Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

Ang Ika-Siyamnapu’t Apat na Pagbigkas

Babalik Ako sa Sion kasama ang Aking mga panganay na anak na lalaki—talaga bang nauunawaan ninyo ang tunay na kahulugan ng mga salitang ito? Paulit-ulit Ko kayong pinaalalahanan na gusto Kong mabilis kayong umunlad para mamunong kasama Ko. Naaalala ba ninyo? Ang mga bagay na ito ay direktang may kaugnayan sa Aking pagkakatawang-tao: Mula sa Sion ay pumarito Ako sa daigdig sa katawang-tao upang magkamit sa pamamagitan ng katawang-tao ng isang grupo ng mga tao na kaisang-isip Ko, at pagkatapos ay babalik kami sa Sion. Ibig sabihin nito ay nagbabalik tayo mula sa katawang-tao tungo sa orihinal na katawan. Ito ang totoong kahulugan ng “pagbalik sa Sion.” Ito rin ang totoong kahulugan at pinagtutuunan ng Aking buong plano ng pamamahala, at lalo pang pinakamahalagang bahagi ng Aking plano ng pamamahala, na hindi mahahadlangan ninuman, at kaagad na makakamit. Kung nasa laman ka hindi kailanman mawawala sa iyo ang mga paniwala at kaisipan ng tao, lalong hindi mo iwawaksi ang makalupang hangin, ipapagpag ang alikabok, at palagi ka na lamang magiging luwad; kapag nasa katawan ka lang magiging marapat na magtamasa ng mga pagpapala. Ano ang mga pagpapala? Natatandaan ba ninyo? Hindi maaaring magkaroon ng konsiderasyon sa mga pagpapala sa laman, kaya’t dapat sundan ng bawat panganay na anak na lalaki ang landas mula sa laman tungo sa katawan. Pinagmamalupitan at inuusig ka sa laman ng malaking pulang dragon (ito ay dahil sa wala kang kapangyarihan, wala kang nakakamit na kaluwalhatian), ngunit sa katawan ay magiging totoong ibang-iba, at makapagmamalaki ka at galak na galak. Ang mga araw ng pagpapahirap ay mawawala nang tuluyan at habampanahon kang pakakawalan at palalayain. Dapat magkaganito kung idaragdag Ko kung ano Ako at kung ano ang mayroon Ako sa inyo. Kung hindi, ang tataglayin lamang ninyo ay ang mga katangian Ko. Kahit paano pang gayahin ng isang tao ang panlabas na anyo ng isa pang tao, hindi sila maaaring maging parehong-pareho. Tanging sa banal na espirituwal na katawan (tumutukoy ito sa katawan) tayo maaaring maging pareho-parehong. (Tinutukoy nito ang pagkakaroon ng parehong mga katangian, parehong pagkatao, parehong mga pag-aari, at makakayang magkaisa, hindi nahahati at hindi nababaha-bahagi, sapagkat ang lahat ay ang banal na espirituwal na katawan.)

Bakit nagsisimula kayo ngayong mapoot sa daigdig, at naiinis sa lahat ng uri ng bagay na nakakainis gaya ng pagkain, pananamit, at marami pang iba, na hindi kayo makapaghintay na itakwil ang mga ito? Ito ang palatandaan na kayo ay papasok sa espirituwal na daigdig (ang katawan), at kayong lahat ay may pangitain tungkol dito (bagamat hindi lahat ay sa parehong antas). Gagamitin Ko ang lahat ng uri ng iba’t ibang tao, iba’t ibang kaganapan, at iba’t ibang bagay para maisagawa ang Aking pinakamahalagang hakbang, at ang lahat ng ito ay magbibigay ng serbisyo para sa Akin. Kailangan Kong gawin ito. (Siyempre, hindi Ko ito maisasakatuparan sa katawang-tao, at tanging ang Aking Espiritu Mismo ang makagagawa ng gawaing ito, sapagkat hindi pa nito panahon ngayon.) Ito ang huling kapirasong tungkulin para sa buong mundo ng sansinukob. Pupurihin Ako ng lahat at ipagbubunyi Ako. Ganap ang Aking dakilang gawain. Bumubuhos mula sa Aking kamay ang pitong mangkok ng mga salot, dumadagundong ang pitong kulog, tumutunog ang pitong trumpeta, at nabubuksan ang pitong tatak, sa mundo ng sansinukob, sa lahat ng mga bansa at sa lahat ng tao, at sa mga bundok, sa mga ilog at sa lahat ng bagay. Ano ang pitong mangkok ng mga salot? Para saan nakatuon ang mga ito? Bakit Ko sinasabing ibubuhos ang mga ito mula sa Aking kamay? Lilipas ang mahabang panahon bago mahihikayat ang lahat, at bago lubusang mauunawaan ng lahat. Kahit na sabihin Ko sa inyo ngayon, maliit na bahagi lamang ang inyong mauunawaan. Ayon sa imahinasyon ng tao, nakatuon ang pitong mangkok ng mga salot sa lahat ng bansa at mga tao ng daigdig, ngunit ang totoo ay hindi ganito ang sitwasyon. Tumutukoy ang pitong mangkok na ito ng mga salot sa impluwensya ng diyablong si Satanas at sa pakikipagsabwatan ng malaking pulang dragon (ang bagay na ginagamit Ko na maglingkod sa Akin). Pakakawalan Ko sa panahong iyon si Satanas at ang malaking pulang dragon para kastiguhin ang mga anak na lalaki at ang mga tao, na magbubunyag kung sino ang mga anak na lalaki at sino ang mga tao. Ang mga nalilinlang ay yaong mga hindi Ko itinadhana. Ngunit ang Aking panganay na mga anak na lalaki ay maghaharing kasama Ko sa panahong ito, at sa pamamagitan nito ay gagawin Kong ganap ang mga anak na lalaki at ang mga tao. Ang pagbuhos ng pitong mangkok ng mga salot ay hindi makaaapekto sa lahat ng mga bansa at lahat ng tao, kundi tanging sa Aking mga anak na lalaki at sa Aking mga tao. Hindi madali ang pagdating ng mga pagpapala, at kailangang mabayaran ang buong halaga. Kapag lumaki ang mga anak na lalaki at ang mga tao, lubusang maaalis ang pitong mangkok ng mga salot at hindi na iiral pa. Ano ang pitong kulog na dumadagundong? Hindi ito mahirap maunawaan. Sa sandaling ang Aking mga panganay na anak na lalaki at Ako ay naging ang katawan, dadagundong ang pitong kulog. Yayanigin nito ang buong sansinukob, na parang nabaligtad ang langit at lupa. Malalaman ito ng lahat, at wala ni isang hindi makakaalam nito. Sa oras na iyon ang Aking mga panganay na anak na lalaki at Ako ay magkakasama sa kaluwalhatian at sisimulan ang susunod na hakbang ng gawain. Maraming tao ang luluhod para sa awa at kapatawaran dahil sa dagundong ng pitong kulog. Ngunit hindi na ito ang Kapanahunan ng Biyaya: Ito ay panahon para sa poot. Tungkol naman sa lahat ng tao na gumagawa ng masama (ang mga nangangalunya, o nangangasiwa ng maruming pera, o may malabong mga hangganan sa pagitan ng kalalakihan at kababaihan, o gumagambala o naninira sa Aking pamamahala, o mga taong ang mga espiritu ay nahahadlangan, o sinasaniban ng masasamang espiritu, at marami pang iba—lahat maliban sa Aking hinirang), wala ni isa sa kanila ang maiiwan, ni sinumang patatawarin, kundi lahat ay itatapon sa Hades at mamamatay magpakailanman! Ang pitong trumpetang tumutunog ay hindi tumutukoy sa malawak na masamang kapaligiran, ni tumutukoy ito sa anumang idinedeklara sa mundo, na ganap na pagkaintindi ng tao. Tinutukoy ng pitong trumpeta ang Aking nagngangalit na pagbigkas. Kapag ang Aking tinig (maringal na paghatol at nagngangalit na paghatol) ay lumalabas, tumutunog ang pitong trumpeta. (Sa ngayon, sa Aking tahanan, ito ang pinakamatindi, na hindi matatakasan ng sinuman.) At ang iba’t ibang sukat ng mga demonyo sa Hades at impiyerno ay magtatakip ng kanilang mga ulo at tatakbo sa lahat ng direksyon, tumatangis at nagngangalit ang kanilang mga ngipin, nahihiya at hindi maipakita ang kanilang mga mukha. Sa sandaling ito hindi ang pitong trumpeta ang magsisimulang tumunog, kundi ang Aking nagngingitngit na pagkapoot at pati ang Aking pinakamatinding paghatol, na hindi matatakasan ng sinuman, at dapat ay danasin ng lahat. Sa panahong ito ang naibubunyag ay hindi ang mga nilalaman ng pitong tatak. Ang pitong tatak ay ang mga pagpapalang matatamasa ninyo sa hinaharap. Ang pagbubukas ay tumutukoy lamang sa pagpapabatid sa inyo, ngunit hindi pa ninyo natatamasa ang mga pagpapalang ito. Kapag tinatamasa na ninyo ang mga pagpapala, doon ninyo malalaman ang mga nilalaman ng pitong tatak. Bahagi pa lamang ang nakakapa ninyo ngayon at hindi pa ganap. Masasabi Ko lamang sa inyo nang paisa-isang hakbang sa gawain sa hinaharap, kaya’t personal ninyo itong mararanasan at madarama ang walang katulad na kaluwalhatian, at ipagdiriwang ninyo ito nang walang humpay.

Ang makapagtatamasa ng mga pagpapala ng mga panganay na anak na lalaki ay isang bagay na hindi madali, ni hindi ito isang bagay na maaaring maisakatuparan ng karaniwang tao. Muli Kong bibigyang-diin at sasabihin Ko nang mas mapuwersa na dapat Akong maglagay ng mahihigpit na kahilingan sa Aking mga panganay na anak na lalaki. Dahil kung hindi, hindi nila magagawang luwalhatiin ang Aking pangalan. Buong katatagan kong tinatanggihan ang sinumang hindi kagalang-galang sa mundo, at lalo Ko pang tinatanggihan ang sinumang may mababang moralidad o walang delikadesa. (Wala silang bahagi sa bayan ng Diyos—ito lalo ang binibigyan Ko ng diin.) Huwag ninyong isipin na tapos na ang ginawa ninyo noon—paano magkakaroon ng gayong kapakinabangan! Napakasimple bang makamit ang katayuan ng panganay na anak na lalaki? At sa katulad na paraan ay tinatanggihan Ko ang sinumang laban sa Akin, ang sinumang hindi kumikilala sa Akin sa Aking katawang-tao, ang sinumang nakikialam sa pagsasagawa ng Aking kagustuhan, at sinumang umuusig sa Akin—Ako’y napakalupit (dahil lubusan Kong nabawi ang Aking kapangyarihan)! Sa huli, sa katulad na paraan na tinatanggihan Ko ang sinumang hindi nagkaroon ng mga problema sa kanilang buhay. Gusto Ko ang mga taong, tulad Ko, ay lumabas mula sa kanilang mga kapighatian, kahit na mumunting kapighatian ang mga ito. Kung hindi ay palalayasin Ko ang gayong mga tao. Huwag kayong maging walang kahihiyan, na gustong maging Aking mga panganay na anak na lalaki, at padaan-daan sa Aking harapan. Layuan ninyo Ako! Nasasabi ninyo dati sa Akin ang maliliit na bagay, naghahangad na makalugdan Ko! Ito ay pagkabulag! Hindi ba ninyo alam na napopoot Ako sa inyo na mga sawing-palad! Inaakala ba ninyo na hindi Ko nalalaman ang inyong kahina-hinalang gawain? Paulit-ulit kayong nagtatago! Hindi mo ba alam na naisisiwalat mo ang iyong mukhang demonyo? Kahit hindi ito nakikita ng mga tao, iniisip mo ba na hindi Ko ito makikita? Yaong mga nagbibigay ng serbisyo sa Akin ay hindi mabubuti kundi puro sawing-palad. Kailangan Ko silang harapin at itatapon Ko sila sa ubod-lalim na hukay at susunugin sila!

Sinumang nagsasalita sa hindi maka-Diyos na paraan, na kumikilos nang walang pananampalataya, at hindi nakikipagtulungan sa iba sa wastong paraan, ang gayong uri ng tao ay gustong maging hari. Hindi ka ba nananaginip? Hindi ka ba nahihibang? Hindi mo ba nakikita kung ano ka? Ikaw ay sawing-palad! May silbi ba ang gayong tao? Magmadali kang umalis sa paningin Ko! Dapat magkaroon ng malinaw na pang-unawa ang lahat tungkol sa sinasabi Ko, mahikayat ng Aking mga salita, kilalanin ang Aking pagkamakapangyarihan, at malaman ang Aking karunungan. Madalas nasasabi na nagpakita ang banal na espirituwal na katawan. Matapos ang lahat, sinasabi ba ninyong nagpakita na ang banal na espirituwal na katawan o hindi? Ang sinasabi Ko ba ay walang katuturan? Ano ang banal na espirituwal na katawan? Sa anong mga kalagayan mayroong banal na espirituwal na katawan? Sa mga tao ito ay mahirap isipin at hindi maaaring maunawaan. Sinasabi Ko sa inyo: Ako ay walang kapintasan, at bukas ang lahat sa Akin, at pinakakawalang ang lahat ng bagay (dahil ginagawa Ko kung ano ang matalino at malaya Akong nagsasalita). Sa mga bagay na ginagawa Ko, walang anumang nakakahiya, at ginagawa ang lahat sa liwanag, upang ang lahat ay lubusang mahihikayat. Gayunman, walang anumang mahahablot ang sinuman na magagamit laban sa Akin. Isang paliwanag iyan ng “banal” sa banal na espirituwal na katawan. Kaya’t paulit-ulit Kong nabibigyang-diin na ayaw Ko ang sinumang sa mga gumagawa ng mga bagay na nakakahiya. isang bagay ito ng Aking mga administratibong pahayag at isang bahagi rin ng Aking disposisyon. Tinutukoy ng espirituwal na katawan ang Aking pagbigkas. Ang sinasabi Ko ay palaging mayroong layunin, palaging may karunungan, ngunit hindi maaaring kontrolin. (Sinasabi Ko ang gusto Kong sabihin, at ang Aking Espiritu ang bumibigkas at ang Aking katauhan ang nagsasalita.) Ang sinasabi Ko ay malayang pinakakawalan, at kapag hindi ito tumutugon sa mga pagkaintindi ng mga tao, kung gayon iyon ang oras para ibunyag ang mga tao. Ito ang Aking wastong pagsasaayos. Samakatuwid, sa tuwing Ako ay nagsasalita o kumikilos, ito ay palaging mabuting pagkakataon para ilantad ang pinaka-diwa ni Satanas. Noong sandaling nahirang Ako, lumitaw ang banal na espirituwal na katawan. Sa hinaharap ang banal na espirituwal na katawan ay tumutukoy sa katawan, at may dalawang aspeto sa kahulugan: May isang aspeto ng kahulugan sa kasalukuyan, at may isa pang aspeto ng kahulugan sa hinaharap. Ngunit sa hinaharap ang banal na espirituwal na katawan ay magiging ibang-iba sa kasalukuyan—ito ang magiging pagkakaiba sa pagitan ng langit at lupa. Walang sinumang makakaarok nito at kakailanganin Ko pang personal na ibunyag ito sa inyo.

Sinundan:Ang Ika-siyamnapu’t tatlong Pagbigkas

Sumunod:Ang Ika-siyamnapu’t limang Pagbigkas

Baka Gusto Mo Rin