Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Mga Klasikong Salita Mula sa Makapangyarihang Diyos, ang Cristo ng mga Huling Araw

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

XI Mga Klasikong Salita tungkol Pagpasok sa Realidad ng Katotohanan

(IX) Mga Salita tungkol sa Pagtupad nang Sapat sa Iyong Tungkulin

104. Bilang mga miyembro ng sangkatauhan at tapat na mga Kristiyano, pananagutan at obligasyon nating lahat na ialay ang ating isipan at katawan para sa katuparan ng tagubilin ng Diyos, dahil ang ating buong pagkatao ay nagmula sa Diyos, at ito ay umiiral salamat sa kapangyarihan ng Diyos. Kung ang mga isipan at katawan natin ay hindi para sa tagubilin ng Diyos at hindi para sa matuwid na dahilan ng sangkatauhan, sa gayon ang ating mga kaluluwa’y hindi magiging karapat-dapat sa mga taong naging martir para sa tagubilin ng Diyos, mas hindi karapat-dapat sa Diyos, na naglaan sa atin ng lahat ng bagay.

—mula sa “Diyos ang Namumuno sa Kapalaran ng Buong Sangkatauhan” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

105. Napakaseryosong bagay ang paraan ng pagtrato mo sa tagubilin ng Diyos! Kung hindi mo makukumpleto ang ipinagkakatiwala sa iyo ng Diyos, hindi ka nababagay na mabuhay sa piling Niya at dapat kang parusahan. Batas ng Langit at prinsipyo sa lupa na kumpletuhin ng mga tao ang ipinagkakatiwala ng Diyos sa kanila; ito ang kanilang pinakamataas na responsibilidad, na kasinghalaga ng kanilang buhay. Kung hindi mo sineseryoso ang tagubilin ng Diyos, pinagtataksilan mo ang Diyos sa pinakamabigat na paraan; mas nakakalungkot ito kaysa kay Judas at nararapat kang isumpa. Kailangang magtamo ang mga tao ng ganap na pag-unawa kung paano titingnan ang ipinagkakatiwala sa kanila ng Diyos at, kahit paano, kailangan nilang maunawaan na tinatagubilinan ng Diyos ang sangkatauhan: Ito ang kadakilaan at espesyal na tulong mula sa Diyos, isang napakaluwalhating bagay. Lahat ng iba pa ay maaaring talikuran—kahit kailanganing isakripisyo ng isang tao ang kanyang buhay, kailangan niyang tuparin ang tagubilin ng Diyos.

—mula sa “Paano Malalaman ang Kalikasan ng Tao” sa Mga Talaan ng mga Pananalita ni Cristo

106. Walang pagkakaugnay sa pagitan ng tungkulin ng tao at ng kung siya ay pinagpala o isinumpa. Ang tungkulin ay kung ano ang nararapat na tuparin ng tao; ito ang kanyang nakalaang tungkulin at hindi dapat umasa sa gantimpala, mga kalagayan, o mga kadahilanan. Ito lamang ang paggawa ng kanyang tungkulin. Ang taong pinagpala ay nagtatamasa ng kabutihan sa pagiging ginawang perpekto pagkatapos ng paghatol. Ang taong isinumpa ay tumatanggap ng kaparusahan kapag ang kanyang disposisyon ay nananatiling hindi nagbabago kasunod ng pagkastigo at paghatol, iyan ay, hindi pa siya nagawang perpekto. Bilang isang taong nilalang, nararapat tuparin ng tao ang kanyang tungkulin, gawin ang nararapat niyang gawin, at gawin ang kaya niyang gawin, hindi alintana kung siya man ay pagpapalain o isusumpa. Ito ang pinakapangunahing kundisyon para sa tao, bilang isa na naghahanap sa Diyos. Hindi mo dapat gawin ang iyong tungkulin para lamang pagpalain, at hindi ka dapat tumangging kumilos dahil sa takot na maisumpa. Hayaang sabihin Ko sa inyo itong isang bagay: Kung kaya ng tao na gawin ang kanyang tungkulin, ito ay nangangahulugan na ginagampanan niya ang dapat niyang gawin. Kung hindi kaya ng tao na gawin ang kanyang tungkulin, ito ay napapakita ng pagiging suwail ng tao. Palaging sa pamamagitan ng proseso ng paggawa ng kanyang tungkulin na unti-unting nababago ang tao, at sa pamamagitan ng prosesong ito na naipakikita niya ang kanyang katapatan. Sa gayon, mas nakakaya mong gawin ang iyong tungkulin, mas higit na katotohanan ang iyong tatanggapin, at gayundin ang iyong pagpapahayag ay magiging mas makatotohanan. Yaong mga nagpapadala lamang sa agos sa paggawa ng kanilang tungkulin at hindi naghahanap ng katotohanan ay aalisin sa katapusan, dahil hindi ginagawa ng mga gayong tao ang kanilang tungkulin sa pagsasagawa ng katotohanan, at hindi isinasagawa ang katotohanan sa pagtupad ng kanilang tungkulin. Ang mga gayong tao ay yaong nananatiling hindi nababago at isusumpa. Hindi lamang sa hindi dalisay ang kanilang mga ipinahahayag, nguni’t ang kanilang ipinahahayag ay walang iba kundi kasamaan.

—mula sa “Ang Pagkakaiba sa Pagitan ng Ministeryo ng Nagkatawang-taong Diyos at ng Tungkulin ng Tao” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

107. Dapat maunawaan ng lahat ng nananalig sa Diyos ang Kanyang kalooban. Yaon lamang mga tumutupad nang wasto sa kanilang mga tungkulin ang nakapagpapalugod sa Diyos, at sa pagkumpleto lamang ng mga gawaing ipinagkakatiwala Niya sa kanila magiging katanggap-tanggap ang pagganap nila sa kanilang mga tungkulin. Sa pagkumpleto ng isang gawain, kapag hindi isinagawa o hinanap ng mga tao ang katotohanan, kapag hindi nila inilaan ang kanilang puso sa katotohanan, ibig sabihin, kapag ginagamit lang nila ang kanilang utak para magsaulo, ginagamit lang nila ang kanilang mga kamay para kumilos, at ginagamit lang nila ang kanilang mga binti para tumakbo, hindi nila tunay na naisakatuparan ang tagubilin ng Diyos. May mga pamantayan para sa pagsasakatuparan ng tagubilin ng Diyos. Ano ang mga pamantayan? Sinabi ng Panginoong Jesus: “At iibigin mo ang Panginoon mong Diyos ng buong puso mo, at ng buong kaluluwa mo, at ng buong pag-iisip mo, at ng buong lakas mo.” Ang pag-ibig sa Diyos ay isang aspeto ng kung ano ang hinihiling ng Diyos sa mga tao. Sa katunayan, kapag binibigyan ng Diyos ang mga tao ng isang tagubilin, kapag ginaganap nila ang kanilang tungkulin mula sa kanilang pananampalataya, ang pamantayang hinihiling Niya sa kanila ay ang mga ito: ng buong puso mo, ng buong kaluluwa mo, ng buong pag-iisip mo, at ng buong lakas mo. Kung naroroon ka ngunit ang puso mo ay hindi, kung iniisip mo ang tungkol sa mga atas sa iyong ulo at isinasaulo ang mga ito, ngunit hindi mo inilalagay ang iyong puso sa mga ito, at kung isinasakatuparan mo ang mga bagay gamit ang sarili mong mga abilidad, iyan ba’y pagkumpleto ng tagubilin ng Diyos? Kaya anong klase ng pamantayan ang dapat makamtan upang magampanan nang maayos ang iyong tungkulin at maisakatuparan ang naipagkatiwala na sa iyo ng Diyos, at magampanan mo ang iyong tungkulin nang tapat? Iyan ang paggawa ng tungkulin mo ng buong puso mo, ng buong kaluluwa mo, ng buong pag-iisip mo, at ng buong lakas mo. Kung wala kang pusong nagmamahal sa Diyos, hindi uubra ang pagtatangka mong tuparin ang iyong tungkulin nang wasto. Kung tumitindi at lalo pang nagiging mas tunay ang pagmamahal mo sa Diyos, likas mong magagampanan ang iyong tungkulin nang buong puso mo, buong kaluluwa mo, buong isipan mo, at buong lakas mo.

—mula sa “Kung Ano Lamang ang Ikinabubuhay na ng Mga Tao” sa Mga Talaan ng mga Pananalita ni Cristo

108. Anuman ang gawin mo, dapat mo munang unawain kung bakit mo ginagawa iyon, ano ang layon nito na nagtutulak sa iyo na gawin ang bagay na ito, ano ang kabuluhan sa paggawa mo nito, ano ang likas na katangian ng bagay na ito, at kung ang ginagawa mo ay isang positibo o negatibong bagay. Kailangan mo ring magkaroon ng malinaw na pagkaunawa sa lahat ng bagay na ito; medyo kinakailangan ito para makakilos ka nang may prinsipyo. Kung may ginagawa ka para tuparin ang iyong tungkulin, dapat mong pagnilayan ito: Paano ko ito dapat gawin? Paano ko dapat tuparin nang maayos ang aking tungkulin para hindi ko lang iyon ginagawa nang basta-basta? Dapat kang lumapit sa Diyos sa bagay na ito. Ang paglapit sa Diyos ay nangangahulugan ng paghahanap sa katotohanan sa bagay na ito, paghahanap ng paraan para maisagawa ito, paghahangad sa kalooban ng Diyos, at pag-alam kung paano bigyang-kasiyahan ang Diyos. Ganito ang paglapit sa Diyos sa lahat ng ginagawa mo. Hindi kasali rito ang pagsasagawa ng relihiyosong seremonya o pagpapakita na kumikilos ka; ginagawa ito para makapagsagawa alinsunod sa katotohanan matapos hangarin ang kalooban ng Diyos. Kung lagi mong sasabihing “Salamat sa Diyos” samantalang wala ka pang nagagawang anuman, subalit kapag may ginagawa ka, patuloy mo iyong ginagawa sa paraang gusto mo, ang uring ito ng pasasalamat ay isa lamang pagpapakita na kumikilos ka. Kapag tinutupad mo ang tungkulin mo o may ginagawa ka, dapat mong isipin palagi: Paano ko dapat tuparin ang tungkuling ito? Ano ang layon ng Diyos? Lumapit sa Diyos sa pamamagitan ng ginagawa mo; sa paggawa nito, hinahangad mo ang mga prinsipyo at katotohanan sa likod ng iyong mga pagkilos gayon din ang layon ng Diyos, at hindi ka mapapalayo sa Diyos sa anumang ginagawa mo. Gayong tao lamang ang tunay na nananalig sa Diyos.

—mula sa “Ang Paghahanap sa Kalooban ng Diyos ay Alang-alang sa Pagsasagawa ng Katotohanan” sa Mga Talaan ng mga Pananalita ni Cristo

109. Anumang tungkulin ang iyong tinutupad, dapat mong palaging hangaring arukin ang kalooban ng Diyos at unawain kung ano ang Kanyang mga ipinagagawa sa iyong tungkulin; saka mo lamang maisasagawa ang mga bagay-bagay sa isang maprinsipyong paraan. Sa pagganap sa iyong tungkulin, hindi ka talaga maaaring sumunod sa iyong personal na mga kagustuhan, sa paggawa lamang ng anumang gusto mong gawin, anumang magpapasaya sa iyo at komportable kang gawin, o anumang makakaganda sa iyo. Kapag puwersahan mong iginiit ang iyong mga kagustuhan sa Diyos o isinasagawa ang iyong mga kagustuhan na parang ang mga ito ang katotohanan, sinusunod ang mga ito na parang mga prinsipyo ng katotohanan, kung gayon hindi iyan pagtupad sa iyong tungkulin at ang pagganap sa iyong tungkulin sa ganitong paraan ay hindi maaalaala ng Diyos. Hindi nauunawaan ng ilang tao ang katotohanan, at hindi nila alam ang kahulugan ng tuparin ang kanilang mga tungkulin. Nadarama nila na dahil buong puso nila itong pinagsisikapan, at nagdusa dahil sa pagtalikod sa laman, dapat ay sapat na ang tuparin nila ang kanilang mga tungkulin—ngunit bakit, kung gayon, palaging hindi nasisiyahan ang Diyos? Saan nagkamali ang mga taong ito? Ang pagkakamali nila ay ang hindi hanapin ang mga kinakailangan ng Diyos, at sa halip ay kumikilos sila ayon sa kanilang sariling mga layon; itinuring nilang katotohanan ang sarili nilang mga hangarin, kagustuhan, at makasariling mga motibo bilang katotohanan, at itinuring nilang parang kagustuhan ng Diyos ang mga iyon, na para bang tinugunan nila ang Kanyang mga pamantayan at hinihiling. Itinuring nilang katotohanan ang pinaniwalaan nilang tama, mabuti, at maganda; isang pagkakamali ito. Kahit maaaring iniisip mong tama ang isang bagay, kailangan mo pa ring hangarin ang mga prinsipyo at tingnan kung tumutugon ang mga iniisip mo sa mga hinihiling ng Diyos. Kung sumasalungat ito sa Kanyang mga hinihiling, mali iyon kahit iniisip mo na tama iyon, dahil ideya iyan ng tao, at kailangan mo iyang iwaksi. Ano ang tungkulin? Iyan ay isang tagubiling ipinagkatiwala ng Diyos. Kaya paano mo dapat tuparin ang iyong tungkulin? Sa pagkilos alinsunod sa mga hinihiling at pamantayan ng Diyos, at batay sa iyong pag-uugali tungkol sa mga prinsipyo ng katotohanan sa halip na sa mga pansariling hangarin ng tao. Sa ganitong paraan, aayon sa pamantayan ang pagtupad mo sa iyong mga tungkulin.

—mula sa “Tanging sa Paghahanap ng Mga Prinsipyo ng Katotohanan Nagagampanan Mo nang Maigi ang Iyong Tungkulin” sa Mga Talaan ng mga Pananalita ni Cristo

110. Para sa bawat isa sa inyo na tumutupad sa inyong tungkulin, gaano man kalalim ang pagkaunawa mo sa katotohanan, kung nais mong pumasok sa realidad ng katotohanan, ang pinakasimpleng paraan para magsagawa ay isipin ang mga interes ng bahay ng Diyos sa lahat ng ginagawa mo, at pawalan ang iyong mga makasariling hangarin, indibiduwal na layon, mga motibo, mukha, at katayuan. Unahin mo ang mga interes ng bahay ng Diyos—ito ang pinakamaliit na dapat mong gawin. Kung hindi ito magawa ng isang taong gumaganap sa kanyang tungkulin, paano masasabi na ginagampanan nila ang kanilang tungkulin? Hindi ito pagganap ng isang tao sa tungkulin. Dapat mo munang isaalang-alang ang mga interes ng bahay ng Diyos, isaalang-alang ang sariling mga interes ng Diyos, at unahin ang mga bagay na isinaalang-alang mo; pagkatapos niyan, saka mo lamang maaaring isipin ang katatagan ng iyong katayuan o kung ano ang tingin sa iyo ng iba. Hindi ba ninyo nadarama na mas dumadali nang kaunti kapag hinati-hati ninyo ito sa mga hakbang na ito at gumagawa kayo ng ilang kompromiso? Kung gagawin mo ito sandali, madarama mo na hindi mahirap bigyang-kasiyahan ang Diyos. Bukod pa riyan, kung kaya mong tuparin ang iyong mga responsibilidad, gampanan ang iyong mga obligasyon at tungkulin, isantabi ang iyong mga makasariling hangarin, isantabi ang sarili mong mga layon at motibo, mayroon kang konsiderasyon sa kalooban ng Diyos, at inuuna mo ang mga interes Niya at ng Kanyang sambahayan, pagkaraan ng ganitong klaseng karanasan, madarama mo na maganda ang ganitong pamumuhay: Ito ay pamumuhay nang prangka at tapat, nang hindi nagiging isang hamak at walang-silbing tao, at pamumuhay na makatarungan at marangal kaysa pagiging makitid ang utak o salbahe. Madarama mo na ganyan dapat mamuhay at kumilos ang isang tao.

—mula sa “Makakamtan Mo ang Katotohanan Matapos Ipagkaloob sa Diyos ang Iyong Tunay na Puso” sa Mga Talaan ng mga Pananalita ni Cristo

111. Kung nais mong maging tapat sa pagtugon sa kalooban ng Diyos sa lahat ng ginagawa mo, kung gayon hindi dapat na isang tungkulin lamang ang ginagampanan mo; dapat ay tanggapin mo ang anumang utos na ibinibigay ng Diyos sa iyo. Ito man ay akma o hindi sa panlasa mo, kasama man o hindi sa mga interes mo, isang bagay na hindi mo gusto o hindi mo pa nagagawa kailanman, o isang bagay na mahirap gawin, dapat mo pa rin itong tanggapin at sundin. Hindi mo lamang ito dapat tanggapin, kundi dapat aktibo ka na makipagtulungan, matutuhan ito, at maging bahagi nito. Kahit magdusa ka pa at hindi ka mamukod-tangi at sumikat, dapat mo pa ring ibigay ang dedikasyon mo. Dapat mo itong ituring na tungkulin mong tutuparin; hindi bilang personal na interes; kundi bilang tungkulin mo. Paano dapat unawain ng mga tao ang kanilang mga tungkulin? Ito ay sa sandaling ang Maylikha—ang Diyos—ay may ipinagagawa sa isang tao, at sa puntong iyan, nagsisimula na ang tungkulin ng taong ito. Ang mga gawaing ibinibigay sa iyo ng Diyos, ang mga inuutos sa iyo ng Diyos—iyan ang mga tungkulin mo. Kapag patuloy mong itinuring ang mga ito bilang mga mithiin mo, at tunay na nagmamahal sa Diyos ang puso mo, tatanggihan mo ba ang iniuutos ng Diyos? (Hindi.) Hindi sa kaya mo ito o hindi; hindi mo ito dapat tanggihan. Dapat mo itong tanggapin, tama ba? Ito ang landas ng pagsasagawa. Ano ang landas ng pagsasagawa? (Ang lubos na maging deboto sa lahat ng bagay.) Maging deboto sa lahat ng bagay para matugunan ang kalooban ng Diyos. Ano ang pinagtutuunan dito? Iyon ay “nasa lahat ng bagay.” Ang “lahat ng bagay” ay hindi nangangahulugan ng mga bagay na gusto mo o kung saan ka mahusay, lalong hindi ang mga bagay na pamilyar ka. Kung minsan, kakailanganin mong mag-aral, kung minsan mamomroblema ka, kung minsan dapat kang mahirapan. Gayunpaman, anuman ang gawain, basta’t ito ay utos ng Diyos, dapat mo itong tanggapin mula sa Kanya, ituring na tungkulin mo ito, maging tapat sa pagganap dito, at tugunan ang kalooban ng Diyos. Ito ang landas ng pagsasagawa.

—mula sa “Sa Pagiging Matapat Lamang Tunay na Liligaya ang Isang Tao” sa Mga Talaan ng mga Pananalita ni Cristo

112. Kailangan ninyong gawin ang inyong tungkulin hanggang sa inyong makakayanan nang bukas at matuwid ang inyong mga puso, at kailangang handa kayong gawin ang anumang kinakailangan. Gaya nga ng sinabi ninyo, pagdating ng araw na iyon, hindi pakikitunguhan nang masama ng Diyos ang sinumang nagdusa o nagbayad nang malaki para sa Kanya. May halaga ang pagkapit sa ganitong uri ng paniniwala, at hindi ninyo ito kailanman dapat kalimutan. Sa ganitong paraan Ko lamang mapapalagay ang Aking isipan ukol sa inyo. Kung hindi, hindi Ko kailanman mapapalagay ang Aking isipan ukol sa inyo, at magpakailanman kayong magiging mga layon ng Aking kapaitan. Kung masusunod ninyong lahat ang inyong konsiyensya, at ibibigay ang lahat para sa Akin, walang hindi pagsusumikapan para sa Aking gawain, at mag-uukol ng buong buhay ng pagsusumikap sa Aking gawain ng ebanghelyo, hindi ba’t laging lulukso sa tuwa ang Aking puso para sa inyo? Hindi ba’t lubos Kong mapapalagay ang Aking isipan ukol sa inyo?

—mula sa “Hinggil sa Patutunguhan” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

113. Ngayo’y sasabihin ko sa inyo ang tungkol sa isang prinsipyo ng pagsasagawa: Ano man ang makaharap ninyo, isang bagay man ito na sumusubok at sumusuri sa iyo, o isang sitwasyon kung saan pinakikitunguhan ka, at paano ka man tinatrato ng iba, kailangan mo munang isantabi ang bagay na iyon at manalangin sa Diyos. Kailangan mong bumalik sa espiritu, muling makipagkasundo sa iyong espiritu at muling baguhin ang iyong kalagayan. Ito ang unang bagay na dapat malutas: “Gaano man kalaki ang bagay na ito, kung bumagsak ang kalangitan o bumuhos ang mga kutsilyo, kailangan kong gampanan nang maayos ang aking tungkulin; hangga’t humihinga ako, hindi ako maaaring sumuko sa aking tungkulin.” Kung gayon, paano mo magagampanan nang maayos ang iyong tungkulin? Hindi iyon basta matapos mo lang, ni sa paggawa lamang noon nang hindi mo ginagamitan ng isip. Kailangan mong isapuso ang pagtupad sa iyong tungkulin. Gaano man kalaki ang isyung kinakaharap mo, kailangan mong isantabi iyon at bumalik ka sa Diyos, at sikaping maalman kung paano gagampanan nang maayos ang iyong tungkulin para masiyahan ang Diyos. Dapat mong pagnilayan, “Sa pagsagupa sa isyung ito ngayon, ano ang dapat kong gawin para matupad ang aking tungkulin? Dati-rati, ginawa ko lang ang mga bagay nang basta-basta, ngunit ngayo’y kailangan kong baguhin ang aking pamamaraan at magsikap na gawin iyon nang mas maayos para lubos na wala itong kamali-mali. Ang mahalaga ay hindi ko mabigo ang Diyos; kailangan ko Siyang panatagin at hayaan Siyang makita na samantalang ginagampanan ko ang aking tungkulin, hindi lamang ako kumikilos nang maayos at sumusunod, kundi tapat din ako.” Kung nagsasagawa ka sa ganitong paraan, at kung pinagsisikapan mo ito, hindi maaapektuhan ang iyong tungkulin, at magagampanan mo ito nang maayos. At habang patuloy kang nagdarasal at gumagawa ng mga pagbabago, unti-unting magiging normal ang iyong kalagayan, pagkatapos ay unti-unti kang magkakaroon ng higit na kakayahang gampanan ang iyong tungkulin.

—mula sa “Ang Pagpasok sa Buhay ay Kailangang Magsimula sa Pagtupad sa Iyong Tungkulin” sa Mga Talaan ng mga Pananalita ni Cristo

114. Kung anuman ang hinihingi sa iyo ng Diyos, kailangan mo lamang ibigay dito ang iyong lahat-lahat. Makaaasang nakakaya mong ipakita ang iyong katapatan sa Diyos sa harap Niya sa katapusan, at hangga’t nakikita mo ang nasisiyahang ngiti ng Diyos sa Kanyang trono, kung ito man ay ang oras ng iyong kamatayan, dapat mong makayang tumawa at ngumiti habang ipinipikit ang iyong mga mata. Dapat mong gawin ang iyong huling tungkulin sa Diyos sa loob ng iyong panahon sa lupa. Sa nakaraan, si Pedro ay ipinako sa krus nang pabaligtad para sa Diyos; subali’t, dapat mong bigyang-kasiyahan ang Diyos sa katapusan, at ubusin ang lahat ng iyong lakas para sa Diyos. Ano ang maaaring gawin ng isang nilalang para sa Diyos? Kaya dapat mong ibigay ang iyong sarili sa ilalim ng pagsasaayos ng Diyos nang mas maaga sa halip na mas hulí. Hangga’t ang Diyos ay masaya at nasisiyahan, kung gayon ay hayaan Siyang gawin kung ano ang ninanais Niya. Ano ang karapatan na mayroon ang mga tao para dumaing?

—mula sa “Kabanata 41” ng Mga Pakahulugan sa mga Hiwaga ng mga Salita ng Diyos sa Buong Sansinukob sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

115. Ngayon, kung ano ang kinakailangan sa inyo na kamtin ay hindi mga karagdagang hinihingi, kundi ang tungkulin ng tao, at ang kailangang gawin ng lahat ng tao. Kung kayo ay walang kakayahan na gampanan man lamang ang inyong tungkulin, o magawa ito nang mainam, hindi ba’t pinahihirapan ninyo lamang ang inyong mga sarili? Hindi ba’t sinusuyo ninyo ang kamatayan? Paano pa kayo makakaasa sa hinaharap at mga posibilidad? Ang gawain ng Diyos ay para sa kapakanan ng sangkatauhan, at ang pakikipagtulungan ng tao ay para sa kapakanan ng pamamahala ng Diyos. Pagkatapos na nagawa ng Diyos ang lahat ng nararapat Niyang gawin, ang tao ay kinakailangang maging mapagbigay sa kanyang pagsasagawa, at makipagtulungan sa Diyos. Sa gawain ng Diyos, ang tao ay hindi dapat magkulang sa pagsisikap, nararapat mag-alay ng kanyang katapatan, at hindi dapat magpasasa sa napakaraming pagkaintindi, o maúpô nang walang-kibô at maghintay ng kamatayan. Kayang isakripisyo ng Diyos ang Kanyang Sarili para sa tao, kaya bakit hindi maibibigay ng tao ang kanyang katapatan sa Diyos? May iisang puso at isip ang Diyos tungo sa tao, kaya bakit hindi makakapag-alok ng kaunting pakikipagtulungan ang tao? Gumagawa ang Diyos para sa sangkatauhan, kaya bakit hindi magagampanan ng tao ang ilan sa mga tungkulin niya para sa kapakanan ng pamamahala ng Diyos? Nakarating na ang gawain ng Diyos nang ganito kalayo, gayunman kayo ay nakakakita pa rin nguni’t hindi kumikilos, kayo ay nakakarinig nguni’t hindi gumagalaw. Hindi ba’t ang mga taong ganyan ay ang mga layon ng kapahamakan? Nailaan na ng Diyos ang Kanyang lahat para sa tao, kaya bakit, ngayon, hindi pa rin magampanan ng tao nang masigasig ang kanyang tungkulin? Para sa Diyos, ang Kanyang gawain ay ang Kanyang uunahin, at ang gawain ng Kanyang pamamahala ay ang pinakamahalaga. Para sa tao, ang pagsasagawa ng mga salita ng Diyos at pagtupad sa mga kinakailangan Niya ay kanyang unang prayoridad. Ito ay dapat maunawaan ninyong lahat.

—mula sa “Ang Gawain ng Diyos at ang Pagsasagawa ng Tao” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Sinundan:(VIII) Mga Salita tungkol sa Kung Paano Sundin ang Diyos

Sumunod:(X) Mga Salita tungkol sa Takot sa Diyos at Paglayo sa Kasamaan

Baka Gusto Mo Rin