Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

`

Ang Ika-siyamnapu’t siyam na Pagbigkas

Dahil tumutulin ang bilis ng Aking gawain, walang sinumang makaagapay sa Aking mga yapak, at walang sinumang makapasok sa Aking isip, pero ito lang ang daan na dapat lakbayin. “Patay” ito gaya kapag nagsasalita Ako ng pagkabuhay na muli mula sa patay (tinutukoy nito ang pagiging hindi kayang maunawaan ang Aking kalooban, pagiging hindi kayang maunawaan ang ibig Kong sabihin sa Aking mga salita. Ito ang isa pang paliwanag sa “patay,” at hindi nangangahulugang pinabayaan ng Aking Espiritu). Kapag kayo at Ako ay nababago na mula sa yugtong ito sa katawan, kung gayon matutupad ang orihinal na kahulugan ng pagiging nabuhay na muli mula sa patay (iyan ay, ito ang orihinal na kahulugan ng pagkabuhay-muli mula sa patay). Ngayon, ito ang inyong kalagayan: Hindi ninyo maunawaan ang Aking kalooban at hindi ninyo mahanap ang Aking mga yapak. Higit pa riyan, hindi kayo matahimik sa inyong mga espiritu, kaya nakadarama kayo ng pagkabalisa sa isip. Ang uri ng kalagayang ito mismo ang “kapaitan” na binanggit Ko, at hindi matiis ng mga tao ang kapaitang ito. Sa isang banda iniisip ninyo ang sarili ninyong hinaharap, at sa kabilang banda tinatanggap ninyo ang Aking panununog at Aking paghatol, tinutudla kayo mula sa lahat ng dako. Dagdag pa, sa tono at paraan kung saan nagsasalita Ako, hindi ninyo maunawaan ang anumang mga alituntunin, at sa isang araw ng pagbigkas mayroong iba’t ibang uri ng tono, kaya matindi kayong nagdurusa. Ito ang mga hakbang sa Aking gawain. Ito ang karunungan Ko. Sa hinaharap mararanasan ninyo ang mas matinding kapaitan sa aspetong ito, kung saan lahat ay para mabunyag ang lahat ng mapagpaimbabaw na tao—dapat malinaw na ito ngayon! Ganito ang paraan Ko ng paggawa. Sa ilalim ng pangganyak ng ganitong uri ng kapaitan, matapos itong pagkapareho sa parusang kamatayan, papasok kayo sa ibang kaharian. Papasok kayo sa katawan at mamumunong kasama Ko sa lahat ng bansa at lahat ng tao.

Bakit nagsasalita Ako kamakailan sa isang mabigat na tono? Bakit nagbabago ang Aking tono nang napakadalas at bakit nagbabago rin ang Aking paraan ng paggawa nang napakadalas? Naroroon ang Aking karunungan sa mga bagay na ito. Sinasabi ang Aking mga salita para sa lahat na nakatatanggap ng pangalang ito (naniniwala man sila o hindi na maisasakatuparan ang Aking mga salita), kaya dapat mapakinggan at makita ng lahat ang Aking mga salita, at hindi dapat supilin ang mga ito dahil mayroon Akong paraan ng paggawa at mayroon Akong karunungan Ko. Ginagamit Ko ang Aking mga salita para hatulan ang mga tao, para ibunyag ang mga tao, at para ilantad ang kalikasan ng tao. Sa gayon, hinihirang Ko yaong Aking pinili, at sa gayon pinapawi Ko yaong hindi Ko naitadhana o napili. Lahat ito ang Aking karunungan at ang kababalaghan ng Aking gawain. Ito mismo ang Aking pamamaraan sa yugtong ito ng Aking gawain. Sa gitna ng mga tao, mayroon bang sinumang makakaunawa sa Aking kalooban? Sa gitna ng mga tao, mayroon bang sinumang makakapagsaalang-alang sa Aking pasanin? Ang Isang gumagawa ng gawain ay Ako, ang Diyos Mismo. Magkakaroon ng isang araw na lubusan ninyong mauunawaan ang kabuluhan ng Aking mga salitang ito, at magiging ganap na malinaw sa inyo kung bakit nais Kong sabihin ang mga salitang ito. Ang Aking karunungan ay walang katapusan, walang hangganan, at di-masukat, at lubusang di-malirip ng mga tao. Makakakita lang sila ng isang bahagi nito mula sa mga bagay na ginagawa Ko, pero kung ano ang kanilang nakikita ay may depekto pa rin at hindi pa rin kumpleto. Kapag lubusan ng kayong nagbabago mula sa yugtong ito sa sunod na yugto, kung gayon makakaya ninyong malinaw na makita ito. Tandaan! Ngayon ang pinakamahalagang panahon—ito ang huling yugto kung saan kayo ay nasa laman. Ang inyong buhay ngayon mismo ang katapusan ng inyong buhay pisikal. Kapag pumapasok kayo sa espirituwal na mundo mula sa laman, sa panahong iyan aalis sa inyo lahat ng kirot. Matindi kayong magagalak at magbubunyi, at tatalon kayo sa galak nang walang tigil. Pero dapat maging malinaw sa inyo na ang mga salitang ito na sinasabi Ko ay para lang sa mga panganay na anak, dahil ang mga panganay na anak lang ang karapat-dapat sa pagpapalang ito. Ang pagpasok sa espirituwal na mundo ang pinakadakilang pagpapala, ang pinakamataas na pagpapala, at ang pinakamahalagang kasiyahan. Ngayon kung ano ang inyong makakain at kung ano ang inyong maisusuot ay walang iba kundi mga kasiyahan ng laman, at ito ang isang biyaya, na basta wala Akong pakialam. Ang tuon ng Aking gawain ay nasa sunod na yugto (pumapasok sa espirituwal na mundo at hinaharap ang mundo ng sansinukob).

Nasabi Ko na ang malaking pulang dragon ay Aking napabagsak na at nadurog. Papaano ninyo hindi mapaniwalaan ang Aking mga? Bakit hinahangad pa rin ninyo na magtiis ng pag-uusig at paghihirap para sa Akin? Hindi ba ito ang karagdagang halaga? Naipaalala Ko na sa inyo nang maraming beses na kailangan lang ninyong magtamasa, habang personal kung ginagawa ang gawain: Bakit napakasigasig ninyong kumilos? Talagang hindi ninyo nalalaman papaano magtamasa! Lubusang naihanda Ko na para sa inyo ang lahat: Bakit walang sinuman sa inyo ang lumalapit sa Akin para kunin ito? Hindi pa rin kayo tiyak tungkol sa nasabi Ko na! Hindi ninyo Ako! Iniisip ninyo na nagsasalita Ako ng mga walang-lamang pagbibiro at talagang naguguluhan kayo! (Ang ganap na mga paghahandang sinasabi Ko ay nangangahulugan na dapat kayong mas tumingala sa Akin at mas manalangin sa harapan Ko, habang personal Akong gagawa para sumpain lahat na tumututol sa Akin, at parusahan lahat na umuusig sa inyo.) Wala kayong nalalamang anuman tungkol sa Aking mga salita! Ibinubunyag Ko sa inyo lahat ng Aking hiwaga, at gaano karami sa inyo ang talagang nauunawaan ang mga ito? Gaano karami sa inyo ang malalim na nauunawaan ang mga ito? Ano ang Aking trono? Ano ang Aking tungkod na bakal? Sino sa inyo ang nakakaalam? Kapag binabanggit ang Aking trono, iniisip ng karamihan sa mga tao na iyan ay kung saan Ako nauupo, o na tinutukoy nito ang Aking dakong tahanan, o na tinutukoy nito Ako, Sarili Ko. Lahat ng mga ito ay maling pagkakaunawa—basta isang magulong gusot ang mga ito! Walang isa sa mga ito ang tama, ang mga ito ba? Ganito ninyo lahat nauunawaan at naiintindihan ito—na mali lamang sa isang partikular na antas! Ano ang awtoridad? Ano ang ugnayan sa pagitan ng awtoridad at trono? Ang trono ang Aking awtoridad. Kapag iniaangat ng Aking mga panganay na anak ang Aking trono, iyan ang panahon na tatanggapin ng Aking mga panganay na anak ang awtoridad mula sa Akin. Ako lang ang may awtoridad, kaya Ako lang ang may trono. Ibig sabihin, pagkatapos nakapagdusa ang Aking mga panganay na anak sa katulad na paraang nagdusa Ako, tatanggapin nila kung ano Ako at kung ano mayroon Ako, at tatanggapin lahat mula sa Akin, at ito ang proseso kung saan maaabot nila ang kalagayan ng mga panganay na anak. Magiging ito ang panahon kung kailan iaangat ng Aking mga panganay na anak ang Aking trono, at magiging ito ang panahon na tatanggapin nila ang awtoridad mula sa Akin. Ngayon dapat na maunawaan ninyo ito! Malinaw ang lahat na sinasabi Ko at ganap na maliwanag para maunawaan ng lahat. Isantabi ang inyong sariling mga pagkaintindi, at maghintay na tumanggap ng mga hiwaga na ibubunyag Ko sa inyo! Kaya ano ang tungkod na bakal? Sa nakaraang yugto nangangahulugan ito ng Aking mababagsik na salita, pero ngayon iba na ito sa nakaraan: Ngayon tumutukoy ang tungkod na bakal sa Aking mga gawa, na mga matitinding sakunang nagtataglay ng awtoridad. Kaya sa pagbanggit ng tungkod na bakal, nakaugnay ito sa awtoridad. Ang orihinal na kahulugan ng tungkod na bakal ay tumutukoy sa matitinding sakuna—bahagi ito ng awtoridad. Dapat malinaw na makita ito ng lahat at sa gayon lang nila mauunawaan ang Aking kalooban at makatatanggap ng pahayag galing sa Aking mga salita. Sinumang may gawain ng Banal na Espiritu ay hinahawakan ang tungkod na bakal sa kanyang kamay, at siya itong nagtataglay ang awtoridad at may karapatang ipatupad alinman sa matitinding sakuna. Isang sugnay ito ng Aking mga utos ng pangangasiwa.

Lahat binubuksan sa inyo (tumutukoy sa mga bahagi na naituro na nang malinaw, at lahat itinatago sa inyo (tumutukoy sa lihim na bahagi ng Aking mga salita). Nagsasalita Akong may karunungan: hinahayaan Ko kayong maunawaan lang ang literal na kahulugan ng ilan sa Aking mga salita, habang hinahayaan Ko kayong maintindihan ang kahulugan ng iba (pero karamihan sa mga tao ay hindi kayang maunawaan), dahil ito ang isang hakbang ng Aking gawain. Masasabi Ko lang sa inyo ang tunay na kahulugan ng Aking mga salita kapag naabot ninyo na ang isang partikular na katayuan. Ito ang karunungan Ko at ang mga ito ang Aking mga kamangha-manghang gawa (upang gawing ganap kayo at para lubusang talunin si Satanas at ipahiya ang mga demonyo). Hindi hangga’t pumapasok kayo sa ibang kaharian na makakaya ninyong lubusang maunawaan. Kailangang gawin Ko ito sa ganitong paraan dahil sa mga pagkaintindi ng tao mayroong maraming bagay na hindi basta mawari ng mga tao, at kahit malinaw Akong nagsasalita hindi ninyo pa rin mauunawaan. Ang mga isip ng mga tao ay, kung sa bagay, limitado, at maraming mga bagay na maipararating Ko lang sa inyo pagkatapos ninyong nakapasok na sa espirituwal na mundo; kung hindi ang laman ng tao ay hindi kayang gawin ito at makakagambala lang ito sa Aking pamamahala. Ito ang tunay na kahulugan ng “mga hakbang sa Aking gawain” na sinasabi Ko. Sa inyong mga pagkaintindi gaano ninyo Ako nauunawaan? Wala bang mali ang inyong pagkaunawa? Ito ba ang kaalaman mayroon ka sa espiritu? Kung gayon, dapat hayaan Ko kayong lumipat sa ibang kaharian upang magawa ninyong ganap ang Aking gawain at maisagawa ang Aking kalooban. Kaya ano ba talaga itong ibang kaharian? Ito ba talaga, ayon sa iniisip ng mga tao, ay isang uri ng nakahihigit na tanawin? Ito ba talaga ay isang bagay gaya ng hangin na hindi nakikita or nararamdaman, pero umiiral? Gaya ng nasabi Ko na, ang kalagayan sa katawan ay isa na laman at buto—nahahawakan ito. Talagang totoo ito at hindi mapag-aaalinlanganan, at dapat paniwalaan ng lahat ito. Ito ang tunay na kalagayan ng katawan. Bukod diyan, walang mga bagay sa katawan na kinamumuhian ng mga tao. Pero ano ba talaga ang katayuang ito? Kapag lumipat ang mga tao mula sa laman tungo sa katawan, isang malaking pangkat ang dapat lumitaw. Na ibig sabihin, lalayo sila sa kanilang makalamang tahanan, at maaaring sabihin na bawat isa ay susundin ang kanilang sariling uri: Nagtitipon ang laman sa laman at nagtitipon ang katawan sa katawan. Ngayon yaong mga umaalpas sa kanilang mga tahanan, kanilang mga magulang, mga asawang babae, mga asawang lalaki, mga anak na lalaki, at mga anak na babae, ay nag-uumpisang pumasok sa espirituwal na mundo. Sa bandang huli, ganito ito: Ang kalagayan sa espirituwal na mundo ay ang sama-samang pagtitipon ng mga panganay na anak, umaawit at sumasayaw, pinupuri at ipinagbubunyi ang Aking banal na pangalan. At ito ang isang tagpo na maganda at hindi kailanman naluluma. Mga minamahal Kong mga anak ang lahat, magpakailanmang pinupuri Ako nang walang tigil, magpakailanmang inaangat ang Aking banal na pangalan. Ito ang kalagayan pagkatapos ng pagpasok sa espirituwal na mundo, ito rin ang gawain pagkatapos ng pagpasok sa espirituwal na mundo, at ito rin ang kalagayan na Aking nasabi na, na pagpapastol ng iglesia sa espirituwal na mundo. Karagdagan pa, ito ay na nagpapakita ang Aking persona sa lahat ng bansa sa sansinukob at sa gitna ng lahat ng bansa at lahat ng tao, nagtataglay ng Aking awtoridad, Aking poot, at Aking paghatol, at higit pa nga, nagyataglay ng Aking tungkod na bakal upang pamunuan ang lahat ng bansa at lahat ng tao. Ito, sa gitna ng lahat ng tao at sa buong sansinukob, ang nagbibigay saksi sa Akin na yumayanig sa langit at lupa, pinangyayaring lahat ng tao at lahat ng bagay sa kabundukan, sa mga ilog, sa mga lawa, at sa mga dulo ng daigdig na purihin Ako at luwalhatiin Ako, at makilala Ako, ang nag-iisang Diyos Mismo, na Manlilikha ng lahat ng bagay, at ginagabayan ang lahat, pinamamahalaan ang lahat, hinahatulan ang lahat, isinasakatuparan ang lahat, pinarurusahan ang lahat, at winawasak ang lahat. Ito, kung gayon, ang pagpapakita ng Aking persona.

Sinundan:Ang Ika-siyamnapu’t-walong Pagbigkas

Sumunod:Ang Ikasandaang Pagbigkas

Baka Gusto Mo Rin