Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

Kabanata 116

Sa Aking mga salita, nagagawa ng marami na makadama ng takot ang mga tao, nagagawa ng marami na mangatog sa sindak ang mga tao; nagagawa ng napakaraming iba naman na magdusa ang mga tao at mawalan ng pag-asa, at gayunpaman nagagawa ng mas marami na mapangyari ang pagkawasak ng mga tao. Ang kayamanan ng Aking mga salita, walang makaaarok o malinaw na nauunawaan. Kapag lang sinasabi Ko sa inyo ang Aking mga salita at ibinubunyag ang mga ito sa inyo ng paisa-isang pangungusap maaaring malaman ninyo ang pangkalahatang kaganapan; ang katotohanan ng mga tiyak na mga katunayan, hindi pa rin ninyo nauunawaan. Kaya nga, gagamit Ako ng mga katunayan para ibunyag lahat ng Aking mga salita, sa gayon hinahayaang mas makaunawa kayo. Nakikita mula sa paraan ng Aking pananalita, hindi lang Ako nagsasabi sa pamamagitan ng Aking mga salita, pero higit pa ngang ikinikilos ang Aking mga salita; ito lang ang totoong kahulugan ng mga salita at mga katuparang nagaganap sabay-sabay. Para sa Akin malaya ang lahat, at pinawawalan ang lahat, at sa saligang ito, puspos ng karunungan lahat na ginagawa Ko. Hindi Ako nagsasalita nang walang-ingat, at hindi rin Ako kumikilos nang walang-ingat. (Kahit na sa pagkatao o pagka-Diyos man, nagsasalita at kumikilos Ako sa karunungan, dahil ang Aking pagkatao ay isang di-mahihiwalay na bahagi ng Aking sarili.) Pero kapag nagsasalita Ako, walang nagbibigay-pansin sa tono ng Aking pananalita; kapag kumikilos Ako, walang nagbibigay-pansin sa paraan ng Aking gawain. Ito ang pagkukulang ng tao. Ibubunyag Ko ang Aking kapangyarihan sa lahat ng tao, hindi lang sa Aking mga panganay na anak, pero lalong higit pa ngang ibubunyag Ko ang Aking kapangyarihan as loob ng lahat ng bansa at lahat ng tao; ito lang ang makapangyarihang patotoo para ipahiya si Satanas. Hindi Ako kumikilos nang may kamangmangan; iniisip ng maraming tao na mali para sa Akin na sumaksi sa mga panganay na anak, sinasabi nila na mayroong ibang Diyos maliban sa Akin, na kumikilos Ako nang walang katuturan, na ibinababa Ko ang Aking sarili; mula rito mas nahahantad pa nga ang kasamaan ng tao. Maaari bang pagkakamali Ko ang pagsaksi sa mga panganay na anak? Sinasabi ninyong mali Ako, makapagpapatotoo ba kayo? Kundi sa Aking pagtataas, Aking patotoo, dudurugin ninyo pa rin sa ilalim ninyo ang Aking mga anak, pinakikitunguhan pa rin sila sa pagsasawalang-bahala, pinakikitunguhan pa rin sila bilang inyong mga alipin. Itong kawan ng mga hayop! Aayusin Ko kayo isa-isa! Walang pakakawalan! Sabihin mo sa Akin, di-kasangayon na persona ng normal na pagkatao, ano ang mga bagay na ito? Walang duda mga hayop sila! Talagang hindi Ko sila matagalan. Kung hinintay Ko ang inyong patotoo, maaaring maantala na ang Aking gawain! Itong kawan ng mga hayop! Talagang wala kayong pagkatao paanuman! Hindi Ko kayo kailangang gumawa ng serbisyo para sa Akin! Lumayas dito ngayon na! Matagal ninyo nang naaabuso ang Aking mga anak; ikaw ay yuyurakan Ko hanggang maging sapal! Mangahas ka lang muling maging mabangis, mangahas ka lang muling ipahiya Ako! Naisagawa Ko na ang Aking dakilang gawain, at panahon na upang bumaling para alisin itong kawan ng mga hayop!

Lahat naisagawa na ng Aking mga kamay (para sa yaong mga minamahal Ko), at lahat din nawasak na ng Aking mga kamay (para sa yaong mga hayop na kinamumuhian Ko, yaong mga tao, mga usapin at mga bagay na kinasusuklaman Ko). Hinahayaan Kong makita ng Aking mga panganay na anak lahat ng nais Kong gawin, hayaang lubusan nilang maunawaan, mula rito makita lahat na nagawa Ko simula ng lumabas mula sa Sion. Pagkatapos niyan, papasok kaming magkasama sa Bundok ng Sion, pumapasok sa dako ng pagiging bago ang mga kapanahunan, at mamuhay nang panibago. Mula noon, hindi na magkakaroon ng ugnayan muli sa mundo at itong kawan ng mga hayop, pero sa halip ganap na kalayaan, lahat hindi mahahadlangan at walang paggambala. Sinong nangangahas na lumaban sa sinuman sa Aking mga panganay na Anak? Sinong nangangahas na muling sumalungat sa Aking mga panganay na anak? Hindi Ko siya palalagpasin nang basta-basta! Paanuman ninyo Ako iginalang sa nakaraan, ngayon dapat ninyong igalang ang Aking mga panganay na Anak bilang gayon. Huwag maging isang pakikitungo sa harap Ko, at ibang pakikitungo sa likod Ko; nakikita Ko kung ano ang lahat sa maliwanag na kalinawan. Ang maging hindi tapat sa Aking mga panganay na anak ay maging hindi kasambahay Ko, na isang kitang-kitang katunayan, dahil isang katawan tayo. Kung mabuti sa Akin ang isang tao pero mayroong ibang saloobin tungo sa Aking mga panganay na anak, kung gayon walang duda na sila ay karaniwang inapo ng malaking pulang dragon, dahil pinagwawatak nila ang katawan ni Cristo; hindi kailanman mapapawalang-sala ang kasalanang ito! Dapat makita ito ng bawat isa sa inyo. Tungkulin ninyo na sumaksi sa Akin, at higit pa ngang pananagutan ninyo na sumaksi sa Aking mga panganay na anak. Wala sa inyo ang iiwas sa inyong responsibilidad; sinumang manggagambala, aayusin Ko kayo kaagad! Huwag isiping napakagaling mo. Sinasabi Ko sa’yo! Mas tulad ka nito, mas tudlaan ka ng Aking mahigpit na parusa! Mas tulad ka nito, mas wala kang pag-asa at mas anak ka ng kapahamakan, at ikaw ay kakastiguhin Ko magpakailanman! Personal na ginagawa ng Aking Espiritu ang lahat ng Aking gawain, at hindi Ko pinapayagan ang anuman sa uri ni Satanas na makialam, upang maiwasang manggambala sa Aking mga plano. Sa katapusan, hahayaan Ko pareho ang matatanda at mga bata na bumangon at purihin Ako at ang Aking mga panganay na anak, purihin ang Aking mga kamangha-manghang gawa, at purihin ang pagpapakita ng Aking persona. Hahayaan Ko ang tunog ng mga papuri na umalingawngaw sa mga pinakadulo ng sansinukob, niyayanig ang kabundukan, mga ilog at lahat ng bagay, at lubusan Kong ipahihiya si Satanas; gagamitin Ko ang Aking patotoo upang wasakin ang buong marumi at malaswang lumang mundo, at magtayo ng isang banal at walang dungis na bagong mundo. (Sa pagsabing ang araw, ang buwan, ang mga bituin at ang mga bagay sa kalangitan ay hindi magbabago sa hinaharap, hindi Ko ibig sabihin na umiiral pa ang lumang mundo, pero sa halip na mawawasak ang buong mundo at mapapalitan ang lumang mundo. Hindi Ko papalitan ang sansinukob.) Sa gayon lang ito magiging mundong nakaayon sa Aking kalooban; sa loob nito hindi magkakaroon ng uri ng pagsupil tulad ngayon, ang pambihirang pangyayari ng pananamantala, at ito ay magiging ganap na pagkamakatarungan at pagkamakatuwiran sa loob ng laman. (Bagaman sinasabi Ko na magiging makatarungan at makatuwiran, ito ay napapaloob sa laman; kapag ihinambing sa Aking kaharian, magiging napakaiba nito, magkasing-iba ng langit at lupa; talagang walang paraan para ihambing—tutal naman ang mundo ng tao ay ang mundo ng tao, ang mundong espirituwal ay ang mundong espirituwal.) Sa panahong iyan, magpapatupad ang Aking mga panganay na anak at Ako ng saklaw sa gayon mundo (sa mundong ito walang panggugulo mula kay Satanas, dahil ganap na maaalis Ko na si Satanas), pero mga buhay pa rin sa kaharian ang ating mga buhay at ito, walang makapagkakaila. Sa buong kapanahunan, ang tao (gaano man siya katapat) ay hindi kailanman nakaranas ng ganitong uri ng buhay, dahil sa buong kapanahunan wala kahit isa man ang kumilos bilang Aking panganay ng anak, at magbibigay serbisyo pa rin sila sa Akin kalaunan. Bagaman tapat ang mga taga-serbisyong ito, sa hinaba-haba mga inapo sila ni Satanas na nalupig Ko, kaya pagkatapos ng kamatayan ng laman ipinapanganak pa rin sila sa mundo ng tao para magserbisyo sa Akin; ito ang totoong kahulugan ng “ang mga anak tutal naman ang mga anak, at ang mga taga-serbisyo tutal naman ang mga inapo ni Satanas.” Sa buong kapanahunan hindi alam kung gaano karaming tao ang nariyan para gumawa ng serbisyo sa mga panganay na anak ngayon; sa lahat ng mga taga-serbisyo, walang makakalayas, at gagawin Ko silang gumagawa ng serbisyo sa Akin magpakailanman. Kung ang kanilang kalikasan ang paguusapan, mga anak ni Satanas ang lahat, lahat lumalaban sa Akin, at bagaman gumagawa sila ng serbisyo para sa Akin, napipilitan ang lahat, walang pagpipilian ang lahat, dahil kontrolado lahat ng Aking kamay; dapat magbigay serbisyo sa Akin ang lahat ng taga-serbisyong ginagamit Ko hanggang katapusan. Kaya, marami pa ring mga tao ngayon ang may parehong kalikasan ng mga propeta at mga apsotol sa buong kapanahunan, dahil isang espiritu sila. Kaya, mayroon pa ring maraming tapat na taga-serbisyo inuutusan Ko, pero sa katapusan (mahigit anim na libong taon silang palaging nakagagawa ng serbisyo para sa Akin, kaya kabilang ang mga taong ito sa mga taga-serbisyoso), walang maaaring makakamit sa iyan na lahat yaon sa buong kapanahunan ay pinangarap, yamang hindi para sa kanila ang naihanda Ko.

Naisakatuparan na ang lahat ng Akin sa harap ng mga paningin; Maibabalik Ko ang Aking mga panganay na anak sa Aking tahanan, bumabalik sa Aking tabi at muling magkasama. Dahil nakabalik Akong mapagwagi at matagumpay at lubusan Kong natamo ang kaluwalhatian, dumarating Ako para ibalik kayo. Sa nakalipas, nakagawa ang ilang tao ng mga hula ng “limang matatalinong dalaga, limang mangmang na dalaga”; bagaman hindi tumpak ang hula, hindi naman ito maling-mali, kaya mabibigyan Ko kayo ng ilang paliwanag. Limang matatalinong dalaga at limang mangmang na dalaga ay tiyak na hindi parehong kumakatawan sa bilang ng mga tao, ni kumakatawan sila sa isang uri ng mga tao ayon sa pagkakabanggit. Nangangahulugan ng bilang ng mga tao ang limang matatalinong dalaga, kinakatawan ang isang uri ng mga tao ang limang mangmang na dalaga, pero wala sa dalawang ito ang tumutukoy sa mga panganay na anak, at sa halip kinakatawan nila ang paglikha. Ito ang dahilan bakit hiningi sa kanilang maghanda ng langis sa mga huling araw. (Hind nagtataglay ng Aking katangian ang paglikha; kung gusto nilang gumawa ng matatalinong tao kung gayon kailangan nilang maghanda ng langis, at sa gayon kailangang masangkapan sila ng Aking mga salita.) Kinakatawan ng limang matatalinong dalaga ang Aking mga anak at Aking bayan sa gitna ng mga tao na Aking nilikha. Pinatungkulan silang[a] “mga dalaga” dahil bagaman ipinanganganak sila sa daigdig, natatamo Ko pa rin sila; may makapagsasabi na naging banal sila, kaya tinatawag silang “mga dalaga.” Ang nabanggit na “lima” ay kumakatawan sa bilang ng Aking mga anak at Aking bayan na naitadhana Ko. “Limang mangmang na dalaga” ay tumutukoy sa mga taga-serbisyo. Gumagawa sila ng serbisyo sa Akin na hindi naglalagay ng kahit katiting na antas ng kahalagahan sa buhay, itinataguyod lang ang mga panlabas ng bagay (dahil hindi sila nagtataglay ng Aking katangian, anumang gawin nila ito ay isang panlabas na bagay), at hindi nila kayang maging mga may kakayahang katulong, kaya tinawag silang “mga mangmang na dalaga.” Ang nabanggit na “lima” ay kumakatawan kay Satanas, at ang pagkakatawag sa kanila na[b] “dalaga” ay nangangahulugang nasakop Ko sila at kayang gumawa ng serbisyo para sa Akin, pero hindi banal ang ganitong uri ng tao, kaya tinawag silang taga-serbisyo.

Talababa:

a. Hindi kasama sa orihinal na teksto ang “Pinatungkulan sila.”

b. Hindi kasama sa orihinal na teksto ang “ang pagkakatawag sa kanila.”

Sinundan:Kabanata 115

Sumunod:Kabanata 117