Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

`

Ang Ikatatlumpu’t-pitong Pagbigkas

Sa kabuuan ng mga kapanahunan, lahat ng gawaing Aking nagáwâ—bawa’t yugto ng gawaing yaon—ay nagtaglay ng Aking akmang mga pamamaraan ng paggawa. Dahil dito kaya ang Aking minamahal na mga tao ay naging padalisay nang padalisay, at patuloy na nagiging higit na akma para sa Aking paggamit. Sa parehong kadahilanan, gayunpaman, ang sawimpalad na bagay ay na habang dumarami ang Aking mga pamamaraan ng paggawa, ang bilang ng mga tao ay nababawasan, na nagsasanhi sa mga tao na pumalaot tungo sa pag-iisip nang malalim. Sabihin pa, ang Aking gawain ngayon ay hindi nalilisanan at karamihan sa mga tao ay minsan pang napunta sa pag-iisip nang malalim, kaya dahil sa mga pagbabago sa Aking mga pamamaraan, mayroong bahagi ng mga tao na uurong. Ito ay maaaring mailarawan sa ganitong paraan: Ito ay Aking itinalaga, nguni’t hindi Ako ang gumawa. Mula sa panahon ng paglikha hanggang sa ngayon, napakaraming tao ang bumagsak at napakarami ang naligaw ng kanilang landas sanhi ng mga pamamaraan ng Aking gawain, nguni’t hindi Ko pinakikialaman kung ano ang gaya ng mga tao, kung ramdam nila ay hindi Ako mapagmahal o kung ramdam nila ay masyado Akong malupit, at hindi mahalaga kung ang pagkaunawa ng mga tao ay tama o hindi, Aking iniiwasang magbigay ng paliwanag. Magkaroon muna tayo ng pagbabahagi tungkol sa pangunahing punto ng talakayang ito upang bawa’t isa ay maaaring magkaroon ng lubos na pagkaunawa, kaya’t makakaiwas sila sa anumang di-maipaliwanag na pagdurusa. Hindi Ko pipilitin ang mga tao na magdusa nang tahimik gaya ng isang pipi. Sa halip, Aking ilalarawan ang lahat nang malinaw upang ang mga tao ay hindi dadaing sa Akin, at isang araw lahat ng mga tao ay bibigkas ng tunay na papuri sa kalagitnaan ng pagkastigo. Gagana ba iyan? Nakakatagpo ba niyan ang mga kinakailangan ng mga tao?

Sa paunang salita sa panahon ng pagkastigo, sasabihin Ko muna sa mga tao ang pangkalahatang kahulugan sa likod ng “panahon” upang hindi nila Ako nasasaktan. Iyon ay, gagawin Ko ang pagsasaayos para sa Aking gawain, na hindi mababago ng sinuman, at walang-pasubaling hindi Ko patatawarin ang sinumang magbabago rito kundi uusigin sila. Tatandaan ba ninyo iyan? Lahat ng iyan ay babalâ. Sa mga bagong pamamaraan lahat ng mga tao ay dapat munang unawain na ang una at pangunahing bagay na kakamtin ay magkaroon ng pagkaunawa sa kanilang sariling tunay na mga kalagayan. Bago makatamo ng partikular na pagkaunawa sa sarili, walang sinumang pahihintulutang magsalita nang walang-ingat sa iglesia, at tiyak na Aking kakastiguhin yaong sumasalungat dito. Mula sa araw na ito, lahat ng mga apostol ay ililista sa mga iglesia at pagbabawalan mula sa pagtakbo kung saan-saan; iyan ay nagdala ng maliit na bunga. Sila ay tila tumutupad ng kanilang mga tungkulin nguni’t sa katunayan ay dinadaya nila Ako. Kung anuman ang nakaraan, ngayon lahat ng ito’y lumilipas at hindi na dapat pang muling maungkat. Samakatuwid mula ngayon, ang terminong “apostol” ay aalisin na at hindi na kailanman gagamitin, kaya lahat ng mga tao ay maaaring bumaba sa kanilang mga posisyon at kilalanin ang kanilang mga sarili. Ito sabihin pa ay para sa kanilang kaligtasan. Ang “posisyon” ay hindi isang korona, ito ay termino ng pagtawag lamang. Nauunawaan mo ba ang Aking ibig sabihin? Yaong mga nag-aakay sa mga iglesia ay isasabuhay pa rin ang buhay ng iglesia sa loob ng kanilang sariling mga iglesia, at sabihin pa, ito ay hindi isang mahigpit na panuntunan. Kung kailangan maaari nilang dalawin ang mga iglesia sa pakikipagkoordina sa mga dating apostol. Ang pinakamahalagang bagay ay na ang pagsasamahan ng mga iglesia ay dapat na maparami malibang walang mga kasapi ng mga iglesia ang tunay na nagsasabuhay ng buhay ng iglesia. Gayunpaman, dapat Kong idiin na dapat kayong magkaisang lahat para makilala ang inyong mga sarili at magrebelde laban sa malaking pulang dragon. Ito ang Aking hangarin. Hindi mahalaga kung gaano magsalita ang mga tao, kundi ito ay mahalaga na ang lahat ng Aking bayan ay makapagsama-sama bilang isa, na siyang tanging paraan upang tunay na sumaksi. Sa nakalipas, bawa’t isa ay nagsabi na naunawaan nila ang kanilang mga sarili, nguni’t nakabigkas na Ako ng di-mabilang na mga salita, at gaano na ninyo nakilala ang inyong mga sarili? Mas mataas ang posisyon ng isa, mas mahirap para sa kanila na isantabi ang kanilang mga sarili. Higit pa rito, mas malaki ang mga inaasahan ng isa, mas higit silang magdurusa sa panahon ng pagkastigo. Ito ang Aking pagliligtas sa sangkatauhan—nauunawaan ba ninyo? Huwag ninyong kunin ito sa pang-ibabaw lamang. Ang gawin iyon ay napakababaw at walang kabuluhan; nauunawaan ba ninyo ang nangingilalim na kahulugan? Kung ang mga tao sa iglesia ay tunay na kayang maunawaan ang kanilang mga sarili, ipinakikita nito na ang ganitong uri ng tao ay tunay na nagmamahal sa Akin. Ito ay gaya ng pagsasabing, “Kung hindi kayo makipagputul-putol ng tinapay kasama ng mga tao hindi ninyo mauunawaan ang kanilang mga paghihirap.” Paano ninyo uunawain ang mga salitang ito? Sa katapusan, gagawin Ko ang lahat ng mga tao na makatamo ng pagkaunawa ng kanilang mga sarili sa panahon ng pagkastigo, at paaawitin sila’t patatawanin sa panahon ng pagkastigo. Tunay ba kayong magkakaroon ng pananampalataya upang Ako ay bigyang-kasiyahan? Kung gayon ay ano ang dapat ninyong gawin sa inyong pagsasagawa? Mula ngayon, ang kapakanan mg bawa’t iglesia ay hahawakan ng akmang mga tao sa iglesiang iyon, at ang mga apostol ay magsasabuhay lamang ng buhay ng iglesia. Iyan ay tinatawag na “pagdaranas ng buhay.” Nauunawaan ba ninyo?

Bago ang pagkastigo ay opisyal na nakarating sa sangkatauhan, Akin munang gagawin ang “gawain ng pagbati” sa mga tao upang sa katapusan Ako ay mabibigyang-kasiyahan nilang lahat. Kahit para sa mga yaon na uurong, dapat silang magdusa at tapusin ang kanilang patotoo bago umalis, kung hindi sila ay hindi Ko patatawarin. Ipinakikita nito ang Aking disposisyon ng hindi pagkunsinti sa mga paglabag ng mga tao, at ang Aking disposisyon ng pagtupad kung ano ang Aking sinasabi. Sa pamamagitan nito, tinutupad nito ang mga salita mula sa Aking bibig “Ginagawa Ko ang Aking sinasabi, at kung ano ang Aking ginagawa ay matutupad, at kung ano ang Aking tinutupad ay tatagal magpakailanman.” Habang lumalabas ang mga salita sa Aking bibig, gayundin sinisimulan ng Aking Espiritu ang Kanyang gawain. Sinong mangangahas na sadyang paglaruan ang “laruang” hawak ng kanilang mga kamay? Ang mga tao ay dapat na tanggapin ang Aking pagkastigo nang may paggalang at pagkamasunurin, at sinong makatatakas dito? Maaari bang magkaroon ng ibang daan maliban sa Akin? Ngayon hinayaan kita na manatili sa lupa, at ikaw ay nagsasaya. Bukas pahihintulutan kita tungo sa langit at ikaw ay magpupuri. Sa araw pagkatapos noon, hahayaan kitang mapunta sa ilalim ng lupa kung saan ikaw ay makakastigo. Hindi ba ang mga ito ang lahat ng kinakailangan ng Aking gawain? Sinong hindi nagdurusa ng kasawiangpalad, at sinong hindi tumatanggap ng mga pagpapala alang-alang sa Aking mga kinakailangan? Maaari ba kayong malisanan? Bilang Aking bayan sa lupa, anong dapat ninyong gawin para sa Aking mga kinakailangan, para sa Aking kalooban? Maaari bang pinupuri ninyo ang Aking banal na pangalan ng inyong mga bibig subali’t sa inyong puso ay namumuhi sa Akin? Ang paggawa ng gawain para sa Akin, pagbibigay-kasiyahan sa Aking puso, gayundin ang pag-unawa sa inyong sarili at pagrerebelde laban sa malaking pulang dragon ay hindi madaling mga gawain at dapat kayong magbayad ng halaga upang gawin ang ganoon. Kapag sinabi Kong “halaga” ano ang inyong pagkaunawa rito? Hindi Ko ito tatalakayin ngayon dahil hindi Ako nagbibigay ng tuwirang mga sagot sa mga tao. Sa halip, hinahayaan Ko silang lahat na pag-isipan ito sa kanilang mga sarili, at pagkatapos, gamitin ang kanilang mga pagkilos at asal upang tunay na sagutin ang Aking mga tanong. Kaya ba ninyong gawin iyan?

Ika-27 ng Abril, 1992

Sinundan:Ang Ikatatlumpu’t-anim na Pagbigkas

Sumunod:Ang Ikatatlumpu’t walong Pagbigkas

Baka Gusto Mo Rin