Nauugnay na mga Salita ng Diyos:

Si Cristo ng mga huling araw ay gumagamit ng iba’t ibang katotohanan para maturuan ang tao, para ilantad ang diwa ng tao, at para himayin ang mga salita at gawa ng tao. Ang mga salitang ito ay naglalaman ng iba’t ibang katotohanan, gaya ng tungkulin ng tao, kung paano dapat magpasakop sa Diyos ang tao, kung paano dapat maging tapat sa Diyos ang tao, kung paano dapat isabuhay ng tao ang normal na pagkatao, gayundin ang karunungan at disposisyon ng Diyos. Ang mga salitang ito ay nakatuon lahat sa diwa ng tao at sa kanyang mga tiwaling disposisyon. Sa partikular, iyong mga salitang naglalantad kung paano tinatanggihan ng tao ang Diyos ay lalong mas nakatuon sa kung paanong ang tao ay isang pagsasakatawan ni Satanas, at isang mapanlabang puwersa laban sa Diyos. Sa pagsasakatuparan ng Kanyang gawain ng paghatol, hindi ganap na ipinapaliwanag ng Diyos ang kalikasan ng tao sa iilang salita; naglalantad at nagpupungos Siya sa mahabang panahon. Ang lahat ng iba’t ibang pamamaraan na ito ng paglalantad at pagpupungos ay hindi maaaring mahalinhan ng mga ordinaryong salita; sa halip, ang katotohanang hinding-hindi taglay ng tao ay ginagamit para isakatuparan ang gawaing ito ng paglalantad at pagpupungos. Ang ganitong klaseng mga pamamaraan lamang ang matatawag na paghatol; sa pamamagitan lamang ng ganitong uri ng paghatol masusupil ang tao at makukumbinsi nang husto tungkol sa Diyos, at bukod pa riyan ay magkakamit ng tunay na pagkakilala sa Diyos. Ang idinudulot ng gawain ng paghatol ay ang pagkaunawa ng tao sa tunay na mukha ng Diyos at sa katotohanan tungkol sa sarili niyang paghihimagsik. Ang gawain ng paghatol ay nagbigay-kakayahan sa tao na magkamit ng malawak na pagkaunawa sa mga layunin ng Diyos, sa layunin ng gawain ng Diyos, at sa mga hiwagang hindi niya kayang arukin. Binigyang-kakayahan din nito ang tao na maunawaan at makilala ang kanyang tiwaling diwa at ang ugat ng kanyang katiwalian, pati na ang matuklasan ang kanyang pangit na mukha. Ang mga epektong ito ay bungang lahat ng gawain ng paghatol, sapagkat ang diwa ng gawaing ito ay ang mismong gawain ng pagbubukas ng katotohanan, ng daan, at ng buhay ng Diyos sa lahat ng may pananalig sa Kanya. Ang gawaing ito ay ang gawain ng paghatol na ginagawa ng Diyos. Kung hindi mo itinuturing na mahalaga ang mga katotohanang ito, kung palagi mong sinusubukang iwasan ang mga ito o palagi kang naghahanap sa labas ng mga ito ng isang bagong daan palabas, kung gayon ay sinasabi Kong lubha kang makasalanan. Kung nananampalataya ka sa Diyos, ngunit hindi mo hinahanap ang katotohanan o ang mga layunin ng Diyos, ni minamahal ang Daan na naglalapit sa iyo sa Diyos, kung gayon ay sinasabi Kong ikaw ay isang tao na sinusubukang iwasan ang paghatol, at na isa kang sunud-sunuran at taksil na tumatakas mula sa malaking puting luklukan. Hindi patatawarin ng Diyos ang sinuman sa mga mapanghimagsik na tumatakas sa ilalim ng Kanyang mga mata. Ang gayong mga tao ay makatatanggap ng mas mabigat pang kaparusahan. Iyong mga nagsisilapit sa harap ng Diyos upang tanggapin ang Kanyang paghatol, at higit pa rito ay nadalisay na, ay mananahan magpakailanman sa kaharian ng Diyos. Siyempre, ito ay isang bagay na nabibilang sa hinaharap.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Ginagawa ni Cristo ang Gawain ng Paghatol sa Pamamagitan ng Katotohanan

Ang gawain ng paglupig ngayon ay ang pagbawi ng lahat ng patotoo at lahat ng kaluwalhatian, at ang pagsamba ng lahat ng tao sa Diyos, upang mayroong patotoo sa gitna ng mga nilikha; ito ang gawaing gagawin sa yugtong ito. Paano ba mismo lulupigin ang sangkatauhan? Sa pamamagitan ng paggamit ng gawain ng mga salita ng yugtong ito upang lubos na makumbinsi ang tao; sa pamamagitan ng paggamit ng paglalantad, paghatol, pagkastigo, at walang-awang sumpa upang lubusan siyang makumbinsi; sa pamamagitan ng paglalantad sa paghihimagsik ng tao at paghatol sa kanyang paglaban upang makilala niya ang di-pagkamatuwid at karumihan ng sangkatauhan, at sa gayon ay ginagamit ang mga bagay na ito bilang hambingan ng matuwid na disposisyon ng Diyos. Pangunahing sa pamamagitan ng mga salitang ito na ang tao ay nalulupig at lubos na nakukumbinsi. Ang mga salita ang paraan tungo sa kahuli-hulihang panlulupig sa sangkatauhan, at silang lahat na tumatanggap sa paglupig ng Diyos ay dapat tumanggap sa hampas at paghatol ng Kanyang mga salita. Ang proseso ng pagsasalita ngayon ay mismong ang proseso ng panlulupig. At paano ba dapat makipagtulungan ang mga tao? Sa pamamagitan ng pagkaalam kung paano kumain at uminom ng mga salitang ito, at pagkakamit ng pagkaunawa sa mga ito. Pagdating sa kung paano nilulupig ang mga tao, ito ay hindi isang bagay na magagawa nila nang mag-isa. Ang magagawa mo lamang ay, sa pamamagitan ng pagkain at pag-inom ng mga salitang ito, makilala ang iyong katiwalian at karumihan, ang iyong paghihimagsik at iyong pagiging di-matuwid, at magpatirapa sa harap ng Diyos. Kung nakakapagsagawa ka pagkatapos mong maarok ang mga layunin ng Diyos, at kung mayroon kang mga pangitain at kaya mong lubos na magpasakop sa mga salitang ito, at hindi gumawa ng anumang pagpili nang mag-isa, nalupig ka na—at ito ay siyang magiging resulta ng mga salitang ito.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Ang Totoong Kuwentong Nakapaloob sa Gawain ng Paglupig (1)

Simple man o malalim ang mga salitang sinasambit ng Diyos sa panlabas, lahat ng iyon ay mga katotohanang kailangang-kailangan sa buhay pagpasok ng tao; ang mga iyon ang bukal ng buhay na tubig na nagbibigay sa tao ng kakayahang mabuhay kapwa sa espiritu at laman. Ibinibigay ng mga ito ang kailangan ng tao para manatiling buhay; ang mga panuntunan at kredo para sa kanyang sariling asal sa kanyang pang-araw-araw na buhay; ang landas na kailangan niyang tahakin tungo sa kaligtasan, pati na rin ang mga layon at direksyon para sa pagtatamo ng kaligtasan; bawat katotohanan na dapat niyang taglayin bilang isang nilikha sa harapan ng Diyos; at bawat katotohanan tungkol sa kung paano dapat magpasakop at sumamba sa Diyos ang tao. Ang mga ito ang garantiya na tumitiyak sa pananatiling buhay ng tao, ang mga iyon ang pang-araw-araw na tinapay ng tao, at ang mga iyon din ang matibay na suportang nagbibigay ng kakayahan sa tao na maging malakas at manindigan. Sagana ang mga iyon sa katotohanang realidad na sa pamamagitan nito ay isinasabuhay ng nilikhang sangkatauhan ang normal na pagkatao, sagana sa katotohanang nagpapalaya sa sangkatauhan mula sa katiwalian at sa mga patibong ni Satanas, sagana sa taimtim at matiyagang pagtuturo, panghihikayat, pagpapalakas-loob, at pag-aliw na ibinibigay ng Lumikha sa nilikhang sangkatauhan. Ang mga iyon ang parolang gumagabay at nagbibigay-liwanag sa mga tao para maunawaan ang lahat ng positibong bagay, ang garantiya na tumitiyak na isasabuhay at tataglayin ng mga tao ang lahat ng makatarungan, maganda, at mabuti, ang mga iyon ang pamantayan kung saan lahat ng tao, pangyayari, at bagay ay sinusukat, at ang pananda rin sa nabigasyon na gumigiya sa mga tao tungo sa kaligtasan at sa landas ng liwanag. Tanging sa pamamagitan ng praktikal na pagdanas ng mga salita ng Diyos, matutustusan ng katotohanan at buhay ang tao; dito lamang maaaring maunawaan ng tao kung ano ang normal na pagkatao, ano ang isang makabuluhang buhay, ano ang isang tunay na nilikha, ano ang tunay na pagpapasakop sa Diyos; dito lamang maaaring maunawaan ng tao kung paano niya dapat pagmalasakitan ang Diyos, paano tuparin ang tungkulin ng isang nilikha, at paano magtaglay ng wangis ng isang tunay na tao; dito lamang maaaring maunawaan ng tao kung ano ang ibig sabihin ng tunay na pananalig at tunay na pagsamba; dito lamang maaaring maunawaan ng tao kung sino ang May Kataas-taasang Kapangyarihan sa kalangitan at lupa at lahat ng bagay; dito lamang maaaring maunawaan ng tao ang kaparaanang gamit Niya na siyang May Kataas-taasang Kapangyarihan sa lahat ng nilikha sa paghahari, pamumuno, at paglalaan para sa mga nilikha; at dito lamang maaaring maunawaan at maarok ng tao ang kaparaanang gamit Niya na May Kataas-taasang Kapangyarihan sa lahat ng nilikha sa pag-iral, pagpapakita, at paggawa. Hiwalay sa tunay na karanasan sa mga salita ng Diyos, walang tunay na kaalaman o kabatiran ang tao sa mga salita ng Diyos at sa katotohanan. Ang gayong tao ay talagang isang buhay na bangkay, isang kabibing walang laman, at lahat ng kaalamang may kaugnayan sa Lumikha ay walang anumang kinalaman sa kanya. Sa mga mata ng Diyos, ang gayong tao ay hindi naniwala sa Kanya kailanman, ni hindi sumunod sa Kanya kailanman, kaya nga hindi rin siya kinikilala ng Diyos bilang Kanyang mananampalataya o Kanyang tagasunod, lalong hindi bilang isang tunay na nilikha.

—Ang Salita, Vol. II. Ukol sa Pagkakilala sa Diyos. Paunang Salita

Sa paghahangad ng buhay, dapat mong bigyang pansin ang dalawang bagay: una, ang pag-unawa sa katotohanang napapaloob sa mga salita ng Diyos; pangalawa, ang pag-unawa sa sarili mo sa loob ng mga salita ng Diyos. Ito ang dalawang pinakapangunahing bagay. Walang buhay o katotohanan sa labas ng salita ng Diyos. Kung hindi mo hinahanap ang katotohanang napapaloob sa salita ng Diyos, saan mo ito puwedeng hanapin? Saan ba mayroong katotohanan sa daigdig? Iniuulat ba ng mga pahayagan at media sa mundo ang salita ng Diyos? Nagpapatotoo ba sa Diyos ang mga partidong pulitikal ng mundo? Posible bang gawin ang hayagang pagpapakalat ng salita ng Diyos sa alinmang bansa sa mundo? Hinding-hindi. Ito ang dahilan kung bakit walang katotohanan sa mundo, kung bakit si Satanas, ang diyablo, ay namumuno sa mundo, at kung bakit madilim at masama ang mundo. Saan ba mayroon kahit katiting na katotohanan? Ang mga pinakamahalagang bahagi ng pag-unawa sa katotohanang napapaloob sa mga salita ng Diyos ay: ang pag-unawa sa Diyos sa loob ng Kanyang mga salita, pag-unawa sa buhay ng tao na nakapaloob sa Kanyang mga salita, tunay na pag-unawa sa sarili at pagtuklas sa kabuluhan ng pag-iral ng tao sa loob ng Kanyang mga salita, at ang iba pang mga aspekto ng katotohanan. Ang lahat ng katotohanan ay nasa loob ng mga salita ng Diyos. Hindi ka makakapasok sa katotohanan maliban sa pamamagitan ng salita ng Diyos. Sa pamamagitan lamang ng pagdanas at pagsasagawa ng mga salita ng Diyos mo makakamit ang pagkaunawa sa katotohanan, at ang tunay na pagkaunawa sa katotohanan ay nangangahulugan ng pagkaunawa sa mga salita ng Diyos. Ito ang pinakapangunahing bagay.

—Ang Salita, Vol. III. Ang mga Diskurso ni Cristo ng mga Huling Araw. Sa Pamamagitan Lamang ng Paghahangad sa Katotohanan Matatamo ng Isang Tao ang Pagbabago sa Kanyang Disposisyon

Nasa loob ng mga salita ng Diyos ang mga katotohanang kailangang taglayin ng mga tao, mga bagay na pinakakapaki-pakinabang at pinakanakatutulong sa mga tao. Ang mga ito ang pampalakas at sustansiyang kailangan ng inyong mga katawan, mga bagay na tumutulong sa mga tao na maibalik ang normal na pagkatao nila, at ang mga katotohanang dapat isangkap sa mga tao. Habang mas isinasagawa ninyo ang mga salita ng Diyos, mas mabilis na lalago ang inyong buhay; habang mas isinasagawa ninyo ang mga salita ng Diyos, mas magiging malinaw ang katotohanan sa inyo. Habang lumalago ang inyong tayog, mas malinaw ninyong makikita ang mga bagay ng espirituwal na mundo, at magkakaroon kayo ng mas maraming lakas para mapagtagumpayan si Satanas. Marami sa katotohanang hindi ninyo nauunawaan ang magiging malinaw kapag isinagawa ninyo ang mga salita ng Diyos. Karamihan sa mga tao ay kontento na sa pag-unawa lang sa literal na aspekto ng mga salita ng Diyos, at nakatuon sila sa pagsasangkap sa sarili nila ng mga doktrina sa halip na sa pagdanas at pagpapalalim ng pagsasagawa—hindi ba’t iyan ang paraan ng mga Pariseo? Makakamit ba ng isang tao ang realidad ng pariralang “pagkakaroon ng mga salita ng Diyos bilang buhay ng isang tao” sa paggawa nito? Lalago lang ang buhay ng mga tao sa pamamagitan ng pagsasagawa sa mga salita ng Diyos; hindi ito lumalago sa pagbabasa lang ng mga ito. Kung naniniwala ka na hangga’t nauunawaan mo ang mga salita ng Diyos ay magkakaroon ka ng buhay at tayog, kung gayon ay lihis ang iyong pagkaunawa. Ang tunay na pag-unawa sa mga salita ng Diyos ay nakakamit kapag isinasagawa mo ang katotohanan; dapat mong maunawaan na “sa pamamagitan lang ng pagsasagawa sa katotohanan ito kailanman mauunawaan.” Ngayon, pagkatapos basahin ang mga salita ng Diyos, masasabi mo lang na batid mo ang mga salita ng Diyos, pero hindi mo masasabing nauunawaan mo ang mga ito. Sinasabi ng ilan na dapat munang maunawaan ng isang tao ang katotohanan bago niya ito maisagawa, pero bahagya lang itong tama, hindi ganap na tumpak. Bago ka magkaroon ng kaalaman sa isang partikular na katotohanan, iyon ay kapag hindi mo pa nararanasan ang katotohanang iyon. Ang pakiramdam na nauunawaan mo ang katotohanang iyon kapag naririnig mo ito sa isang sermon ay hindi tunay na pagkaunawa rito—ito ay pagtataglay lang sa literal na aspekto ng katotohanang iyon, nang hindi nauunawaan ang tunay na kahulugang nakapaloob doon. Ang pag-alam lang sa ibabaw na suson ng katotohanan ay hindi nangangahulugang aktuwal mong nauunawaan ang katotohanan o may kaalaman ka rito; ang tunay na kahulugan ng katotohanan ay nagmumula sa pagdanas dito. Samakatwid, tanging kapag naranasan mo ang katotohanan mo ito mauunawaan, at sa pamamagitan lang ng karanasan mo maaarok ang mga nakatagong parte nito. Ang pagpapalalim sa karanasan mo ang tanging paraan para maarok ang mga konotasyon ng katotohanan, at para maunawaan ang diwa ng katotohanan. Samakatwid, tanging kapag taglay mo ang katotohanan ka makakakilos nang malaya sa buong mundo. Kung wala sa iyo ang katotohanan, huwag mo nang isipin na mapasunod sa iyo ang maraming tao sa relihiyon—kahit ang sarili mong mga kapamilya ay hindi susunod sa iyo. Kung wala ang katotohanan, para kang isang natatangay na niyebe, pero kung taglay mo ang katotohanan, maaari kang maging masaya at malaya, at walang sinuman ang makakaatake sa iyo. Gaano man katibay ang isang teorya, hindi nito kayang daigin ang katotohanan. Sa pamamagitan ng katotohanan, kaya mong baligtarin ang langit at lupa at ilipat ang mga bundok at dagat; kung wala ang katotohanan, kahit ang mga uod ay makakalusot sa lungsod mo. Isa itong malinaw na katunayan.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Sa Sandaling Maunawaan Mo ang Katotohanan, Dapat Mo Itong Isagawa

Para maging tumpak, ang pagtahak sa landas ni Pedro sa pananalig ng isang tao ay nangangahulugan ng pagtahak sa landas ng paghahangad sa katotohanan, na siya ring landas para tunay niyang makilala ang kanyang sarili at mabago ang kanyang disposisyon. Sa pamamagitan lamang ng pagtahak sa landas ni Pedro mapupunta ang isang tao sa landas ng pagpeperpekto ng Diyos. Dapat maging malinaw sa isang tao kung paano ba talaga tumahak sa landas ni Pedro, gayundin kung paano ito isagawa. Una, dapat munang isantabi ng isang tao ang kanyang mga sariling intensyon, mga di-wastong paghahangad, at maging ang kanyang pamilya at lahat ng bagay na para sa kanyang sariling laman. Dapat buong-pusong mag-ukol ang isang tao; na ang ibig sabihin, kailangang ganap niyang ilaan ang kanyang sarili sa salita ng Diyos, magtuon sa pagkain at pag-inom ng mga salita ng Diyos, tumutok sa paghahanap sa katotohanan at sa mga pagnanais ng Diyos sa Kanyang mga salita, at subukang maarok ang mga layunin ng Diyos sa lahat ng bagay. Ito ang pinakapangunahin at pinakamahalagang paraan ng pagsasagawa. Ito ang ginawa ni Pedro pagkatapos niyang makita si Jesus, at sa pamamagitan lamang ng pagsasagawa sa ganitong paraan nakakamit ng isang tao ang pinakamahusay na mga resulta. Ang buong-pusong debosyon sa salita ng Diyos ay pangunahing kinapapalooban ng paghahanap sa katotohanan at sa mga pagnanais ng Diyos sa loob ng Kanyang mga salita, pagtutuon ng pansin sa pag-arok sa mga layunin ng Diyos, at pag-unawa at pagkakamit ng mas maraming katotohanan mula sa mga salita ng Diyos. Kapag binabasa ang mga salita ng Diyos, hindi nakatuon si Pedro sa pag-unawa sa mga doktrina at siya ay lalo pang hindi nakatuon sa pagkakamit ng kaalamang pangteolohiya. Sa halip, nakatuon siya sa pag-unawa sa katotohanan at pag-arok sa mga layunin ng Diyos, gayundin sa pagtatamo ng pagkakilala sa disposisyon at pagiging kaibig-ibig ng Diyos. Sinubukan din ni Pedro na kilalanin ang iba’t ibang tiwaling kalagayan ng tao, ang kalikasang diwa ng tao, at ang mga aktuwal na pagkukulang ng tao mula sa mga salita ng Diyos. Sa ganitong paraan lamang niya madaling matutugunan ang mga hinihingi ng Diyos para mapalugod Siya. Mayroong napakaraming tumpak na pagsasagawa si Pedro pagdating sa mga salita ng Diyos. Ito ang pinakanaaayon sa mga layunin ng Diyos, at ito ang pinakamahusay na paraan ng pakikipagtulungan ng tao habang nararanasan ang gawain ng Diyos. Noong dumaranas ng daan-daang pagsubok na ipinadala ng Diyos, mahigpit na ikinumpara ni Pedro ang kanyang sarili sa bawat salita ng paghatol at paglalantad ng Diyos sa tao—at sa bawat salita ng Kanyang mga hinihingi sa tao—sinuri ang kanyang sarili, at sinikap na tumpak na arukin ang kahulugan ng mga salita ng Diyos. Masigasig niyang pinagbulay-bulayan ang lahat ng sinabi sa kanya ni Jesus, mahigpit na isinasaisip ang bawat salita—nagbunga ng napakagagandang resulta ang pamamaraang ito. Sa pagsasagawa sa ganitong paraan, nagawa niyang makilala ang kanyang sarili sa pamamagitan ng mga salita ng Diyos, at hindi lang niya nagawang kilalanin ang iba’t ibang tiwaling kalagayan at kakulangan ng tao, kundi nakilala rin niya ang diwa at kalikasan ng tao. Ito ang ibig sabihin ng tunay na makilala ang sarili. Mula sa mga salita ng Diyos, sa isang banda, nagkamit si Pedro ng tunay na pagkakilala sa sarili niya, at sa kabilang banda, nakita niya ang matuwid na disposisyong ipinahayag ng Diyos, ang mga tinataglay ng Diyos at ang Kanyang pagiging Diyos, ang mga layunin ng Diyos para sa Kanyang gawain, at ang mga hinihingi ng Diyos sa sangkatauhan. Mula sa mga salitang ito ay tunay niyang nakilala ang Diyos. Nakarating siya sa pagkakilala sa disposisyon ng Diyos at sa Kanyang diwa; nakilala at naunawaan niya ang mga tinataglay ng Diyos at ang Kanyang pagiging Diyos, gayundin ang pagiging kaibig-ibig ng Diyos at mga hinihingi ng Diyos para sa tao. Bagama’t ang Diyos ay hindi gaanong nagsalita noong panahong iyon kagaya ng Kanyang ginagawa sa kasalukuyan, nakamit pa rin ang mga bunga kay Pedro sa mga aspektong ito. Ito ay isang bihira at napakahalagang bagay. Dumaan si Pedro sa daan-daang pagsubok; hindi siya nagdusa nang walang-saysay. Hindi lamang niya nakilala ang kanyang sarili mula sa mga salita at sa gawain ng Diyos, kundi nakilala rin niya ang Diyos. Dagdag pa riyan, sa loob ng mga salita ng Diyos ay partikular siyang nagbigay-pansin sa mga hinihingi ng Diyos sa tao at sa mga aspekto na kung saan dapat palugurin ng tao ang Diyos para maging naaayon sa mga layunin ng Diyos, at nagawa niyang pagsikapan nang husto ang mga bagay na ito, nagkamit ng ganap na kalinawan. Lubhang kapaki-pakinabang ito pagdating sa kanyang buhay pagpasok. Alinmang aspekto ito ng mga salita ng Diyos, basta’t nagagawa ng mga salitang iyon na magsilbing buhay at katotohanan, inukit ni Pedro ang mga ito sa puso niya, kung saan niya madalas na pinagbubulayan at inaarok ang mga ito. Nang marinig ang mga salita ni Jesus, nagawa niyang isapuso ang mga ito, na nagpapakita na siya ay partikular na nakatuon sa mga salita ng Diyos, at tunay na nakamtan niya ang mga resulta sa huli. Ibig sabihin, nagawa niyang mahusay na isagawa ang mga salita ng Diyos, tumpak na isagawa ang katotohanan at kumilos ayon sa mga layunin ng Diyos, gawin ang mga bagay nang ganap na naaayon sa mga pagnanais ng Diyos, at isuko ang kanyang sariling personal na mga opinyon at imahinasyon. Sa ganitong paraan, pumasok si Pedro sa realidad ng mga salita ng Diyos.

—Ang Salita, Vol. III. Ang mga Diskurso ni Cristo ng mga Huling Araw. Paano Tahakin ang Landas ni Pedro

Kung ang isang tao ay kayang bigyang-kasiyahan ang Diyos habang ginagawa ang kanyang tungkulin, may prinsipyo sa mga salita at kilos niya, at pumapasok sa realidad ng lahat ng aspekto ng katotohanan, siya ay isang taong ginawang perpekto ng Diyos. Masasabi na ang gawain at mga salita ng Diyos ay lubos na nagkamit ng epekto sa kanya: Ang mga salita ng Diyos ay naging buhay niya, at nakamit niya ang katotohanan at nagagawa niyang mamuhay alinsunod sa mga salita ng Diyos. Pagkatapos nito, ang kalikasan ng kanyang laman—iyon ay, ang orihinal na pundasyon ng kanyang pag-iral—ay mayayanig at mabubuwal. Pagkatapos taglayin ng mga tao ang mga salita ng Diyos bilang kanilang buhay, saka lamang sila magiging mga bagong tao. Kung ang mga salita ng Diyos ay maging buhay ng mga tao, kung ang pangitain ng gawain ng Diyos, ang Kanyang mga paglalantad at hinihingi mula sa sangkatauhan, at ang mga pamantayan para sa buhay ng tao na hinihingi ng Diyos na matugunan ng mga tao ay maging buhay nila, kung namumuhay ang mga tao alinsunod sa mga salita at katotohanang ito, sila ay pineperpekto sa pamamagitan ng mga salita ng Diyos. Muling isinilang ang gayong mga tao at naging mga bagong tao na sila sa pamamagitan ng mga salita ng Diyos. Ito ang landas ng paghahangad ni Pedro sa katotohanan. Ito ang landas ng magawang perpekto. Ginawang perpekto si Pedro ng mga salita ng Diyos, at nagkamit siya ng buhay mula sa mga salita ng Diyos, ang katotohanan na ipinahayag ng Diyos ay naging kanyang buhay, at saka lang siya naging isang tao na nagkamit ng katotohanan.

—Ang Salita, Vol. III. Ang mga Diskurso ni Cristo ng mga Huling Araw. Paano Tahakin ang Landas ni Pedro