Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

Kabanata 115

Magpapakasaya ang Aking puso para sa iyo, sasayaw Akong may galak para sa iyo, at bibigyan Kita ng mga walang katapusang pagpapala, dahil bago ang paglikha nagmula ka sa Akin, at ngayon dapat bumalik ka sa Aking tabi, dahil hindi ka sa mundo o sa daigdig pero, sa halip, ikaw ay sa Akin. Mamahalin kita magpakailanman, pagpapalain kita magpakailanman at pangangalagaan kita magpakailanman. Lahat lang na nagmula sa Akin ang alam ang kalooban Ko, at sila lang ang magpapakita ng pagsasaalang-alang sa Aking pasanin at ginagawa kung ano ang nais Kong gawin. Ngayon, naisakatuparan na ang lahat. Tulad ng isang bolang apoy ang Aking puso, nananabik na makabalik sa Akin ang Aking mga minamahal na anak sa lalong madaling panahon, nananabik na bumalik sa Sion ang Aking persona sa lalong madaling panahon. Mayroon kang ilang pagkaunawa rito. Bagaman hindi natin madalas masusundan ang isa’t isa sa expiritu, madalas masasamahan natin ang isa’t isa sa espiritu at nagtatagpo sa laman. Magpakailanmang di-mapaghihiwalay ang Ama at ang mga anak, malapit silang nauugnay. Walang makakakuha sa iyo palayo sa Aking tabi hanggang sa araw ng pagbalik sa Bundok Sion. Mahal Ko lahat ng panganay na anak na galing sa Akin at kinamumuhian ang lahat ng kaaway na sumasalungat sa Akin. Dadalhin Ko pabalik sa Sion lahat ng mahal Ko at itatapon ang mga kinamumuhian Ko sa Hades, sa impiyerno. Ito ang pangunahing prinsipyo ng lahat ng Aking mga atas administratibo. Lahat na sinasabi o ginagawa ng Aking mga panganay na anak ay isang pagpapahayag ng Aking Espiritu. Lahat ay dapat magpatotoo sa Aking mga panganay na anak na may malinaw na pagkaunawa rito. Ito ang sunod na hakbang ng Aking gawain, kung lumalaban ang sinuman, hihingin Ko sa Aking mga minamahal na anak na ayusin sila. Iba na ngayon. Kung nagsasabi ng salita ng paghatol yaong mga minamahal Ko, kaagad mamamatay si Satanas sa Hades dahil naipagkaloob Ko na ang awtoridad sa Aking mga panganay na anak. Ibig sabihin nito na simula ngayon, panahon na para sa Akin at sa Aking mga panganay na anak na mamunong magkasama. (Ito ay nasa yugto ng laman, na naiibang kaunti sa pamumunong magkasama sa katawan.) Sinumang sumusuway sa kaisipan ay magdurusa ng parehong kapalaran gaya ng mga lumalaban sa Akin Mismo. Dapat tratuhin ang Aking mga panganay na anak gaya ng pagtrato sa Akin dahil kami ay sa isang katawan at hindi mapaghihiwalay. Dapat maibahagi ngayon ang patotoo ng Aking mga panganay na anak gaya nang naibahagi ang patotoo sa Akin sa nakalipas. Isa ito sa Aking mga atas administratibo; lahat ay dapat manindigan at magpatotoo.

Umaabot hanggang sa mga dulo ng daigdig ang Aking kaharian, naglalakbay kasama Ko ang Aking mga panganay na anak hanggang sa mga dulo ng daigdig. Maraming bagay Akong sinasabi na hindi ninyo nauunawaan dahil sa mga paghadlang ng inyong laman, kaya ang karamihan sa gawain ay dapat gawin matapos ang pagbabalik sa Sion. Makikita ito mula sa Aking mga salita na hindi na ito magtatagal, malapit na itong mangyari. Kaya palagi Akong nagsasalita tungkol sa Sion at mga usapin sa Sion. Alam ba ninyo kung ano ang layunin ng Aking mga salita? Alam ba ninyo kung ano ang nasa puso Ko? Nananabik ang puso Kong bumalik sa Sion sa lalong madaling panahon, para matapos ang buong lumang kapanahunan, para matapos ang buhay natin dito sa daigdig (dahil kinapopootan Ko ang mga taong makamundo, mga usapin, mga bagay, at higit pang kinamumuhian ang buhay sa laman, at malaki ang mga paghadlang ng laman at magiging masagana lang ang lahat sa pagbabalik sa Sion), at mabawi ang ating buhay sa kaharian. Ang layunin ng Aking unang pagkakatawang-tao ay upang ilatag ang saligan ng Aking ikalawang pagkakatawang-tao. Ito ang landas na dapat lakbayin. Sa lubusang pagbibigay lang ng Aking sarili kay Satanas, maaaring matubos Ko kayo sa Aking katawan sa huling yugto. (Kung hindi sa pamamagitan ng Aking unang pagkakatawang-tao, hindi sana Ako nakayang maluwalhati na, hindi Ko sana nakayang mabawi ang handog para sa kasalanan, kaya dumating sana kayo sa mundo bilang mga makasalanan.) Dahil mayroon Akong walang hanggang karunungan, yamang inakay Ko kayo palabas ng Sion, titiyakin Kong maibalik kayo sa Sion. Hindi magtatagumpay ang mga tangka ni Satanas na harangan ang daan dahil matagal ng naisakatuparan ang Aking dakilang gawain. Katulad Ko ang Aking mga panganay na anak, banal at busilak sila at kaya babalik pa rin Ako sa Sion kasama ang Aking mga panganay na anak at hindi na kami kailanman maghihiwalay.

Unti-unting ibinubunyag sa inyo ang Aking buong plano ng pamamahala. Nasimulan Kong isagawa ang Aking gawain sa lahat ng bansa at sa gitna ng lahat ng tao. Sapat na ito para patunayan na hindi na malayo ang panahon nang Aking pagbalik sa Sion dahil ang pagsasagawa ng Aking gawain sa lahat ng bansa at sa gitna ng lahat ng tao ay isang bagay na gagawin matapos ang pagbalik sa Sion. Pabilis nang pabilis ang Aking galaw. (Dahil dumarating na ang araw kung kailan babalik Ako sa Sion, nais Kong matapos ang Aking gawain sa daigdig bago Ako bumalik.) Nagiging mas abalang-abala Ako sa Aking gawain at gayunman mas pakaunti nang pakaunti ang gawain sa daigdig para gawin Ko, halos wala na nga. (Nakatuon ang Aking kaabalahan tungo sa gawain ng Espiritu, na hindi maaaring makita ng tao ng sariling mata pero maaari lang matutunan mula sa Aking mga salita; hindi Ako abala gaya ng pagiging abala sa laman pero maraming mga tungkulin na naisaayos Ko.) Ito ay dahil, tulad ng nasabi Ko, lubusan nang natapos ang Aking gawain sa lupa at kailangang maghintay ang natitira Ko pang gawain hanggang sa bumalik Ako sa Sion. (Kailangan Kong bumalik sa Sion dahil hindi maisasakatuparan sa laman ang gawain sa hinaharap at kapag ginawa ang gawaing ito sa laman, makakasira ito sa Aking pangalan.) Kapag natalo Ko ang Aking mga kaaway at nakabalik sa Sion, magiging mas maganda at mapayapa ang buhay kaysa buhay bago ang mga kapanahunan. (Dahil ito sa ganap Kong napagtagumpayan ang mundo, at salamat sa Aking unang pagkakatawang-tao at Aking ikalawang pagkakatawang-tao ganap Akong naluwalhati. Sa Aking unang pagkakatawang-tao, bahagya lang Akong naluwalhati pero, sa Aking ikalawang pagkakatawang-tao, ganap na naluluwalhati ang Aking persona, at kaya wala ng anumang pagkakataon para pagsamantalahan ni Satanas. Sa gayon, magiging higit pang mas maganda at payapa ang buhay sa hinaharap sa Sion.) Magpapakita ang Aking persona na higit pang maluwalhati sa harap ng mundo at ni Satanas para ipahiya ang malaking pulang dragon, ito ang kaibuturan ng lahat ng Aking karunungan. Mas nagsasalita Ako ng mga panlabas na bagay, mas nakakaya ninyong maunawaan; mas nagsasalita Ako ng mga bagay sa Sion na hindi makikita ng mga tao, mas iisipin ng mga tao na hungkag ang mga bagay na ito at magiging mas mahirap para sa inyo na maisip ang mga ito, at iisipin ninyo na nagsasabi Ako ng mga kuwentong pambata. Gayunpaman, dapat mapagbantay kayo; walang mga hungkag na salita sa Aking bibig, mapagkakatiwalaan ang mga salitang nanggagaling sa Aking bibig. Kahit na mahirap maunawaan ang mga ito mula sa inyong paraan ng pag-iisip, lubos na totoo ito. (Dahil sa mga hangganan ng laman, hindi kaya ng mga tao na ganap at lubos na maunawaan kung ano ang sinasabi Ko, at hindi Ko ganap na naibunyag ang marami sa mga bagay na nasabi Ko, pero kapag nakabalik tayo sa Sion, hindi Ko na kailangang magpaliwanag, likas ninyong mauunawaan.) Dapat pahalagahan ito.

Kahit na mayroong mga hangganan ang laman at ang pagkaintindi ng mga tao, nais Ko pa ring paunlarin ang inyong kaisipang mortal at labanan ang inyong mga pagkaintindi sa pamamagitan ng mga ibinunyag na hiwaga dahil nasabi Ko na nang maraming beses na ito ang isang hakbang ng Aking gawain (hindi titigil ang gawaing ito hanggang sa pagpasok sa Sion). Mayroong isang Bundok ng Sion sa isip ng bawat tao at magkakaiba ito para sa lahat. Yamang patuloy Kong binabanggit ang Bundok ng Sion, sasabihin Ko sa inyo ang pangkalahatang kabatiran tungkol dito para makaalam kayo ng kaunti nito. Ang pagiging nasa Bundok ng Sion ay pagbalik sa espirituwal na daigdig. Kahit na tinutukoy nito ang espirituwal na daigdig, hindi ito isang lugar na hindi makikita at mahihipo ng mga tao; naaangkop ito sa katawan. Hindi ito lubusang di-nakikita o di-nahihipo dahil kapag nagpapakita ang katawan mayroon itong anyo at hugis pero kapag hindi nagpapakita ang katawan wala itong anyo o hugis. Sa Bundok ng Sion, walang magiging mga alalahanin tungkol sa pagkain, mga damit, araw-araw na pangangailangan at masisilungan, ni magkakaroon ng pag-aasawa o pamilya at walang paghihiwalay ng kasarian (lahat ng nasa Bundok ng Sion ay Aking persona, nasa isang katawan, kaya walang pag-aasawa, pamilya o paghihiwalay ng kasarian), at magkakatotoo ang lahat na sinasabi ng Aking persona. Kapag hindi nakabantay ang mga tao, magpapakita ang Aking persona sa gitna nila at kapag hindi nagbibigay-pansin ang mga tao, mawawala ang Aking persona. (Hindi ito makakamtan ng mga taong laman-at-dugo, kaya mahirap ito para sa inyo na maisip ngayon.) Mayroon pa ring isang araw, isang buwan at isang pisikal na langit at lupa sa hinaharap, pero dahil magiging nasa Sion ang Aking persona, hindi magkakaroon ng nakakapasong init ng araw o tanghaling tapat at walang pagdurusa mula sa mga likas na kalamidad. Nang sinabi Ko na tayo’y hindi nangangailangan ng liwanag ng ilawan, ni ng liwanag man ng araw; sapagka't liliwanagan tayo ng Diyos, nagsalita Ako tungkol sa pagiging nasa Sion. Ayon sa pagkaintindi ng mga tao, dapat maalis ang lahat sa sansinukob at mabubuhay lahat ng tao sa Aking liwanag. Iniisip nilang ito ang tunay na kahulugan ng “tayo'y hindi nangangailangan ng liwanag ng ilawan, ni ng liwanag man ng araw; sapagka't liliwanagan tayo ng Diyos,” pero isang maling pakahulugan ito nito. Nang sinabi Ko na “namumunga ang puno ng labingdalawang iba't ibang bunga sa bawat buwan,” tinutukoy Ko ang mga usapin sa Sion. Kinakatawan ng pangungusap na ito ang lahat tungkol sa buhay sa Sion. Sa Sion, hindi limitado ang panahon at walang hangganan ang heograpiya at kalawakan. Kaya nga sinabi Kong “bawat buwan.” Ang “Labindalawang iba’t ibang bunga” ay hindi kumakatawan sa pag-uugali na isinasabuhay ninyo ngayon, tumutukoy ito sa buhay ng kalayaan sa Sion. Kalahatan ng buhay sa Sion ang mga salitang ito. Mula rito makikita na ang buhay sa Sion ay magiging mayaman at magkakaiba (dahil tinutukoy dito ng “labindalawa” ang kapuspusan). Magiging buhay ito na walang lumbay at mga luha, walang pagsasamantala at pag-uusig kaya lahat ay mapapawalan at malaya. Dahil ito sa umiiral lahat na napapaloob sa Aking persona, walang makakapaghiwalay sa kanila, at lahat ay magiging tanawin ng kagandahan at walang hanggang pagiging bago. Magiging isang panahon ito kung kailan nakahanda na ang lahat, magiging umpisa ito ng ating buhay matapos ng ating pagbalik sa Sion.

Kahit na lubusang naganap na ang Aking gawain sa daigdig, kailangan Ko pa rin ang Aking mga panganay na anak na gumawa sa daigdig, kaya hindi pa Ako makakabalik sa Sion. Hindi Ako makakabalik sa Sion ng mag-isa, babalik Ako sa Sion kasama ang Aking mga panganay na anak pagkatapos nilang matapos ang kanilang gawain sa daigdig. Sa ganitong paraan, matatawag itong pagkamit ng luwalhati na magkasama, ito ang magiging ganap na pagpapamalas ng Aking persona. (Sinasabi Ko na ang gawain ng Aking mga panganay na anak sa daigdig ay hindi pa ganap dahil hindi pa naipamalas ang Aking mga panganay na anak. Dapat gawin ang gawaing ito ng mga matapat at tapat na taga-silbi.)

Sinundan:Kabanata 114

Sumunod:Kabanata 116

Baka Gusto Mo Rin