Kabanata 33
Hinihingi ng Aking kaharian ang mga matapat, at mga hindi mapagpaimbabaw o mapanlinlang. Hindi ba’t ang mga taong totoo at may mabuting loob ay hindi tinatanggap sa mundo? Mismong kabaligtaran Ako. Hayaang lumapit sa Akin ang matatapat na tao; nalulugod Ako sa ganitong uri ng tao, at kailangan Ko rin ang ganitong uri ng tao. Ito mismo ang Aking pagiging matuwid. Ang ilang tao ay hangal; hindi nila maarok ang gawain ng Banal na Espiritu o ang Aking mga layunin. Hindi nila makita nang malinaw ang kapaligiran kung saan umiiral ang kanilang pamilya at ang mga nasa paligid nila, at ginagawa nila ang mga bagay-bagay nang pikit-mata at nawawalan sila ng maraming pagkakataon na magkamit ng biyaya. Paulit-ulit nilang pinagsisisihan ang kanilang mga kilos at kapag nahaharap sila sa isang bagay, hindi na naman nila ito makita nang malinaw. Minsan ay nakakaya nilang umasa sa Diyos upang magtamo ng tagumpay sa kabila ng hirap, subalit kapag naharap sila sa parehong uri ng bagay kalaunan, umuulit ang dating sakit, at sadyang hindi nila maarok ang Aking mga layunin. Ngunit hindi Ko tinitingnan ang mga bagay na ito, at hindi Ko tatandaan ang inyong mga pagsalangsang. Sa halip, nais Ko kayong iligtas mula sa malaswang lupaing ito at tulutan kayong mamuhay muli. Pinatawad Ko na kayo nang paulit-ulit. Gayunman, ngayon ang pinakakritikal na hakbang. Hindi na kayo maaaring malito pa at hindi na maaaring sumulong nang ganyan, sa paraang tigil-sulong. Kailan kayo makararating sa hantungan? Kailangan ninyong gawin ang inyong buong makakaya upang tumakbo papunta sa dulo ng takbuhan nang hindi humihinto. Huwag kayong magpakatamad sa pinakakritikal na sandali, sumulong nang buong-tapang, at isang masaganang piging ang nasa inyong harapan. Mabilis na isuot ang inyong mga damit-pangkasal at mga balabal ng pagiging matuwid, at dumalo sa hapunan ng kasalan ni Cristo; tamasahin ang pampamilyang kaligayahan magpasawalang-hanggan! Hindi ka na malulumbay, malulungkot at magbubuntung-hininga gaya ng dati. Ang lahat ng nasa panahong iyon ay maglalaho na gaya ng usok at tanging ang muling nabuhay na buhay ni Cristo ang magkakaroon ng kapangyarihan sa loob mo. Sa loob mo, magkakaroon ng isang templong nadalisay ng paglilinis at paghuhugas, at ang buhay ng muling pagkabuhay na iyong nakamit na ay mananahan sa loob mo magpakailanman!