Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Daan patungo sa Kadalisayan

119

Ni Christopher, Pilipinas

Ang pangalan ko ay Christopher, at isa akong pastor sa isang bahay na simbahan sa Pilipinas. Noong 1987, ako ay nabinyagan at nanalig sa Panginoong Jesus at dahil sa biyaya ng Panginoon, noong 1996 naging pastor ako sa lokal na simbahan. Noong panahong iyan, hindi lamang ako nagpagal at nangaral sa maraming lugar sa iba’t ibang dako ng Pilipinas, ngunit nangaral din ako sa mga lugar na gaya ng Hongkong at Malaysia. Sa pamamagitan ng impluwensya at patnubay ng Banal na Espiritu, nadama ko na parang hindi ako napapagod sa aking gawain para sa Panginoon at walang katapusang inspirasyon para sa aking mga sermon. Madalas akong magbigay ng suporta sa mga kapatid na lalaki at babae na nakadarama ng negatibo at panghihina. Kung minsan kapag masungit sa akin ang mga hindi naniniwalang miyembro ng kanilang pamilya, nagagawa ko pa ring magpasensya at magtiyaga; hindi nawala ang pananampalataya ko sa Panginoon at naniwalang mababago sila ng Panginoon. Dahil dito, naramdaman kong tila malaki ang ipinagbago ko mula noong maniwala ako. Gayunpaman, simula noong 2011, hindi ko na lubos na maramdaman ang malakas na impluwensya ng Banal na Espiritu hindi gaya noon. Unti-unting naglaho sa akin ang bagong kaliwanagan para sa aking mga sermon at walang lakas na makahulagpos mula buhay na makasalanan. Hindi ko mapigilang hindi magalit sa aking asawa at anak na babae kapag nakikita kong ginagawa nila ang mga bagay na hindi ko gusto at galit na pinagsasabihan sila. Alam ko na hindi ito pagsunod sa kalooban ng Panginoon, ngunit kadalasan hindi ko mapigilan ang aking sarili. Ito ang lalo pang nagpalungkot sa akin. Upang mapalaya ang aking sarili sa buhay na makasalanan at pagkatapos ay magtapat, mas lalo kong pinagtuunan ang pagbabasa ng Biblia, pag-aayuno at pagdarasal, at naghanap saanman ng mga espirituwal na pastor para magkasama kaming maghahanap at magsasaliksik. Ngunit nawalang-saysay ang lahat ng aking pagsisikap; walang nabago sa aking makasalanang buhay at sa kadiliman na nasa kaibuturan ng aking kaluluwa.

Pagkatapos isang gabi noong tagsibol ng 2016, itinanong ng asawa ko, “Christopher, napansin ko na talagang balisa ka nitong mga huling araw. Ano ba ang iniisip mo?” Sinabi ko sa kanya ang bumabalisa sa akin, “Iniisip ko kung bakit hindi ako makahulagpos sa buhay na makasalanan nitong nakalipas na ilang taon sa kabila ng pagiging pastor ko at pananalig sa Panginoon nang maraming taon. Hindi ko na maramdaman ang Panginoon—para bang pinabayaan na Niya ako. Bagama’t pumupunta ako sa iba’t ibang lugar para mangaral, sa sandaling nag-iisa na lang ako, lalo na kapag malalim na ang gabi, palagi akong nakadarama ng kahungkagan at pagkabalisa, at lalo pang tumitindi ang nararamdaman kong ito. Pinag-isipan ko kung paano ako naniwala sa Panginoon sa lahat ng taong ito, binasa ko nang husto ang Biblia, nakinig ako sa napakaraming sermon ng Panginoon, at madalas na ipinapasiya ko na pasanin ang krus at supilin ang aking sarili, ngunit palagi akong nagagapos ng kasalanan. Nagagawa kong magsabi ng mga kasinungalingan para maprotektahan ang pansarili kong interes at hindi mapahiya, at nabigo akong sundin ang ‘At sa kanikaniyang bibig ay walang nasumpungang kasinungalingan’ (Pahayag 14:5). Kapag dumaranas ng mga paghihirap at pagpapadalisay, bagama’t nalalaman kong nangyayari ito sa pahintulot ng Panginoon, hindi ko mapigilan ang aking sarili na magreklamo tungkol sa Panginoon at magkamali sa pagkaunawa ko sa Kanya. Lubos akong nabigo na kusang supilin ang aking sarili. Natakot ako na sa pamumuhay sa kasalanan sa ganitong paraan, kapag dumating ang Panginoon, ay hindi ako makakapasok sa kaharian ng langit!”

Nang marinig ito, sinabi ng asawa ko, “Christopher, paano mo naiisip iyan? Kailangang manampalataya ka; ikaw ay isang pastor! Bagama’t nabubuhay tayo sa kasalanan at hindi makahulagpos mula sa mga gapos ng kasalanan, sinasabi sa Biblia, ‘Sapagka’t kung ipahahayag mo ng iyong bibig si Jesus na Panginoon, at sasampalataya ka sa iyong puso na binuhay siyang maguli ng Dios sa mga patay ay maliligtas ka’ (Roma 10:9). ‘Sapagka’t, Ang lahat na nagsisitawag sa pangalan ng Panginoon ay mangaliligtas’ (Roma 10:13). Hangga’t patuloy nating binabasa ang Biblia, dumadalo sa mga pagtitipon, nagdarasal sa Panginoon, at pinapasan natin ang krus, hindi nagkakamali sa pagsunod sa Kanya hanggang sa ikalawang pagparito ng Panginoon, makakapasok tayo sa kaharian ng langit at makatatanggap ng pagpapala ng Panginoon.”

Sinabi ko naman sa asawa ko, “Ganyan nga ang naisip ko noon, ngunit sa 1 Pedro 1:16 sinasabi rito: ‘Sapagka’t nasusulat, Kayo’y mangagpakabanal; sapagka’t ako’y banal.’ Naniwala ako sa Panginoon sa loob ng tatlumpung taon, subalit hindi pa rin ako makasunod sa paraan ng Panginoon at namumuhay pa rin sa kasalanan, nagagawa ko pa ring suwayin nang madalas ang Panginoon. Hindi ko matugunan kahit bahagya man ang hinihingi ng Panginoon. Ahh! Ilang beses kong pinagpasiyahang sundin ang mga turo ng Panginoon, pero hindi ko ipinamumuhay ang Kanyang mga salita. Paano ako magiging karapat-dapat na makapasok sa kaharian ng langit sa ganitong paraan? Sinabi ng Panginoong Jesus: ‘Hindi ang bawa’t nagsasabi sa akin, Panginoon, Panginoon, ay papasok sa kaharian ng langit; kundi ang gumaganap ng kalooban ng aking Ama na nasa langit’ (Mateo 7:21). Ayon sa mga salita ng Panginoon, ang pagpasok sa kaharian ng langit ay hindi madali gaya ng iniisip natin. Ang Panginoon ay banal, kaya paano mapupunta sa kaharian ng langit ang mga taong hindi sumusunod sa Kanyang salita at kadalasang sumusuway sa Kanya? Tanging ang mga taong nagbago lamang at gumagawa ng kalooban ng Diyos ang makakapasok sa kaharian ng langit!”

Saglit na nag-isip ang aking asawa at sinabing, “Makatwiran ang sinabi mo. Banal ang Panginoon at makasalanan pa rin tayo. Hindi tayo karapat-dapat na makapasok sa kaharian ng Diyos. Kaya lang … bigla kong naalala …hindi ba’t inanyayahan ni Pastor Liu ang isang Koreano na si Pastor Kim sa simbahan? Ano kaya kung magtanong tayo tungkol sa bagay na ito?” Sinabi ko: “Oo, sige, magandang ideya ‘yan. Sinabi ng Panginoong Jesus: ‘Magsihingi kayo, at kayo’y bibigyan; magsihanap kayo, at kayo’y mangakasusumpong; magsituktok kayo, at kayo’y bubuksan’ (Mateo 7:7). Kapag naghahanap tayo, naniniwala ako na aakayin tayo ng Panginoon. Bilang isang pastor, kailangang isaalang-alang ko ang mga buhay ng ating mga kapatid na lalaki at babae. Kung hindi ko pahahalagahan ang aking pananampalataya, ipapahamak ko sila pati na ang aking sarili. Hintayin nating dumating si Pastor Kim at magtanong tayo sa kanya tungkol sa bagay na ito.”

Dahil balak kong magtanong kay Pastor Kim, gusto kong malaman nang kaunti ang tungkol sa kanyang pagkatao. Nagsaliksik ako online tungkol sa Korean na simbahan na inaniban niya. Sa mga page na lumitaw, nakita ko ang website na https://www.holyspiritspeaks.org. Nang buksan ko ito, naantig ako ng mga salitang ito: “Ang tao ay nakatanggap ng labis na biyaya, tulad ng kapayapaan at kasiyahan ng laman, ang pagpapala ng buong pamilya dahil sa pananampalataya ng isa, at ang pagpapagaling ng mga sakit, at iba pa. Ang natitira ay ang mga mabuting gawa ng tao at kanilang maka-Diyos na itsura; kung ang tao ay maaaring mabuhay batay sa ganito, siya ay itinuring na isang mabuting mananampalataya. Ang mga mananampalatayang tulad lamang nito ang maaaring pumasok sa langit pagkamatay, na nangangahulugan na sila ay nailigtas. Nguni’t, sa kanilang buong buhay, hindi nila lubos na naunawaan kahit kailan ang daan ng buhay. Sila ay nakakagawa lamang ng mga kasalanan, pagkatapos ay nangungumpisal ng kasalanan nang paulit-ulit na walang anumang daan tungo sa isang nabagong disposisyon; ganyan ang kalagayan ng tao sa Kapanahunan ng Biyaya. Ang tao ba ay nakatanggap ng ganap na kaligtasan? Hindi!” (“Ang Hiwaga ng Pagkakatawang-tao (4)” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao). Nakakapukaw ang sinasabi rito kaya talagang kailangang basahin ko pa ito: “Samakatuwid, matapos na makumpleto ang yugtong iyon, naroon pa rin ang gawain ng paghatol at pagkastigo. Ang yugtong ito ay para padalisayin ang tao sa pamamagitan ng salita at sa gayo’y bigyan siya ng isang landas na susundan. Ang yugtong ito ay hindi magiging mabunga o makahulugan kung nagpatuloy ito sa pagpapalayas ng mga demonyo, sapagka’t ang makasalanang kalikasan ng tao ay hindi maiwawaksi at ang tao ay hihinto lamang sa pagpapatawad ng mga kasalanan. Sa pamamagitan ng handog para sa kasalanan, ang tao ay napatawad sa kanyang mga kasalanan, sapagka’t ang gawain ng pagpapapako sa krus ay dumating na sa katapusan at ang Diyos ay nanaig laban kay Satanas. Nguni’t ang tiwaling disposisyon ng tao ay nananatili pa rin sa loob nila at ang tao ay maaari pa ring magkasala at labanan ang Diyos; at hindi pa nakamit ng Diyos ang sangkatauhan. Kung kaya sa yugtong ito ng gawaing ginagamit ng Diyos ang salita upang ibunyag ang tiwaling disposisyon ng tao at hinihingi sa tao na magsagawa alinsunod sa tamang landas. Ang yugtong ito ay mas makahulugan kaysa nauna at mas mabunga rin, dahil sa ngayon ang salita ang direktang nagbibigay-buhay sa tao at nagbibigay-daan upang ang disposisyon ng tao ay ganap na mapanibago; ito ay isang yugto ng gawain na mas masusi” (“Ang Hiwaga ng Pagkakatawang-tao (4)” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao). Ang pagbabasa nito ay lubos na nagpasaya sa akin. Bagama’t hindi ko lubos na naunawaan ito at napapaisip ako sa ilan sa mga ito, nakakita ako ng bahagyang pag-asa sa mga salitang ito. Nadama ko na makakahanap ako sa loob nito ng paraan para madalisay at mabago ang aking sarili. Nagpasalamat ako sa Diyos mula sa kaibuturan ng aking puso dahil pinakinggan Niya ang aking panalangin. Habang patuloy akong nagbabasa, nadama ko na talagang kamangha-manghang mga salita ito na dumilig at umakay sa aking nauuhaw na kaluluwa. Nakita ko ito sa website: “Kung hindi mo mahahanap ang Gospel Hotline sa iyong bansa o rehiyon, mangyaring mag-iwan sa amin ng mansahe at kokontakin ka namin sa lalong madaling panahon.” Agad akong naghanap at walang nakitang hotline para sa Pilipinas, kaya nag-iwan ako agad ng mensahe, at isinulat nang walang pag-aalangan ang aking contact number at email address.

Pagkauwi ko sa bahay nang gabing iyon, sinabi ko sa asawa ko ang tungkol dito at matapos marinig ang kinakailangan kong sabihin, handa rin siyang magsaliksik. Talagang pinasalamatan ko ang Panginoon na sinagot nila ang aking mensahe kinabukasan at nakipagsundo na kokontakin kami online sa mismong hapon ding iyon. Nang hapong iyon, kinausap namin si Sister Liu at Sister Su. Mula sa pag-uusap na iyan, naramdaman kong simple, mahusay at may pananaw ang pagsasalita nila. Naging mas interesado pa kaysa sa akin ang asawa ko at sinabing, “Puwede ba akong magtanong?” Masaya nilang sinabi, “Sige po.” Sinabi ng asawa ko, “Sa website ng inyong simbahan sinasabi roon, ‘Ang Diyos ng mga huling araw ay gumawa ng isang yugto ng gawain ng paghatol at pagkastigo.’ Alam naming mag-asawa na walang makasalanang tao ang makakakita sa Panginoon dahil Siya ay banal, ngunit sinasabi sa Mga Taga Roma, ‘Sapagka’t kung ipahahayag mo ng iyong bibig si Jesus na Panginoon, at sasampalataya ka sa iyong puso na binuhay siyang maguli ng Dios sa mga patay ay maliligtas ka’ (Roma 10:9). ‘Sapagka’t, Ang lahat na nagsisitawag sa pangalan ng Panginoon ay mangaliligtas’ (Roma 10:13). Kung naniniwala tayo sa Panginoong Jesus samakatwid ligtas na tayo at makakapasok sa kaharian ng langit, kaya bakit gumagawa ang Diyos ng mga huling araw ng isang yugto ng gawain ng paghatol at pagkastigo? Nalalabuan talaga ako tungkol dito at umaasa ako na marinig ang inyong paliwanag.”

Kaugnay na Content

  • Inilantad: Ang Tunay na Kahulugan ng “Naganap Na” na Sinabi ng Panginoong Jesus sa Krus

    Maraming mga kapatid ang naniniwala na ang ibig sabihin ni Jesus sa sinabi Niyang “Naganap na” noong nasa krus Siya ay nakumpleto na ang gawain ng Diyos na iligtas ang sangkatauhan. Pero gano’n nga ba talaga ‘yon? Ano nga ba talaga ang ibig Niyang sabihin sa sinabi niyang “Naganap na”? Ang sumusunod na artikulo ang maglalantad ng tunay na kahulugan ng mga salitang “Naganap na” na sinabi ng Panginoong Jesus sa krus. Mangyaring basahin …

  • Ang Minsang Maligtas ay Hindi Nangangahulugan ng Palaging Naligtas

    Ni Yang Xin, Lalawigan ng Shandong Ang araw ay lumubog sa kanluran, at ang huling liwanag ng papalubog na araw ay lumaganap sa buong mundo habang pap…

  • Ang paghuhukom ay magsisimula sa tahanan ng Diyos

    Nagsimula na ang paghatol ng malaking tronong puti na ipinropesiya sa Biblia tungkol sa mga huling araw, na siyang gawain ng paghatol simula sa tahanan ng Diyos na ginawa ng nagbalik na Panginoong Jesus—Makapangyarihang Diyos—sa katotohanan. Ang gawain ng paghatol ng Diyos ay para padalisayin, iligtas, at gawing perpekto ang tao, at para gumawa ng isang grupo ng mga mananagumpay bago sumapit ang kalamidad. Sa huli, wawasakan ang buong kapanahunan, at matutupad ang kaharian ni Cristo sa lupa.

  • Ang Pagtubos ng Panginoon at Paghatol ng Diyos sa mga Huling Araw

    Hinulaan sa Biblia na isasagawa ng Diyos ang Kanyang gawaing huling paghuhukom sa mga huling araw. Kaya ano ang pagkakaiba sa pagitan ng pagtubos ng D…