Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

Kabanata 119

Dapat maintindihan ninyong lahat ang Aking mga layunin, dapat maunawaan ninyong lahat ang Aking kalagayan. Ngayon na ang panahon para maghanda sa pagbalik sa Sion, wala Akong ibang kaisipan para sa anupaman kundi ito. Umaasa lang Ako na magtatagpo tayo balang araw, at gugulin ang bawat minuto at bawat segundong kasama ka sa Sion. Kinasusuklaman Ko ang mundo, kinasusuklaman Ko ang laman, at kinasusuklaman Ko higit pa ang bawat tao sa daigdig; hindi Ko ninanais na makita sila, dahil lahat sila ay gaya ng demonyo, na wala kahit katiting na bahid ng kalikasan ng tao; hindi Ko ninanais na mabuhay sa daigdig, nasusuklam Ako sa lahat ng nilikha, nasusuklam Ako sa lahat na sa laman at dugo. Ang buong lupain ay nangangamoy bangkay; nais Kong bumalik sa Sion kaagad, upang alisin lahat ng baho ng mga bangkay mula sa daigdig at gawin lahat ng daigdig na puspos ng papuri para sa Akin. Babalik Ako sa Sion, hihiwalay Ako mula sa laman at sa mundo, walang dapat humadlang; ang Aking kamay na pumapatay sa tao ay walang bakas ng damdamin! Patuloy mula ngayon, walang dapat magsalita tungkol sa pagtatayo ng iglesia, kung hindi sila ay hindi Ko patatawarin. (Ito ay dahil ngayon ang panahon para sumaksi sa Aking mga panganay na anak, ang panahon para itatag ang kaharian; sinumang nagsasalita ng pagtatayo ng iglesia ay ginigiba ang pagtatayo ng kaharian at ginagambala ang Aking pamamahala.) Handa ang lahat, nakahanda ang lahat, ang tanging natitira ay para maitaas ang mga panganay na anak, masaksihan, at kapag nangyari iyan Ako ay, nang hindi nagsasayang ng sandali at hindi isinasaalang-alang ang anyo, kaagad bumabalik sa Sion—ang dako na pinananatili ninyo sa inyong isipan araw at gabi. Huwag lang tingnan kung paanong maayos at matatag ngayon ang mundo, kundi itong gawain ay lahat tungkol sa pagbalik sa Sion; huwag pahalagahan ang tungkol sa mga gayong bagay ngayon, at kapag dumating ang araw ng pagbalik sa Sion lahat magiging ganap. Sinong hindi nangangarap na bumalik sa Sion? Sinong hindi nangangarap na muling magkasama ang Ama at ang mga anak sa lalong madaling panahon? Gaano man kasaya ang mga kasiyahan ng daigdig, hindi nito mapanghahawakan ang ating laman; hihigitan natin ang ating laman at magkasamang babalik sa Sion. Sinong nangangahas na humadlang? Sinong nangangahas na maglagay ng mga balakid? Tiyak na hind Ko sila patatawarin! Papalisin Ko lahat ng mga batong katitisuran. (Ang dahilan bakit Ko sinasabi na hindi Ako makababalik kara-karaka sa Sion ay dahil dito. Isinasagawa Ko itong gawaing paglilinis sabay sa pagsasaksi Ko sa Aking mga panganay na anak; sabay na sumusulong ang dalawang ginagawang ito. Kapag naging ganap ang gawaing paglilinis, magiging panahon para sa Akin na ibunyag ang mga panganay na anak. Ang mga batong katitisurang nabanggit Ko ay tumutukoy sa malaking bilang ng mga taga-serbisyo, kaya sinasabi Ko na panabay nangyayari ang dalawang ginagawang ito.) Palalakarin Ko ang Aking mga panganay na anak kasama Ko sa buong dulo ng sansinukob, buong kabundukan at mga ilog at lahat ng bagay; sinong nangangahas na pumigil? Sinong nangangahas na mang-antala? Hindi madaling pinapawalan ng Aking kamay ang sinumang tao; bukod sa Aking mga panganay na anak, sinasalanta Ko at sinusumpa ang laha. Sa buong lupa wala ni isang mortal ang tumatanggap ng Aking pagpapala; lahat natatagpuan ang Aking sumpa. Buhat pa ng pasimula ng paglikha sa mundo, wala Akong napagpala; kahit na nang nakapagbigay Ako ng mga pagpapala naging mga salita lang ito, kailanman hindi naging katunayan, dahil pinakakinamumuhian Ko si Satanas, at hindi Ko kailanman pagpapalain ito, pinarurusahan lang ito. Sa wakas lang, matapos lubusang nalupig Ko si Satanas, matapos maging Akin ang ganap na tagumpay, ibibigay Ko sa lahat ng mga tapat na taga-serbisyo ang mga pagpapalang materyal, hayaang purihin nila Ako bilang kasiyahan, dahil maisasakatuparan na ang lahat ng Aking gawain.

Sa katunayan hindi na magtatagal ang Aking panahon, umaabot na sa pagtatapos sa harap ng iyong mga mata ang anim na libong taong plano ng pamamahala. (Tunay ngang nasa harap ito ng inyong mga mata; hindi ito isang tipolohiya, makikita ninyo mula sa Aking kalagayan.) Agad-agad Kong iuuwi ang Aking mga panganay na anak sa Sion. Sasabihin ng ilang tao, “Yamang para lang ito sa mga panganay na anak, bakit gumugol ng anim na libong taong halaga ng panahon? At bakit gumawa ng napakaraming tao?” Nasabi Ko na noon na lahat ng Akin ay mahalaga. Paanong hindi magiging higit pa ang Aking mga panganay ng anak? Pakikilusin Ko ang lahat para magserbisyo sa Akin, at higit pa, ibubunyag Ko ang Aking kapangyarihan, upang maaaring makita ng bawat tao na sa buong mundo ng sansinukob wala ni isang bagay ang hindi nasa ating mga kamay, wala kahit isang tao ang hindi nasa ating serbisyo, at wala kahit isang katuparan ang hindi ginagawa para sa atin. Isasakatuparan Ko ang lahat. Walang panukala ng panahon sa Akin; bagaman hinahangad Ko na maging ganap ang plano at gawing ganap ang Aking gawain sa loob ng anim na libong taon, lahat pinakawalan at malaya sa Akin. Kahit na wala pa itong anim na libong taon, basta’t sa pananaw Ko panahon na, sinong mangangahas na bumigkas ng isang salita ng pagsalungat? Sinong mangangahas na tumindig at humatol sa gusto nito? Ang Aking gawain, ginagawa Ko Mismo; amg Aking panahon, isinasaayos Ko Mismo. Walang tao, walang usapin, walang bagay ang nangangahas na kumilos nang sinasadya; pasusunurin Ko ang lahat sa Akin. Walang tama o mali sa Akin; kapag sinasabi Kong tama ito, talagang tama ito; kapag sinasabi Kong mali ito, iyan ay totoo rin. Hind kayo dapat palaging ginagamit ang mga pagkaintindi ng tao para sukatin Ako! Sinasabi Kong pinagpapalang magkasama ang mga panganay na anak at Ako—sinong nangangahas na tumangging magpasakop? Agad kitang wawasakin! Tumatanggi kang magpasakop! Mapanghimagsik ka! Talagang wala Akong awa para sa buong sangkatauhan, nakamuhian Ko sila hanggang sa isang punto; hindi na talaga Ako makapagpaparaya pa. Kung Ako ang tatanungin, dapat kaagad ng alisin ang buong mundo ng sansinukob, sa gayon lang matutupad ang Aking dakilang gawain, sa gayon lang magiging ganap ang Aking plano ng pamamahala, sa gayon lang mapapawi ang pagkamuhi sa Aking puso. Ngayon ang nais Ko lang ay ang pagsaksi sa Aking mga panganay na anak, isinasantabi Ko lahat ng iba pang bagay-bagay at wala Akong pakialam sa ngayon; una gawin ang pangunahing bagay, pagkatapos gawin ang pangalawahang bagay. Ito ang mga hakbang ng Aking gawain, walang dapat lumaban dito; lahat dapat sundin kung ano ang sinasabi Ko, baka maging tudlaan sila ng Aking sumpa.

Ngayong isinasakatuparan ang Aking gawain, makapagpapahinga Ako. Patuloy mula ngayon, hindi na Ako gagawa, aatasan Ko ang Aking mga panganay na anak na gawin lahat na nais Kong gawin para sa Akin, dahil Ako ang Aking mga panganay na anak, Aking persona ang Aking mga panganay na anak; hindi ito mali kahit katiting, huwag sumunod sa mga pagkaintindi at humatol. Ang makita ang mga panganay na anak ay ang makita Ako, dahil isa at pareho kami; sinumang naghihiwalay sa amin kung gayon ay nilalabanan Ako, at hindi Ako magpapatawad. Sa Aking mga salita, mayroong mga di-maunawaang hiwaga sa tao. Tanging iyong mga minamahal Ko ang makapaghahayag sa Akin, at walang ibang makagagawa nito; pinagpapasyahan Ko ito, at walang makababago nito. Mayaman ang Aking mga salita, malawak at di-maarok ang Aking mga salita. Dapat lahat gumugol ng malaking pagsisikap sa Aking mga salita, sikaping magbulay-bulay madalas sa Aking mga salita, huwag palagpasin ang isang salita o pangungusap, kung hindi magkakaroon ang mga ito ng maling kahulugan, at mali ang pagkaunawa sa Aking mga salita. Nasasabi Ko na hindi pinalalagpas ang kasalanan ng Aking disposisyon, nangangahulugang hindi maaaring salungatin ang Aking sinaksihang mga panganay na anak. Kinakatawan ng Aking mga panganay na anak ang bawat aspeto ng Aking disposisyon, kaya kapag pinatutunog ang banal na tambuli ay kung kailan naguumpisa Akong sumaksi sa mga panganay na anak; kaya magmula ngayon ang banal na tambuli, na Aking disposisyon, ay unti-unting makikilala. Sa ibang salita, kapag naibubunyag ang mga panganay na anak ay ang panahon para nabubunyag ang Aking disposisyon. Sinong makakaarok nito? Sinasabi Ko na sa mga hiwagang naibunyag Ko na, mayroon pa ring mga hiwaga na hindi matutuklasan ng mga tao. Sino sa gitna ninyo ang talagang nagsikap na maisip ang totoong kahulugan ng mga salitang ito? Ang Akin bang disposisyon ang personalidad ng isang taong inyong naguguni-guni? Napakalaking pagkakamali! Ngayon sinumang nakikita ang Aking mga panganay na anak ay pakay ng pagpapala at nakikita ang Aking disposisyon, lubusang totoo ito. Kinakatawan ng Aking mga panganay na anak ang buong Ako, nang walang kaduda-duda ay Aking persona. Walang dapat magduda rito! Ang mga masunurin ay pinagpala ng biyaya, sinusumpa ang mga mapanghimagsik. Ito ang Aking inutos, at walang makapagbabago nito!

Sinundan:Kabanata 118

Sumunod:Kabanata 120

Baka Gusto Mo Rin