Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

Ang Diyos Mismo, ang Natatangi V

Ang Kabanalan ng Diyos (II)

Ngayong araw, mga kapatid, kumanta tayo ng isang himno. Humanap ng isa na gusto ninyo at regular na ninyong kinakanta. (Nais naming kumanta ng isang himno ng salita ng Diyos: “Dalisay na Pag-ibig na Walang Dungis.”)

1 Ang “pag-ibig” ay tumutukoy sa isang damdamin na dalisay at walang dungis, kung saan ginagamit mo ang iyong puso upang magmahal, makaramdam, at maging maalalahanin. Sa pag-ibig walang mga kundisyon, walang mga balakid, at walang agwat. Sa pag-ibig walang paghihinala, walang pandaraya, at walang katusuhan. Sa pag-ibig walang agwat at walang karumihan. Kung nagmamahal ka, hindi ka manlilinlang, magrereklamo, magkakanulo, magrerebelde, mangunguha, o hihiling na tumanggap ng anumang bagay o magtamo ng anumang halaga.

2 Ang “pag-ibig” ay tumutukoy sa isang damdamin na dalisay at walang dungis, kung saan ginagamit mo ang iyong puso upang magmahal, makaramdam, at maging maalalahanin. Sa pag-ibig walang mga kundisyon, walang mga balakid, at walang agwat. Sa pag-ibig walang paghihinala, walang pandaraya, at walang katusuhan. Sa pag-ibig walang agwat at walang karumihan. Kung nagmamahal ka, kung gayon ay malugod kang magsasakripisyo at magtitiis ng kahirapan, at magiging kaayon sa Diyos, isusuko mo ang lahat ng iyo para sa Kanya: ang iyong pamilya, ang iyong hinaharap, ang iyong kabataan, at ang iyong pag-aasawa. Kung hindi, ang iyong pag-ibig ay hindi tunay na pag-ibig kahit kailan, bagkus ay panlilinlang at pagkakanulo!

Ito ay isang magandang pagpili ng himno. Nasisiyahan ba kayo sa pagkanta ng himnong ito? (Oo.) Ano ang inyong nararamdaman matapos kantahin ang himnong ito? Nararamdaman ba ninyo ang ganitong uri ng pag-ibig sa inyong mga sarili? (Hindi pa gaano.) Aling mga salita mula sa himno ang pumukaw sa iyo nang pinakamatindi? (Sa pag-ibig walang mga kundisyon, walang mga balakid, at walang agwat. Sa pag-ibig walang paghihinala, walang pandaraya, walang pakikipagpalitan, at walang katusuhan. Sa pag-ibig ay walang pagpili at walang hindi dalisay. Ngunit sa kaibuturan ng aking sarili nakikita ko pa rin ang maraming karumihan at nakikita ko rin kung saan sinusubukan kong makitungo sa Diyos, at sa mga aspeto kung saan ako ay nagkukulang, kaya kapag iniisip ko ang tungkol sa aking sarili ngayon, hindi ko talaga naabot ang uri ng pagmamahal na dalisay at walang dungis.) Kung hindi mo natatamo ang uri ng pagmamahal na dalisay at walang dungis, anong uri ng pag-ibig ang mayroon ka? Anong antas ng pagmamahal ang mayroon ka sa kaibuturan ng iyong sarili? (Nasa yugto lamang ako kung saan ako ay nagkukusang maghanap, kung saan ako ay nananabik.) Ayon sa iyong sariling tayog at paggamit ng iyong sariling mga salita mula sa iyong sariling mga karanasan, anong antas ang iyong naabot? Mayroon ka bang panlilinlang, mayroon ka bang mga reklamo? (Oo.) Mayroon ka bang mga pangangailangan sa kaibuturan ng iyong puso, mayroon bang mga bagay na gusto mo at hinahangad mula sa Diyos? (Oo, mayroon ako sa loob ng maruruming bagay na ito.) Sa anong mga pagkakataon lumalabas ang mga ito? (Kapag ang sitwasyon na ang Diyos ang nagsaayos para sa akin ay hindi tumutugma sa aking mga ideya kung ano dapat ito, o kapag ang aking mga paghahangad ay hindi naabot, sa mga pagkakataong gaya nito ay ipapakita ko ang ganitong uri ng tiwaling disposisyon.) Kayo mga kapatid na mula sa Taiwan, madalas ba rin ninyong kantahin ang himnong ito? Maaari ba ninyong talakayin kung paano ninyo naiintindihan ang “dalisay na pag-ibig na walang dungis”? Bakit ipinapakahulugan ng Diyos ang pag-ibig sa ganitong paraan? (Gustung-gusto ko ang himnong ito dahil makikita ko talaga na ang pag-ibig na ito ay isang ganap na pagmamahal. Gayunman, pakiramdam ko’y talagang malayo ako mula sa pamantayang iyon at napakalayo ko pa rin sa pagtatamo ng tunay na pag-ibig. Mayroong ilang bagay na nakaya kong gumawa ng pag-unlad tungo rito, at kaya kong makipagtulungan sa Diyos sa pamamagitan ng lakas na ibinibigay sa akin ng mga salita ng Diyos at sa pamamagitan ng dasal. Gayunpaman, kapag nahaharap ako sa mga kapaligiran o kapag nalalantad ako, nararamdaman kong wala akong kinabukasan o kapalaran, at na wala akong hantungan. Sa mga oras na ganito, nakararamdam ako ng labis na panghihina. Matapos ang isang panahon ng karanasan at sa pamamagitan ng dasal, mababago ko itong kalagayang kinaroroonan ko sa isang tiyak na antas, ngunit madalas pa rin akong nababagabag ng isyung ito.) Ano ang totoo mong tinutukoy kapag sinasabi mong “kinabukasan at kapalaran”? Mayroon bang isang partikular na bagay na maaari mong ituro? Ito ba ay isang larawan o isang bagay na iyong inakala o ito ba ay isang bagay na maaari mong makita? Ito ba ay tunay na bagay? Sa inyong mga puso, dapat na isipin ninyo: Ano ang pag-aalala na mayroon kayo sa inyong puso tungkol sa inyong kinabukasan at kapalaran? (Ito ay upang maligtas at mamuhay nang ligtas. Umaasa ako na unti-unting maging akma para kasangkapanin ng Diyos at magsagawa ng aking tungkulin na ayon sa wastong pamantayan sa pamamagitan ng pamamaraan ng paggawa ng aking tungkulin. Gayunman, ako ay madalas na inilalantad ng Diyos sa aspetong ito, at pakiramdam ko ay nagkukulang ako, na para bang wala akong hinaharap.) Dapat talakayin ng ibang mga kapatid, paano mo nauunawaan ang “dalisay na pag-ibig na walang dungis”? (Kapag mayroon ang isang tao nito, may karumihang nagmumula sa kani-kanilang indibiduwal na sarili, at hindi nakokontrol ang mga ito ng kanilang kinabukasan at kapalaran. Hindi alintana kung paano sila tinatrato ng Diyos, kaya nilang sumunod nang lubusan sa gawain at mga pagsasaayos ng Diyos, at sundin Siya hanggang sa pagtatapos. Ang ganitong uri lamang ng pag-ibig para sa Diyos ang “dalisay na pag-ibig na walang dungis.” Kapag ikinukumpara ko lamang ang aking sarili rito na natutuklasan ko na bagama’t sa maikling panahon na naniniwala ako sa Diyos maaaring magmukhang mayroon akong isinakripisyong ilang bagay o labis na ginugol ang kanilang mga sarili, ngunit hindi ko nakayanang tunay na ibigay ang aking puso sa Diyos. Kapag inilalantad ako ng Diyos, pakiramdam ko’y parang nakilala ako bilang isang tao na hindi kayang mailigtas, at nananahan ako sa ganitong negatibong kalagayan. Nakikita ko ang aking sarili na gumagawa ng aking tungkulin, ngunit kasabay nito ay sumusubok akong gumawa ng mga pakikitungo sa Diyos, at hindi ko kayang mahalin ang Diyos nang buong puso, at ang aking hantungan, ang aking kinabukasan, at ang aking kapalaran ay laging nasa aking isip.)

Tila kinakanta ninyo nang madalas ang himnong ito; mayroon kayong kaunting pagkaunawa nito at mayroon itong ilang kaugnayan sa inyong aktuwal na mga karanasan. Gayunman, halos lahat ay mayroong iba’t ibang antas ng pagtanggap sa bawat isa sa mga kataga sa himnong “Dalisay na Pag-ibig na Walang Dungis.” Ang ilang tao ay iniisip na tungkol ito sa kusang-loob na pagpayag, ang ilan ay naghahangad na isantabi ang kanilang kinabukasan, ang ilan ay naghahangad na iwanan ang kanilang mga pamilya, at ang ilan ay hindi naghahangad na makatanggap ng anuman. Hanggang ngayon, ang iba ay inaatasan ang kanilang sarili na hindi magkaroon ng panlilinlang, mga reklamo, at hindi maghimagsik laban sa Diyos. Bakit gugustuhin ng Diyos na magmungkahi ng ganitong uri ng pag-ibig at hilingin sa mga tao na ibigin Siya sa ganitong paraan? Ito ba ay isang uri ng pag-ibig na kayang maabot ng mga tao? Ibig sabihin, kaya ba ng mga tao na umibig sa ganitong paraan? Maaaring makita ng mga tao na hindi nila kaya, dahil silang lahat ay hindi nagtataglay ng ganitong uri ng pag-ibig. Kapag hindi taglay ito ng mga tao, at kapag hindi nila pangunahing nauunawaan ang tungkol sa pag-ibig, winiwika ng Diyos ang mga salitang ito, at hindi pamilyar sa kanila ang mga salitang ito. Dahil nabubuhay ang mga tao sa mundong ito sa isang tiwaling disposisyon, kung mayroon ang mga tao ng ganitong uri ng pag-ibig o kung ang isang tao ay maaaring magtaglay ng ganitong uri ng pag-ibig, pag-ibig na hindi gumagawa ng mga kahilingan at mga pangangailangan, isang pag-ibig kung saan pumapayag sila na ilaan ang kanilang mga sarili at tiisin ang paghihirap at isuko ang lahat ng kanilang pag-aari, kung gayon ano ang iisipin ng iba sa isang taong nagtataglay ng ganitong uri ng pag-ibig? Ang gayong tao ba ay hindi magiging perpekto? (Oo.) Ang isang perpektong taong kagaya niyon ay umiiral ba sa mundong ito? Hindi, ang gayong tao ay hindi umiiral, hindi ba? Ang ganitong uri ng tao ay talagang hindi umiiral sa mundong ito, maliban na lamang kung sila ay maninirahan sa isang bakyum. Hindi nga ba ganoon? Samakatuwid, ang ilang tao, sa pamamagitan ng kanilang mga karanasan, ay gumugugol ng matinding pagsisikap upang sukatin ang kanilang mga sarili ayon sa mga salitang ito. Nakikitungo sila sa kanilang mga sarili, pinipigilan ang kanilang mga sarili, at palagi pa nilang tinatalikdan ang kanilang mga sarili: Tinitiis nila ang pagdurusa at ginagawa ang kanilang mga sarili na isuko ang kanilang mga pagkaunawa. Isinusuko nila ang mga paraan kung saan naging mapanghimagsik sila sa Diyos, isinusuko ang kanilang sariling mga pagnanasa at pagnanais. Ngunit sa huli, hindi pa rin sila makakapantay. Bakit iyon nangyayari? Sinasabi ng Diyos ang mga bagay na ito upang magbigay ng isang pamantayan para sundin ng mga tao, upang malaman ng mga tao ang pamantayang kinakailangan ng Diyos para sa kanila. Ngunit sinasabi nga ba ng Diyos na dapat itong makamit ng mga tao kaagad? Sinasabi nga ba ng Diyos kung gaano karaming oras ang mayroon ang mga tao upang makamit ito? (Hindi.) Sinasabi nga ba ng Diyos na kailangang ibigin Siya ng mga tao sa ganitong paraan? Sinasabi ba iyon ng teksto ng siping ito? Hindi, hindi nito sinasabi. Sinasabi lamang ng Diyos ang tungkol sa pag-ibig na Kanyang tinutukoy. Para sa mga tao na kayang umibig sa Diyos sa ganitong paraan at tratuhin ang Diyos sa ganitong paraan, ano ang mga hinihingi ng Diyos? Hindi kinakailangang maabot ang mga ito kaagad, dahil lampas iyon sa kakayahan ng mga tao. Naisip na ba ninyo ang tungkol sa anong uri ng mga kalagayan ang kailangang maabot ng mga tao upang umibig sa ganitong paraan? Kung madalas nababasa ng mga tao ang mga salitang ito, unti-unti ba silang magkakaroon ng ganitong pag-ibig? (Hindi.) Kung gayon, ano ang mga kundisyon? Una, paano makakalaya ang mga tao mula sa mga paghihinala tungkol sa Diyos? (Ang mga tapat na tao lamang ang kayang magkamit nito.) Paano naman ang pagiging malaya mula sa panlilinlang? (Kailangan rin nilang maging matatapat na tao.) Ano naman ang tungkol sa pagiging isang tao na hindi nakikitungo sa Diyos? Iyon din ay bahagi ng pagiging isang matapat na tao. Paano naman ang pagiging malaya sa katusuhan? Ano ang ibig sabihin ng walang pagpili sa pag-ibig? Lahat ba ng bagay na ito ay nauuwi sa pagiging isang matapat na tao? Maraming detalye rito. Ano ang pinatutunayan nitong nagagawang magsalita at bigyang kahulugan ng Diyos ang ganitong uri ng pag-ibig sa ganitong paraan? Masasabi ba natin na taglay ng Diyos ang ganitong uri ng pag-ibig? (Oo.) Saan kayo nakakakita nito? (Sa pag-ibig na mayroon ang Diyos para sa tao.) Ang pag-ibig ba ng Diyos para sa tao ay may kundisyon? (Wala.) Mayroon bang mga hadlang o distansya sa pagitan ng Diyos at ng tao? (Wala.) Mayroon bang mga paghihinala ang Diyos sa tao? (Wala.) Inoobserbahan at inuunawa ng Diyos ang tao; tunay Niyang nauunawaan ang tao. Mapanlinlang ba ang Diyos tungo sa tao? (Hindi.) Dahil nangungusap ang Diyos nang gayon kaperpekto tungkol sa pag-ibig na ito, magiging gayon ba kaperpekto ang Kanyang puso o ang Kanyang kalooban din? (Oo.) Binigyang kahulugan ba ng mga tao kahit minsan ang pag-ibig sa ganitong paraan? Sa anong mga pagkakataon binigyang kahulugan ng tao ang pag-ibig? Paano nangungusap ang tao tungkol sa pag-ibig? Hindi ba nagsasalita ng pag-ibig ang tao patungkol sa pagbibigay o pag-aalay? (Oo.) Ang pakahulugan na ito ng pag-ibig ay payak; nagkukulang ito sa nilalaman.

Ang pakahulugan ng Diyos sa pag-ibig at ang paraan ng pangungusap ng Diyos tungkol sa pag-ibig ay kaugnay ng isang aspeto ng Kanyang diwa, ngunit alin sa aspeto nito? Noong huling beses ay nagbahagi tayo tungkol sa isang napakahalagang paksa, isang paksa na madalas tinatalakay ng mga tao noon. Ang paksang ito ay binubuo ng isang salita na madalas na sinasabi tungkol sa paniniwala sa Diyos, at gayunman ito ang isang salita kung saan nararamdaman ng lahat na kapwa pamilyar at hindi pamilyar. Bakit Ko sinasabi ito? Ito ang salitang nagmumula sa mga wika ng tao; gayunpaman, ang kahulugan nito sa tao ay kapwa malinaw at malabo. Ano ang salitang ito? (Kabanalan.) Kabanalan: iyon ang ating paksa na ibinahagi natin noong huling beses. Nagbahagi tayo tungkol sa isang bahagi ng paksang ito. Sa bahagyang pagtalakay sa paksang ito noong huling beses, nagtamo ba ang lahat ng ilang bagong pagkaunawa sa diwa ng kabanalan ng Diyos? Anong mga aspeto ng pagkaunawang ito ang itinuturing ninyong ganap na bago? Iyon ay, ano ang nasa pagkaunawang ito o nasa loob ng mga salitang iyon na naramdaman ninyo na ang inyong pagkaunawa sa kabanalan ng Diyos ay naiba o nagkaiba-iba mula sa kabanalan ng Diyos ayon sa sinabi Ko tungkol dito sa panahon ng pagbabahagi? Mauroon ba kayong anumang mga palagay tungkol dito? (Sinasabi ng Diyos kung ano ang nararamdaman Niya sa Kanyang puso; ang Kanyang mga salita ay walang dungis. Ito ang isang aspeto at pagpapakita ng kabanalan.) (Mayroon ding kabanalan kapag napopoot ang Diyos sa tao; ang Kanyang poot ay walang kapintasan.) (Tungkol sa kabanalan ng Diyos, nauunawaan ko na mayroong parehong poot ng Diyos at Kanyang awa sa loob ng Kanyang matuwid na disposisyon. Nag-iwan ito ng napakalakas na tatak sa akin. Sa ating huling pagbabahagi, nabanggit ding ang matuwid na disposisyon ng Diyos ay natatangi—hindi ko naintindihan ito noong nakaraan. Tinalakay Mo na ang poot ng Diyos ay kaiba sa galit ng tao, na ito ay isang bagay na walang nilikha ang may taglay. Ang poot ng Diyos ay isang positibong bagay at ito ay may prinsipyo; ito ay ipinadala dahil sa likas na diwa ng Diyos. Nakikita ng Diyos ang isang bagay na negatibo at kaya pinapakawalan Niya ang Kanyang poot. Tungkol sa awa ng Diyos, nakikita kong ito ay isa ring bagay na walang nilalang ang nagtataglay. Kahit na ang tao ay may mabubuting gawa o matuwid na mga kilos na parang kaparehas ng awa, ang mga ito ay hindi dalisay at mayroong motibo sa likod ng mga ito. Ang ilang uri ng tinaguriang “awa” ay peke pa nga at walang nilalaman. Ngunit nakikita ko na ang pagliligtas ng Diyos kapag nagpapamalas Siya ng awa sa mga tao, at ang awang ito ay tuwirang dinadala ang tao sa landas para mailigtas. Nilalagay nito ang mga tao sa tamang landas ng paniniwala sa Diyos para matanggap nila ang kanilang magandang hantungan at matupad ang kanilang pag-asa. Ang awa ng Diyos ay tinataglay sa Kanyang diwa. Kaya kahit na wasakin ng Diyos ang isang siyudad dahil sa Kanyang poot, dahil Siya ay may maawaing diwa, makakaya Niya sa anumang oras o lugar na magpamalas ng awa upang iligtas at ingatan ang mga tao sa siyudad na iyon dahil sa pagbabago nila ng kanilang mga kinagawian. Ito ang aking pagkaunawa.) Mayroon kang kaunting pagkaunawa tungkol sa matuwid na disposisyon ng Diyos. Ang ating paksa ngayon ay ang kabanalan ng Diyos. Narinig at natutuhan ng lahat ng tao ang isang bagay tungkol sa matuwid na disposisyon ng Diyos. Higit pa rito, madalas na pinag-uusapan ng maraming tao ang tungkol sa kabanalan ng Diyos at matuwid na disposisyon ng Diyos bilang dalawang magka-ugnay na konsepto; sinasabi nila na banal ang matuwid na disposisyon ng Diyos. Ang salitang “banal” ay tiyak na hindi pamilyar sa sinuman—ito ay isang salitang palaging ginagamit. Ngunit kaugnay sa mga kahulugan sa loob ng salitang iyon, anong mga pagpapahayag ng kabanalan ng Diyos ang kayang makita ng mga tao? Ano ang ibinunyag ng Diyos na kayang makilala ng tao? Natatakot Ako na ito ay isang bagay na walang sinumang nakakaalam. Ang disposisyon ng Diyos ay matuwid, ngunit kung iisipin mo ang matuwid na disposisyon ng Diyos at sasabihin na ito ay banal, tila ito ay medyo malabo, medyo magulo; bakit kaya ganito? Sinasabi mo na ang disposisyon ng Diyos ay matuwid, o sinasabi mong banal ang Kanyang matuwid na disposisyon, kaya sa inyong mga puso, paano ninyo kinikilala ang kabanalan ng Diyos, paano ninyo nauunawaan ito? Sa madaling sabi, ano ang ibinunyag ng Diyos o ano ang lahat ng ito tungkol sa kung anong mayroon at kung ano ang Diyos na makikilala ng mga tao bilang banal? Naisip mo na ba ito noon? Ang Aking nakita ay madalas na nagsasabi ang mga tao ng mga salitang karaniwang ginagamit o mayroong mga katagang nasabi na nang paulit-ulit, ngunit hindi nga nila alam ang kanilang sinasabi. Ganoon lang iyon kung paano sinasabi ng lahat ito, at nakasanayan na nilang sinasabi ito, kaya ito ay nagiging bahagi ng kanilang bokabularyo. Gayunpaman, kung sila ay mag-imbestiga at pag-aaralang mabuti ang mga detalye, makikita nila na hindi nila alam ang tunay na kahulugan o kung ano ang tinutukoy nito. Kagaya na lamang ng salitang “banal,” walang sinuman ang nakakaalam ng eksaktong aspeto ng diwa ng Diyos na tinutukoy kaugnay ng Kanyang kabanalan na binabanggit nila at walang nakakaalam kung paano maitutugma ang salitang “banal” sa Diyos. Naguguluhan ang mga tao sa kanilang mga puso, at ang kanilang pagkakilala sa kabanalan ng Diyos ay malabo at hindi malinaw. Para sa kung paano banal ang Diyos, walang sinuman ang medyo malinaw dito. Ngayon, tayo ay nagbabahagi tungkol sa paksang ito upang iayon ang salitang “banal” sa Diyos upang maaaring makita ng mga tao ang aktuwal na nilalaman ng diwa ng kabanalan ng Diyos, at mahahadlangan nito ang ilang tao mula sa palagian at walang pag-iingat na paggamit ng salitang ito at pagsasabi ng mga bagay nang walang tiyak na kaayusan kapag hindi nila alam ang kanilang ibig sabihin o kung sila ay tama at eksakto. Laging nasasabi ng mga tao ang mga bagay na gaya nito; nasabi mo, nasabi niya, at kaya ito ay naging isang pamamaraan ng pagsasalita at ang mga tao sa ganyan ay hindi sinasadyang niyurakan ang gayong salita.

Sa panlabas, ang salitang “banal” ay tila napakadaling intindihin, hindi ba? Kahit paano, naniniwala ang mga tao na ang salitang “banal” ay nangangahulugang malinis, walang bahid ng dumi, sagrado, at dalisay. Mayroon ding mga iniuugnay ang “kabanalan” sa “pag-ibig” sa himnong “Dalisay na Pag-ibig na Walang Dungis” na kakakanta lang natin ngayon. Ito ay tama; ito ay isang bahagi nito. Ang pag-ibig ng Diyos ay bahagi ng Kanyang diwa, ngunit hindi ito ang kabuuan nito. Gayunman, sa mga pagkaunawa ng mga tao, nakikita nila ang salita at nauuwi sa pag-uugnay nito sa mga bagay na itinuturing nila mismo bilang dalisay at malinis, o sa mga bagay na personal nilang naiisip na walang bahid ng dumi o walang dungis. Halimbawa, sinabi ng ilang tao na ang bulaklak na lotus ay malinis, at ito ay sumisibol nang walang kapintasan mula sa maruming putik. Kaya nagsimula ang mga tao na gamitin ang salitang “banal” sa bulaklak na lotus. Banal ang tingin ng ilang tao sa ginawang mga kuwento ng pag-ibig, o maaaring tingnan nila ang mga kathang-isip, kahanga-hangang tauhan ng kuwento bilang banal. Dagdag pa rito, ang ilan ay itinuturing ang mga tauhan sa Biblia, o ang ibang nasusulat sa mga aklat na espirituwal—kagaya ng mga santo, mga apostol, o iba pa na minsang sumunod sa Diyos habang Siya ay nagsasagawa noon ng Kanyang gawain—bilang nagkaroon ng mga karanasang espirituwal na banal. Ang lahat ng ito ay mga bagay na naiisip ng mga tao; ang mga ito ay mga pagkaunawa na pinanghahawakan ng mga tao. Bakit pinanghahawakan ng mga tao ang mga pagkaunawang gaya nito? Ang dahilan ay napakasimple: Ito ay dahil namumuhay ang mga tao sa gitna ng tiwaling disposisyon at naninirahan sa isang mundo ng kasamaan at karumihan. Ang lahat ng kanilang nakikita, lahat ng kanilang nahahawakan, lahat ng kanilang nararanasan ay kasamaan at pagtitiwali ni Satanas pati na rin ang panloloko, paglalabanan, at digmaan na nagaganap sa mga tao na nasa ilalim ng impluwensya ni Satanas. Samakatuwid, kahit kapag isinasagawa ng Diyos ang Kanyang gawain sa mga tao, at kahit kapag Siya ay nangungusap sa kanila at ibinubunyag ang Kanyang disposisyon at diwa, hindi nila kayang makita o malaman kung ano ang kabanalan at diwa ng Diyos. Madalas sinasabi ng mga tao na ang Diyos ay banal, ngunit kulang sila ng tunay na pagkaunawa; mga hungkag na salita lamang ang sinasabi nila. Dahil naninirahan ang mga tao sa karumihan at katiwalian at nasa sakop ni Satanas, at hindi nila nakikita ang liwanag, walang alam tungkol sa mga positibong bagay, at higit pa rito, hindi alam ang katotohanan, samakatuwid, walang sinuman ang tunay na nakakaalam kung ano ang ibig sabihin ng “banal.” Sa pagsasabi niyan, mayroon bang anumang banal na mga bagay o banal na mga tao sa gitna ng tiwaling sangkatauhan na ito? Masasabi natin nang may katiyakan: Hindi, wala nito, dahil ang diwa lamang ng Diyos ang banal.

Kaugnay ng kabanalan ng diwa ng Diyos, noong huling beses na tayo ay nagbahagi nang bahagya tungkol dito at iyon ay nagsilbing inspirasyon para sa kaalaman ng mga tao tungkol sa kabanalan ng Diyos, ngunit hindi ito sapat. Hindi nito kayang sapat na matulungan ang mga tao na lubusang malaman ang kabanalan ng Diyos, ni hindi nito kayang sapat na matulungan silang intindihin na ang kabanalan ng Diyos ay natatangi. Dagdag pa rito, hindi nito kayang sapat na pahintulutan ang mga tao na unawain ang aspeto ng tunay na kahulugan ng kabanalan dahil ito ay lubusang kumakatawan sa Diyos. Samakatuwid, kinakailangang ipagpatuloy natin ang ating pagbabahagi sa paksang ito. Noong nakaraan nating pagbabahagi tumalakay tayo ng tatlong paksa, kaya dapat nating talakayin ngayon ang ika-apat, at atin nang sisimulan ang pagbabasa ng mga kasulatan.

Ang Tukso ni Satanas

Mateo 4:1–4 Nang magkagayo’y inihatid ng Espiritu Santo si Jesus sa ilang upang Siya’y tuksuhin ng diablo. At nang Siya’y makapagayunong apat na pung araw at apat na pung gabi, sa wakas ay nagutom Siya. At ang manunukso ay dumating at nagsabi sa Kaniya, Kung Ikaw ang Anak ng Diyos, ay ipagutos Mo na ang mga batong ito ay maging mga tinapay. Datapuwa’t Siya’y sumagot, at sinabi, Nasusulat, Hindi sa tinapay lamang mabubuhay ang tao, kundi sa bawa’t salitang lumalabas sa bibig ng Diyos.

Ito ang mga salitang unang ginamit ng diyablo upang tuksuhin ang Panginoong Jesus. Ano ang nilalaman ng sinabi ng diyablo? (“Kung Ikaw ang Anak ng Diyos, ay ipagutos Mo na ang mga batong ito ay maging mga tinapay.”) Sinabi ng diyablo ang mga salitang ito, na tila payak lamang, ngunit mayroon bang problema sa mahalagang nilalaman ng mga salitang ito? Sinasabi nitong, “Kung Ikaw ang Anak ng Diyos,” ngunit sa puso nito, alam ba nito na si Jesus ay ang Anak ng Diyos? Alam ba nito na Siya si Cristo? (Oo.) Kung gayon, bakit nito sinabing “Kung Ikaw ang”? (Sinusubukan nitong tuksuhin ang Diyos.) Ngunit ano ang layunin nito sa paggawa nito? Sinabi nitong, “Kung Ikaw ang Anak ng Diyos.” Sa puso nito, alam nito na si Jesucristo ang Anak ng Diyos, ito ay napakalinaw sa puso nito, ngunit sa kabila nito, nagpasakop ba ito sa Kanya o sinamba ba Siya nito? (Hindi.) Ano ang nais nitong gawin? Nais nitong gawin ito at sabihin ang mga salitang ito upang galitin ang Panginoong Jesus at sa gayon ay akitin Siyang kunin ang pain, at upang linlangin ang Panginoong Jesus na gawin ang mga bagay ayon sa paraan ng pag-iisip nito. Hindi ba ito ang nararapat? Sa puso ni Satanas malinaw na alam nito na ito ang Panginoong Jesucristo, ngunit sinabi pa rin ito ni Satanas. Hindi ba ito ang kalikasan ni Satanas? Ano ang kalikasan ni Satanas? (Upang maging tuso, masama, at walang paggalang sa Diyos.) Wala itong paggalang sa Diyos. Ano ang negatibong bagay na ginagawa nito rito? Hindi ba nito gustong atakihin ang Diyos? Gusto nitong gamitin ang pamamaraang ito upang atakihin ang Diyos, sinabi nito: “Kung Ikaw ang Anak ng Diyos, ay ipagutos Mo na ang mga batong ito ay maging mga tinapay”; hindi ba ito ang masamang intensyon ni Satanas? Ano ang talagang sinusubukan nitong gawin? Ang pakay nito ay napakalinaw: Sinusubukan nitong gamitin ang pamamaraang ito upang pasinungalingan ang posisyon at pagkakakilanlann ng Panginoong Jesucristo. Ang ibig sabihin ng mga salitang iyon ay, “Kung Ikaw ang Anak ng Diyos, ay ipag-utos Mo na ang mga batong ito ay maging mga tinapay. Kung hindi Mo gagawin, kung gayon hindi Ikaw ang Anak ng Diyos at hindi Mo talagang ginagawa ang gawaing ito.” Tama ba? Gusto nitong gamitin ang pamamaraang ito upang atakihin ang Diyos, gusto nitong paghiwa-hiwalayin at sirain ang gawain ng Diyos; ito ang kasamaan ni Satanas. Ang kasamaan nito ay isang likas na pagpapahayag ng kalikasan nito. Kahit na alam nitong ang Panginoong Jesucristo ang Anak ng Diyos, ang mismong pagkakatawang-tao ng Diyos Mismo, hindi nito kayang pigilin ang sarili nito kundi gawin ang ganitong uri ng bagay, ang pagbuntot sa Diyos mula sa likuran at patuloy na pag-atake sa Kanya at tiisin ang matitinding pasakit upang bulabugin at wasakin ang gawain ng Diyos.

Ngayon, ating suriin ang katagang ito na ginamit ni Satanas: “Ipagutos Mo na ang mga batong ito ay maging mga tinapay.” Upang gawing mga tinapay ang mga bato—mayroon ba itong ibig sabihin? Kung mayroong pagkain, bakit hindi ito kainin? Bakit kinakailangan na ang mga bato ay gawing pagkain? Mayroon bang pakahulugan dito? Kahit na Siya ay nag-aayuno noong mga oras na iyon, hindi ba sigurado namang may pagkain na makakain ang Panginoong Jesus? (Mayroon.) Kung gayon, dito, nakikita natin ang kahibangan ng paggamit ni Satanas ng katagang ito. Sa lahat ng pandaraya at malisya nito, nakikita natin ang kahibangan at kawalang-katotohanan nito. Gumagawa si Satanas ng ilang bagay. Nakikita mo ang malisyosong kalikasan nito at nakikita mo itong winawasak ang gawain ng Diyos, at ito ay masyadong nakakagalit at nakakabugnot. Ngunit, sa kabilang banda, nakikita mo ba ang isang parang bata, walang katotohanang kalikasan sa likod ng mga salita at gawa nito? Ito ay isang pahayag tungkol sa kalikasan ni Satanas; mayroon itong uri ng kalikasan at gagawin nito ang ganitong uri ng bagay. Para sa mga tao ngayon, ang katagang ito ay hibang at katawa-tawa. Ngunit ang mga salitang iyon ay kaya talagang bigkasin ni Satanas. Masasabi ba natin na ito ay ignorante? Kalokohan? Ang kasamaan ni Satanas ay nasa kahit saan at patuloy na nabubunyag. At paano ito sinasagot ng Panginoong Jesus? (“Hindi sa tinapay lamang mabubuhay ang tao, kundi sa bawa’t salitang lumalabas sa bibig ng Diyos.”) Mayroon bang anumang kapangyarihan ang mga salitang ito? (Oo, mayroon.) Bakit natin sinasabi na may kapangyarihan ang mga ito? Ito ay dahil ang mga salitang ito ang katotohanan. Ngayon, sa tinapay lamang ba nabubuhay ang tao? Ang Panginoong Jesus ay nag-ayuno sa loob ng 40 araw at gabi. Namatay ba siya sa gutom? (Hindi.) Hindi Siya namatay sa gutom, kaya nilapitan Siya ni Satanas, inuudyukan Siya na gawing pagkain ang mga bato sa pamamagitan ng pagsasabi ng mga ganitong klaseng bagay: “Kung gagawin Mong pagkain ang mga bato, hindi ba’t magkakaroon Ka na ng makakain? Hindi ba’t hindi Mo na kailangang mag-ayuno, hindi na kailangang magutom?” Ngunit sinabi ng Panginoong Jesus, “Hindi sa tinapay lamang mabubuhay ang tao,” na nangangahulugang, kahit na ang tao ay naninirahan sa pisikal na katawan, ang nagpapahintulot sa pisikal na katawan na mabuhay at huminga ay hindi pagkain, kundi lahat ng salitang binigkas ng bibig ng Diyos. Sa isang banda, tinitingnan ng tao ang mga salitang ito bilang katotohanan. Ang mga salita ay nagbibigay sa kanya ng pananampalataya, ipinadarama sa kanya na maaari siyang dumepende sa Diyos, na ang Diyos ay katotohanan. Sa kabilang banda, mayroon bang isang praktikal na aspeto sa mga salitang ito? Hindi ba’t ang Panginoong Jesus ay nakatayo pa rin doon at buhay pa pagkatapos nag-ayuno sa loob ng 40 araw at gabi? Hindi ba ito isang paglalarawan? Hindi Siya kumain ng kahit anumang pagkain sa loob ng 40 araw at gabi. Buhay pa rin Siya. Ito ang makapangyarihang ebidensya sa likod ng Kanyang kataga. Ang kataga ay simple, ngunit, para sa Panginoong Jesus, may nagturo ba sa Kanya ng katagang ito na mula sa Kanyang puso, o inisip lamang ba Niya ito dahil sa sinabi sa Kanya ni Satanas? Sa ibang paraan ng pagsasabi, ang Diyos ay katotohanan, at ang Diyos ay buhay, ngunit ang katotohanan at buhay ba ng Diyos ay isang huling pandagdag lamang? Iyon ba ay mula sa karanasan? Hindi, ito ay likas sa Diyos. Na ang ibig sabihin, ang katotohanan at buhay ay diwa ng Diyos. Anuman ang sapitin Niya, ang Kanyang ibinubunyag ay katotohanan. Ang katotohanang ito, ang katagang ito—maging ang nilalaman nito ay mahaba o maikli—kaya nitong pahintulutang mabuhay ang tao, magbigay sa kanya ng buhay; tulungan siyang makahanap, sa kanyang sarili, ng katotohanan, ng kalinawan tungkol sa landas ng buhay ng tao, at tulungan siyang magkaroon ng pananampalataya sa Diyos. Sa madaling salita, ang pinagmumulan ng paggamit ng Diyos ng katagang ito ay positibo. Kaya masasabi ba natin na ang positibong bagay na ito ay banal? (Oo.) Ang kataga ni Satanas ay nanggagaling sa kalikasan ni Satanas. Ibinubunyag ni Satanas ang kanyang masamang kalikasan, ang malisyoso nitong kalikasan, kahit saan, sa lahat ng oras. Ngayon, ang mga pagbubunyag na ito, ginagawa ba ito nang natural ni Satanas? Inuudyok ba ito ng sinuman? Tinutulungan ba ito ng sinuman? Pinupuwersa ba ito ng sinuman? (Hindi.) Tinutulutan nito ang lahat sa sarili nitong pagsang-ayon. Ito ang masamang kalikasan ni Satanas. Anuman ang ginagawa ng Diyos at kahit paano pa man Niya ginagawa ito, sinusundan Siya ni Satanas sa Kanyang mga yapak. Ang diwa at tunay na mga katangian ng mga bagay na ito na sinasabi at ginagawa ni Satanas ay ang diwa ni Satanas—ang masamang diwa, malisyosong diwa. Ngayon, sa pagpapatuloy ng pagbabasa, ano pa ang sinasabi ni Satanas? Tayo ay magpatuloy sa pagbabasa ng nasa ibaba.

Mateo 4:5–7 Nang magkagayo’y dinala Siya ng diablo sa bayang banal; at inilagay Siya sa taluktok ng templo, At sa Kaniya’y sinabi, Kung Ikaw ang Anak ng Diyos, ay magpatihulog Ka: sapagka’t nasusulat, Siya’y magbibilin sa Kaniyang mga anghel tungkol sa Iyo: at, aalalayan Ka ng kanilang mga kamay, baka matisod Ka ng Iyong paa sa isang bato. Sinabi sa kaniya ni Jesus, Nasusulat din naman, Huwag mong tutuksuhin ang Panginoon mong Diyos.

Pag-usapan muna natin ang tungkol sa katagang ito ni Satanas. Sinabi nito, “Kung Ikaw ang Anak ng Diyos, ay magpatihulog Ka,” at pagkatapos ay sinabi nito mula sa mga Kasulatan, “Siya’y magbibilin sa Kaniyang mga anghel tungkol sa Iyo: at, Aalalayan Ka ng kanilang mga kamay, Baka matisod Ka ng Iyong paa sa isang bato.” Ano ang iyong nararamdaman kapag naririnig ang mga salita ni Satanas? Hindi ba masyadong may pagka-isip-bata ang mga ito? Ang mga ito ay may pagka-isip-bata, nakakatawa, at nakakayamot. Bakit Ko sasabihin ito? Si Satanas ay palaging may kahangalan, naniniwala ito sa sarili nito na ito ay napakatalino; at madalas itong bumanggit ng mga kasabihan mula sa mga kasulatan—kahit ang mismong mga salita ng Diyos—sinusubukan nitong baguhin ang mga salitang ito laban sa Diyos upang atakihin Siya at upang tuksuhin Siya. Ang layon ng paggawa nito ay upang wasakin ang plano ng gawain ng Diyos. Gayunman, may napapansin ka bang anuman sa sinabi ni Satanas? (Mayroong mga masamang pakay sa mga ito.) Palagi nang nanunukso si Satanas; hindi ito nagsasalita nang deretsahan, nagsasalita ito nang paligoy-ligoy na paraang gamit ang panunukso, panlilinlang, at pang-aakit. Tinutukso ni Satanas kapwa ang Diyos at ang tao: Iniisip nito na ang Diyos at ang tao ay parehong masyadong mangmang, hangal, at hindi kayang malinaw na malaman ang mga bagay sa kung ano ang mga ito. Iniisip ni Satanas na ang Diyos at ang tao ay parehong hindi makikita sa diwa nito at na ang Diyos at tao ay parehong hindi makikita ang panlilinlang at masamang pakay nito. Hindi ba rito ang kung saan nakukuha ni Satanas ang kahangalan nito? Higit pa rito, hayagang bumabanggit si Satanas ng mga kasabihan mula sa mga kasulatan; iniisip nito na ang paggawa nito ay nagbibigay dito ng kredibilidad, at hindi mo makikita ang anumang kamalian o maiwasang malinlang nito. Hindi ba rito ang kung saan nagiging kakatwa at parang bata si Satanas? Ito ay pareho lamang kapag ang ilang tao ay nagpapalaganap ng ebanghelyo at sumasaksi sa Diyos, hindi ba ang mga di-mananampalataya ay nagsasabi ng isang bagay na kaparis ng sinabi ni Satanas? Narinig na ba ninyo ang mga tao na nagsabi ng isang bagay na kapareho nito? Ano ang pakiramdam ninyo kapag naririnig ninyo ang mga bagay na katulad niyon? Nakakaramdam ka ba ng pagkayamot? (Oo.) Kapag nakakaramdam kayo ng pagkayamot, nakakaramdam din ba kayo ng pagtataboy at pagkadismaya? Kapag mayroon kayong mga pakiramdam na ito, kaya ba ninyong matukoy na si Satanas at ang tiwaling disposisyon na ginagawa ni Satanas sa tao ay masama? Sa inyong puso, nagkaroon ba kayo kailanman ng pagkakaunawang katulad ng, “Ang mga salita ni Satanas ay nagdadala ng mga atake at panunukso, ang mga salita nito ay walang katotohanan, nakakatawa, parang bata, at nakakayamot. Gayunman, sa mga pananalita at mga kilos ng Diyos, hindi Siya kailanman gagamit ng mga pamamaraang gaya nito upang mangusap o isagawa ang Kanyang gawain, at hindi Niya iyon kailanman ginawa”? Siyempre, sa sitwasyong ganito lamang nagkakaroon ang mga tao ng kaunting pakiramdam na magpatuloy at hindi sila nagtataglay ng pagkaunawa ng kabanalan ng Diyos, tama? Sa inyong kasalukuyang tayog, kayo ay nakakaramdam lamang ng ganito: “Ang lahat ng sinasabi ng Diyos ay ang katotohanan, ito ay may pakinabang sa atin, at dapat nating tanggapin ito”; hindi alintana kung kaya mo bang tanggapin ito o hindi, walang pamumukod mong masasabi na ang salita ng Diyos ay katotohanan at ang Diyos ay katotohanan, ngunit hindi mo alam na ang katotohanan ay kabanalan sa sarili nito at ang Diyos ay banal.

Kung gayon, ano ang sagot ni Jesus sa mga salita ni Satanas? “Sinabi sa kaniya ni Jesus, Nasusulat din naman, Huwag mong tutuksuhin ang Panginoon mong Diyos.” Mayroon bang katotohanan sa katagang ito na sinabi ni Jesus? (Oo.) Mayroong katotohanan sa loob nito. Sa labas, tila ito ay isang utos para sundin ng mga tao, ito ay isang napakasimpleng kataga, ngunit ito ang isang madalas na nilalabag kapwa ng tao at ni Satanas. Kaya naman, sinabi ng Panginoong Jesus dito, “Huwag mong tutuksuhin ang Panginoon mong Diyos,” dahil ito ang malimit na ginagawa ni Satanas at gumagawa ito ng bawat hakbang upang gawin ito, maaari mo ring sabihin na walang kahihiyang ginagawa ito ni Satanas. Mahalagang kalikasan na ni Satanas ang hindi matakot sa Diyos at hindi magkaroon ng paggalang sa Diyos sa puso nito. Kahit na kapag katabi ni Satanas ang Diyos at makikita Siya, hindi kayang pigilan ni Satanas ang sarili nito kundi tuksuhin ang Diyos. Gayunman, sinabi ng Panginoong Jesus kay Satanas, “Huwag mong tutuksuhin ang Panginoon mong Diyos.” Ito ay isang kataga na madalas sinasabi ng Diyos kay Satanas. Hindi nga ba naaangkop na gamitin ang katagang ito kahit ngayon? (Oo, dahil madalas din nating tuksuhin ang Diyos.) Bakit madalas itong ginagawa ng mga tao? Ito ba ay dahil puno ang mga tao ng tiwali at mala-satanas na disposisyon? (Oo.) Kung gayon, ang sinabi ba ni Satanas ay mas mataas sa isang bagay na madalas sinasabi ng mga tao? At sa anong mga sitwasyon? Maaaring sabihin ng isang tao na ang mga tao ay nagsasabi ng mga bagay na katulad nito anumang oras at lugar. Pinatutunayan nito na ang disposisyon ng mga tao ay ganap na kapareho ng tiwaling disposisyon ni Satanas. Nagsabi ang Panginoong Jesus ng isang simpleng kataga, isa na kumakatawan sa katotohanan at isa na kailangan ng mga tao. Gayunman, sa sitwasyong ito, nakikipagtalo ba ang Panginoong Jesus kay Satanas? Mayroon bang anumang dapat pagtalunan sa Kanyang sinabi kay Satanas? (Wala.) Paano tiningnan ng Panginoong Jesus sa Kanyang puso ang panunukso ni Satanas? Nakaramdam ba Siya ng pandidiri at pagkasuklam? (Oo.) Ang Panginoong Jesus ay nasuklam at nandiri ngunit hindi Siya nakipagtalo kay Satanas, lalong hindi rin Siya nagsalita tungkol sa anumang engrandeng mga prinsipyo. Bakit ganoon? (Dahil laging ganito si Satanas, hindi ito kailanman magbabago.) Maaari ba nating sabihin na hindi makatwiran si Satanas? (Oo, maaari nating sabihin.) Makikilala ba ni Satanas na ang Diyos ay katotohanan? Hindi kailanman kikilalanin ni Satanas na ang Diyos ay katotohanan at hindi kailanman aaminin na ang Diyos ay katotohanan; ito ang kalikasan nito. Higit pa rito, mayroong isang bagay pa tungkol sa kalikasan ni Satanas na nakasusulasok, ano ito? Sa mga pagtatangka nitong tuksuhin ang Panginoong Jesus, inakala ni Satanas na kahit na tinukso nito ang Diyos at hindi ito magtatagumpay, gayunman susubukan pa rin nito. Kahit na mapaparusahan ito, gayunman gagawin pa rin nito. Kahit na wala itong makukuhang mabuti sa paggawa nito, gayunman gagawin pa rin nito, at ipagpipilitan at tatayo laban sa Diyos hanggang sa katapus-tapusan. Anong uri ng kalikasan ito? Hindi ba iyon masama? Siya na nanggagalaiti kapag ang Diyos ay nababanggit, siya na nagagalit kapag ang Diyos ay nababanggit, nakita na ba nila ang Diyos? Kilala ba nila ang Diyos? Hindi niya alam kung sino ang Diyos, hindi naniniwala sa Kanya, at hindi pa nakipag-usap ang Diyos sa kanya. Hindi siya kailanman ginambala ng Diyos, kaya bakit siya magagalit? Maaari ba nating sabihin na ang taong ito ay masama? Anumang mga kausuhan ang nangyayari sa mundo, maging ito man ay kasiyahan, pagkain, mga sikat na tao, magagandang tao, wala sa mga ito ang makapagpapagulo sa isip nila, ngunit isang pagbigkas ng salitang “Diyos” at sila ay nagagalit; hindi ba ito isang halimbawa ng isang masamang kalikasan? Ito ay nagsisilbing katanggap-tanggap na katunayan ng masamang kalikasan ng tao. Ngayon, habang nagsasalita para sa inyong mga sarili, mayroon bang mga oras na kapag ang katotohanan ay nababanggit, o kapag ang mga pagsubok ng Diyos para sa sangkatauhan ay nababanggit o kapag ang mga salita ng paghatol ng Diyos laban sa tao ay nasasabi, at nakakaramdam kayo ng pagkainis, pagkasuklam, at hindi ninyo gustong marinig ang tungkol dito? Ang inyong mga puso ay maaaring mag-isip: Hindi ba lahat ng tao ay nagsabing ang Diyos ang katotohanan? Ang ilan sa mga salitang ito ay hindi katotohanan, ito ay malinaw na mga salita lamang ng pagpapaalala ng Diyos tungo sa tao! Maaaring makaramdam pa ang ibang tao ng pagkainis sa kanilang mga puso: Ito ay napag-uusapan araw-araw, ang Kanyang mga pagsubok para sa atin ay palaging nababanggit bilang Kanyang paghatol; kailan matatapos ang lahat ng ito? Kailan natin matatanggap ang mabuting hantungan? Hindi batid kung saan nanggagaling ang hindi makatuwirang galit na ito. Anong uri ng kalikasan ito? (Masamang kalikasan.) Ito ay inuudyukan ng masamang kalikasan ni Satanas. Kung sa Diyos, kaugnay ng masamang kalikasan ni Satanas at ng tiwaling disposisyon ng tao, hindi Siya kailanman nakikipagtalo o nakikipag-alitan sa mga tao, at hindi Siya gumagawa ng gulo kapag ang mga tao ay kumikilos dahil sa kamangmangan. Hindi ninyo makikita ang Diyos na humahawak ng magkakaparehong pananaw sa mga bagay na mayroon ang mga tao, at higit pa rito, hindi ninyo Siya makikitang gumagamit ng mga pananaw ng mga tao, ng kanilang kaalaman, ng kanilang siyensiya, o ng kanilang pilosopiya o ng imahinasyon ng tao upang panghawakan ang mga bagay. Sa halip, ang lahat ng ginagawa ng Diyos at ang lahat ng Kanyang ibinubunyag ay may kaugnayan sa katotohanan. Iyon ay, bawat salitang sinabi Niya at bawat kilos na Kanyang ginawa ay may kaugnayan sa katotohanan. Ang katotohanang ito ay hindi ilang walang-basehang pantasya, ang katotohanang ito at mga salitang ito ay naipapahayag ng Diyos dahil sa diwa ng Diyos at Kanyang buhay. Dahil ang mga salitang ito at ang diwa ng lahat ng ginawa ng Diyos ay katotohanan, maaari nating sabihin na ang diwa ng Diyos ay banal. Sa madaling sabi, ang lahat ng sinasabi at ginagawa ng Diyos ay nagbibigay ng sigla at liwanag sa mga tao; pinahihintulutan nito ang mga tao na makita ang mga positibong bagay at ang realidad ng mga positibong bagay na iyon, at itinuturo ang paraan sa sangkatauhan upang maaari silang lumakad sa tamang daan. Ang mga bagay na ito ay nalalaman dahil sa diwa ng Diyos at dahil sa diwa ng Kanyang kabanalan. Nakita na ninyo ito, tama ba? Magpapatuloy tayo sa pagbabasa ng mga kasulatan.

Mateo 4:8–11 Muling dinala Siya ng diablo sa isang bundok na lubhang mataas, at ipinamalas sa Kaniya ang lahat ng mga kaharian sa sanglibutan, at ang kaluwalhatian nila; At sinabi niya sa Kaniya, Lahat ng mga bagay na ito ay ibibigay ko sa Iyo, kung Ikaw ay magpapatirapa at sasambahin Mo ako. Nang magkagayo’y sinabi sa kaniya ni Jesus, Humayo ka, Satanas: sapagka’t nasusulat, Sa Panginoon mong Diyos sasamba ka, at Siya lamang ang iyong paglilingkuran. Nang magkagayo’y iniwan Siya ng diablo; at narito, nagsidating ang mga anghel at Siya’y pinaglingkuran.

Si Satanas, ang diyablo, na nabigo sa dalawang nakalipas na panlilinlang nito, ay sumubok pa ng panibago: Ipinakita nito ang lahat ng kaharian sa mundo at ang kaluwalhatian ng mga ito sa Panginoong Jesus at hinilingan Siyang sambahin ang diyablo. Ano ang nakikita mo sa mga tunay na katangian ng diyablo mula sa sitwasyong ito? Hindi ba tunay na walang-hiya ang diyablong si Satanas? (Oo.) Gaano kawalang-hiya ito? Ang lahat ay nilikha ng Diyos, ngunit binabaliktad ito ni Satanas at ipinapakita ito sa Diyos habang sinasabi, “Tingnan mo ang kayamanan at kaluwalhatian ng lahat ng kahariang ito. Lahat ng bagay na ito ay ibibigay ko sa Iyo, kung Ikaw ay magpapatirapa at sasambahin Mo ako.” Hindi ba ito isang pagpapalitan ng papel? Hindi ba’t walang-hiya si Satanas? Ginawa ng Diyos ang lahat, ngunit para ba iyon sa Kanyang kasiyahan? Ibinigay ng Diyos ang lahat para sa sangkatauhan, ngunit gustong kunin lahat ito ni Satanas at pagkatapos ay sinabi nito, “Sambahin Mo ako! Sambahin Mo ako at ang lahat ng bagay na ito ay ibibigay ko sa Iyo.” Ito ang pangit na mukha ni Satanas; ito ay tunay na walang-hiya, tama? Hindi nga alam ni Satanas ang kahulugan ng salitang “hiya,” at ito ay isa lamang halimbawa pa ng kasamaan nito. Hindi nga nito alam kung ano ang hiya. Malinaw na alam ni Satanas na ang lahat ay nilikha ng Diyos at Siya ang namamahala nito at may kapamahalaan dito. Ang lahat ay pag-aari ng Diyos, hindi ng tao, lalong hindi kay Satanas, ngunit si Satanas na diyablo ay walang habas na sinabing ibibigay nito ang lahat sa Diyos. Hindi ba gumagawa na naman si Satanas ng isang bagay na nakakatawa at walang hiya? Kinamumuhianp ng Diyos si Satanas lalo na ngayon, tama? Ngunit anuman ang subukang gawin ni Satanas, nahulog ba ang Panginoong Jesus para rito? Ano ang sinabi ng Panginoong Jesus? (“Sa Panginoon mong Diyos sasamba ka, at Siya lamang ang iyong paglilingkuran.”) Mayroon bang praktikal na kahulugan ang katagang ito? (Oo.) Anong uri ng praktikal na kahulugan? Nakikita natin ang kasamaan ni Satanas at ang kawalanghiyaan sa pagsasalita nito. Kaya kung sinamba ng tao si Satanas, ano kaya ang magiging kahihinatnan? Makakatanggap kaya sila ng kayamanan at kaluwalhatian sa lahat ng kaharian? (Hindi.) Ano ang kanilang matatanggap? Magiging kasing-walang hiya at kasing-katawa-tawa ba sila gaya ni Satanas? (Oo.) Wala silang ipagkakaiba kung gayon kay Satanas. Kaya naman, sinabi ng Panginoong Jesus ang katagang ito na mahalaga para sa bawat tao: “Sa Panginoon mong Diyos sasamba ka, at Siya lamang ang iyong paglilingkuran,” na nagsasabing maliban sa Panginoon, maliban sa Diyos Mismo, kung ikaw ay maglilingkod sa iba pa, kung sasambahin mo si Satanas na diyablo, kung gayon ay malulublob ka sa parehong karumihan gaya ng kay Satanas. Makikibahagi ka kung gayon sa kawalang-hiyaan at kasamaan ni Satanas, at kagaya lamang ni Satanas, tutuksuhin at aatakihin mo ang Diyos. Kung gayon, ano ang iyong magiging katapusan? Kamumuhian ka ng Diyos, pababagsakin ng Diyos, at wawasakin ng Diyos. Matapos mabigong tuksuhin ni Satanas ang Panginoong Jesus nang maraming beses, sumubok ba ito ulit? Hindi na sumubok ulit si Satanas at umalis na lamang ito. Ano ang pinatutunayan nito? Pinatutunayan nito ang masamang kalikasan ni Satanas, ang malisya nito, at ang kahangalan at kabaliwan nito ay hindi karapat-dapat sa isang pagbanggit sa harap ng Diyos. Tinalo ng Panginoong Jesus si Satanas sa tatlo lamang na mga pangungusap, matapos ito ay umalis ito na bahag ang buntot sa pagitan ng mga binti nito, labis na napahiyang ipakitang muli ang mukha nito, at hindi na kailanman nito muling tinukso ang Panginoong Jesus. Dahil tinalo na ng Panginoong Jesus ang panunukso ni Satanas, madali na Niyang maipagpapatuloy ang gawain na kinailangan Niyang gawin at isagawa ang mga gawaing nakaatang sa Kanya. Ang lahat ba ng sinabi at ginawa ng Panginoong Jesus sa sitwasyong ito ay nagtataglay ng ilang praktikal na mga kahulugan para sa lahat kung ito ay isinasabuhay ngayon? (Oo.) Anong uri ng praktikal na kahulugan? Ang pagtalo ba kay Satanas ay madaling gawin? Dapat bang magkaroon ang mga tao ng malinaw na pagkaunawa sa masamang kalikasan ni Satanas? Dapat bang magkaroon ang mga tao ng tiyak na pagkaunawa ng mga panunukso ni Satanas? (Oo.) Kung naranasan mo na ang mga panunukso ni Satanas sa iyong sariling buhay, at kung kaya mong makita ang masamang kalikasan ni Satanas, makakayanan mo bang talunin ito? Kung alam mo ang kahangalan at kabaliwan ni Satanas, mananatili ka pa rin ba sa panig ni Satanas at atakihin ang Diyos? Kung nauunawaan mo kung paano nabubunyag sa iyo ang malisya at kawalang-hiyaan ni Satanas—kung malinaw mong nakikilala at nalalaman ang mga bagay na ito—tutuligsain at tutuksuhin mo pa rin ba ang Diyos sa ganitong paraan? (Hindi, hindi namin gagawin.) Ano ang iyong gagawin? (Maghihimagsik kami laban kay Satanas at pababayaan ito.) Iyon ba ay isang madaling bagay na gawin? Hindi ito madali, upang gawin ito, dapat ay magdasal ang mga tao nang madalas, dapat nilang madalas na ialay ang kanilang mga sarili sa Diyos, at suriin ang kanilang mga sarili. Dapat silang sumailalim sa disiplina ng Diyos at sa Kanyang paghatol at pagkastigo at sa paraan lamang na ito dapat na marahang alisin nila ang kanilang mga sarili mula sa panlilinlang at pagkontrol ni Satanas.

Maaari nating lagumin ang mga bagay na bumubuo sa diwa ni Satanas mula sa mga bagay na sinabi nito. Una, ang diwa ni Satanas ay maaaring masabing masama, na tumataliwas sa kabanalan ng Diyos. Bakit Ko sinasabi na ang diwa ni Satanas ay masama? Dapat makita ng isang tao ang mga bunga ng mga ginawa ni Satanas sa mga tao upang makita ito. Ginagawang tiwali at kinokontrol ni Satanas ang tao, at ang tao ay kumikilos sa ilalim ng tiwaling disposisyon ni Satanas, at naninirahan sa mundo na ginawang tiwali ni Satanas at naninirahang kasama ng mga tiwaling tao. Ang mga masa ay hindi sinasadyang sinapian at naging bahagi ni Satanas; ang tao kung gayon ay mayroon nang tiwaling disposisyon ni Satanas na siyang likas ni Satanas. Mula sa lahat ng sinabi at ginawa ni Satanas, nakita mo ba ang kayabangan nito? Nakita mo ba ang panlilinlang at malisya nito? Paano pangunahing naipapakita ang kahambugan ni Satanas? Gusto ba lagi ni Satanas na sakupin ang posisyon ng Diyos? Palaging gusto ni Satanas na wasakin ang gawain ng Diyos at ang posisyon ng Diyos at angkinin ito para sa sarili nito upang sundin, suportahan, at sambahin ng mga tao si Satanas; ito ang hambog na kalikasan ni Satanas. Kapag ginagawang tiwali ni Satanas ang mga tao, direkta ba nitong sinasabi sa kanila kung ano ang dapat nilang gawin? Kapag tinutukso ni Satanas ang Diyos, lumalabas ba ito at sinasabing, “Tinutukso Kita, tutuligsain Kita”? Hindi nito talaga ginagawa ito. Anong pamamaraan ang ginagamit ni Satanas? Nang-aakit, nanunukso, tumutuligsa, at nagtatalaga ito ng mga patibong nito, at bumabanggit pa ng mga kasabihan sa mga kasulatan. Nagsasalita at kumikilos si Satanas sa iba’t ibang paraan upang makamtan ang mga masamang balak at motibo nito. Matapos gawin ito ni Satanas, ano ang maaaring makita mula sa kung ano ang naipapakita sa tao? Hindi ba hambog ang mga tao? Nagdusa ang tao mula sa pagtitiwali ni Satanas sa loob ng ilang libong taon at kaya naman naging hambog, mapanlinlang, malisyoso, at hindi makatuwiran na ang tao. Ang lahat ng bagay na ito ay nangyari dahil sa kalikasan ni Satanas. Dahil masama ang kalikasan ni Satanas, nagbigay ito sa tao ng masamang kalikasan at nagdala sa tao ng masamang, tiwaling disposisyon. Kung gayon, naninirahan ang tao sa ilalim ng tiwali, mala-Satanas na disposisyon at, katulad ni Satanas, tumataliwas ang tao laban sa Diyos, tumutuligsa sa Diyos, at tumutukso sa Kanya sa puntong ang tao ay hindi na sumasamba sa Diyos at hindi Siya iginagalang sa kanilang mga puso.

Kaugnay ng kabanalan ng Diyos, kahit na ito ay maaaring pamilyar na paksa, sa pagtatalakay, maaaring maging medyo malabo ito para sa ilang tao, at ang nilalaman ay maaaring maging medyo malalim. Ito ay dahil sa nakalipas, bihirang pakitunguhan ng mga tao ang praktikal na aspeto ng paksang ito. Ngunit huwag mag-alala, dahan-dahan nating tatalakayin ito at tutulungan Ko kayong intindihin kung ano ang kabanalan ng Diyos. Tungkol naman sa kung anong uri ng tao ang isang tao, tingnan kung ano ang kanyang ginagawa at ang mga kahihinatnan ng kanyang mga kilos, at sa gayon makikita mo ang diwa ng taong iyon. Maaari ba ang ganoong paraan? (Oo.) Kung gayon, magbahagi tayo tungkol sa kabanalan ng Diyos mula muna sa pananaw na ito. Sa madaling salita, ang diwa ni Satanas ay masama, at kaya naman ang mga pagkilos ni Satanas tungo sa tao ay walang humpay silang ginagawang tiwali. Masama si Satanas, kaya naman ang mga tao na ginawang tiwali nito ay tiyak na masama, tama? Masasabi ba ng sinuman na, “Masama si Satanas, marahil ang isang taong nagawang tiwali nito ay banal”? Isa ngang biro, tama? Ito nga ba ay posible? (Hindi.) Kaya huwag mong isipin ito nang ganoon: Masama si Satanas, mayroong mahalaga at praktikal na panig ito, at ito ay hindi basta pag-uusap na walang kuwenta. Hindi natin sinusubukang siraang puri si Satanas; tayo ay nagbabahagi lamang tungkol sa katotohanan at realidad. Maaaring masaktan nito ang ilan o ang isang partikular na pangkat ng mga tao, ngunit walang malisyosong pakay rito; marahil maririnig ninyo ito ngayon at magiging hindi masyadong komportable, ngunit sa nalalapit na hinaharap, kapag kaya ninyong makilala ito, hahamakin ninyo ang inyong mga sarili, at mararamdaman ninyo na ang ating pinag-usapan ngayon ay labis na makakatulong sa inyo at napakahalaga. Ang diwa ni Satanas ay masama, kaya ang mga resulta ng mga pagkilos ni Satanas ay hindi maiiwasang maging masama, o kahit paano, ay may kaugnayan sa kasamaan nito, maaari ba nating sabihin iyon? (Oo.) Kaya paanong ginagawang tiwali ni Satanas ang tao? Sa kasamaang ginagawa ni Satanas sa mundo at sa gitna ng sangkatauhan, alin bang mga bagay ang nakikita at nararamdaman ng mga tao? Naisip na ba ninyo dati ang tungkol dito? Maaaring hindi ninyo ito nabigyan ng labis na pag-iisip, kaya hayaan ninyo Akong talakayin ang maraming pangunahing punto. Alam naman ng lahat ang tungkol sa teorya ng ebolusyon na ipinapanukala ni Satanas, tama? Hindi ba ito isang aspeto ng kaalaman na pinag-aaralan ng tao? (Oo.) Kung gayon, ginagamit muna ni Satanas ang kaalaman upang gawing tiwali ang tao, at tinuturuan sila ng kaalaman gamit ang sariling mga pamamaraan nito. Pagkatapos ay ginagamit nito ang agham upang gawin silang tiwali, pinupukaw ang kanilang interes sa kaalaman, siyensiya, at misteryosong mga bagay, o sa mga bagay na ninanasa ng mga tao na alamin. Ang mga susunod na bagay na ginagamit ni Satanas upang gawing tiwali ang tao ay ang tradisyunal na kultura at pamahiin, at sunod dito, ginagamit nito ang mga kalakaran sa lipunan. Lahat ng ito ay mga bagay na nararanasan ng mga tao sa kanilang pang-araw-araw na pamumuhay at lahat ng ito ay may kaugnayan sa mga bagay na malapit sa mga tao, ano ang kanilang nakikita, ano ang kanilang naririnig, ano ang kanilang nahahawakan at ano ang kanilang nararanasan. Maaaring sabihin ng isang tao na pinalilibutan ng mga ito ang lahat, ang mga ito ay hindi matatakasan at hindi maiiwasan. Walang paraan ang sangkatauhan para iwasan na maimpluwensiyahan, mahawa, makontrol, at magapos ng mga bagay na ito; sila ay walang kapangyarihan upang itulak palayo ang mga ito.

1. Paano Ginagamit ni Satanas ang Kaalaman Upang Gawing Tiwali ang Tao

Una ay pag-uusapan natin ang tungkol sa kaalaman. Hindi ba isasaalang-alang ng lahat ang kaalaman bilang isang positibong bagay? O kahit paano, iniisip ng mga tao na ang pagpapahiwatig ng salitang “kaalaman” ay positibo kaysa negatibo. Kaya bakit natin binabanggit dito na gumagamit si Satanas ng kaalaman upang gawing tiwali ang tao? Hindi ba ang teorya ng ebolusyon ay isang aspeto ng kaalaman? Hindi ba ang mga siyentipikong teorya ni Newton ay bahagi ng kaalaman? Ang paghila ng grabidad ng daigdig ay bahagi ng kaalaman, tama? (Oo.) Kaya bakit ang kaalaman ay nakalista sa mga nilalaman ng mga ginagamit ni Satanas upang gawing tiwali ang sangkatauhan? Ano ang inyong paninindigan dito? Mayroon bang kahit katiting na katotohanan ang kaalaman? (Wala.) Kung gayon, ano ang diwa ng kaalaman? Sa anong basehan natututuhan ng tao ang kaalamang kanyang napag-aaralan? Ito ba ay base sa teorya ng ebolusyon? Hindi ba ang kaalaman na pinag-aaralan ng tao, ang kabuuan nito, ay batay sa ateismo? Mayroon bang kaugnayan sa Diyos ang alinman sa kaalamang ito? May kaugnayan ba ito sa pagsamba sa Diyos? Ito ba ay konektado sa katotohanan? (Hindi.) Kung gayon, paano ginagamit ni Satanas ang kaalaman upang gawing tiwali ang tao? Kasasabi Ko lamang na wala sa kaalamang ito ang konektado sa pagsamba sa Diyos o sa katotohanan. Ang ilang tao ay nag-iisip tungkol dito sa ganitong paraan: “Maaaring hindi ito nagtataglay ng anumang may kinalaman sa katotohanan, ngunit hindi nito ginagawang tiwali ang mga tao.” Ano ang inyong paninindigan dito? Tinuruan ka ba ng kaalaman na ang kaligayahan ng tao ay nakadepende sa kung ano ang kanilang nilikha gamit ang kanilang mga sariling kamay? Kailanman ba’y tinuruan ka ng kaalaman na ang kapalaran ng tao ay nasa kanyang sariling mga kamay? (Oo.) Anong uri ng usapin ito? (Ito ay walang kuwenta.) Magaling! Ito ay walang kuwenta! Kumplikado ang kaalaman upang talakayin. Maaari mo lamang isipin na ang isang larangan ng kaalaman ay walang higit pa sa kaalaman. Iyon ay ang isang larangan ng kaalaman na natututuhan batay sa hindi pagsamba sa Diyos at kakulangan ng pang-unawa na nilikha ng Diyos ang lahat ng bagay. Kapag pinag-aaralan ng mga tao ang ganitong uri ng kaalaman, hindi nila nakikita ang Diyos na nagkakaroon ng kapamahalaan sa lahat ng bagay, hindi nila nakikita ang Diyos bilang namumuno sa pamamahala ng lahat ng bagay. Sa halip, ang lahat ng kanilang ginagawa ay walang humpay na pananaliksik at pagsisiyasat sa larangang iyon ng kaalaman, at naghahanap ng mga kasagutan batay sa kaalaman. Gayunman, kung hindi naniniwala ang mga tao sa Diyos at sa halip ay nagpapatuloy lamang sa pananaliksik, hindi sila kailanman makakahanap ng mga totoong kasagutan, tama? Binibigyan ka lamang ng kaalaman ng kabuhayan, trabaho, at kita upang hindi ka magutom, ngunit hindi ka nito kailanman tutulungang sambahin mo ang Diyos, hindi ka nito kailanman ilalayo sa kasamaan. Habang lalo mong pinag-aaralan ang kaalaman, lalo mong nanaising magrebelde sa Diyos, upang saliksikin ang Diyos, upang tuksuhin ang Diyos, at kalabanin ang Diyos. Kaya ngayon, ano ang ating nakikita na itinuturo ng kaalaman sa mga tao? Ang lahat ng ito ay pilosopiya ni Satanas. Ang mga pilosopiya ba ni Satanas at mga panuntunan ng pamumuhay na ikinakalat ni Satanas sa mga tiwaling tao ay mayroong anumang kaugnayan sa katotohanan? Wala kinalaman ang mga ito sa katotohanan at, sa katunayan, ito ay mga kabaliktaran ng katotohanan. Madalas sinasabi ng mga tao na, “Ang buhay ay paggalaw”; at “Ang tao ay bakal, ang kanin ay bakal, ang tao ay nakakaramdam ng pagkagutom kapag lumalaktaw siya ng pagkain”; ano ang mga ito? Ang mga ito ay malulubhang kasinungalingan at nakakainis ang mga itong marinig. Marahil, alam ng lahat ang tungkol sa kung paano ginagamit ni Satanas ang kaalaman upang gawing tiwali ang tao. Sa tinaguriang kaalaman ng tao, bumuo si Satanas ng kaunting pilosopiya ng buhay at ang pag-iisip nito. At habang ginagawa ito ni Satanas, pinahihintulutan ni Satanas ang tao na iakma ang kanyang pag-iisip, pilosopiya, at pananaw upang maaaring itanggi ng tao ang pag-iral ng Diyos, itanggi ang kapamahalaan ng Diyos sa lahat ng bagay at ang kapamahalaan sa kapalaran ng tao. Kaya habang pinag-aaralan ng tao ang pagsulong, at natatarok niya ang mas higit na kaalaman, nararamdaman niyang ang pag-iral ng Diyos ay nagiging malabo at maaari ding makaramdam ng tao na hindi umiiral ang Diyos. Sa pagdaragdag ni Satanas ng mga pananaw, mga pagkaunawa, at mga kaisipan sa isip ng tao, hindi ba’t tinitiwali ang tao sa pamamagitan nito kapag inilalagay ni Satanas ang mga kaisipang ito sa kanyang isip? (Oo.) Ano ang pinagbabatayan ngayon ng tao ng kanyang buhay? Dumedepende ba talaga siya sa kaalamang ito? Hindi; ibinabatay ng tao ang kanyang buhay sa mga kaisipan, pananaw, at pilosopiya ni Satanas na nakakubli sa kaalamang ito. Ito ay kung saan nagaganap ang kaibuturan ng pagtitiwali ni Satanas, ito ang layon ni Satanas at ang pamamaraan nito upang gawing tiwali ang tao.

Pag-uusapan muna natin ang pinakamababaw na aspeto ng paksang ito. Nagagawa bang tiwali ng gramatika at mga salita sa mga aralin sa wika ang mga tao? Magagawa bang tiwali ng mga salita ang mga tao? (Hindi.) Hindi ginagawang tiwali ng mga salita ang mga tao; ang mga ito ay isang kagamitan na nagpapahintulot sa tao na magsalita at isang kagamitan kung saan ang mga tao ay nakikipag-usap sa Diyos. Dagdag pa rito, ang wika at mga salita ay kung paano nakikipag-usap ang Diyos sa mga tao ngayon, ang mga ito ay kagamitan, ang mga ito ay isang pangangailangan. Ang isa kapag dinagdagan ng isa ay dalawa, at ang dalawa kapag minultiplika sa dalawa ay katumbas ng apat; ito ay kaalaman, tama? Ngunit maaari ka ba nitong gawing tiwali? Ito ay praktikal na kaalaman at isang alituntunin kaya hindi nito kayang gawing tiwali ang mga tao. Kung gayon, anong kaalaman ang gumagawang tiwali sa mga tao? Ito ay ang kaalaman na nagtataglay ng mga pananaw at kaisipang kahalo ng kay Satanas, sinisikap ni Satanas na ilagay ang mga pananaw at kaisipang ito sa sangkatauhan sa pamamagitan ng kaalaman. Halimbawa, sa isang sanaysay, walang mali sa nakasulat na mga salita, ngunit ang magiging problema ay ang mga pananaw at layon ng may-akda noong kanyang isinulat ang sanaysay pati na rin ang nilalaman ng kanyang mga kaisipan. Ang mga ito ay espirituwal na mga bagay at kayang gawing tiwali ang mga tao. Halimbawa, kung nanonood ka ng isang palabas sa telebisyon, anong mga uri ng bagay rito ang kayang makapagpabago ng iyong pananaw? Ang sasabihinng mga nagtanghal, ang mismong mga salita, ay maaari bang gawing tiwali ang mga tao? (Hindi.) Anong uri ng mga bagay ang gagawing tiwali ang mga tao? Ito ay ang kaibuturang mga kaisipan at nilalaman ng palabas, na kakatawan sa mga pananaw ng direktor, at ang impormasyong taglay ng mga pananaw na ito ay kayang baguhin ang mga puso at isip ng mga tao. Tama ba ito? Ngayon alam na ninyo kung ano ang Aking tinutukoy sa Aking pagtalakay ng paggamit ni Satanas ng kaalaman upang gawing tiwali ang mga tao. Hindi ka magkakamali ng pang-unawa, tama? Kaya kapag magbabasa kang muli ng isang nobela o isang sanaysay, kaya mo bang suriin kung ginagawang tiwali ang sangkatauhan o hindi nag-aambag sa sangkatauhan ang mga kaisipang inihayag sa sanaysay? (Kaya nating gawin ito nang bahagya.) Ito ay isang bagay na kailangang mapag-aralan at maranasan nang dahan-dahan, hindi ito isang bagay na madaling maunawaan kaagad. Halimbawa, kapag nagsasaliksik o nag-aaral ng isang larangan ng kaalaman, ang ilang positibong aspeto ng kaalamang iyon ay maaari kang tulungang maintindihan ang ilang praktikal na kaalaman tungkol sa larangang iyon, at kung ano ang dapat iwasan ng mga tao. Halimbawa, tingnan ang “kuryente,” ito ay isang larangan ng kaalaman, tama? Magiging mangmang ka kung hindi mo alam na kayang kuryentehin ng kuryente ang tao, tama? Ngunit sa puntong maunawaan mo ang aspetong ito ng kaalaman, hindi ka na magiging walang-pakialam sa paghawak ng anumang bagay na elektrikal at malalaman mo na kung paano gamitin ang kuryente. Ang mga ito ay parehong positibong mga bagay. Nalinawan ka na ba tungkol sa ating tinatalakay sa kung paanong tinitiwali ng kaalaman ang mga tao? Kung naiintindihan mo ay hindi na natin ipagpapatuloy pa ang pag-uusap tungkol dito dahil mayroong maraming uri ng kaalaman na pinag-aaralan sa mundo at dapat ninyong lubusin ang inyong oras upang paghambingin ninyo mismo ang mga ito.

2. Paano Ginagamit ni Satanas ang Siyensiya upang Gawing Tiwali ang Tao

Ano ang siyensiya? Hindi ba ang siyensiya ay tinitingnan bilang mataas na pribilehiyo at itinuturing na napakalalim sa isip ng lahat? Kapag nababanggit ang siyensiya, hindi ba’t nararamdaman ng mga tao na, “Ito ay isang bagay na hindi madaling mauunawaan ng mga pangkaraniwang tao, ito ay isang paksang tanging mga siyentipikong mananaliksik o mga eksperto lamang ang makatatalakay. Wala itong anumang kaugnayan sa ating mga pangkaraniwang mamamayan”? Ngunit mayroon nga ba itong kaugnayan? (Oo.) Paano ginagamit ni Satanas ang siyensiya upang gawing tiwali ang mga tao? Hindi natin pag-uusapan ang ibang mga bagay maliban sa mga bagay na madalas maranasan ng mga tao sa kanilang sariling mga buhay. Narinig mo na ang tungkol sa genes? Pamilyar na kayong lahat sa terminong ito, tama? Ang genes ba ay natuklasan sa pamamagitan ng siyensiya? Ano ang mismong kahalagahan ng genes sa mga tao? Hindi ba nito ipinaparamdam sa mga tao na ang katawan ay isang misteryosong bagay? Kapag ang mga tao ay ipinakilala sa paksang ito, hindi ba magkakaroon ng mga tao—lalo na ang mga mausisa—na magnanais na makaalam ng higit pa o magnanais ng mas marami pang detalye? Ang mga mausisang tao na ito ay magtutuon ng kanilang lakas sa paksang ito at kapag hindi sila okupado, maghahanap sila ng mga impormasyon mula sa mga aklat at mula sa Internet upang matuto ng mas marami pang detalye ukol dito. Ano ang siyensiya? Sa madaling sabi, ang siyensiya ay ang mga kaisipan at mga teorya ng mga bagay kung saan mausisa ang tao, mga bagay na lingid sa kaalaman, at hindi sinabi sa kanila ng Diyos; ang siyensiya ay ang mga kaisipan at mga teorya ng mga misteryo na nais pag-aralan ng tao. Ano ang sakop ng siyensiya? Maaari mong sabihin na sinasaraduhan nito ang lahat ng bagay, ngunit paano ginagawa ng tao ang gawa ng siyensiya? Ito ba ay sa pamamagitan ng pananaliksik? Ito ay nangangailangan ng pananaliksik ng mga detalye at mga batas ng mga bagay na ito at saka sasamahan ng mga teoryang walang katiyakan tungkol sa iniisip ng lahat, “Ang mga siyentipikong ito ay talagang nakamamangha! Masyadong marami silang alam at nagtataglay ng maraming kaalaman upang maunawaan ang mga bagay na ito!” Mayroon silang labis na paghanga para sa mga taong iyon, tama? Ang mga taong nagsasaliksik tungkol sa siyensiya, anong uri ng mga pananaw ang kanilang pinanghahawakan? Hindi ba nila gustong saliksikin ang tungkol sa sansinukob, upang saliksikin ang mga misteryosong bagay sa larangan na kinawiwilihan nila? Ano ang pangwakas na kalalabasan nito? Sa ilan sa mga siyensiya, ang mga taong nagbibigay ng kanilang mga konklusyon sa pamamagitan ng haka-haka, at sa iba ang mga tao ay umaasa sa karanasan ng tao para gumawa ng mga konklusyon. Gayunman sa iba pang larangan ng siyensiya, ang mga tao na humahantong sa kanilang mga konklusyon batay sa karanasan, o sa mga obserbasyong pangkasaysayan o pang-kapaligiran. Tama ba ito? Kung gayon, ano ang ginagawa ng siyensiya para sa mga tao? Ang ginagawa ng siyensiya ay pinahihintulutan lamang nito ang mga tao na makita ang mga bagay sa pisikal na mundo at binibigyang kasiyahan lamang ang pagkamausisa ng tao; hindi nito pinahihintulutan ang tao na makita ang mga batas kung saan mayroong kapamahalaan ang Diyos sa lahat ng bagay. Tila naghahanap ang mga tao ng mga kasagutan mula sa siyensiya, ngunit ang mga kasagutang iyon ay nakalilito at nagdadala lamang ng panandaliang kasiyahan, isang kasiyahan na nagsisilbi lamang na magkulong ng puso ng tao sa pisikal na mundo. Nararamdaman ng tao na nakuha nila ang mga kasagutan mula sa siyensiya kaya naman anumang isyu ang lumitaw, sinisikap nilang patunayan o tanggapin ito batay sa kanilang mga siyentipikong pananaw. Ang puso ng tao ay inaangkin ng siyensiya at naaakit nito sa puntong hindi na iniintindi ng tao na makilala ang Diyos, sambahin ang Diyos, at paniwalaan na ang lahat ng bagay ay nanggagaling sa Diyos at dapat na sa Kanya maghanap ang tao ng mga kasagutan. Hindi ba ito totoo? Kapag mas lalong naniniwala ang isang tao sa siyensiya, mas lalo silang nagiging kakatwa, naniniwala na ang lahat ay may siyentipikong solusyon, na lahat ay kayang lutasin ng pananaliksik. Hindi nila hinahanap ang Diyos at hindi sila naniniwala na Siya ay umiiral; kahit ang ilang tao na sumusunod sa Diyos sa loob ng maraming aon ay hahayo at magsasaliksik tungkol sa bakterya sa isang iglap o maghahanap ng kaunting impormasyon para sa masagot ang isang isyu. Ang taong ganoon ay hindi tumitingin sa mga isyu mula sa perspektibo ng katotohanan at kadalasan ay gusto nilang dumepende sa siyentipikong mga pananaw at kaalaman o siyentipikong mga kasagutan para lutasin ang mga problema; ngunit hindi sila dumedepende sa Diyos at hindi nila hinahanap ang Diyos. Taglay ba ng mga taong ganito ang Diyos sa kanilang mga puso? (Hindi.) Mayroon pa ngang ilang tao na gustong magsaliksik sa Diyos sa parehong paraan na sila ay nag-aaral ng siyensiya. Halimbawa, mayroong maraming relihiyosong mga eksperto na nanggaling sa lugar kung saan huminto ang arko matapos ang malaking pagbaha. Nakita na nila ang arko, ngunit sa pagpapakita ng arko hindi nila nakikita ang pag-iral ng Diyos. Naniniwala lamang sila sa mga kuwento at sa kasaysayan at ito ang resulta ng kanilang siyentipikong pananaliksik at pag-aaral ng pisikal na mundo. Kapag ikaw ay nagsaliksik ng mga materyal na bagay, maging ito man ay mikrobiyolohiya, astronomiya, o heograpiya, hindi mo kailanman mahahanap ang isang resulta na nagsasabing umiiral ang Diyos o na mayroon Siyang kapamahalaan sa lahat ng bagay. Kung gayon, ano ang ginagawa ng siyensiya para sa tao? Hindi ba nito inilalayo ang tao mula sa Diyos? Hindi ba nito pinahihintulutan ang mga tao na pag-aralan ang Diyos? Hindi ba nito mas pinagdududa ang mga tao tungkol sa pag-iral ng Diyos? (Oo.) Kung gayon, paano gustong gamitin ni Satanas ang siyensiya upang gawing tiwali ang tao? Hindi ba gusto ni Satanas na gumamit ng siyentipikong mga konklusyon upang linlangin at gawing manhid ang mga tao, at gumamit ng hindi tiyak na mga kasagutan upang manatili sa puso ng mga tao upang hindi na sila maghanap pa o maniwala sa pag-iral ng Diyos? (Oo.) Ito ang dahilan kaya natin sinasabi na isa ito sa mga paraan na ginagawang tiwali ni Satanas ang mga tao.

3. Paano Ginagamit ni Satanas ang Tradisyonal na Kultura upang Gawing Tiwali ang Tao

Mayroon bang mga bagay na itinuturing na bahagi ng tradisyunal na kultura? (Oo.) Ano ang kahulugan ng tradisyunal na kulturang ito? Sinasabi ng ilan na ito ay ipinamana ng mga ninuno, ito ay isang aspeto. Mula sa simula, ang mga pamilya, ang mga katutubong grupo at kahit ang lahi ng tao at nagpamana ng kanilang mga pamamaraan ng pamumuhay, o mga kaugalian, mga kasabihan, at mga alituntunin, na naitanim na sa kaisipan ng mga tao. Itinuturing ng mga tao na hindi maaaring mawala sa kanilang buhay. Tinatanggap nila ang mga bagay na ito at itinuturing ang mga ito na mga alituntunin at buhay na dapat sundin, at ayaw pa nga nilang kailanman magbago o pabayaan ang mga bagay na ito dahil ang mga ito ay ipinamana ng kanilang mga ninuno. Mayroong iba pang mga aspeto ng tradisyunal na kultura, kagaya ng ipinamana ni Confucius o Mencius, o ang mga bagay na itinuro sa mga tao ng Taoismo at Confucianismong Tsino na naging bahagi ng bawat tao na tagos hanggang sa kanilang mga buto. Hindi ba ito tama? (Oo.) Ano ang saklaw ng tradisyunal na kultura? Kasama ba rito ang mga kapistahan na ipinagdiriwang ng mga tao? Halimbawa, ang Pagdiriwang ng Tagsibol, ang Kapistahan ng mga Parol, Araw ng Paglilinis ng Puntod, ang Pista ng Bangkang Dragon, gayundin ang Kapistahan ng mga Multo at Pagdiriwang ng Kalagitnaan ng Taglagas. Ang ilang pamilya ay nagdiriwang pa nga kapag ang mga nakatatanda ay dumating na ng isang tiyak na edad, o kapag ang mga bata ay nakaabot na ng 1 buwan at kapag sila ay 100-araw na gulang na. Ang lahat ng ito ay tradisyunal na mga kapistahan. Hindi ba ang mga batayan ng mga kapistahang ito ay nagtataglay ng tradisyunal na kultura? Ano ang kaibuturan ng tradisyunal na kultura? Mayroon ba itong anumang kaugnayan sa pagsamba sa Diyos? Mayroon ba itong anumang kinalaman sa pagsasabi sa mga tao na isagawa ang katotohanan? Mayroon bang anumang mga kapistahan para sa mga tao upang mag-alay ng sakripisyo sa Diyos, pumunta sa altar ng Diyos at tanggapin ang Kanyang mga turo? Mayroon bang ganitong mga kapistahan? (Wala.) Ano ang ginagawa ng mga tao sa lahat ng kapistahang ito? Sa modernong panahon, ang mga ito ay nakikita bilang mga okasyon para sa pagkain, pag-inom, at kasiyahan. Ano ang pinagmumulan sa likod ng tradisyunal na kultura? Kanino nanggaling ang tradisyunal na kultura? (Kay Satanas.) Ito ay mula kay Satanas. Sa batayan ng mga tradisyunal na kapistahang ito, itinatanim ni Satanas ang mga bagay sa tao, ano ang mga bagay na ito? Ang pagtitiyak na natatandaan ng mga tao ang kanilang mga ninuno, ito ba ay isa sa mga ito? Halimbawa, sa Araw ng Paglilinis ng Puntod, naglilinis ang mga tao ng mga nitso at nagbibigay ng mga alay ng sakripisyo sa kanilang mga ninuno, upang hindi malimutan ng mga tao ang kanilang mga ninuno. Dagdag pa rito, sinisiguro ni Satanas na naaalala ng mga tao na maging makabayan, gaya ng ginagawa sa Pista ng Bangkang Dragon. Ano naman ang sa Pagdiriwang ng Kalagitnaan ng Taglagas? (Mga muling pagsasama-sama ng pamilya.) Ano ang batayan ng mga pagsasama-sama ng pamilya? Ano ang dahilan para dito? Ito ay upang makisalamuha at emosyonal na makipag-ugnayan. Siyempre, maging ito ay pagdiriwang ng Buwan sa Bisperas ng Bagong Taon o ng Kapistahan ng mga Parol, may maraming paraan ng paglalarawan ng mga dahilan ng batayan. Gayunpaman, inilalarawan ng isa ang dahilan sa likod ng mga ito, ang bawat isa ay ang paraan ni Satanas ng pagtatanim ng pilosopiya nito at ng pag-iisip nito sa mga tao, upang lumayo sila sa Diyos at hindi na alam kung mayroon bang Diyos, at upang mag-alay sila ng mga sakripisyo sa kanilang mga ninuno o kaya naman ay kay Satanas, o dahil ito lamang ay isang dahilan para kumain, uminom, at magsaya para sa kapakanan ng pagnanasa ng laman. Habang ipinagdiriwang ang bawat isa sa mga kapistahang ito, ang mga kaisipan at pananaw ni Satanas ay nakatanim nang malalim sa isip ng mga tao at ni hindi nila alam ang tungkol dito. Kapag dumating ang mga tao sa kalagitnaang edad o mas matanda pa, ang mga kaisipang ito at ang mga pananaw ni Satanas ay nakaugat na nang malalim sa kanilang mga puso. Higit pa rito, ginagawa ng mga tao ang lahat ng magagawa nila upang maibahagi ang mga ideyang ito, maging tama man ito o mali, papunta sa susunod na henerasyon nang walang pasubali, nang walang pag-aatubili. Tama ba ito? (Oo.) Paanong ginagawang tiwali ang mga tao ng tradisyunal na kultura at ng mga kapistahang ito? Alam ba ninyo? (Nakukulong ang mga tao at napipigilan ng mga alituntunin ng mga tradisyong ito sa puntong wala na silang oras o lakas na hanapin ang Diyos.) Ito ay isang aspeto. Halimbawa, nagdiriwang ang lahat sa Buwan sa Bagong Taon, kung hindi, di ba’t makakaramdam ka ng pagkalungkot? Mayroon bang mga pagbabawal na pinanghahawakan mo? Hindi mo ba mararamdamang, “Hindi ako nagdiwang ng Bagong Taon. Ngayong araw ng Buwan sa Bagong Taon ay hindi kanais-nais, ang buong taon bang ito ay hindi magiging maganda”? Hindi ka sasama ang pakiramdam mo at medyo matatakot? Mayroon pa ngang ilang tao na hindi gumawa ng mga sakripisyo sa kanilang mga ninuno sa loob ng ilang taon at bigla silang nagkaroon ng panaginip kung saan ang isang namatay nang tao ay humihingi sa kanila ng salapi, ano ang mararamdaman nila sa kanilang kalooban? “Nakakalungkot na ang namayapang taong ito ay nangangailangan ng salapi para gastusin! Magsusunog ako ng ilang perang papel para sa kanila, at kapag hindi ko ginawa, hindi iyon magiging tama. Tayong mga nabubuhay na tao ay maaaring mapasok sa ilang kaguluhan kapag hindi ako nagsunog ng ilang perang papel, sino ang makapagsasabi kung kailan aatake ang trahedya?” Palagi silang magkakaroon ng ganitong maliit na ulap ng takot at pangamba sa kanilang mga puso. Sino ang nagbibigay sa kanila ng pangambang ito? (Si Satanas.) Dinadala ito ni Satanas. Hindi ba ito ang isa sa mga paraan na ginagawang tiwali ni Satanas ang tao? Gumagamit ito ng iba’t ibang pamamaraan at dahilan upang kontrolin ka, upang takutin ka, at upang igapos ka, sa puntong mahuhulog ka sa isang kalituhan at padadaig at magpapasakop dito; ganito ginagawang tiwali ni Satanas ang tao. Kadalasan, kapag ang mga tao ay mahina o kapag hindi sila lubusang may kamalayan sa sitwasyon, maaari silang gumawa ng isang bagay na hindi sinasadya sa isang paraang mangmang, iyon ay, walang-malay silang mahuhulog sa ilalim ng pagkahawak ni Satanas at maaari rin silang gumawa ng isang bagay na hindi nila sinasadya at hindi nila alam ang kanilang ginagawa. Ito ang paraan na ginagawang tiwali ni Satanas ang mga tao. Mayroon pa ngang ilang tao na tumatanggi na ngayong makiisa sa mga malalim nang tradisyunal na kultura at hindi nila basta maisusuko ang mga ito. Ito ay lalo na kapag sila ay nanghihina at walang kibo na nais nilang ipagdiwang ang ganitong mga uri ng mga kapistahan at nais nilang makadaupang-palad si Satanas at pasayahing muli si Satanas, kung saan maaari din nilang aliwin nang palihim ang kanilang mga sarili. Ano ang batayan ng mga tradisyunal na kulturang ito? Hinihila ba ng itim na kamay ni Satanas ang mga tali sa likod ng mga pangyayari? Ang masamang kalikasan ba ni Satanas ay nagmamanipula at kumokontrol ng mga bagay? Kinokontrol ba ni Satanas ang lahat ng bagay na ito? (Oo.) Kapag naninirahan ang mga tao sa isang tradisyunal na kultura at nagdiriwang ng ganitong mga uri ng tradisyunal na kapistahan, maaari ba nating sabihin na ito ay isang kapaligirang kung saan sila ay nililinlang at ginagawang tiwali ni Satanas, at dagdag pa rito sila ay masaya na ginagawa silang tiwali ni Satanas? (Oo.) Ito ay isang bagay na kinikilala ninyong lahat, na alam ninyong lahat.

4. Paano Gumagamit si Satanas ng Pamahiin upang Gawing Tiwali ang Tao

Pamilyar kayo sa terminong “pamahiin,” tama? Mayroong ilang magkakasanib na pagkakapareho sa pagitan ng pamahiin at ng tradisyunal na kultura, ngunit hindi natin pag-uusapan ang tungkol doon ngayon, sa halip, Aking tatalakayin ang pinakamadalas na karanasan: pagpropesiya, panghuhula ng kapalaran, pagsusunog ng insenso, at pagsamba kay Buddha. Ang ilang tao ay nagsasagawa ng kanilang pagpropesiya, ang iba ay sumasamba kay Buddha at nagsusunog ng insenso, habang ang iba ay nagpapabasa ng kanilang mga kapalaran o nagpapahula ng kanilang mga kapalaran sa pamamagitan ng pagpayag sa isang tao na basahin ang mga katangian ng kanilang mukha. Ilan sa inyo ang nagpabasa na ng inyong mga kapalaran o nagpabasa ng mukha? Ito ay isang bagay na ang karamihan ng mga tao ay interesado, tama? (Oo.) Bakit ganoon? Anong uri ng benepisyo ang nakukuha ng mga tao mula sa pagpapahula ng kapalaran at pagpropesiya? Anong uri ng kasiyahan ang kanilang nakukuha mula rito? (Pagkamausisa.) Ito ba ay pagkamausisa lamang? Hindi maaaring ito lamang. Ano ang layon ng pagpropesiya? Bakit ito ginagawa? Hindi ba ito ay upang makita ang hinaharap? Ang ilang tao ay ipinapabasa ang kanilang mukha upang hulaan ang hinaharap, ang iba ay ginagawa ito upang makita kung magkakaroon sila ng magandang kapalaran o hindi. Ang ilang tao ay ginagawa ito upang makita kung ano ang kanilang magiging pag-aasawa, at ang iba pa nga ay ginagawa ito upang makita kung anong suwerte ang dadalhin ng kasunod na taon. Ang ilang tao ay ipinapabasa ang kanilang mga mukha upang makita kung ano ang magiging mga pag-asam nila at ng kanilang mga anak na lalaki at mga anak na babae, at ang ilang negosyante ay ginagawa ito upang makita kung gaano karaming pera ang kanilang kikitahin kaya naman magkakaroon sila ng gabay kung ano ang kanilang dapat gawin. Ito ba ay upang bigyang-kasiyahan lamang ang pagkamausisa? Kapag ipinababasa ng mga tao ang kanilang mukha o gumagawa ng ganitong uri ng mga bagay, ito ay para sa kanilang pansariling kapakanan para sa kinabukasan at naniniwala sila na lahat ng ito ay malalapit na magkaugnay sa kanilang sariling kapalaran. Kapaki-pakinabang ba ang alinman sa mga bagay na ito? (Hindi.) Bakit hindi ito kapaki-pakinabang? Hindi ba iyon isang magandang bagay na malaman ang kaunti tungkol dito? Tinutulungan ka nitong malaman kung kailan maaaring magkaroon ng kaguluhan, kaya maaari mong iwasan ito kung nalaman mo ito nang maaga, tama? Ang pagpapahula ng iyong kapalaran ay maaari kang pahintulutang magabayan sa palibot nito, upang ang susunod na taon ay maaaring maging maganda at maaari kang yumaman sa pagpapatakbo ng negosyo. Kapaki-pakinabang ba iyon? Ngunit kung kapaki-pakinabang man ito ay walang kaugnayan sa atin, hindi tayo magbabahagi ng tungkol dito ngayon; ang ating pagtalakay ay hindi kasama sa nilalaman at paksang ito. Paano gumagamit si Satanas ng pamahiin upang gawing tiwali ang tao? Ang alam ng mga tao tungkol sa mga bagay kagaya ng pagpropesiya, pagbabasa ng mukha, at panghuhula ng kapalaran ay upang maaaring malaman nila kung ano ang kanilang magiging kapalaran sa hinaharap at kung ano ang hitsura ng daan pa roon, ngunit sa huli, kaninong mga kamay ang kumokontrol na sa mga bagay na ito? (Ang mga kamay ng Diyos.) Ang mga ito ay nasa kamay nang Diyos. Sa paggamit ng mga pamamaraang ito, ano ang gusto ni Satanas na ipabatid sa mga tao? Nais ni Satanas na gamitin ang pagbabasa ng mukha at panghuhula ng kapalaran upang sabihin sa mga tao na alam nito ang kanilang kapalaran sa hinaharap, at gustong sabihin ni Satanas sa mga tao na alam nito ang mga ganitong bagay at ang may kontrol sa mga ito. Gustong samantalahin ni Satanas ang oportunidad na ito at gamitin ang mga pamamaraang ito upang kontrolin ang mga tao, kaya ang mga tao ay naglalagay ng bulag na paniniwala rito at sinusunod ang bawat salita nito. Halimbawa, kung nagpabasa ka ng iyong mukha, kung ipinikit ng manghuhula ang kanyang mga mata at sasabihin sa iyo ang lahat na nangyari sa iyo sa mga nakalipas na dekada nang may perpektong kalinawan, ano ang iyong mararamdaman sa iyong kalooban? Bigla mong mararamdaman na, “Napaka-eksakto niya! Hindi ko kailanman ipinagsabi ang aking nakaraan sa kahit sino noon, paano niya nalaman ang tungkol dito? Talagang hinahangaan ko ang manghuhulang ito!” Hindi ito magiging masyadong mahirap para kay Satanas na malaman ang iyong nakaraan, tama? Inaakay ka ng Diyos ngayon, at ginawa ring tiwali ni Satanas ang mga tao mula una hanggang huli at sinundan ka nito. Ang paglipas ng mga dekada para sa iyo ay wala lang kay Satanas at hindi mahirap para rito na malaman ang mga bagay na ito. Kapag nalaman mo na ang sinabi ni Satanas ay tumpak, hindi mo ba ibinibigay ang puso mo rito? Ang iyong kinabukasan at kapalaran, hindi ka ba umaasa sa pagkontrol nito? Sa isang iglap, ang iyong puso ay makakaramdam ng kaunting respeto o paggalang para rito, at para sa ilang tao, ang kanilang mga kaluluwa ay maaaring manakaw na nito palayo. At iyong tatanungin kaagad ang manghuhula: “Ano ang dapat kong gawing kasunod? Ano ang dapat kong iwasang gawin sa susunod na taon? Anong mga bagay ang hindi ko dapat gawin?” At saka pa lang niya sasabihing hindi ka dapat pumunta riyan, hindi mo dapat gawin ito, huwag magsuot ng mga damit ng isang partikular na kulay, hindi ka dapat magpunta roon sa mga lugar na iyon, dapat mong gawin nang madalas ang ilang bagay…. Hindi mo ba kaagad tatanggapin sa iyong puso ang lahat ng kanyang sinasabi? Makakabisa mo ito nang mas mabilis kaysa sa salita ng Diyos. Bakit mo ito makakabisa nang mabilis? Dahil gusto mo na dumepende kay Satanas para sa suwerte. Hindi ba ganito kapag sinasakmal niya ang iyong puso? Kapag ang mga salita nito ay nagkakatotoo kagaya ng nahulaan, hindi mo ba gugustuhing bumalik dito upang malaman kung anong suwerte ang dadalhin ng susunod na taon? (Oo.) Gagawin mo ang kahit anong sabihin ni Satanas na gawin mo at iiwasan mo ang mga sinasabi nito upang umiwas, hindi mo ba sinusunod ang lahat ng sinasabi nito? Dali-dali, mahuhulog ka sa yakap nito, maliligaw, at mapapasailalim sa pagkontrol nito. Nangyayari ito dahil pinaniniwalaan mo na ang mga sinasabi nito ay ang katotohanan at dahil pinaniniwalaan mong alam niya ang tungkol sa iyong buhay noong nakalipas, ang iyong buhay sa kasalukuyan, at kung ano ang dadalhin ng hinaharap. Ito ang pamamaraang ginagamit ni Satanas upang makontrol ang mga tao. Ngunit sa realidad, sino ang tunay na mayroong kontrol? Ito ay ang Diyos Mismo, hindi si Satanas. Ginagamit lamang ni Satanas ang mga pandarayang ito sa ganitong kaso upang linlangin ang mga ignoranteng tao, linlangin ang mga tao na nakikita lamang ang pisikal na mundo sa paniniwala at dumedepende dito. At saka sila mahuhulog sa pagdakma ni Satanas at susundin ang bawat salita nito. Ngunit pinapayagan ba ni Satanas kapag gusto ng mga tao na maniwala at sumunod sa Diyos? Hindi pumapayag si Satanas. Sa ganitong sitwasyon, ang mga tao ba ay talagang nahuhulog sa ilalim ng pagdakma ni Satanas? (Oo.) Maaari ba nating sabihin na ang kaugalian ni Satanas sa ganitong usapan ay talagang walang-hiya? (Oo.) Bakit natin masasabi iyon? Ang mga ito ay ay huwad at mapanlilinlang na mga taktika ni Satanas. Walang-hiya si Satanas at nililigaw ang mga tao sa pag-iisip na ito ang kumokontrol ng kanilang lahat at nililinlang ang mga tao upang isipin na kinokontrol nito ang kanilang kapalaran. Ginagawa nito ang mga taong mangmang na sundin ito nang lubusan at nililinlang sila sa isa o dalawang pangungusap lamang at sa kanilang pagkalito, yumuyuko ang mga tao sa harap nito. Kung gayon, anong uri ng mga pamamaraan ang ginagamit ni Satanas, ano ang sinasabi nito upang mahimok ka na maniwala rito? Halimbawa, maaaring hindi mo nasabi kay Satanas kung ilan ang miyembro ng iyong pamilya, ngunit maaari nitong sabihin kung ilang tao ang miyembro ng iyong pamilya, at ang mga edad ng iyong mga magulang at mga anak. Kung mayroon kang mga hinala at mga pagdududa sa simula, hindi mo ba mararamdaman na ito ay medyo kapani-paniwala matapos marinig iyon? Maaaring sabihin kung gayon ni Satanas kung gaano kahirap ng trabaho mo kamakailan, na ang iyong mga pinuno ay hindi nagbibigay sa iyo ng pagkilala na dapat para sa iyo at laging nagtatrabaho laban sa iyo, at iba pa. Matapos marinig iyon, iisipin mo, “Tamang tama iyan! Ang mga bagay-bagay ay hindi tumatakbo nang maayos sa trabaho.” Kaya maniniwala ka nang bahagya pa kay Satanas. At pagkatapos ay magsasabi ito ng ilang bagay upang linlangin ka, papaniwalain ka lalo rito. Paunti-unti, matatagpuan mo ang iyong sarili na walang kakayahang tanggihan o maging mapaghinala pa tungkol dito. Gumagamit lamang si Satanas ng ilang walang kuwentang mga panlalansi, maging ng maliliit na mababaw na panlalansi, upang mahumaling ka. Habang ikaw ay nahuhumaling, hindi mo makukuha ang iyong kalakasan, mawawala ka sa iyong mga ginagawa, at magsisimula kang sumunod sa sinasabi ni Satanas. Ito ang “oh napakahusay” na pamamaraang ginagamit ni Satanas upang gawing tiwali ang tao kung saan hindi sinasadyang nahuhulog ka sa patibong nito at naaakit nito. Nagsasabi sa iyo si Satanas ng ilang bagay na iniisip ng mga tao na mabubuting bagay, at saka sasabihin sa iyo nito kung ano ang gagawin at ano ang dapat iwasan at iyon ay kung paano ka hindi sinasadyang nagsisimula sa landas na iyon. Sa oras na tahakin mo ang landas na iyon, mauuwi lamang ito sa gulo para sa iyo; parati kang mag-iisip tungkol sa sinabi ni Satanas at ano ang sinabi nitong gawin mo, at hindi mo namamalayang nasasapian ka na nito. Bakit ganoon? Ito ay dahil nagkukulang ang sangkatauhan sa katotohanan at kaya naman hindi nila kayang lumaban sa panunukso at pang-aakit ni Satanas. Nahaharap sa kasamaan ni Satanas at panlilinlang, pagtataksil, at malisya nito, napaka-mangmang ng sangkatauhan, napakamura ng isip at mahina, tama? Hindi ba ito ay isa sa mga paraan na ginagawang tiwali ni Satanas ang tao? (Oo.) Ang tao ay hindi sinasadyang malinlang at maisahan, paunti-unti, sa pamamagitan ng iba’t ibang mga pamamaraan ni Satanas, dahil nagkukulang sila sa kakayahang makita ang pagkakaiba sa pagitan ng positibo at ng negatibo. Nagkukulang sila sa ganitong tayog, at ang kakayahang mapagtagumpayan si Satanas.

5. Paano Ginagamit ni Satanas ang mga Kalakarang Panlipunan upang Gawing Tiwali ang Tao

Kailan nagsimula ang mga kalakarang panlipunan? Ang mga ito ba ay isang bagong pangyayaring napakapambihira? Maaaring sabihin ng isang tao na ang mga kalakarang panlipunan ay nauso noong nagsimula na si Satanas na gawing tiwali ang mga tao. Ano ang saklaw ng mga kalakarang panlipunan? (Estilo ng pananamit at pampaganda.) Ito ay isang bagay na madalas maranasan ng mga tao. Ang estilo ng pananamit, moda, at mga kalakaran, ito ay isang maliit na aspeto. Mayroon pa bang iba? Ang mga sikat na kasabihan bang madalas pinag-uusapan ng mga tao ay kasama rin? Ang mga estilo ba ng pamumuhay na ninanasa ng mga tao ay kasama? Ang mga bituin sa musika, mga sikat na personalidad, mga magasin, at mga nobela na gusto ng mga tao ay kasama ba? (Oo.) Sa inyong isip, anong aspeto ng mga kausuhang ito ang kayang gawing tiwali ang tao? Alin sa mga kalakarang ito ang pinaka-nakakaakit sa inyo? Sinasabi ng ilan na: “Lahat tayo ay nakarating na sa isang partikular na edad, tayo ay nasa ating edad na limampu, animnapu, pitumpu, o walumpu kung saan hindi na natin kayang makibagay sa mga kalakarang ito at hindi na naaakit ang ating pansin ng mga ito.” Tama ba ito? Sinasabi ng iba: “Hindi namin sinusundan ang mga sikat na personalidad, iyan ay isang bagay na ginagawa lamang ng mga kabataan sa kanilang edad na dalawampu, hindi rin kami nagsusuot ng mga kasuotang sunod sa moda, iyon ay isang bagay na ginagawa ng mga mapag-alala sa kanilang imahe.” Kung gayon, alin sa mga ito ang kayang makapagpatiwali sa inyo? (Ang mga popular na kasabihan.) Kaya ba ng mga kasabihang ito na gawing tiwali ang mga tao? Ito ang isa, at makikita ninyo kung magagawang tiwali nito ang mga tao o hindi, “Pera ang nagpapaikot sa mundo”; ito ba ay isang kalakaran? Hindi ba ito mas masahol pang bagay kumpara sa mga kalakaran sa moda at masasarap na pagkain na inyong binanggit? “Pera ang nagpapaikot sa mundo” ay isang pilosopiya ni Satanas at ito ay nananaig sa buong sangkatauhan, sa bawat lipunan ng mga tao. Maaari ninyong sabihin na ito ay isang kalakaran dahil ito ay ikinintal sa puso ng bawat isang tao at nakatanim na ngayon sa kanilang puso. Nanggaling ang mga tao sa hindi pagtanggap ng kasabihang ito patungo sa pagkasanay dito upang kapag naranasan na nila sa tunay na buhay, unti-unti silang nagbibigay ng tahimik na pag-apruba rito, kinikilala ang pag-iral nito, at sa wakas, binigyan nila ito ng sarili nilang tatak ng pag-apruba. Hindi ba ang prosesong ito ni Satanas ang gumagawang tiwali sa tao? Marahil hindi nauunawaan ng ilang tao ang kasabihang ito sa parehas na antas, ngunit ang lahat ay mayroong magkakaibang mga antas ng interpretasyon at pagkilala sa kasabihang ito batay sa mga bagay na nangyayari sa kanilang paligid at kanilang mga sariling karanasan, tama? Gaano man karaming karanasan mayroon ang isang tao sa kasabihang ito, ano ang negatibong epekto na madudulot nito sa puso ng isang tao? Nabubunyag ang isang bagay sa pamamagitan ng disposisyon ng tao sa mga tao sa mundong ito, kasama na ang bawat isa sa inyo. Paano ito binibigyang kahulugan? Ito ang pagsamba sa salapi. Mahirap bang alisin ito mula sa puso ng isang tao? Napakahirap nito! Tila ang pagtitiwali ni Satanas sa mga tao ay talagang mabusisi! Kaya naman matapos gamitin ni Satanas ang kalakarang ito upang gawing tiwali ang mga tao, paano ito nakikita sa kanila? Hindi ba ninyo nararamdaman na hindi ninyo kayang mamuhay nang ligtas sa mundong ito nang walang anumang salapi, na kahit isang araw ay imposible lamang? Ang katayuan ng mga tao ay base sa kung gaano karaming salapi ang mayroon sila bilang kanila ring pagiging kagalang-galang. Ang mga likod ng mahihirap ay nakayuko sa hiya, habang nagpapakasasa ang mayayaman sa kanilang mataas na katayuan. Nakatayo sila nang matuwid at nagmamalaki, nagsasalita nang malakas at namumuhay nang may pagmamataas. Ano ang dinadala ng kasabihan at kalakarang ito sa mga tao? Hindi ba nakikita ng maraming tao na ang pagkakaroon ng salapi ay karapat-dapat sa anumang halaga? Hindi ba isinasakripisyo ng maraming tao ang kanilang dignidad at katapatan sa paghahanap ng mas maraming salapi? Hindi ba marami pang mga tao ang nawawalan ng oportunidad na isagawa ang kanilang tungkulin at sundin ang Diyos para sa kapakanan ng salapi? Hindi ba ito ay isang kawalan para sa mga tao? (Oo.) Hindi ba’t masama si Satanas upang gamitin ang pamamaraang ito at ang kasabihang ito upang gawing tiwali ang tao hanggang sa puntong iyon? Hindi ba ito isang malisyosong pandaraya? Habang ikaw ay sumusulong mula sa pagtutol sa popular na kasabihang ito papunta sa pangwakas na pagtanggap dito bilang katotohanan, mahuhulog nang buo ang iyong puso sa pagdakma ni Satanas, at kung gayon ay hindi sinasadya kang nabubuhay rito. Hanggang saang antas ka naapektuhan ng kasabihang ito? Maaari mong malaman ang tunay na daan, maaari mong malaman ang katotohanan, subalit ikaw ay walang kapangyarihang itaguyod ito. Maaari mong malaman nang malinaw ang salita ng Diyos, ngunit wala kang kusa na magbayad ng kabayaran nito, walang kusa na magdusa upang mabayaran ang kabayaran nito. Sa halip, mas gugustuhin mong isakripisyo ang iyong sariling kinabukasan at tadhana upang kalabanin ang Diyos hanggang sa katapus-tapusan. Anuman ang sinasabi ng Diyos, anuman ang ginagawa ng Diyos, gaaano mo man mapagtanto na ang pag-ibig ng Diyos para sa iyo ay malalim at dakila, mananatili ka pa ring sutil habang nasa landas at nagbabayad ng kabayaran para sa kasabihang ito. Ibig sabihin, ang kasabihang ito ay kinokontrol na ang iyong pag-uugali at ang iyong mga kaisipan, at mas gugustuhin mong ang iyong kapalaran ay nakokontrol ng kasabihang ito kaysa isuko itong lahat. Ginagawa ito ng mga tao, sila ay nakokontrol ng kasabihang ito at namamanipula nito. Hindi ba ito ang epekto ng pagtiwali ni Satanas sa mga tao? Hindi ba ito ang pilosopiya at tiwaling disposisyon ni Satanas na nag-uugat sa iyong puso? Kung gagawin mo ito, hindi ba natamo ni Satanas ang kanyang layunin? (Oo.) Nakikita mo ba kung paano nagawang tiwali ni Satanas ang tao sa ganitong paraan? Mararamdaman mo ba ito? (Hindi.) Hindi mo ito nakita o naramdaman. Nakikita mo ba rito ang kasamaan ni Satanas? Ginagawang tiwali ni Satanas ang tao sa lahat ng oras at sa lahat ng lugar. Ginagawang imposible ni Satanas para labanan ng tao ang katiwaliang ito at ginagawang walang-laban ang tao rito. Ginagawa ni Satanas na tanggapin mo ang mga kaisipan nito, mga pananaw nito, at ang mga masamang bagay na nagmumula rito sa mga hindi sinasadyang sitwasyon at kapag wala kang pagkilala sa kung ano ang nangyayari sa iyo. Buong tinatanggap ng mga tao ang mga bagay na ito at walang hindi tinatanggap sa mga ito. Minamahal nila at pinanghahawakan ang mga bagay na ito na parang isang kayamanan, hinahayaan nila ang mga bagay na ito na manipulahin sila at paglaruan sila, at ito ay kung paano lumalalim nang lumalalin ang pagtitiwali ni Satanas sa tao.

Ginagamit ni Satanas ang ilang pamamaraan na ito upang gawing tiwali ang tao. Mayroong kaalaman ang tao at ilang siyentipikong teorya, nabubuhay ang tao kasama ang impluwensya ng tradisyunal na kultura, at ang lahat ay isang tagapagmana ng tradisyunal na kultura. Tiyak na ipagpapatuloy ng tao ang tradisyunal na kultura na ibinigay sa kanya mula kay Satanas pati na rin ang mga pagkilos kaugnay ng mga kalakarang panlipunan na ibinibigay ni Satanas sa sangkatauhan. Ang tao ay di-maihihiwalay kay Satanas, nakikiisa sa lahat ng ginagawa ni Satanas sa lahat ng oras, tinatanggap ang masamang panlilinlang, malisya, at pagmamataas nito. Minsang taglayin ng tao ang mga disposisyon na ito ni Satanas, naging masaya ba ang tao o namimighati sa paninirahan sa sangkatauhang ito at sa mundong ito? (Namimighati.) Bakit mo sasabihin ito? (Dahil ang tao ay naitali na ng mga bagay na ito at ang kanyang buhay ay isang mapait na labanan.) May isang tao na sumasalamin at mayroon mismong kaanyuan ng karunungan; maaaring hindi siya kailanman sumisigaw, palaging magaling magsalita, makatwiran, at higit sa lahat, dahil sa may edad na siya, maaaring dumaan na siya sa maraming bagay at naging mas may karanasan; maaaring may kakayahan siyang magsalita nang detalyado tungkol sa mga bagay na malalaki at maliliit at mayroong matibay na pundasyon para sa kung ano ang kanyang sinasabi; maaari rin siyang magkaroon ng isang pulutong ng mga teorya upang tasahin ang pagiging totoo at dahilan ng mga bagay; at maaaring tumingin ang mga tao sa kanyang kaugalian, kanyang kaanyuan, at makita kung paano niya dinadala ang kanyang sarili at nakikita ang kanyang katapatan at ang kanyang karakter at hindi makahanap ng kamalian sa kanya. Ang mga taong gaya nito ay partikular na nakikiuso sa mga kasalukuyang kalakarang panlipunan at hindi kailanman napag-isipang mapag-iwanan. Kahit na maaaring mas matanda ang taong ito, hindi siya kailanman nahuli sa mga panahon at hindi siya kailanman napakatanda para matuto. Sa labas na anyo, walang makakahanap ng kamalian sa kanya, ngunit sa kalooban niya, siya ay lubusan nang ginawang tiwali ni Satanas. Sa labas na anyo, walang mali, siya ay banayad, pino, nagtataglay ng kaalaman at tiyak na moralidad; mayroon siyang katapatan at ang mga bagay na alam niya ay maikukumpara sa kung ano ang alam ng mga kabataan. Gayunman, kaugnay ng kanyang kalikasan at diwa, ang taong ito ay kabuuan at nabubuhay na modelo ni Satanas, siya ang kapilas ni Satanas. Ito ang “bunga” ng pagtitiwali ni Satanas sa mga tao. Ang Aking mga sinabi ay maaaring maging masakit para sa inyo, ngunit totoo ang lahat ng ito. Ang kaalamang pinag-aaralan ng tao, ang siyensiyang kanyang nauunawaan, at ang paraang kanyang pinipili para makibagay sa mga kalakarang panlipunan, walang pamumukod, ay mga kagamitan ng pagtitiwali ni Satanas. Lubusan itong totoo. Kung gayon, naninirahan ang tao sa loob ng isang disposisyon na ginawang tiwali nang tuluyan ni Satanas at walang paraan ang tao na malaman kung ano ang kabanalan ng Diyos o ano ang diwa ng Diyos. Ito ay dahil sa panlabas na anyo, hindi kayang makahanap ng mali sa mga pamamaraan na ginagawang tiwali ni Satanas ang tao; hindi kayang masabi mula sa kaugalian ng isang tao na may anumang kakaiba. Ang lahat ay nagpapatuloy sa kanilang mga trabaho nang normal at namumuhay nang normal; nagbabasa sila ng mga libro at mga diyaryo nang normal, nag-aaral at nagsasalita sila nang normal; ang ilan pa nga ay natuto na magkaroon ng imahe ng moralidad upang maaaring masabi nila ang kanilang mga pagbati, maging magalang, maging mapitagan, maging maunawain sa iba, maging palakaibigan, maging matulungin sa iba, maging mapagbigay sa kapwa, at iiwasan ang pagiging mabusisi tungo sa iba at iiwasang samantalahin ang iba. Gayundin, ang kanilang mga tiwali at mala-Satanas na disposisyon ay nakaugat nang malalim sa kanilang kaibuturan; ang ganitong diwa ay hindi kayang baguhin sa pamamagitan ng pagdepende sa panlabas na gawa. Hindi kaya ng tao na malaman ang kabanalan ng Diyos dahil sa diwang ito, at kahit na ang diwa ng kabanalan ng Diyos ay ginawang publiko sa tao, hindi ito sineseryoso ng tao. Ito ay dahil sa tuluyan nang naangkin ni Satanas ang mga nararamdaman, mga ideya, mga pananaw, at mga kaisipan ng tao sa pamamagitan ng iba’t ibang paraan. Ang pagkaangkin at katiwaliang ito ay hindi pansamantala o paminsan-minsan; ito ay umiiral kahit saan at sa lahat ng oras. Kung gayon, maraming tao na naniniwala sa Diyos sa loob ng tatlo o apat na taon—kahit pa lima o anim na taon—kumakapit pa rin sila sa mga kaisipan at pananaw na naitanim sa kanila ni Satanas na para bang may hawak silang kayamanan. Dahil tinanggap ng tao ang masama, hambog, at malisyosong mga bagay mula sa kalikasan ni Satanas, hindi maiiwasang mayroong kaguluhan sa mga ugnayan ng tao sa kapwa tao, kadalasan may mga pagtatalo at hindi pagkakatugma, na siyang nilikha bilang resulta ng mapagmataas na kalikasan ni Satanas. Kung nagbigay si Satanas sa sangkatauhan ng mga positibong bagay—halimbawa, kung ang Confucianismo at Taoismo ng tradisyunal na kultura na tinanggap ng tao ay itinuturing na mga mabuting bagay—ang magkakaparehong uri ng tao ay dapat na marunong makibagay sa isa’t isa matapos tanggapin ang mga bagay na iyon. Kaya bakit mayroong ganoong malaking pagkakahati sa pagitan ng mga tao na tumanggap ng magkakaparehong bagay? Bakit ganoon? Ito ay dahil ang mga bagay na ito ay nagmula kay Satanas at lumilikha si Satanas ng hatian sa pagitan ng mga tao. Ang mga bagay na ibinibigay ni Satanas, kahit pa mukhang may dignidad o dakila ang mga iyon sa panlabas, dinadala pa rin nito ang tao at nilalabas lamang sa tao ang kayabangan, at walang iba kung hindi ang panlilinlang ng masamang kalikasan ni Satanas. Hindi ba tama iyon? Ang isang tao na kayang magpanggap, magtaglay ng kayamanan ng kaalaman, o mayroong magandang pagpapalaki ay mahihirapang itago ang kanilang mala-Satanas na tiwaling disposisyon. Ibig sabihin, ilang beses mang ikubli ng taong ito ang kanyang sarili, kung naiisip mo sila bilang santo, o kung naisip mo na sila ay perpekto, o kung naisip mo na sila ay isang anghel, gaano man inakala mong sila ay dalisay, ano ang kanilang magiging buhay sa likod ng mga eksenang ito? Anong diwa ang makikita mo sa pahayag ng kanilang disposisyon? Walang duda na makikita mo ang masamang kalikasan ni Satanas. Maaari ba itong masabi ng sinuman? (Oo.) Halimbawa, sabihin nating may kilala kayong isang tao na malapit sa inyo na inakala ninyo na isang mabuting tao, marahil isang tao na inyong inidolo. Sa inyong kasalukuyang tayog, ano ang inyong tingin sa kanila? Una, tinitingnan ninyo kung mayroong pagkatao ang ganitong uri ng tao o wala, kung sila ay matapat, kung sila ay may tunay na pag-ibig para sa mga tao, kung ang kanilang mga salita at gawa ay nakakapagbigay benepisyo at nakatutulong sa iba. (Hindi.) Ang tinaguriang kabaitan, pag-ibig, o kabutihan na naibubunyag dito, ano ba talaga ito? Ang lahat ng ito ay huwad, ang lahat ng ito ay panlabas lamang. Ang mga nasa likod ng mga eskenang panlabas na ito ay may isang natatagong masamang layon: Ito ay upang gawin ang taong iyon na hangaan at idolohin. Nakikita ba ninyo ito nang malinaw? (Oo.)

Ano ang dinadala sa sangkatauhan ng mga pamamaraang ginagamit ni Satanas upang gawing tiwali ang mga tao? Mayroon bang anumang positibo rito? Una, kaya bang malaman ng tao ang pagkakaiba ng mabuti at masama? Tingnan mo, sa mundong ito, ito man ay isang dakilang tao, o ilang magasin, sasabihin nilang ito o iyon ay mabuti o masama, iyon ba ay ganoon katumpak? Tama ba iyon? Ang kanila bang mga pagtatasa ng mga pangyayari at mga tao ay patas? Mayroon bang katotohanan rito? Ang mundo bang ito o sangkatauhan ay nagtatasa ng mga positibo at mga negatibong bagay buhat sa pamantayan ng katotohanan? (Hindi.) Bakit walang ganoong kakayahan ang mga tao? Pinag-aralan na ng mga tao ang napakaraming kaalaman at marami nang alam tungkol sa siyensiya, hindi pa ba sapat ang kanilang mga kakayahan? Bakit hindi nila kayang malaman ang pagkakaiba ng mga positibo at mga negatibong bagay? Bakit ganoon? (Dahil walang taglay na katotohanan ang mga tao; ang siyensiya at kaalaman ay hindi mga katotohanan.) Ang lahat ng dinadala ni Satanas sa sangkatauhan ay kasamaan at katiwalian at wala itong taglay na katotohanan, ang buhay, at ang daan. Sa kasamaan at katiwaliang dinadala ni Satanas sa mga tao, masasabi mo bang mayroong pag-ibig si Satanas? Masasabi mo bang may pag-ibig ang tao? Maaaring sabihin ng ilang tao: “Mali ka, maraming tao sa buong mundo na tumutulong sa mga mahihirap o mga walang tirahan. Hindi ba mabubuting tao ang mga ito? Mayroon ding mga kawanggawang organisasyong gumagawa ng mabubuting gawain, hindi ba ang lahat ng gawang kanilang ginagawa ay para sa kabutihan?” Kung gayon, ano ang ating masasabi tungkol doon? Gumagamit si Satanas ng maraming iba’t ibang pamamaraan at teorya upang gawing tiwali ang tao; ang katiwalian bang ito ng tao ay isang malabong konsepto? Hindi, ito ay hindi malabo. Gumagawa rin si Satanas ng ilang praktikal na bagay, at ito ay nagpapalaganap din ng isang pananaw at teorya sa mundong ito at sa lipunan. Sa bawat dinastiya at sa bawat kapanahunan ito ay nagpapalaganap ng isang teorya at nagtatanim ng ilang kaisipan sa mga tao. Ang mga kaisipan at teoryang ito ay unti-unting umuugat na sa mga puso ng tao, at kaya naman ang mga tao ay nagsisimula nang mamuhay sa mga teorya at kaisipang ito. Kapag namuhay sila sa mga ganitong bagay, hindi ba sila nagiging si Satanas nang hindi nila alam? Hindi ba ang mga tao ay kaisa ni Satanas? Kapag ang mga tao ay naging kaisa ni Satanas, ano ang kanilang ugali tungo sa Diyos sa katapusan? Hindi ba iyon kapareho ng ugali na mayroon si Satanas tungo sa Diyos? Walang sinuman ang nangangahas na aminin ito, tama? Nakakatakot ito! Bakit Ko nasabing ang kalikasan ni Satanas ay masama? Ito ay natutukoy at nasusuri batay sa kung ano ang ginawa ni Satanas at ang mga bagay na ibinunyag ni Satanas; hindi walang-halaga na sabihing si Satanas ay masama. Kung sinabi Ko lamang na si Satanas ay masama, ano ang inyong iisipin? Maaari ninyong isipin, “Halata namang si Satanas ay masama.” Kaya tatanungin Ko kayo: “Anong aspeto ni Satanas ang masama?” Kung iyong sasabihing: “Ang pagtanggi ni Satanas sa Diyos ay masama,” hindi ka pa rin magsasalita ng may kalinawan. Ngayon nasabi na natin ang mga tiyak na bagay sa ganitong paraan; mayroon ba kayong pagkaunawa tungkol sa tiyak na nilalaman ng diwa ng kasamaan ni Satanas? (Oo.) Ngayong mayroon na kayong ganitong pagkaunawa sa masamang kalikasan ni Satanas, gaano ang inyong pag-unawa tungkol sa inyong mga sarili? Ang mga bagay na ito ba ay magkakaugnay? (Oo.) Ang ganitong ugnayan ba ay nakasasakit sa inyo? (Hindi.) Nakakatulong ba ito sa inyo? (Oo.) Gaano ito nakakatulong? (Isang napakalaking tulong!) Pag-usapan natin ang mga katiyakan; hindi Ko pakikinggan ang mga salitang hindi malinaw. Gaano kalaki ang ibig sabihin ng “napakalaking” ito? (Alam natin ang mga bagay na ikinagagalit ng Diyos, aling mga bagay ang tumataliwas sa Diyos; ang ating mga puso ay may kalinawan tungkol sa mga bagay na ito.) Kapag Ako ay nagbabahagi tungkol sa diwa ng kabanalan ng Diyos, kinakailangan ba na magbahagi Ako ng tungkol sa masamang diwa ni Satanas, ano ang inyong opinyon? (Oo, ito ay kinakailangan.) Bakit? (Ang kasamaan ni Satanas ay naglalagay sa kabanalan ng Diyos sa kaginhawahan.) Ganito ba ito? Ito ay bahagyang tama dahil kung wala ang kasamaan ni Satanas, hindi malalaman ng mga tao ang kabanalan ng Diyos; tama ito. Gayunman, kung sasabihin ninyo na ang kabanalan ng Diyos ay umiiral lamang dahil kabaliktaran ito ng kasamaan ni Satanas, tama ba ito? Mali ang argumentong ito. Ang kabanalan ng Diyos ang likas na diwa ng Diyos; kahit na ibinubunyag ito ng Diyos sa pamamagitan ng Kanyang mga gawa, ito ay likas na pagpapahayag pa rin ng diwa ng Diyos at ito ay likas na diwa ng Diyos, umiiral na ito noon pa man at tunay ito sa Diyos Mismo, ngunit hindi ito makikita ng tao. Ito ay dahil sa namumuhay ang tao sa gitna ng tiwaling disposisyon ni Satanas at sa ilalim ng impluwensya ni Satanas, at hindi alam ng tao ang tungkol sa kabanalan, o lalo na tungkol sa tiyak na nilalaman ng kabanalan ng Diyos. Kaya naman, kinakailangan ba nating magbahagi muna tungkol sa masamang diwa ni Satanas? (Oo, kailangan nga.) Maaaring magpahayag ang ilang tao ng ilang pagdududa gaya ng, “Ikaw ay nagbabahagi tungkol sa Diyos Mismo, bakit lagi Kang nagsasalita tungkol sa kung paano ginagawang tiwali ni Satanas ang mga tao at gaano kasama ang kalikasan ni Satanas?” Ngayom, kinalimutan mo na ang mga pagdududang ito, tama? Kapag ang mga tao ay mayroong pagkilala ng kasamaan ni Satanas at kapag sila ay may tiyak na pakahulugan dito, kapag makikita nang malinaw ng mga tao ang tiyak na nilalaman at pagpapakita ng kasamaan, ang pinagmumulan at ang diwa ng kasamaan—kapag ang kabanalan ng Diyos ay tinatalakay ngayon—saka malinaw na mapagtatanto ng mga tao, o malinaw na makikilala ito bilang kabanalan ng Diyos, bilang tunay na kabanalan. Kung hindi Ko tatalakayin ang kalikasan ni Satanas, magkakamali ang ilan sa paniniwalang ang isang bagay na ginagawa ng mga tao sa lipunan at sa mga tao—o isang bagay sa mundong ito—ay maaaring may kaugnayan sa kabanalan. Hindi ba mali ang pananaw na ito? (Oo.)

Nakapagbahagi na Ako tungkol sa diwa ni Satanas. Anong uri ng pagkakaunawa ng kabanalan ng Diyos ang inyong natamo sa pamamagitan ng inyong mga karanasan noong mga nakalipas na taon, mula sa inyong pagkakakita sa salita ng Diyos at mula sa pagdanas sa Kanyang gawain? Humayo at ipagkalat ang tungkol dito. Hindi mo kailangang gumamit ng mga salitang kaaya-aya sa tainga, magsalita lamang mula sa iyong sariling mga karanasan, ang kabanalan ba ng Diyos ay gaya ng Kanyang pag-ibig? Ang pag-ibig lamang ba ng Diyos ang ating inilalarawan bilang kabanalan? Iyon ay masyadong may pinapanigan, tama? Maliban sa pag-ibig ng Diyos, mayroon pa bang ibang mga aspeto ng diwa ng Diyos na inyong nakita? (Oo. Kinapopootan ng Diyos ang mga pagdiriwang at mga kapistahan, mga tradisyon, at mga pamahiin; ito rin ang kabanalan ng Diyos.) Ang Diyos ay banal kaya naman kinapopootan Niya ang mga bagay, ito ba ang kahulugan nito? Sa ugat nito, ano ang kabanalan ng Diyos? Ang kabanalan ng Diyos ay walang matibay na nilalaman, iyon lamang ba na kinamumuhian Niya ang mga bagay? Sa inyong mga isip, iniisip ba ninyo na, “Dahil nagagalit ang Diyos sa masasamang bagay na ito, kung gayon maaaring sabihin ng isang tao na banal ang Diyos”? Hindi ba ang haka-hakang ito ay narito? Hindi ba ito isang anyo ng pagbabawas at paghatol? Ano ang pinakamalaking pagbabawal pagdating sa pag-unawa ng diwa ng Diyos? (Kapag iniiwanan natin ang realidad upang pag-usapan ang mga doktrina.) Ito ang bagay na pinakabawal gawin. Mayroon pa ba? (Haka-haka at imahinasyon.) Ang mga ito ay mga napakalakas ding mga pagbabawal. Bakit ang haka-haka at imahinasyon ay hindi kapaki-pakinabang? Ang mga bagay ba sa iyong haka-haka at imahinasyon ay ang tunay mong nakikita? Ang mga ito ba ay tunay na diwa ng Diyos? (Hindi.) Ano pa ang bawal? Bawal ba na magbanggit lamang ng isang bungkos ng mga salitang magandang pakinggan upang ilarawan ang diwa ng Diyos? (Oo.) Hindi ba ito mayabang at walang kuwenta? Ang paghatol at haka-haka ay walang kuwenta, kagaya rin lamang ng pagpili ng mga salitang magandang pakinggan. Ang papuring walang laman ay wala ring kuwenta, tama? Nasisiyahan ba ang Diyos sa pakikinig sa mga tao na nag-uusap tungkol sa ganitong uri ng kahangalan? (Hindi, hindi Siya nasisiyahan.) Hindi kumportable ang Kanyang pakiramdam sa pagkarinig dito! Namumuno ang Diyos at nagliligtas ng isang grupo ng mga tao, at matapos marinig ng grupong ito ang Kanyang mga salita, hindi nila kailanman nauunawaan ang Kanyang ibig sabihin. Maaaring sabihin ng isang tao: “Mabuti ba ang Diyos?” at sila ay tumugon, “Mabuti!” “Gaano kabuti?” “Napakabuti, napakabuti!” “Mahal ba ng Diyos ang tao?” “Oo!” “Gaano kalaki? Kaya mo bang ilarawan ang pag-ibig na ito?” “Masyado, napakalaki! Ito ay mas malalim kaysa dagat, mas mataas kaysa sa himpapawid!” Hindi ba ito kahangalan? Hindi ba ang kahangalang ito ay kapareho ng kasasabi lamang ninyo tungkol sa, “Kinapopootan ng Diyos ang tiwaling disposisyon ni Satanas, kung gayon, banal ba ang Diyos”? (Oo.) Hindi ba ang inyong kasasabi lamang ay kahangalan? Saan nanggagaling ang karamihan ng mga hangal na bagay na nababanggit? (Kay Satanas.) Ang mga bagay na hangal na nabanggit ay pangunahing nanggagaling sa kawalan ng responsibilidad ng mga tao at kawalan ng paggalang sa Diyos. Maaari ba nating sabihin iyon? Hindi ka nagkaroon ng anumang pagkakaunawa ngunit nagsalita ka pa rin ng kahangalan, hindi ba ito ay pagiging iresponsable? Hindi ba ito kabastusan sa Diyos? Nagkapag-aral ka ng kaunting kaalaman, nakaunawa ng kaunting pangangatuwiran at kaunting lohika, na siyang ginamit mo at, dagdag pa rito, nagawa ito sa pagkilala sa Diyos. Sa tingin mo, hindi ba kumportable ang Diyos na marinig iyon? Paano ninyo mapagsisikapang makilala ang Diyos gamit ang mga pamamaraang ito? Hindi ba iyon ay nakakaasiwang pakinggan? Kung gayon, pagdating sa kaalaman sa Diyos, dapat maging maingat ang isang tao; kung saan kilala ninyo ang Diyos, magsalita lamang ng tungkol doon. Magsalita nang may katapatan at may praktikalidad at huwag palamutian ang inyong mga salita ng mga karaniwang papuri at huwag gumamit ng pambobola; hindi iyon kailangan ng Diyos at ang ganitong uri ng bagay ay nanggagaling kay Satanas. Mapagmataas ang disposisyon ni Satanas at gusto ni Satanas na bolahin at makarinig ng magagandang salita. Masisiyahan si Satanas at matutuwa kapag inilista ng mga tao ang lahat ng salitang magandang pakinggan na kanilang natutuhan at gagamitin ang mga salitang ito para kay Satanas. Ngunit hindi ito kailangan ng Diyos; hindi kailangan ng Diyos ng paglalangis o pambobola at hindi Niya hinihingi sa mga tao na magsalita ng kahangalan at purihin Siya nang walang taros. Napopoot ang Diyos at ni hindi makikinig sa papuri at pambobola na malayo sa realidad. Kaya naman, kapag ang ilang tao ay pinupuri nang walang taros ang Diyos at ang kanilang sinasabi ay hindi tugma sa kung ano ang nasa kanilang puso at kapag walang taros silang gumagawa ng mga panata sa Diyos at nagdadasal sa Kanya nang hindi isinasaloob ang ginagawa, hindi kailanman nakikinig ang Diyos. Dapat mong akuin ang responsibilidad para sa iyong sinasabi. Kung hindi mo alam ang isang bagay, sabihin mo lamang; kung alam mo naman ang isang bagay, ilahad mo ito sa isang praktikal na paraan. Ngayon, kaugnay ng aktuwal na nilalaman ng kabanalan ng Diyos, mayroon ba kayong tiyak na pagkakaunawa rito? (Noong ibinunyag ko ang pagkasuwail, noong ako ay nagkaroon ng mga paglabag, natanggap ko ang paghatol at pagkastigo ng Diyos, at doon ko nakita ang kabanalan ng Diyos. At nang maharap ako sa mga kapaligiran na hindi tumugma sa aking mga inaasahan, nagdasal ako tungkol sa mga bagay na ito at hinangad ko ang mga intensiyon ng Diyos at niliwanagan ako ng Diyos at ginabayan ako gamit ang Kanyang mga salita, nakita ko ang kabanalan ng Diyos.) Mula ito sa iyong sariling karanasan, tama? (Nakita ko na mula sa kung ano ang sinabi ng Diyos na ang tao ay ginagawang tiwali at napipinsala ni Satanas gaya nito. Gayunman, ibinigay ng Diyos ang lahat para iligtas tayo at mula rito nakikita ko ang kabanalan ng Diyos.) Ito ay isang makatotohanang paraan ng pagsasalita at ito ay isang totoong kaalaman. Mayroon bang ibang mga pag-intindi rito? (Hindi ko alam kung ang aking pagkakaintindi ay tama o mali. Nakikita ko ang kasamaan ni Satanas mula sa mga bagay na sinasabi nito upang akitin si Eva na magkasala at sa panunukso nito sa Panginoong Jesus. Mula sa mga salitang sinabi ng Diyos kina Eva at Adan na puwede at hindi nila puwedeng kainin, nakita ko na ang mga salita ng Diyos ay diretsahan at malinis, at mapagkakatiwalaan ang mga ito; mula rito ay nakikita ko ang kabanalan ng Diyos.) Sa inyong narinig mula sa sinabi ng mga tao, kaninong mga salita ang pinakamadalas ninyong sabihan ng Amen? Kaninong pagbabahagi ang pinakamalapit sa ating paksang ibinabahagi ngayon, kanino ang pinakamakatotohanan? Kamusta ang pagbabahagi ng huling kapatid na babae? (Mabuti.) Nagsasabi kayo ng Amen sa kanyang sinabi, ano ang kanyang sinabi na natumbok niya? (Sa mga salita na kasasabi lamang ng kapatid, narinig ko na ang salita ng Diyos ay direkta at napakalinaw, ang lahat ng ito ay hindi katulad ng mga paligoy-ligoy na salita ni Satanas. Nakita ko rito ang kabanalan ng Diyos.) Bahagi ito nito. Tama ba ito? (Oo.) Napakagaling. Nakikita ko na mayroon kayong natutuhan sa dalawang pinakabagong mga pagbabahaging ito, ngunit dapat kayong magpatuloy sa paggawa nang mabuti. Ang dahilan na kayo ay dapat na gumawa nang mabuti ay dahil ang pag-unawa sa diwa ng Diyos ay isang malalim na aralin; hindi ito isang bagay na nauunawaan ng isang tao sa isang gabi lamang o kayang sabihin nang malinaw sa kaunting mga salita lamang.

Bawat aspeto ng tiwaling mala-Satanas na disposisyon ng mga tao, kaalaman, pilosopiya, mga kaisipan ng mga tao at mga pananaw, at ang mga personal na aspeto ay humahadlang sa kanilang higit pang pagkilala sa diwa ng Diyos; kaya kapag narinig ninyo ang mga paksang ito, ang ibang mga paksa ay maaaring maging malayo sa inyong kayang abutin, ang ilang paksa ay maaaring hindi ninyo maunawaan, habang ang ilang paksa na pangunahing maaaring alam ninyo ay hindi tumutugma sa realidad. Hindi alintana ito, narinig Ko ang tungkol sa inyong pagkakaunawa sa kabanalan ng Diyos at alam Ko na sa inyong mga puso kayo ay nagsisimula nang kilalanin ang sinabi Ko at ibinahagi tungkol sa kabanalan ng Diyos. Alam Ko na sa inyong puso ang hangarin ninyo na maunawaan ang diwa ng kabanalan ng Diyos ay nagsisimulang umusbong. Ngunit kung ano ang lalong nagpapasaya pa sa Akin ay ang ilan sa inyo ay marunong nang gumamit ng mga payak na salita upang ilarawan ang inyong kaalaman tungkol sa kabanalan ng Diyos. Kahit na ito ay isang simpleng bagay para sabihin at nasabi Ko na ito noon, sa puso ng karamihan sa inyo, ito ay dapat pang masang-ayunan o makagawa ng tatak. Gayunman, ang ilan sa inyo ay isinapuso na ang mga salitang ito at ito ay lubhang mabuti at ito ay isa nang napakagandang simula. Umaasa Ako na sa mga paksang iniisip ninyo na malalim—o sa mga paksa na higit pa sa inyong kayang abutin—magpapatuloy kayong makiisa sa pagninilay, at gumawa pa ng mas marami at marami pang pagbabahagi. Sa mga isyung ganoon na higit pa sa inyong kayang abutin, mayroong isang tao na magbibigay sa inyo ng higit pang gabay. Kung makikiisa kayo sa mas marami pang pagbabahagi kaugnay ng mga larangang nasa inyong abot ngayon, ang Banal na Espiritu ay gagawa ng Kanyang gawain at kayo ay makakarating sa mas dakila pang pagkakaunawa. Ang pag-unawa sa diwa ng Diyos at ang pagkilala sa diwa ng Diyos ay ang pinakamahalaga sa pagpasok ng mga tao sa buhay. Umaasa Ako na hindi ninyo ipagwawalang-bahala ito o makikita ito bilang isang laro, dahil ang pagkilala sa Diyos ay ang pundasyon ng pananampalataya ng tao at pati na rin ang susi para hangarin ng tao ang katotohanan at makamtan ang kaligtasan. Kung naniniwala ang mga tao sa Diyos ngunit hindi pa Siya kilala, kung namumuhay lamang sila sa ilang mga titik at doktrina, hindi kailanman magiging posibleng matamo nila ang kaligtasan kahit pa kumilos at mamuhay sila ayon sa mga mababaw na kahulugan ng katotohanan. Ibig sabihin, kung ikaw ay naniniwala sa Diyos ngunit hindi Siya nakikilala, kung gayon ang inyong pananampalataya ay para lamang sa wala at hindi naglalaman ng realidad. Naiintindihan ninyo, tama? (Oo, naiintindihan namin.) Ang ating pagbabahagi ay magtatapos na rito sa ngayon. (Salamat sa Diyos!)

Enero 4, 2014

Sinundan:Ang Diyos Mismo, ang Natatangi IV

Sumunod:Ang Diyos Mismo, ang Natatangi VI

Baka Gusto Mo Rin