Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

Kabanata 8

Kapag sinasabi ng Diyos ang Kanyang salita mula sa pananaw ng Espiritu, ang Kanyang himig ay nakatuon sa buong sangkatauhan. Kapag sinasabi ng Diyos ang Kanyang salita mula sa pananaw ng tao, ang Kanyang himig ay nakatuon sa lahat ng sumusunod sa pangunguna ng Kanyang Espiritu. Kapag sinasabi ng Diyos ang Kanyang salita mula sa pananaw ng ikatlong persona (ang tinutukoy ng mga tao bilang tagamasid), tuwiran Niyang ipinakikita ang Kanyang salita sa mga tao upang makita Siya ng mga tao bilang isang komentarista, at tila mula sa Kanyang bibig ay lumalabas ang walang-hangganang mga bagay-bagay na hindi batid ng tao, mga bagay na hindi maarok ng tao. Hindi ba tama iyan? Kapag sinasabi ng Diyos ang Kanyang salita mula sa pananaw ng Espiritu ginugulat nito ang buong sangkatauhan: “Ang pag-ibig ng tao sa Akin ay napakakulang at ang pananampalataya niya sa Akin ay hamak na maliit. Kung ang sidhi ng Aking mga salita ay hindi nakatuon sa mga kahinaan ng tao, magyayabang at magsasalita siya nang labis, mag-aastang relihiyosong lider, at lilikha ng matatayog na kuro-kuro, na para bang alam niya ang lahat at marunong sa lahat ng bagay sa mundo.” Ang mga salitang ito ay hindi lamang nagbubunyag ng tunay na kulay ng tao at nagbubunyag ng kinalalagyan ng Diyos sa mga puso ng mga tao, kundi inilalantad rin ng mga iyon ang buong buhay ng sangkatauhan. Bawa’t tao’y naniniwala na hindi sila pangkaraniwan at tunay na hindi man lamang nila nalalaman na mayroong salitang tinatawag na “Diyos” kaya lumilikha sila ng matatayog na mga teorya. Gayunpaman, itong “paglikha ng matatayog na mga kuru-kuro” ay hindi “pagsasalita” ayon sa pagkaunawa rito ng mga tao. Sa halip, nangangahulugan ito na pinasama ni Satanas ang sangkatauhan kaya lahat ng ginagawa nila ay sumusuway sa Diyos at tuwirang sumasalungat sa Diyos, at ang pinaka-diwa ng ginagawa ng tao ay nagmumula kay Satanas at kasalungat ito sa Diyos, isang kilos ng kalayaan, at sumasalungat ito sa kalooban ng Diyos. Ito ang dahilan kung bakit sinasabi ng Diyos na lumilikha ang mga tao ng matatayog na mga teorya. Bakit sinasabi ng Diyos na nakatuon ang dagok ng Kanyang mga salita sa mga kahinaan ng tao? Dahil ayon sa hangarin ng Diyos, kung hindi Niya ibinunyag ang mga bagay-bagay na nakatago sa panloob na mundo ng puso ng tao, walang tao ang magpapasakop, at samakatuwid ay hindi nila mauunawaan ang mga sarili nila, at hindi nila igagalang ang Diyos. Ang ibig sabihin nito ay kung hindi inilalantad ang mga hangarin ng tao, mangangahas ang taong gawin ang kahit ano, marahil ay kahit pa tuwirang mga pagsumpa sa Langit o sa Diyos. Ang mga ito ang mga kahinaan ng tao, kaya sinasabi ito ng Diyos: “Ang Aking mga yabag ay lumilibot sa lahat ng sulok ng mundo ng sansinukob dahil sa walang katapusang paghahanap sa mga naghahangad ng Aking sariling puso at naaayon sa Aking paggamit.” Ang pangungusap na ito, karugtong ng sinabi sa dakong huli tungkol sa saludo ng kahariang pormal na umaalingawngaw, ay nagsisilbing pagpapakita na nakikibahagi ang Espiritu ng Diyos sa bagong gawain sa lupa; hindi nga lamang ito nakikita ng pisikal na mga mata ng sangkatauhan. Yamang sinasabi na nasa lupa ang Espiritu na gumagawa ng bagong gawain, sumasailalim din ang buong mundo ng sansinukob sa napakahalagang pagbabago: Hindi lamang nagsisimula ang mga anak-na-lalaki ng Diyos at ang bayan ng Diyos na tumanggap sa pagsaksi sa pagkakatawang-tao ng Diyos, higit pa rito, bawa’t relihiyon, bawa’t denominasyon, bawa’t antas ng buhay, at bawa’t lugar, sa magkakaibang antas, ay tumatanggap din dito. Isa itong malaking pagkilos ng mundo ng sansinukob sa espirituwal na kinasasaklawan. Niyayanig nito ang buong relihiyosong mundo hanggang sa kaibuturan nito, na bahagi ng kahulugan ng “lindol” na binanggit sa nakalipas. Sunod, sinisimulan ng mga anghel ang kanilang pormal na gawain at bumabalik ang bayan ng Israel sa kanilang tahanang bansa, hindi na kailanman gagala, at lahat niyaong mga kasali ay nagsisimulang tumanggap ng pagpapastol. Sa kabaligtaran, nagsisimulang kumalas ang mga Egipcio mula sa sakop ng Aking pagliligtas, iyan ay, upang tanggapin ang Aking pagkastigo (nguni’t hindi pa pormal na nagsisimula iyan). Kaya sa panahong ito ng malalaking mga pagbabago sa mundo na pormal na umaalingawngaw ang saludo sa kaharian. Ito ang sinasabi ng mga tao na, “ang oras kung kailan ang pitong beses na pinaigting na Espiritu ay nagsisimulang kumilos.” Bawa’t panahon na ginagawa ng Diyos ang gawain ng pagbabawi, sa mga yugtong ito (o pagsapit ng mga pangyayari), hindi nakakayang maramdaman ng lahat ng mga tao ang gawain ng Banal na Espiritu. Samakatuwid, ang mga salita ng Diyos na “Kapag ang tao ay nawalan ng pag-asa” ay totoo. Lalong higit pa, sa bawa’t isa sa mga yugto ng pagbabagong ito kapag nawawalan ang sangkatauhan ng pag-asa, o kapag nadarama nila na mali ang daloy na ito, nagsisimula nang panibago ang Diyos at dumadako sa susunod na hakbang ng Kanyang gawain. Mula sa panahon ng paglikha hanggang ngayon, ang paggawa ng Diyos sa gawain ng pagbabawi at pagpapalit ng mga pamamaraan ng Kanyang paggawa ay magkatulad sa paraang ito. Kahit na karamihan sa mga tao, sa magkakaibang antas, ay natatarok ang ilang aspeto nito, sa katapusan ay nadadala pa rin sila ng malakas na agos ng tubig dahil napakaliit ng kanilang tayog; hindi nila kayang tarukin ang mga hakbang ng gawain ng Diyos kaya’t sila ay inaalis. Gayunpaman, paraan din ito ng Diyos sa paglilinis sa mga tao, at ito ay paghatol ng Diyos sa lumang mga paniwala ng sangkatauhan. Kung mas higit ang saligan na mayroon ang mga tao, mas matindi ang kanilang relihiyosong mga paniwala tungkol sa Diyos, na mahirap para sa kanila na isantabi; kumakapit sila sa lumang mga bagay at mahirap para sa kanila na tumanggap ng bagong liwanag. Sa kabilang banda, kung nakatayo ang isa, dapat magkaroon ng ilang saligan, nguni’t karamihan sa mga tao ay may problema sa pagsasantabi ng kanilang mga paniwala. Lalong totoo ito para sa kanilang mga paniwala tungkol sa Diyos na nagkatawang-tao sa kasalukuyan, na malinaw at madaling makita.

Sa pagbigkas sa araw na ito, nagsalita ang Diyos nang marami tungkol sa mga pangitain, na hindi Ko na tatalakayin pa rito, subali’t ang pangunahing bagay na sinabi Niya ay tungkol sa kung paanong ang saligan para sa pagtatayo ng kaharian ay ang pagtatayo ng iglesia. Para maging mas partikular, sa panahon ng pagtatayo ng iglesia ang pangunahing mithiin ay ang mapapaniwala ang mga tao sa puso at sa pamamagitan ng salita sa kabila nang hindi pagkakilala sa Diyos na nagkatawang-tao gamit ang kanilang sariling mga mata. Kahit na mayroon silang pananampalataya sa kanilang mga puso, hindi nila kilala ang Diyos na nagkatawang-tao dahil sa yugtong iyon hindi Siya naiiba sa isang tao. Sa Kapanahunan ng Kaharian, dapat magpakita ang lahat ng matibay na paniniwala sa kanilang mga puso, kanilang pagsasalita, at kanilang mga mata. Mula rito, malinaw na upang maipakita ng lahat ang paninindigan sa kanilang mga puso, kanilang pananalita, at kanilang mga mata, dapat mapahintulutan silang makilala ang Diyos na nabubuhay sa katawang-tao gamit ang kanilang pisikal na mga mata. Hindi ito matutupad sa isang katayuan kung saan ang mga tao ay napipilitang gumawa ng isang bagay dahil wala silang ibang pagpipilian o kung saan ang mga tao ay may mababaw na paniniwala. Sa halip, mapapaniwala ang mga tao sa puso at ng salita sa pamamagitan ng pag-unawa. Samakatuwid, sa yugtong ito ng pagtatayo walang pambubugbog o pagpatay. Sa halip, pinahihintulutan nito ang mga tao na tumanggap ng pagliliwanag sa pamamagitan ng salita ng Diyos, at sa pamamagitan nito maaari silang magtaguyod at magsaliksik upang makilala nang di-namamalayan ang Diyos na nagkatawang-tao. Kaya para sa Diyos, ang yugtong ito ng gawain ay higit na mas madali, hinahayaan lamang na kusang mangyari ang mga bagay-bagay at hindi tumatakbo nang pasalungat sa sangkatauhan. Sa katapusan, hahayaan nito ang tao na kusang makilala ang Diyos, kaya huwag mag-alala o maging balisa. Nang sinabi ng Diyos, “ang digmaan sa kahariang espirituwal ay ginagawang tuwirang payak sa lahat ng Aking mga tao,” ibig Niyang sabihin na kapag napunta ang mga tao sa tamang landas at nagsimulang kilalanin ang Diyos, nakapaloob dito hindi lamang ang bawa’t tao na tinutukso ni Satanas sa kalooban, kundi maaari din silang matukso ni Satanas sa iglesia mismo. Gayunpaman, ito lamang ang daan kaya walang sinuman ang dapat mag-alala. Ang panunukso ni Satanas ay maaaring dumating sa maraming mga anyo: Maaaring manlamig ang isa sa pakikitungo o talikuran kung ano ang sinasabi ng Diyos, at maari siyang magsalita ng mga negatibong bagay upang palamigin ang pagiging positibo ng ibang tao, gayunpaman, karaniwang hindi siya nanggagambala ng ibang tao; ang mga bagay na ito ay mahirap mahiwatigan ng mga tao. Ang pangunahing dahilan nito ay: maaaring maagap pa rin siya sa pagdalo sa mga pagtitipon, subali’t hindi siya malinaw hinggil sa mga pangitain. Kung hindi nagbabantay ang iglesia laban sa kanya, maaring madala niya ang buong iglesia sa kanyang pagiging negatibo tungo sa pagiging maligamgam sa Diyos, sa gayon ay hindi nagbibigay-pansin sa salita ng Diyos at ito ay magiging pagkahulog nang tuwiran sa panunukso ni Satanas. Maaaring hindi siya tuwirang maghimagsik laban sa Diyos, nguni’t dahil hindi niya maunawaan ang salita ng Diyos at hindi niya kilala ang Diyos, maaari siyang magreklamo o magkaroon ng pagbuo ng hinanakit sa kanyang puso. Maaari niyang sabihin na tinalikuran siya ng Diyos kaya hindi niya kayang tumanggap ng kaliwanagan at pagpapalinaw. Maaari niyang naising lumisan, nguni’t isang tahimik na damdamin ng pagkatakot ang nananahan sa loob niya at maari niyang sabihin na hindi mula sa Diyos ang gawain ng Diyos bagkus ay gawain ng masasamang espiritu.

Bakit napakalimit na binabanggit ng Diyos si Pedro? At bakit Niya sinasabi na kahit si Job ay malayo sa kanya? Hindi lamang nito hinahayaan ang mga tao na bigyang-pansin ang mga gawa ni Pedro, kundi hinahayaan din sila na isantabi ang lahat ng mga halimbawang nasa kanilang mga puso, at kahit pa ang halimbawa ni Job—na nagkaroon ng pinakadakilang pananampalataya—ay dapat ding maisantabi. Tanging sa pamamagitan lamang nito na maaaring magkaroon ng mas mabuting resulta kung saan nakakaya ng mga taong isantabi ang lahat upang gayahin si Pedro, at sa gayon ay mapalapit ng isang hakbang sa pagkakilala sa Diyos. Ipinakilala ng Diyos ang mga tao sa daan ng pagsasagawa na tinahak ni Pedro sa pagkilala sa Diyos, kung saan ang layunin ay bigyan ang mga tao ng isang mapagbabatayan. Pagkatapos ay nagpapatuloy ang Diyos upang hulaan ang isa sa mga paraan na tutuksuhin ni Satanas ang mga tao kapag Kanyang sinasabi, “Ngunit kung ikaw ay nanlalamig at walang pakialam sa Aking mga salita, walang dudang tutol ka sa Akin. Ito ay totoo.” Sa loob ng mga salitang ito, hinuhulaan ng Diyos ang tusong mga pakana na susubukang gamitin ni Satanas at binabalaan Niya ang mga tao na ituring itong isang babala. Kahit na hindi magiging malamig lahat sa salita ng Diyos, di-maiiwasang may mga taong mabibihag ng tuksong ito, kaya sa katapusan ay sinasabing muli ng Diyos nang may diin, “Kung hindi ninyo alam ang Aking mga salita, huwag ninyong tanggapin ang mga ito, at huwag ninyong isagawa ang mga ito, at siguradong kayo ang magiging pakay ng Aking pagkastigo! Siguradong magiging biktima kayo ni Satanas!” Ito ang payo ng Diyos sa sangkatauhan, nguni’t sa katapusan, gaya ng inihula ng Diyos, isang bahagi ng mga tao ay magiging mga biktima ni Satanas.

Sinundan:Tungkol sa Buhay ni Pedro

Sumunod:Kabanata 9