Sa Kapanahunan ng Kaharian, gumagamit ang Diyos ng mga salita upang pasimulan ang bagong kapanahunan, baguhin ang paraan ng Kanyang paggawa, at gawin ang gawain ng buong kapanahunan. Ito ang prinsipyong ginagamit ng Diyos sa paggawa sa Kapanahunan ng Salita. Siya ay naging tao at nagsasalita mula sa iba’t ibang perspektiba, nagbibigay-kakayahan sa tao na tunay na makita ang Diyos, na Siya ang Salitang nagpapakita sa katawang-tao, at mamasdan ang Kanyang karunungan at pagiging kamangha-mangha. Gumagawa ang Diyos sa ganitong paraan upang mas mainam na makamit ang mga layon ng paglupig sa mga tao, paggawang perpekto sa mga tao, at pagtitiwalag sa mga tao. Ito ang tunay na kahulugan ng paggamit ng mga salita upang gumawa sa Kapanahunan ng Salita. Sa pamamagitan ng mga salita, nakikilala ng tao ang gawain ng Diyos, ang disposisyon ng Diyos, ang diwa ng tao, at kung ano ang nararapat pasukin ng tao. Sa pamamagitan ng mga salita, ang lahat ng gawaing nais gawin ng Diyos sa Kapanahunan ng Salita ay naisasakatuparan. Sa pamamagitan ng mga salita, ang mga tao ay ibinubunyag at itinitiwalag, at sinusubukan. Ang mga tao ay nakita na ang mga salitang ito, narinig na ang mga salitang ito, at kinilala na ang pag-iral ng mga salitang ito. Dahil dito, naniwala na sila sa pag-iral ng Diyos, sa pagkamakapangyarihan-sa-lahat at karunungan ng Diyos, at sa puso ng Diyos sa pagmamahal at pagliligtas sa tao. Ang terminong “mga salita” ay maaaring ordinaryo at simple, ngunit ang mga salitang sinambit mula sa bibig ng Diyos na nagkatawang-tao ay niyayanig ang sansinukob; binabago nila ang puso ng mga tao, binabago ang kanilang mga kuru-kuro at dating disposisyon, at binabago ang dating anyo ng buong mundo. Sa pagdaan ng mga kapanahunan, tanging ang Diyos ng kasalukuyan ang gumagawa sa ganitong paraan, at Siya lamang ang nangungusap nang gayon at nagliligtas sa tao nang gayon. Mula sa oras na ito, namumuhay ang tao sa ilalim ng patnubay ng mga salita ng Diyos, sa gitna ng pagpapastol at pagtutustos ng Kanyang mga salita; namumuhay ang lahat ng tao sa mundo ng mga salita ng Diyos, sa gitna ng mga sumpa at pagpapala ng mga salita ng Diyos, at ang karamihan ng tao ay namumuhay sa ilalim ng paghatol at pagkastigo ng Kanyang mga salita. Ang mga salitang ito at ang gawaing ito ay pawang para sa kaligtasan ng tao, para matupad ang kalooban ng Diyos, at para mabago ang orihinal na anyo ng mundo ng dating paglikha. Nilikha ng Diyos ang mundo gamit ang mga salita, inaakay Niya ang lahat ng tao sa sansinukob gamit ang mga salita, nilulupig at inililigtas Niya sila gamit ang mga salita, sa huli, gagamitin Niya ang mga salita upang wakasan ang buong dating mundo, sa gayon ay makumpleto ang kabuuan ng Kanyang plano ng pamamahala.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Ang Kapanahunan ng Kaharian ay ang Kapanahunan ng Salita

Sa kapanahunang ito, at sa gitna ninyo, isasakatuparan ng Diyos ang sumusunod na katunayan: na bawat tao ay isasabuhay ang mga salita ng Diyos, magagawang isagawa ang katotohanan, at mamahalin ang Diyos nang buong puso; na gagamitin ng lahat ng tao ang mga salita ng Diyos bilang kanilang pundasyon at bilang kanilang realidad, at magkakaroon ng may-takot-sa-Diyos na puso; at na, sa pamamagitan ng pagsasagawa ng mga salita ng Diyos, maghahari ang tao kasama ang Diyos. Ito ang gawaing isasakatuparan ng Diyos. Makakaya mo bang magpatuloy nang hindi binabasa ang mga salita ng Diyos? Ngayon, pakiramdam ng marami ay hindi nila kayang magpatuloy nang kahit isa o dalawang araw lamang nang hindi binabasa ang Kanyang mga salita. Kailangan nilang basahin ang Kanyang mga salita araw-araw, at kung hindi tutulutan ng oras, sasapat nang makinig sila sa mga ito. Ito ang pakiramdam na ibinibigay ng Banal na Espiritu sa mga tao, at ito ang paraan na sinisimulan Niya silang antigin. Ibig sabihin, kinokontrol Niya ang mga tao sa pamamagitan ng mga salita, nang sa gayon ay makapasok sila sa realidad ng mga salita ng Diyos. Kung, pagkaraan ng kahit isang araw lamang na hindi kumakain at umiinom ng mga salita ng Diyos, makadarama ka ng kadiliman at pagkauhaw, at hindi mo ito matatagalan, ipinakikita nito na naantig ka na ng Banal na Espiritu, at na hindi ka pa Niya tinatalikuran. Ikaw, kung gayon, ay isang tao na nasa daloy na ito. Gayunman, kung pagkaraan ng isa o dalawang araw nang hindi kumakain at umiinom ng mga salita ng Diyos, wala kang anumang nadarama, kung hindi ka nauuhaw, at ni hindi ka man lamang naaantig, nagpapakita ito na tinalikuran ka na ng Banal na Espiritu. Nangangahulugan ito, kung gayon, na may hindi tama sa kalagayang nasa iyong kalooban; hindi ka pa nakapasok sa Kapanahunan ng Salita, at isa ka sa mga yaong naiwan. Gumagamit ang Diyos ng mga salita upang kontrolin ang mga tao; maganda ang iyong pakiramdam kung kumakain at umiinom ka ng mga salita ng Diyos, at kung hindi, wala kang landas na susundan. Ang mga salita ng Diyos ay nagiging pagkain ng mga tao, at ang puwersang nagtutulak sa kanila. Sinasabi sa Bibliya na “Hindi sa tinapay lamang mabubuhay ang tao, kundi sa bawat salitang lumalabas sa bibig ng Diyos” (Mateo 4:4). Ngayon, tatapusin ng Diyos ang gawaing ito, at isasakatuparan Niya ang katunayang ito sa inyo. Paanong nakakatagal ang mga tao nang maraming araw, noong araw, nang hindi nagbabasa ng mga salita ng Diyos subalit nakakakain at nakakagawa pa rin tulad ng dati, ngunit hindi ganito ang nangyayari ngayon? Sa kapanahunang ito, mga salita ang pangunahing ginagamit ng Diyos upang kontrolin ang lahat. Hinahatulan at ginagawang perpekto ang tao sa pamamagitan ng mga salita ng Diyos, at sa wakas ay dinadala ng mga salitang ito sa kaharian. Tanging ang mga salita ng Diyos ang makapagtutustos sa buhay ng tao, at mga salita lamang ng Diyos ang makakapagbigay sa tao ng liwanag at isang landas ng pagsasagawa, lalo na sa Kapanahunan ng Kaharian. Basta’t hindi ka lumalayo mula sa realidad ng mga salita ng Diyos, at kumakain at umiinom ka ng Kanyang mga salita araw-araw, gagawin kang perpekto ng Diyos.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Ang Kapanahunan ng Kaharian ay ang Kapanahunan ng Salita

Sa buong sansinukob ay ginagawa Ko ang Aking gawain, at sa Silangan, walang humpay ang mga pagdagundong ng mga kulog, niyayanig ang lahat ng bansa at denominasyon. Ang Aking mga pagbigkas ang umakay sa lahat ng tao patungo sa kasalukuyang panahon. Idinudulot Ko na malupig ng Aking mga pagbigkas ang lahat ng tao, na mahulog sa daloy na ito, at na magpasailalim sa Aking harapan, sapagkat matagal Ko nang binawi ang Aking kaluwalhatian mula sa buong mundo at muli itong inilabas sa Silangan. Sino ang hindi nasasabik na makita ang Aking kaluwalhatian? Sino ang hindi balisang umaasa sa Aking pagbabalik? Sino ang hindi nauuhaw sa Aking muling pagpapakita? Sino ang hindi nag-aasam sa Aking pagiging kaibig-ibig? Sino ang hindi lalapit sa liwanag? Sino ang hindi makakakita sa kasaganaan ng Canaan? Sino ang hindi nananabik sa pagbabalik ng Manunubos? Sino ang hindi humahanga sa Kanya na nagtataglay ng dakilang kapangyarihan? Ang Aking mga pagbigkas ay ipapakalat sa buong mundo at magbibigkas at magsasabi Ako ng mas maraming salita sa Aking hinirang na mga tao, gaya ng isang malakas na kulog na yumayanig sa mga bundok at ilog. Sinasambit Ko ang Aking mga salita sa buong sansinukob at sa sangkatauhan. Kaya naman ang mga salita sa Aking bibig ay naging kayamanan na ng tao, at itinatangi ng lahat ng tao ang Aking mga salita. Kumikislap ang kidlat mula sa Silangan hanggang sa Kanluran. Gayon na lamang ang mga salita Ko, na ayaw mahiwalay ng mga tao sa mga ito, at ang mga ito ay hindi rin maaarok ng tao, at higit pa rito, nagdudulot ang mga ito ng kagalakan sa mga tao. Tulad ng mga bagong silang na sanggol, natutuwa at nagagalak ang lahat ng tao, at ipinagdiriwang ang Aking pagparito. Sa pamamagitan ng Aking mga pagbigkas, dadalhin Ko ang lahat ng tao sa Aking harapan. Pagkatapos niyon, pormal Akong papasok sa gitna ng sangkatauhan, at nang sa gayon, sila ay lumapit para magpatirapa sa Akin. Dahil sa kaluwalhatiang lumalabas sa Akin at sa mga salita mula sa Aking bibig, humaharap sa Akin ang lahat ng tao, at nakikita nila na kumikislap ang kidlat mula sa Silangan, na bumaba na rin Ako sa “Bundok ng mga Olibo” sa Silangan, at na matagal na Akong pumarito sa lupa, at na hindi na Ako ang Anak ng mga Hudyo, kundi ang Kidlat ng Silanganan. Sapagkat matagal na Akong nabuhay na muli, at lumisan mula sa gitna ng sangkatauhan, at pagkatapos ay muli Akong nagpakita nang may kaluwalhatian sa gitna nila. Ako ang Siyang sinamba sa loob ng di-mabilang na panahon bago pa ang ngayon, at Ako rin ang sanggol na tinalikuran ng mga Israelita sa loob ng di-mabilang na panahon bago pa ang ngayon. Higit pa rito, Ako ang maluwalhating Diyos na Makapangyarihan sa lahat ng kasalukuyang panahon! Hayaang lumapit ang lahat sa Aking luklukan at makita ang Aking maluwalhating mukha, marinig ang Aking mga pagbigkas, at mamasdan ang Aking mga gawa. Ito ang kabuuan ng Aking layunin; ito ang wakas at kasukdulan ng Aking plano, gayon din ang layunin ng Aking pamamahala: ang magbigay-pugay sa Akin ang di-mabilang na mga bayan, kilalanin Ako ng di-mabilang na bibig, ang pagkatiwalaan Ako ng di-mabilang na tao, at magpasailalim sa Akin ang di-mabilang na mga taong hinirang Ko!

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Dumadagundong ang Pitong Kulog—Nagpopropesiya na ang Ebanghelyo ng Kaharian ay Lalaganap sa Buong Sansinukob

Sinabi minsan ng Diyos, kahit na sa Milenyong Kaharian ay dapat pa ring sumunod ang mga tao sa mga pagbigkas Niya habang sumusulong, at sa hinaharap, ang mga pagbigkas ng Diyos ay tuwiran pa ring gagabay sa buhay ng tao sa mabuting lupain ng Canaan. Noong nasa ilang si Moises, tuwirang nagtagubilin at nakipag-usap sa kanya ang Diyos. Mula sa langit ay nagpadala ang Diyos ng pagkain, tubig, at mana upang tamasahin ng mga tao, at ngayon ay ganito pa rin: Ang Diyos ay ang Mismong nagpadala ng mga bagay na makakain at maiinom upang tamasahin ng mga tao, at Siya Mismo ang nagpadala ng mga sumpa upang kastiguhin ang mga tao. At sa gayon, bawat yugto ng Kanyang gawain ay personal na isinasakatuparan ng Diyos. Ngayon, hinahangad ng mga tao ang pangyayari ng mga katunayan, hinahangad nila na makakita ng mga tanda at mga kababalaghan, at posible na ang lahat ng ganoong mga tao ay aabandonahin, dahil lalong nagiging praktikal ang gawain ng Diyos. Walang nakaaalam na bumaba ang Diyos mula sa langit, lingid din sa kaalaman nila na nagpadala ang Diyos ng pagkain at mga toniko mula sa langit—subalit talagang umiiral ang Diyos, at ang nakagaganyak na tagpo ng Milenyong Kaharian na nailalarawan ng mga tao sa kanilang isipan ay ang personal din na pagbigkas ng Diyos. Katunayan ito, at ito lamang ang tinatawag na paghahari sa lupa kasama ng Diyos. Tumutukoy sa katawang-tao ang paghahari sa lupa kasama ng Diyos. Hindi umiiral sa lupa ang hindi sa katawang-tao, at sa gayon ang lahat ng yaong mga tumutuon sa pagpunta sa ikatlong langit ay ginagawa ito nang walang kabuluhan. Isang araw, kapag nagbalik sa Diyos ang buong sansinukob, susunod sa mga pagbigkas Niya ang sentro ng gawain Niya sa sansinukob. Sa ibang dako, may ilang taong gagamit ng telepono, ang ilan ay sasakay sa eroplano, ang ilan ay sasakay sa bangka patawid sa dagat, at ang ilan ay gagamit ng mga laser upang makatanggap ng mga pagbigkas ng Diyos. Magiging puno ng paghanga at pananabik ang lahat. Mapapalapit silang lahat sa Diyos, at magtitipon-tipon tungo sa Diyos, at sasamba lahat sa Diyos. At ang lahat ng ito ay magiging mga gawa ng Diyos. Tandaan ito! Tiyak na hindi kailanman magsisimulang muli ang Diyos sa ibang dako. Isasakatuparan ng Diyos ang katunayang ito: Gagawin Niyang pumunta sa harapan Niya ang lahat ng tao sa sansinukob at sumamba sa Diyos sa lupa. Titigil ang gawain Niya sa ibang mga lugar, at mapipilitan ang mga tao na hanapin ang tunay na daan. Magiging katulad ito ni Jose: Lumapit ang lahat sa kanya para sa pagkain, at yumukod sa kanya, sapagkat mayroon siyang mga bagay na makakain. Upang matakasan ang sakuna ng taggutom, mapipilitan ang mga tao na hanapin ang tunay na daan. Magdurusa ng matinding taggutom ang buong mundo ng relihiyon, at tanging ang Diyos ng ngayon ang bukal ng buhay na tubig, na nagtataglay ng walang-hanggang umaagos na bukal na inilaan para sa pagtatamasa ng tao, at pupuntahan Siya ng mga tao at aasa sila sa Kanya. Iyon ang panahon kung kailan mabubunyag ang mga gawa ng Diyos at kung kailan magtatamo ng kaluwalhatian ang Diyos; pupunta para magbigay-pugay sa hindi kapansin-pansing “taong” ito ang lahat ng tao sa sansinukob. Hindi ba’t ito ang magiging araw na magkakamit ng kaluwalhatian ang Diyos? Isang araw, magpapadala ng mga telegrama ang mga matatandang pastor na naghahanap ng tubig mula sa bukal ng buhay na tubig. Matatanda na sila, subalit darating pa rin sila upang sumamba sa taong ito, na minaliit nila. Kikilalanin nila Siya sa mga bibig nila at mananampalataya sila sa Kanya sa puso nila—hindi ba’t isa itong tanda at isang kababalaghan? Ang araw na magagalak ang buong kaharian ay magiging araw na magkakamit ng kaluwalhatian ang Diyos, at kung sinuman ang darating sa inyo at tatanggap sa mabuting balita ng Diyos ay pagpapalain ng Diyos, at ang mga bansa at ang mga taong gumagawa nito ay pagpapalain at aalagaan ng Diyos. Magiging ganito ang direksiyon sa hinaharap: Yaong mga tumatanggap sa mga pagbigkas ng Diyos ay magkakaroon ng daan pasulong sa lupa, at sila man ay nasa larangan ng pagnenegosyo, siyentipikong pananaliksik, edukasyon, o industriya, magiging imposible para sa mga walang pagbigkas ng Diyos na gumawa ng kahit isang hakbang, at mapipilitan silang hanapin ang tunay na daan. Ito ang ibig sabihin ng, “Kasama ang katotohanan ay lalakarin mo ang buong mundo; nang walang katotohanan, wala kang mararating.” Ang mga ito ang mga katunayan. Ginagamit ng Diyos ang Daan (na nangangahulugang lahat ng mga salita Niya) upang kontrolin ang buong sansinukob at maging pinuno ng sangkatauhan at lupigin ito. Palaging umaasa ang mga tao sa malaking pagbabago sa mga paraan ng paggawa ng Diyos. Sa totoo lang, sa pamamagitan ng mga salita kinokontrol ng Diyos ang mga tao, at dapat mong gawin ang sinasabi Niya nais mo man o hindi; isa itong obhetibong katunayan, at kailangang tanggapin ng lahat, at kaya ito rin ay hindi mapipigilan, at alam ng lahat.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Dumating Na ang Milenyong Kaharian

Lalaganap ang mga salita ng Diyos sa hindi mabilang na mga tahanan, magiging kilala sa lahat, at saka lamang lalaganap ang gawain Niya sa buong sansinukob. Na ang ibig sabihin, kung ang gawain ng Diyos ay lalaganap sa buong sansinukob, dapat ipalaganap ang mga salita Niya. Sa araw na magkakamit ng kaluwalhatian ang Diyos, ipakikita ng mga salita ng Diyos ang awtoridad at kapangyarihan ng mga ito. Maisasakatuparan at magaganap ang bawat isa sa mga salita Niya mula pa bago ang mga kapanahunan hanggang sa ngayon. Sa paraang ito, magkakamit ng kaluwalhatian ang Diyos sa lupa—na ang ibig sabihin, hahawak ng kapangyarihan ang mga salita Niya sa lupa. Kakastiguhin ang lahat ng masamang tao bilang resulta ng mga salitang sinabi mula sa bibig ng Diyos, ang lahat ng matuwid ay pagpapalain bilang resulta ng mga salitang sinabi mula sa bibig Niya, at ang lahat ay itatatag at matutupad sa pamamagitan ng mga salitang sinabi mula sa bibig Niya. Hindi Siya magpapamalas ng anumang mga tanda o mga kababalaghan; lahat ay maisasakatuparan sa pamamagitan ng mga salita Niya, at magbubunga ng mga katunayan ang mga salita Niya. Ipoproklama at pupurihin ng lahat ng nasa lupa ang mga salita ng Diyos; maging mga nasa hustong gulang man sila o mga bata, lalaki, babae, matanda o kabataan, magpapasailalim sa mga salita ng Diyos ang lahat ng mga tao. Nagpapakita sa katawang-tao ang mga salita ng Diyos, at nagbibigay-daan din sa mga tao na makita ang mga ito sa lupa, masigla at buhay. Ito ang ibig sabihin ng magkatawang tao ang Salita. Dumating ang Diyos sa lupa, pangunahin, upang maisakatuparan ang katunayan ng “nagkatawang-tao ang Salita,” na ang ibig sabihin, dumating Siya upang ang mga salita Niya ay lumabas mula sa katawang-tao (hindi katulad ng panahon ni Moises sa Lumang Tipan, kung kailan tuwirang lumabas ang tinig ng Diyos mula sa himpapawid). Matapos iyon, matutupad ang lahat ng mga salita Niya sa Kapanahunan ng Milenyong Kaharian, magiging mga katunayan ang mga ito na tambad sa harap ng mga mata ng mga tao, at pagmamasdan ang mga ito ng mga tao gamit ang sarili nilang mga mata nang walang kahit bahagyang agwat. Ito ang napakalaking kahalagahan ng pagkakatawang-tao ng Diyos. Na ang ibig sabihin, naisasakatuparan ang gawain ng Espiritu sa pamamagitan ng katawang-tao, at sa pamamagitan ng mga salita. Ito ang tunay na kahulugan ng “nagkatawang-tao ang Salita” at “ang pagpapakita ng Salita sa katawang-tao.” Tanging ang Diyos ang maaaring magsalita ng mga layunin ng Espiritu, at tanging ang Diyos sa katawang-tao ang maaaring magsalita sa ngalan ng Espiritu; ipinapamalas ang mga salita ng Diyos sa Diyos na nagkatawang-tao, at ang lahat ng iba ay ginagabayan ng mga iyon. Walang sinumang makakaiwas dito; umiiral silang lahat sa loob ng saklaw na ito. Tanging mula sa mga pagbigkas na ito maaaring maging may kamalayan ang mga tao; kung wala ang mga ito, nangangarap ang mga tao kung iniisip nilang maaari nilang makamit ang mga pagbigkas mula sa langit. Ganoon ang awtoridad na ipinakikita sa nagkatawang-taong laman ng Diyos, na nagdudulot sa lahat na paniwalaan ito nang may ganap na pagkakumbinsi. Kahit na ang pinakakagalang-galang na mga dalubhasa at mga relihiyosong pastor ay hindi kayang magsalita ng mga salitang ito. Dapat magpasailalim silang lahat sa mga ito, at walang makagagawa ng isa pang simula. Gagamitin ng Diyos ang mga salita upang lupigin ang sansinukob. Gagawin Niya ito hindi sa pamamagitan ng nagkatawang-taong laman Niya, kundi sa pamamagitan ng paggamit ng mga pagbigkas mula sa bibig ng Diyos na nagkatawang-tao upang lupigin ang lahat ng mga tao sa buong sansinukob; tanging ito ang Daan na nagkatawang-tao, at tanging ito ang pagpapakita ng Salita sa katawang-tao. Marahil, sa mga tao, lumilitaw na parang hindi nakagawa ng anumang dakilang gawain ang Diyos—ngunit sa sandaling bigkasin ng Diyos ang mga salita Niya, lubusan silang makukumbinsi at matutulala. Nang walang mga katunayan, sumisigaw at humihiyaw ang mga tao; sa mga salita ng Diyos, nananahimik sila. Tiyak na maisasakatuparan ng Diyos ang katunayang ito, sapagkat ito ang matagal nang itinatag na plano ng Diyos: isinasakatuparan ang katunayan ng pagdating ng Salita sa lupa. Sa totoo lang, hindi Ko na kailangang idetalye ito—ang pagdating ng Milenyong Kaharian sa lupa ay ang pagdating ng mga salita ng Diyos sa lupa. Ang pagbaba ng Bagong Jerusalem mula sa langit ay ang pagdating ng mga salita ng Diyos upang mamuhay sa gitna ng tao, upang samahan ang bawat kilos ng tao, ang bawat kaisipan at ideya niya. Isa rin itong katunayang isasakatuparan ng Diyos; ito ang kagandahan ng Milenyong Kaharian. Ito ang planong itinakda ng Diyos: Magpapakita ang mga salita Niya sa lupa nang isang libong taon, at ibubunyag ng mga ito ang lahat ng mga gawa Niya, at tatapusin ang lahat ng gawain Niya sa lupa, na pagkatapos nito ang yugtong ito ng sangkatauhan ay darating sa katapusan.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Dumating Na ang Milenyong Kaharian