Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

`

Ang Ikasandaa’t-pitong Pagbigkas

Kapag ang Aking mga salita ay marahas hanggang sa isang tiyak na antas, karamihan sa mga tao ay umuurong dahil sa Aking mga salita. Ito ay talagang sa sandaling ito na ang Aking mga panganay na anak-na-lalaki ay ibinubunyag. Akin nang nasabi na hindi Ako mag-aangat ng isa mang daliri, kundi gagamitin lamang ang Aking mga salita upang kamtin ang lahat ng mga bagay. Ginagamit Ko ang Aking mga salita upang wasakin ang lahat ng Aking kinamumuhian, at ginagamit Ko rin ang Aking mga salita upang perpektuhin ang Aking mga panganay na anak-na-lalaki. (Kapag ang Aking mga salita ay ipinangungusap, ang pitong kulog ay tutunog, at sa sandaling iyan ang Aking mga panganay na anak-na-lalaki at Ako ay magbabago ng anyo at papasok sa espirituwal na kinasasaklawan.) Nang Aking sinabi na ang Aking Espiritu ay gumagawa nang personal, ang ibig Kong sabihin ay yaong nakakamit ng Aking mga salita ang lahat, at sa pamamagitan nito ay nakikita ng isa na Ako ay makapangyarihan-sa-lahat. Samakatuwid, nakikita ng isa nang mas malinaw pa ang tinutumbok at layunin ng bawa’t isa sa Aking mga pangungusap. Nasabi Ko na noong una, lahat ng Aking sinasabi sa loob ng Aking pagkatao ay isang aspeto ng Aking pagpapamalas. Kaya, yaong mga tao na hindi makatiyak at hindi talagang naniniwala sa Aking sinasabi sa loob ng Aking normal na pagkatao ay dapat na maalis! Paulit-ulit Ko nang idiniin na ang Aking normal na pagkatao ay isang hindi-maaaring-mawalang aspeto ng Aking kumpletong pagkaDiyos, datapuwa’t napakaraming mga tao ang nakatuon pa rin sa Aking kumpletong pagkaDiyos habang binabalewala ang Aking pagkatao. Ikaw ay bulag! Sinasabi mo na Ako ay hindi tumutugma sa iyong mga pagkaintindi, na Ako bilang tao ay hindi tugma sa iyong ideya tungkol sa Diyos.[a] Ang mga tao bang ito ay maaaring manatili sa Aking kaharian? Yuyurakan kita sa ilalim ng Aking mga paa! Mangahas ka lamang na maghimagsik laban sa Akin! Mangahas ka lamang na maging napakatigas-ng-ulo! Ang Aking ngiti ay hindi tugma sa iyong naiintindihan, ang Aking pananalita ay hindi kasiya-siya sa iyong pandinig, at ang Aking mga pagkilos ay hindi kapaki-pakinabang sa iyo, tama? Lahat ng mga bagay na ito ay dapat na magustuhan mo—ganyan ba ang Diyos? At nais ng mga taong ito na manatili sa Aking bahay, at tumanggap ng mga pagpapala sa Aking kaharian? Hindi ka ba nangangarap-nang-gising? Paano kayang magkakaroon ng gayong kagila-gilalas na bagay! Gusto mo Akong suwayin, datapuwa’t tumatanggap pa rin ng mga pagpapala mula sa Akin. Sinasabi Ko sa iyo: Hindi maaari! Yaong mga pumapasok tungo sa Aking kaharian at tumatanggap ng mga pagpapala ay dapat na maging ang mga taong Aking minamahal, gaya ng nasabi Ko na nang maraming ulit. Bakit Ko idinidiin ang mga salitang ito? Nalalaman Ko at nauunawaan kung ano ang iniisip ng bawa’t isa sa kanilang mga puso, hindi Ko kailangang tukuyin ang lahat ng kanilang mga iniisip. Ang kanilang totoong mga anyo ay ibubunyag sa pamamagitan ng Aking mga salita ng paghatol at lahat ay tatangis na may pagdadalamhati sa harap ng Aking luklukan ng paghatol. Ito ay isang malinaw na katunayan na walang makapagbabago! Sa katapusan, isa-isa Ko silang papapasukin sa walang-hanggang hukay. Ito ang huling bunga ng Aking paghatol sa diyablong si Satanas. Dapat Akong gumamit ng paghatol at mga utos sa pangangasiwa para tratuhin ang bawa’t isang tao, at ito ang Aking paraan ng pagkastigo. Mayroon ba kayong totoong panloob-na-pananaw tungo rito? Hindi Ko kailangang bigyan si Satanas ng dahilan, basta ginagamit Ko ang Aking bakal na pamálò para paluin ito hanggang ito ay iisang dali na lamang ang buhay at nagmamakaawa. Kaya pag nabasa ng mga tao ang Aking mga salita ng paghatol, hindi nila nauunawaan kahit maliit na bitíng nito, nguni’t mula sa Aking pananaw, bawa’t termino, bawa’t pangungusap ay isang pagpapatupad ng Aking mga utos sa pangangasiwa. Ito ay isang malinaw na katunayan.

Yamang ngayon ay binubuksan Ko ang paghatol, kinapapalooban ito ng luklukan ng paghatol. Dati malimit ninyong nasasabi na tatanggap kayo ng paghatol sa harap ng luklukan ni Cristo. Mayroon kayong pang-unawa kaugnay sa paghatol, nguni’t hindi ninyo naguguni-guni ang luklukan ng paghatol. Siguro iniisip ng ilang mga tao na ang luklukan ng paghatol ay isang pisikal na bagay, maaring naguguni-guni nila ito bilang isang malaking hapag, o siguro ay naguguni-guni ito bilang isang luklukan ng paghatol gaya sa sekular na mundo. Sabihin pa, sa Aking paliwanag sa sandaling ito, hindi Ko itatanggi ang inyong nasabi, nguni’t sa Akin, ang mga bagay-bagay sa mga guni-guni ng mga tao ay mayroon pa ring pangsagisag na kahulugan. Sa gayon ang puwang sa pag-itan ng mga imahinasyon ng mga tao at ng Aking orihinal na ibig sabihin ay kasinglawak pa rin ng layò sa pag-itan ng langit at lupa. Sa mga pagkaintindi ng mga tao, mayroong mga taong nakahiga sa lupa sa harap ng luklukan ng paghatol, umiiyak sa dalamhati at nagmamakaawa. Ito na ang rurok ng pantaong imahinasyon at walang sinuman ang nakakaguni-guni ng anuman higit sa riyan. Ano kung gayon ang luklukan ng paghatol? Bago Ko ibunyag ang mga hiwaga, dapat ninyong itatwa ang lahat ng inyong naisip dati at saka lamang maaabot ang Aking nilalayon. Ito lamang ang paraan na ang inyong mga pagkaintindi at mga iniisip sa larangang ito ay mapapawi. Dapat kayong magtuon ng pansin sa lahat ng sandali kapag Ako ay nagsasalita. Hindi kayo dapat maging pabáyâ. Ang Aking luklukan ng paghatol ay naitatag na simula sa paglikha ng mundo. Sa mga kapanahunan at mga henerasyong nakalipas, maraming mga tao ang nangamatay sa harap ng Aking luklukan ng paghatol, at maraming tao ang nakabangon sa harap nito, bumalik sa buhay. Maaari ding masabi na mula sa simula hanggang katapusan ang Aking paghatol ay hindi humihinto, kaya’t ang Aking luklukan ng paghatol ay palaging umiiral. Kapag ang luklukan ng paghatol ay binabanggit, ang mga tao ay may bakas ng takot sa kanila. Sabihin pa, mula sa nasabi Ko na sa itaas, hindi ninyo nalalaman kahit kailan kung ano ang luklukan ng paghatol. Ang luklukan ng paghatol at paghatol ay sabay na umiiral, nguni’t ang dalawa ay magkaibang mga materyales. (Ang materyal ay hindi isang pisikal na bagay, kundi tumutukoy sa mga salita. Hindi ito nakikita ng mga tao kahit kailan.) Ang paghatol ay tumutukoy sa Aking mga salita. (Kung ang mga iyon man ay marahas o malambot, ang mga iyon ay kasamang lahat sa Aking paghatol. Kaya, anumang sinasalita Ko mula sa Aking bibig ay paghatol.) Dati, hinati ng mga tao ang Aking mga salita sa maraming iba’t ibang uri, kabilang ang mga salita ng paghatol, malumanay na mga salita, at mga salitang nagbibigay-buhay. Ngayon, Aking lilinawin para sa inyo na ang paghatol at Aking mga salita ay magkarugtong. Sa madaling salita, ang paghatol ay Aking mga salita, at ang Aking mga salita ay paghatol. Hindi ninyo dapat salitain ang tungkol sa mga iyon nang magkahiwalay. Sa guni-guni ng mga tao, iniisip nila na ang masasakit na mga salita ay paghatol, nguni’t ang mga tao ay mayroon lamang bahagi ng pagkaunawa. Lahat ng Aking sinasabi ay paghatol. Ang simula ng paghatol na sinabi sa nakalipas ay tumutukoy sa Aking Espiritu na opisyal na nagsisimulang gumawa sa bawa’t lugar at nagpapatupad ng Aking mga utos sa pangangasiwa. Sa pangungusap na ito, ang “paghatol” ay tumutukoy sa realidad. Ngayon ay Aking ipaliliwanag ang luklukan ng paghatol: Bakit Ko sinasabi na ang luklukan ng paghatol ay umiiral mula sa kawalang-hanggan hanggang sa kawalang-hanggan at kasama ng Aking paghatol? Nauunawaan ba ninyo ito mula sa Aking paliwanag tungkol sa paghatol? Ang luklukan ng paghatol ay tumutukoy sa Akin Mismo. Mula sa kawalang-hanggan hanggang sa kawalang-hanggan, Ako ay laging nagsasatinig at nagsasalita. Ako ay nabubuhay magpakailanman, kaya ang Aking luklukan ng paghatol at ang Aking paghatol ay magpakailanmang magkasamang iiral. Dapat itong maging malinaw ngayon! Itinuturing Ako ng mga tao bilang isang bagay sa kanilang mga guni-guni, nguni’t sa bagay na ito hindi Ko kayo sinisisi at hindi Ko kayo hinahamak. Inaasam Ko lamang na kayo ay magkakaroon ng masunuring puso at tatanggapin ang Aking pagbubunyag, at aalamin mula rito na Ako ang Diyos Mismo na sumasakop-sa-lahat.

Ang Aking mga salita ay ganap na hindi-maabot ng mga tao, ang Aking mga yapak ay imposible nilang matagpuan, at ang Aking kalooban ay imposible nilang matarok. Kaya, ang katayuan ninyo ngayon (nakakatanggap ng Aking pagbubunyag, natatarok ang Aking kalooban mula sa loob nito, at nakakasunod sa Aking mga yapak sa pamamagitan nito) ay ganap na bunga ng Aking kagila-gilalas na mga pagkilos, ng Aking biyaya at Aking kahabagan. Isang araw, hahayaan Ko pang makita ninyo ang Aking karunungan, makita kung ano ang nagawa Ko ng Aking mga kamay, at makita ang kagandahan ng Aking gawa. Pagkatapos, ang nakaguhit-na-plano ng Aking buong planong pamamahala ay ganap na ibubunyag sa harap ng inyong paningin. Sa buong mundo ng sansinukob at bawa’t araw, mayroong mga pagpapamalas ng Aking kagila-gilalas na mga pagkilos, at ang lahat ay naglilingkod nang sa gayon ang Aking planong pamamahala ay maaaring matupad. Kapag ito ay ganap na naibubunyag, makikita ninyo kung anong uri ng mga tao ang Aking isinaayos upang maglingkod, anong uri ng mga tao ang Aking isinaayos para tuparin ang Aking kalooban, ano ang Aking nakamit sa pamamagitan ng paggamit kay Satanas, ano ang Aking natupad sa pamamagitan ng Aking Sarili, anong uri ng mga tao ang tumatangis, anong uri ng mga tao ang nagngangalit ang kanilang mga ngipin, anong uri ng mga tao ang mawawasak, at anong uri ng mga tao ang mapapahamak. Sa pagkawasak, tinutukoy Ko yaong mga itatapon Ko tungo sa lawa ng apoy at asupre, yaong ganap na susunugin, at sa pagkapahamak ibig Kong sabihin ay yaong mga itatapon Ko sa walang-hanggang hukay para sa walang-hanggang pananahan. Kaya huwag pagkakamalian ang pagkawasak at pagkapahamak bilang magkapareho. Sa kabaligtaran, ang dalawa ay magkaibang-magkaiba. Ang mga tagaserbisyo na umiiwan sa Aking pangalan ngayon ay magdurusa ng kapahamakan, at yaong hindi sa Aking pangalan ay tutungo sa pagkawasak. Ito ang kung bakit Ko sinasabi na yaong mga nagdurusa ng kapahamakan ay magbibigay sa Akin ng walang-hanggang papuri pagkatapos ng Aking paghatol, nguni’t ang mga taong yaon ay hindi maaalisan ng Aking pagkastigo, lagi nilang tatanggapin ang Aking pamumuno. Ito ang kung bakit Ko sinasabi na ang walang-hanggang hukay ay ang kamay na Aking ginagamit upang kastiguhin ang mga tao. Sinasabi Ko rin na ang lahat ay nasa Aking mga kamay. Kahit na ang walang-hanggang hukay ay tumutukoy sa impluwensiya ni Satanas, ito rin ay nasa Aking mga kamay na Aking ginagamit upang kastiguhin ang mga tao. Kaya, kapag Aking sinasabi na ang lahat ay nasa Aking mga kamay, walang mga “paradox”. Ang Aking mga salita ay hindi iresponsable. Ang mga iyon ay wasto at magkakaugnay. Ang mga iyon ay hindi gawa-gawa o walang-saysay, at bawa’t isa ay dapat maniwala sa Aking mga salita. Sa hinaharap, kayo ay magdurusa dahil dito. Dahil sa Aking mga salita, maraming tao ang nagiging malamig, o nalulungkot, o nagiging bigo, o lumuluha, o tumatangis. Magkakaroon ng lahat ng uri ng pagtugon. Isang araw, kapag ang lahat ng mga taong kinamumuhian Ko ay umurong, ang Aking gawain ay matutupad. Sa hinaharap, maraming tao ang babagsak dahil sa mga panganay na anak-na-lalaki, at sa katapusan sila ay aalis nang isa-isang hakbang. Sa madaling salita, ang Aking bahay ay unti-unting magiging banal, at lahat ng uri ng mga demonyo ay dahan-dahang uurong mula sa Aking panig, nang tahimik, mapagpasakop, at walang isa mang salita ng hinaing. Pagkatapos niyan, ang Aking mga panganay na anak-na-lalaki ay mabubunyag na lahat, at Aking sisimulan ang susunod na hakbang ng Aking gawain. Saka lamang ang Aking mga panganay na anak-na-lalaki magiging mga haring kasama Ko at mamumuno sa ibabaw ng buong sansinukob. Ang mga ito ang mga hakbang ng Aking gawain, at ang mga iyon ay bumubuo ng mahalagang bahagi sa Aking planong pamamahala. Huwag lalampasan ito, kung hindi kayo ay magkakamali.

Kapag ang Aking mga salita ay nabubunyag sa inyo ay ang sandali na Aking sisimulan ang Aking gawain. Wala kahit isa sa Aking mga salita ang hindi matutupad. Para sa Akin, ang isang araw ay parang isang libong taon, at ang isang libong taon ay parang isang araw. Ano ang pagtanaw ninyo rito? Ang inyong pagkaintindi sa panahon ay ibang-iba mula sa Akin, dahil Aking pigil ang mundo ng sansinukob, at Aking tinutupad ang lahat ng mga bagay. Ang Aking gawain ay ginagawa araw-araw, isa-isang hakbang, at yugtu-yugto, at higit pa ang lakad ng Aking gawain ay hindi humihinto kahit isang saglit, nagpapatuloy ito sa bawa’t sandali. Simula sa paglikha ng mundo, ang Aking mga salita ay hindi napahinto. Nagpatuloy Ako sa pagsasalita at pagsasatinig, kahit ngayon, at ito ay mananatiling di-nagbabago sa hinaharap. Gayunpaman, ang Aking panahon ay maingat na iniaayos at binubuo, at napakaayos. Aking gagawin kung ano ang kailangan Kong gawin kapag kailangan Kong gawin ito (sa Akin, ang lahat ay mapapalaya, lahat ay magiging malaya), at walang gumagambala sa mga hakbang ng Aking gawain. Maaari Kong ayusin ang bawa’t isa sa Aking bahay, maaari Kong ayusin ang bawa’t isa sa mundo, nguni’t hindi Ako kailanman abálá, dahil ang Aking Espiritu ay gumagawa, ang Aking Espiritu ay pumupuno sa bawa’t dako, dahil Ako ang nag-iisang Diyos Mismo at ang buong mundo ng sansinukob ay nasa Aking mga kamay. Sa gayon, makikita ng isa na Ako ay makapangyarihan-sa-lahat, Ako ay marunong at ang Aking luwalhati ay pumupuno sa bawa’t sulok ng sansinukob.

Mga Talababa:

a. Wala sa orihinal na teksto ang “ideya ng.”

Sinundan:Ang Ikasandaa’t-anim na Pagbigkas

Sumunod:Ang Ikasandaa’t-walong Pagbigkas

Baka Gusto Mo Rin