Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

Kabanata 99

Dahil tumutulin ang takbo ng Aking gawain, walang sinumang nakakasabay sa Aking mga yapak, at walang sinumang nakakapasok sa Aking isipan, pero ito lamang ang daan na dapat lakbayin. “Patay” ito gaya ng kapag nagsasalita Ako ng pagiging nabuhay-na-muli mula sa mga patay (tinutukoy nito ang pagiging hindi kayang tarukin ang Aking kalooban, pagiging hindi kayang maunawaan ang ibig Kong sabihin mula sa Aking mga salita. Ito ay isa pang paliwanag sa “patay,” at hindi nangangahulugang pinabayaan ng Aking Espiritu). Kapag kayo at Ako ay nakakalipat na mula sa yugtong ito tungo sa katawan, kung gayon matutupad ang orihinal na kahulugan ng pagiging nabuhay-na-muli mula sa mga patay (iyan ay, ito ang orihinal na kahulugan ng pagkabuhay-na-muli mula sa mga patay). Ngayon, ito ang inyong kalagayan: Hindi ninyo natatarok ang Aking kalooban at hindi ninyo natatagpuan ang Aking mga yapak. Higit pa riyan, hindi kayo natatahimik sa inyong mga espiritu, kaya nakadarama kayo ng pagkabalisa sa isipan. Ang uri ng kalagayang ito mismo ang “kapaitan” na binanggit Ko, at hindi natitiis ng mga tao ang kapaitang ito. Sa isang banda iniisip ninyo ang sarili ninyong hinaharap, at sa kabilang banda tinatanggap ninyo ang Aking pagsusunog at Aking paghatol, tinutudla kayo mula sa lahat ng direksiyon. Dagdag pa, sa tono at paraan ng Aking pagsasalita, hindi ninyo natatarok ang anumang mga alituntunin, at sa isang araw ng pagbigkas maraming uri ng tono, kaya lubha kayong nagdurusa. Ito ang mga hakbang sa Aking gawain. Ito ang Aking karunungan. Sa hinaharap mararanasan ninyo ang mas matinding kapaitan sa aspetong ito, kung saan lahat ay para ibunyag ang lahat ng mapagpaimbabaw na tao—dapat malinaw na ito ngayon! Ganito ang paraan ng Aking paggawa. Sa ilalim ng pangganyak ng ganitong uri ng kapaitan, pagkatapos nitong katumbas ng sakit ng parusang kamatayan, papasok kayo sa isa pang kinasasaklawan. Papasok kayo sa katawan at maghaharing kasama Ko sa lahat ng bansa at lahat ng tao.

Bakit nagsasalita Ako kamakailan sa isang mabigat na tono? Bakit nagbabago ang Aking tono nang napakadalas at bakit nagbabago rin ang Aking paraan ng paggawa nang napakadalas? Ang Aking karunungan ay nasa mga bagay na ito. Sinasabi ang Aking mga salita para sa lahat na nakakatanggap ng pangalang ito (naniniwala man sila o hindi na maisasakatuparan ang Aking mga salita), kaya dapat mapakinggan at makita ng lahat ang Aking mga salita, at hindi dapat supilin ang mga ito dahil mayroon Akong paraan ng paggawa at mayroon Akong Aking karunungan. Ginagamit Ko ang Aking mga salita para hatulan ang mga tao, para ibunyag ang mga tao, at para ilantad ang kalikasan ng tao. Sa gayon, hinihirang Ko yaong Aking pinipili, at sa gayon inaalis Ko yaong hindi Ko paunang naitalaga o napili. Lahat ito ay ang Aking karunungan at ang kababalaghan ng Aking gawain. Ito mismo ang Aking pamamaraan sa yugtong ito ng Aking gawain. Sa gitna ng mga tao, mayroon bang sinumang nakakatarok sa Aking kalooban? Sa gitna ng mga tao, mayroon bang sinumang nakakapagsaalang-alang sa Aking pasanin? Ang Isa na gumagawa ng gawain ay Ako, ang Diyos Mismo. Magkakaroon ng isang araw kung kailan lubusan ninyong mauunawaan ang kabuluhan ng mga salita Kong ito, at magiging ganap na malinaw sa inyo kung bakit nais Kong sabihin ang mga salitang ito. Ang Aking karunungan ay walang-katapusan, walang-hangganan, at di-masukat, at lubusang di-malirip ng mga tao. Nakakakita lamang sila ng isang bahagi nito mula sa mga bagay na ginagawa Ko, nguni’t ang kanilang nakikita ay may depekto pa rin at hindi pa rin kumpleto. Kapag lubusan na kayong nakakalipat mula sa yugtong ito tungo sa sunod na yugto, makakaya naman ninyong malinaw na makita ito. Tandaan! Ngayon ang pinakamahalagang kapanahunan—ito ang huling yugto kung saan kayo ay nasa laman. Ang inyong buhay ngayon mismo ang katapusan ng inyong buhay-pisikal. Kapag pumapasok kayo sa espirituwal na mundo mula sa laman, sa panahong iyan aalis sa inyo ang lahat ng pasakit. Lubos kayong magagalak at magbubunyi, at tatalon kayo sa galak nang walang tigil. Pero dapat maging malinaw sa inyo na ang mga salitang ito na sinasabi Ko ay para lamang sa mga panganay na anak-na-lalaki, dahil ang mga panganay na anak-na-lalaki lamang ang karapat-dapat sa pagpapalang ito. Ang pagpasok sa espirituwal na mundo ay ang pinakadakilang pagpapala, ang pinakamataas na pagpapala, at ang pinakamahalagang kasiyahan. Ngayon ang inyong nakakain at ang inyong naisusuot ay walang iba kundi mga kasiyahan ng laman, at ito ay isang biyaya, na hindi Ko pinakikialaman. Ang pinagtutuunan ng Aking gawain ay nasa sunod na yugto (pagpasok tungo sa espirituwal na mundo at pagharap sa mundo ng sansinukob).

Nasabi Ko na na ang malaking pulang dragon ay Akin nang napapabagsak at nadudurog. Papaano ninyo hindi napapaniwalaan ang Aking mga salita? Bakit hinahangad pa rin ninyo na magtiis ng pag-uusig at paghihirap para sa Akin? Hindi ba ito ang karagdagang halaga? Naipapaalala Ko na sa inyo nang maraming beses na kailangan lamang ninyong magtamasa, habang personal Kong ginagawa ang gawain: Bakit napakasigasig ninyong kumilos? Talagang hindi ninyo nalalaman kung papaano magtamasa! Lubusan Ko nang naihahanda para sa inyo ang lahat: Bakit walang sinuman sa inyo ang lumalapit sa Akin para kunin ito? Hindi pa rin kayo tiyak tungkol sa nasabi Ko na! Hindi ninyo Ako naiintindihan! Iniisip ninyo na nagsasalita Ako ng mga walang-lamang pampalubag at talagang naguguluhan kayo! (Ang ganap na mga paghahandang sinasabi Ko ay nangangahulugan na dapat kayong mas tumingala sa Akin at mas manalangin sa harapan Ko, habang personal Akong gumagawa para sumpain ang lahat na tumututol sa Akin, at parusahan ang lahat na umuusig sa inyo.) Wala kayong nalalamang anuman tungkol sa Aking mga salita! Ibinubunyag Ko sa inyo lahat ng Aking hiwaga, at gaano karami sa inyo ang talagang nauunawaan ang mga ito? Gaano karami sa inyo ang malalim na nauunawaan ang mga ito? Ano ang Aking trono? Ano ang Aking tungkod na bakal? Sino sa inyo ang nakakaalam? Kapag binabanggit ang Aking trono, iniisip ng karamihan sa mga tao na iyan ay kung saan Ako nauupo, o na tinutukoy nito ang Aking dakong tahanan, o na tinutukoy nito Ako, Sarili Ko. Lahat ng mga ito ay mga maling pagkaunawa—isang kaguluhan lamang ang mga ito! Walang isa man sa mga ito ang tama, mayroon ba? Ganito ang pagkaunawa at pagtarok ninyong lahat dito—na talagang mali sa isang tiyak na antas! Ano ang awtoridad? Ano ang kaugnayan sa pag-itan ng awtoridad at trono? Ang trono ang Aking awtoridad. Kapag itinataas ng Aking mga panganay na anak-na-lalaki ang Aking trono, iyan ang panahon na tatanggapin ng Aking mga panganay na anak-na-lalaki ang awtoridad mula sa Akin. Ako lamang ang may awtoridad, kaya Ako lamang ang may trono. Sa ibang salita, pagkatapos na nakapagdusa ang Aking mga panganay na anak-na-lalaki sa katulad na paraang nagdusa Ako, tatanggapin nila kung ano Ako at kung ano ang mayroon Ako, at tatanggapin nila ang lahat mula sa Akin, at ito ang proseso kung paano nila maaabot ang katayuan ng mga panganay na anak-na-lalaki. Ito ang magiging panahon kung kailan itataas ng Aking mga panganay na anak-na-lalaki ang Aking trono, at magiging ang panahon na tinatanggap nila ang awtoridad mula sa Akin. Ngayon dapat na maunawaan ninyo ito! Malinaw ang lahat na sinasabi Ko at ganap na maliwanag para maunawaan ng lahat. Isantabi ang inyong sariling mga pagkaintindi, at maghintay upang tanggapin ang mga hiwaga na ibinubunyag Ko sa inyo! Kaya ano ang tungkod na bakal? Sa nakaraang yugto nangahulugan ito ng Aking mababagsik na salita, nguni’t ngayon iba na ito sa nakaraan: Ngayon tumutukoy ang tungkod na bakal sa Aking mga gawa, na mga matitinding sakunang nagtataglay ng awtoridad. Kaya sa pagbanggit ng tungkod na bakal, nakaugnay ito sa awtoridad. Ang orihinal na kahulugan ng tungkod na bakal ay tumutukoy sa matitinding sakuna—bahagi ito ng awtoridad. Dapat malinaw na makita ito ng lahat at sa gayon lamang nila natatarok ang Aking kalooban at nakakatanggap ng pagbubunyag mula sa Aking mga salita. Sinupamang may gawa ng Banal na Espiritu ay naghahawak ng tungkod na bakal sa kanyang kamay, at siya itong nagtataglay ng awtoridad at may karapatang ipatupad ang alinman sa matitinding sakuna. Isang sugnay ito ng Aking mga atas sa pangangasiwa.

Lahat ay bukas sa inyo (tumutukoy sa mga bahagi na naituturo na nang malinaw), at lahat ay nakatago sa inyo (tumutukoy sa lihim na bahagi ng Aking mga salita). Nagsasalita Akong may karunungan: hinahayaan Ko kayong maunawaan lamang ang literal na kahulugan ng ilan sa Aking mga salita, habang hinahayaan Ko kayong tarukin ang kahulugan ng iba (pero karamihan sa mga tao ay hindi kayang maunawaan), dahil ito ay isang hakbang ng Aking gawain. Masasabi Ko lamang sa inyo ang tunay na kahulugan ng Aking mga salita kapag naabot na ninyo ang isang partikular na katayuan. Ito ang karunungan Ko at ang mga ito ang Aking mga kamangha-manghang gawa (nang sa gayon ay gawin kayong ganap at para lubusang talunin si Satanas at hiyain ang mga diyablo). Ito’y hangga’t hindi kayo pumapasok sa isa pang kinasasaklawan na makakaya ninyong lubusang maunawaan. Kailangang gawin Ko ito sa ganitong paraan dahil sa mga pagkaintindi ng tao maraming bagay na hindi basta mawari ng mga tao, at kahit malinaw Akong nagsasalita hindi pa rin ninyo mauunawaan. Ang mga isip ng mga tao, kung sa bagay, ay limitado, at maraming mga bagay na naipararating Ko lamang sa inyo pagkatapos ninyong nakapasok sa espirituwal na mundo; kung hindi ang laman ng tao ay hindi kayang gawin ito at makakagambala lamang ito sa Aking pamamahala. Ito ang tunay na kahulugan ng “mga hakbang sa Aking gawain” na sinasabi Ko. Sa inyong mga pagkaintindi gaano ninyo Ako nauunawaan? Wala bang mali ang inyong pagkaunawa? Ito ba ang kaalaman na mayroon ka sa espiritu? Kung gayon, dapat na hayaan Ko kayong makalipat sa isa pang kinasasaklawan upang tapusin ninyo ang Aking gawain at gawin ang Aking kalooban. Kaya ano ba talaga itong isa pang kinasasaklawan? Ito ba talaga, ayon sa iniisip ng mga tao, ay isang uri ng nangingibabaw na tanawin? Ito ba talaga ay isang bagay na gaya ng hangin na hindi nakikita o nararamdaman, pero umiiral? Gaya ng nasabi Ko na, ang kalagayan sa katawan ay isa ng laman at buto—nahahawakan ito. Talagang totoo ito at hindi mapag-aaalinlanganan, at dapat itong paniwalaan ng lahat. Ito ang tunay na kalagayan sa katawan. Bukod diyan, sa katawan walang mga bagay na kinamumuhian ng mga tao. Pero ano ba talaga ang katayuang ito? Kapag lumipat ang mga tao mula sa laman tungo sa katawan, isang malaking pangkat ang dapat lumitaw. Na ibig sabihin, lalayo sila sa kanilang makalamang tahanan, at maaaring sabihin na bawa’t isa ay susunod sa kanilang sariling uri: Nagtitipon ang laman sa laman at nagtitipon ang katawan sa katawan. Ngayon yaong mga humihiwalay sa kanilang mga tahanan, sa kanilang mga magulang, mga asawang-babae, mga asawang-lalaki, mga anak-na-lalaki, at mga anak-na-babae, ay nag-uumpisang pumasok sa espirituwal na mundo. Sa katapusan, ganito ito: Ang kalagayan sa espirituwal na mundo ay yaong ang mga panganay na anak-na-lalaki ay sama-samang nagkakatipon, umaawit at sumasayaw, pinupuri at ipinagbubunyi ang Aking banal na pangalan. At ito ay isang tagpo na maganda at hindi kailanman naluluma. Ang lahat ay ang mga minamahal Kong mga anak-na-lalaki, magpakailanmang pinupuri Ako nang walang tigil, magpakailanmang itinataas ang Aking banal na pangalan. Ito ang kalagayan pagkatapos ng pagpasok sa espirituwal na mundo, ito rin ang gawain pagkatapos ng pagpasok sa espirituwal na mundo, at ito rin ang kalagayan na Aking nasabi na, ng pagpapastol ng iglesia sa espirituwal na mundo. Sa karagdagan, ito ay pagpapakita ng Aking persona sa lahat ng bansa sa sansinukob at sa gitna ng lahat ng bansa at lahat ng tao, nagtataglay ng Aking awtoridad, ng Aking poot, at ng Aking paghatol, at higit pa nga, nagtataglay ng Aking tungkod na bakal upang pamunuan ang lahat ng bansa at lahat ng tao. Ito, sa gitna ng lahat ng tao at sa buong sansinukob, ang nagbibigay ng pagsaksi sa Akin na yumayanig sa langit at lupa, nagsasanhi sa lahat ng mga tao at lahat ng mga bagay sa kabundukan, sa mga ilog, sa mga lawa, at sa mga dulo ng daigdig na purihin Ako at luwalhatiin Ako, at kilalanin Ako, ang nag-iisang Diyos Mismo, na Manlilikha ng lahat ng mga bagay, at gumagabay sa lahat, namamahala sa lahat, humahatol sa lahat, nagsasakatuparan ng lahat, nagpaparusa sa lahat, at nagwawasak sa lahat. Ito, kung gayon, ang pagpapakita ng Aking persona.

Sinundan:Kabanata 98

Sumunod:Kabanata 100

Baka Gusto Mo Rin