talaan ng salita ng Diyos at patotoo ng tao sa Diyos, hindi matatanggap ng isang tao ang buhay na walang hanggan sa pagbabasa ng Biblia. bakit hindi matagpuan sa Biblia ang daan tungo sa buhay na walang hanggan?

Baka Gusto Mo Rin