Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ano ang bayan ng Diyos? Ano ang mga taga-silbi?

Nauugnay na mga Salita ng Diyos:

Kinakatawan ng limang matatalinong dalaga ang Aking mga anak at Aking bayan sa gitna ng mga tao na Aking nilikha. Ang pagtawag sa kanila na[a] “mga dalaga” ay dahil bagama’t isinilang sila sa lupa, natatamo Ko pa rin sila; maaaring sabihin ng isa na naging banal sila, kaya tinatawag silang “mga dalaga.” Ang nabanggit na “lima” ay kumakatawan sa bilang ng Aking mga anak at Aking bayan na naitadhana Ko. Ang “limang mangmang na dalaga” ay tumutukoy sa mga taga-silbi. Gumagawa sila ng serbisyo sa Akin na hindi nagpapahalaga ng kahit katiting sa buhay, hinahabol lamang ang mga panlabas na bagay (dahil hindi sila nagtataglay ng Aking katangian, anumang gawin nila ito ay isang panlabas na bagay), at hindi nila kayang maging Aking mga may-kakayahang katulong, kaya tinatawag silang “mga mangmang na dalaga.” Ang nabanggit na “lima” ay kumakatawan kay Satanas, at ang pagkakatawag sa kanila na[b] “dalaga” ay nangangahulugang nalupig Ko sila at kayang gumawa ng serbisyo para sa Akin, nguni’t hindi banal ang ganitong uri ng tao, kaya tinatawag silang taga-silbi.

—mula sa “Kabanata 116” ng Mga Pagbigkas ni Cristo sa Pasimula sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Yamang ganoon nga, magkakaroon ng isang bagong pamamaraan: Yaong mga nagbabasa ng Aking salita at tinatanggap ito bilang kanilang mismong buhay ay ang mga tao ng Aking kaharian. Yamang sila ay nasa Aking kaharian, sila ay ang Aking bayan sa kaharian. Sapagka’t sila ay ginagabayan ng Aking mga salita, kahit na sila ay tinatagurian bilang Aking bayan, ang titulong ito ay hindi talagang mababa na matawag bilang Aking “mga anak”. Bilang Aking bayan, lahat ay dapat maging tapat sa Aking kaharian at tuparin ang kanilang mga tungkulin, at yaong mga sumusuway sa Aking mga atas administratibo ay dapat tumanggap ng Aking kaparusahan. Ito ang Aking babala sa lahat.

—mula sa “Kabanata 1” ng Mga Salita ng Diyos sa Buong Sansinukob sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Ang mga tao lamang na tahimik sa harap ng Diyos ang nagtutuon ng pansin sa buhay, nagtutuon ng pansin sa pagsasamahan sa espiritu, na nauuhaw sa mga salita ng Diyos, at naghahangad sa katotohanan. Lahat silang hindi nagtutuon ng pansin sa pagiging tahimik sa harap ng Diyos, na hindi isinasagawa ang pagiging tahimik sa harap ng Diyos ay mga taong walang kabuluhan na ganap na nakakabit sa mundo, na mga walang buhay; kahit sabihin nilang naniniwala sila sa Diyos sila lamang ay hindi tapat na sumasang-ayon. Ang mga taong sa huli ay gagawing perpekto at gagawing ganap ng Diyos ay ang mga tao na kayang maging tahimik sa harap ng Diyos. Kung gayon, ang mga tao na tahimik sa harap ng Diyos ay mga taong binibiyayaan ng mga dakilang pagpapala. Ang mga tao na sa araw ay gumugugol ng kaunting oras upang kumain at uminom ng mga salita ng Diyos, na ganap na abalang-abala sa panlabas na mga gawain, at hindi nagtutuon ng pansin sa pagpasok sa buhay ay mga ipokritong lahat na walang inaasahan na pag-unlad sa hinaharap. Yaong mga kayang maging tahimik sa harap ng Diyos at tunay na nakikipagniig sa Diyos ay mga tao ng Diyos.

—mula sa “Tungkol sa Pagpapatahimik sa Iyong Puso sa Harap ng Diyos” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Sa sandaling ito karamihan sa mga tao (ibig sabihin lahat ng tao maliban sa mga panganay na anak) ay nasa kalagayang ito. Sinasabi Ko ang mga bagay na ito nang napakalinaw at ang mga taong ito ay walang reaksiyon at nagpapahalaga pa rin sa kanilang makalamang mga kasiyahan—sila ay kumakain at pagkatapos sila ay natutulog; sila ay natutulog at pagkatapos sila ay kumakain, at hindi nila binubulay-bulay ang Aking mga salita. Kahit na kung sila man ay napasigla, ito ay sandali lamang, at pagkatapos sila ay nananatili pa ring gaya ng dati, ganap na hindi nabago, na para bang hindi sila nakinig sa Akin kahit kailan. Ang mga ito ang karaniwang walang-silbing mga tao na walang mga pasanin—ang pinakahalatang manghuhuthot. Sa bandang huli, tatalikdan Ko sila nang isa-isa. Huwag mag-alala! Isa-isa Ko silang pababalikin sa walang-hanggang kalaliman. Ang Banal na Espiritu ay hindi kailanman gumagawa sa ganitong uri ng tao, at lahat ng ginagawa niya ay isang kaloob. Kapag sinasabi Kong kaloob, ibig Kong sabihin na ito ay isang taong walang buhay, na siyang Aking taga-silbi. Hindi Ko gusto ang sinuman sa kanila at Akin silang aalisin (nguni’t sa sandaling ito sila ay nagagamit pa rin nang bahagya).

—mula sa “Kabanata 102” ng Mga Pagbigkas ni Cristo sa Pasimula sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

At ano ang papel nitong mga taga-silbi? Upang maglingkod sa mga taong pinili ng Diyos. Sa pangunahin, ang kanilang papel ay upang maglingkod sa gawain ng Diyos, upang makipagtulungan sa gawain ng Diyos, at upang makipagtulungan sa pagbuo ng Diyos sa Kanyang piniling mga tao. … Ang pagkakakilanlan sa isang taga-silbi ay taga-silbi, nguni’t sa Diyos, sila ay isa sa lahat ng bagay na nilikha Niya—iyon lang na ang kanilang papel ay gaya ng sa taga-silbi. Bilang isa sa mga nilalang ng Diyos, may pagkakaiba ba sa pagitan ng isang taga-silbi at sa mga taong pinili ng Diyos? Sa totoo lang, walang pagkakaiba. Kung sa pangalan ang pag-uusapan, mayroong pagkakaiba, mayroong pagkakaiba sa diwa, kung ang pag-uusapan ay sa papel na kanilang ginagampanan mayroong pagkakaiba, nguni’t ang Diyos ay hindi nagtatangi laban sa mga taong ito. Kaya bakit itinuturing ang taong ito bilang mga taga-silbi? Kailangan ninyong maintindihan ito. Ang mga taga-silbi ay nagmula sa mga hindi sumasampalataya. Ang pagbanggit sa mga taong hindi sumasampalataya ay nagsasabi sa atin na ang kanilang nakaraan ay masama: Lahat sila ay mga ateista, sa kanilang nakaraan sila ay mga ateista, hindi sila naniniwala sa Diyos, at kinapopootan nila ang Diyos, ang katotohanan, at mga positibong bagay. Hindi sila naniniwala sa Diyos at hindi sila naniniwala na mayroong isang Diyos, kaya may kakayahan ba silang maintindihan ang mga salita ng Diyos? Makatarungang sabihin na, sa kalakihang bahagi, wala silang kakayahan. Kagaya lamang ng mga hayop na walang kakayahang maintindihan ang mga salita ng tao, hindi naiintindihan ng mga taga-silbi kung ano ang sinasabi ng Diyos, kung ano ang kinakailangan Niya, bakit Siya gumagawa ng gayong mga pangangailangan—ang mga bagay na ito ay mahirap ipaunawa sa kanila, nananatili silang hindi naliwanagan. At sa kadahilanang ito, ang mga taong ito ay hindi nagtataglay ng buhay na ating pinag-uusapan. Kung walang buhay, maiintindihan kaya ng mga tao ang katotohanan? Nagtataglay ba sila ng katotohanan? Nagtataglay ba sila ng karanasan at kaalaman ng mga salita ng Diyos? (Hindi.) Ang gayon ay ang mga pinagmulan ng mga taga-silbi. Nguni’t yamang ginawa ng Diyos na mga taga-silbi ang mga taong ito, nananatiling mayroong mga pamantayan sa Kanyang mga kinakailangan sa kanila; sila ay hindi Niya minamaliit, at hindi Siya mababaw sa kanila. Bagama’t hindi nila naiintindihan ang Kanyang mga salita, at mga walang buhay, ang Diyos ay nananatiling mabait sa kanila, at mayroon pa ring mga panuntunan sa Kanyang mga kinakailangan sa kanila. Kasasabi lamang ninyo sa mga panuntunang ito: Ang pagiging tapat sa Diyos, at ang paggawa sa kung ano ang mga sinasabi Niya. Sa iyong paglilingkod dapat kang maglingkod kung saan kailangan, at dapat maglingkod hanggang sa katapusan. Kung magagawa mong maging isang tapat na taga-silbi, makapaglilingkod hanggang sa pagtatapos na bahagi, at perpektong mabuo ang tagubilin na ibinigay sa iyo ng Diyos, kung gayon mamumuhay ka ng isang buhay na may katuturan, at kaya magagawa mong manatili. Kung maglalakip ka pa ng konting pagsisikap, kung pagbubutihan mo pa, nadodoble ang iyong mga pagsisikap na makilala ang Diyos, makapagsasabi ng konting kaalaman ukol sa Diyos, magagawang sumaksi sa Diyos, at higit pa rito, kung magagawa mong maintindihan ang isang bagay sa kalooban ng Diyos, magagawang makipagtulungan sa gawain ng Diyos, at sa wari ay alam ang kalooban ng Diyos, sa gayon ikaw, ang taga-silbi na ito ay magkakaroon ng isang pagbabago sa kapalaran. At ano ang magiging pagbabago sa kapalaran na ito? Hindi ka na lamang basta mananatili. Batay sa iyong pag-uugali at sa iyong personal na mga mithiin at paghahangad, gagawin ka ng Diyos na isa sa mga taong pinili. Ito ang magiging pagbabago sa iyong kapalaran. Para sa mga taga-silbi, ano ang pinakamabuting bagay ukol rito? Ito ay ang maaari silang makabilang sa mga taong pinili ng Diyos. … Mabuti ba ang gayon? Mabuti ito, at ito ay magandang balita. Na ang ibig sabihin, maaaring hubugin ang mga taga-silbi. Hindi iyan ang kaso na para sa isang taga-silbi, kapag itinatalaga siya ng Diyos upang maglingkod, gagawin niya iyon magpakailanman; hindi laging ganoon iyon. Batay sa kanyang indibiduwal na pag-uugali, panghahawakan siya ng Diyos sa ibang paraan, at sasagot sa kanya sa ibang paraan.

—mula sa “Ang Diyos Mismo, ang Natatangi X” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Sanggunian na mga Sipi ng Sermon at Pagbabahagi:

Ano ang mga tao ng Diyos? Lahat ng tao ng Diyos ay yaong mga makakayang manatili at makaligtas sa Kapanahunan ng Kaharian. Sila yaong mga nakaranas ng gawain ng Diyos at nagtamo ng katotohanan; sila ang mga taong may bagong buhay. Mayroon silang tunay na kaalaman tungkol sa Diyos, kaya nilang isagawa ang katotohanan, at sa huli matapos sumailalim sa maraming pagsubok, pagpipino, paghihirap, at kapahamakan, nagawa na silang perpekto. Sila yaong nagawang perpekto sa pamamagitan ng pagdanas ng gawain ng Diyos. Lahat ng tao ng Diyos ay may tatlong katangian. Una, may pagpipitagan ang puso nila sa Diyos—ito ang pinakamahalaga. Pangalawa, medyo mabuti ang kanilang pagkatao, maganda ang reputasyon nila, tanggap sila ng karamihan. Pangatlo, deboto sila sa kanilang tungkulin. Sinumang nagtataglay ng tatlong katangiang ito ay isa sa mga tao ng Diyos. Para sa mga tao ng Diyos, hindi mahalaga kung gaano kataas ang kanyang kakayanan; hindi bababa sa karaniwan ang kanilang kakayanan at nauunawaan nila ang mga karaniwang katotohanan, ngunit ang pinakamahalaga ay may pagpipitagan ang puso nila sa Diyos at mabuti ang kanilang pagkatao. Saan man sila ilagay o anumang tungkulin ang ipagawa mo sa kanila, talagang maaasahan sila. Hindi sila iba kapag kaharap ka at iba kapag nakatalikod ka; hindi sila doble-kara, hindi sila hayagang sumasang-ayon ngunit patagong tumututol. Medyo matapat sila at mapagkakatiwalaan; naghihikayat sila ng tiwala sa iba. Lahat ng ganitong tao ay medyo mabuti ang pagkatao at medyo matapat; sila ang mga tao ng Diyos sa Kapanahunan ng Kaharian.

—mula sa “Kailangang Makita nang Malinaw ng Isang Tao ang Tunay na Diwa at Katapusan ng Lahat ng Klase ng Tao” sa Mga Sermon at Pagbabahagi Tungkol sa Pagpasok sa Buhay IX

Hindi pa natatamo ng mga taga-silbi ang katotohanan upang ipamuhay nila mismo; nagsisilbi lang sila para sa Diyos. Mayroon silang tapat na puso sa Diyos at may pananampalataya rin, at medyo mabuti ang kanilang pagkatao, ngunit hindi nila masyadong gusto ang katotohanan. Umaasa sila sa kanilang kasigasigan sa paggugol ng kanilang sarili para sa Diyos at handa silang magtiis ng anumang hirap. Susunod sila hanggang wakas at hindi kailanman tatalikod sa Diyos. Ito ang dahilan kaya mananatili ang mga debotong taga-silbi. … Bakit sinasabi na sila’y mga taga-silbi? Iyon ay dahil hindi nila hinahangad ang katotohanan. Yaong mga naghahangad sa katotohanan ay may mga sandali rin na naghahayag ng kanilang katiwalian, at mga oras na natatalo sila, ngunit kapag sila ay tinatabasan at dinidisiplina, dumaranas ng mga kabiguan at problema, o pinapaalis sa bahay ng Diyos, natatanto nila, “Siya na walang katotohanan ay lubhang kaawa-awa, siya na umaasa sa kasipagan ay hindi makapaninindigan! Kung hindi maisagawa ng isang tao ang katotohanan, kung hindi niya nauunawaan ang katotohanan, hindi niya magagampanan ang kanyang tungkulin kailanman nang ayon sa pamantayan. Hindi ba ito isang taga-silbi? Hindi ako maaring maging taga-silbi—kailangan kong hangarin ang katotohanan at magpunyaging tapusin ang aking tungkulin nang ayon sa pamantayan upang mapaginhawa ang puso ng Diyos, at magantihan ang Kanyang pagmamahal!” Napupukaw siya at nagsisimulang maghangad ng katotohanan, at sa huli’y tunay na nagtatamo ng ilang katotohanan, tunay na nagsisimulang magkaroon ng pusong nagpipitagan sa Diyos. Kaya mga taga-silbi pa rin ba ang mga taong katulad nito? Kabilang sila sa mga tao ng Diyos dahil taglay nila ang ilang katotohanan at may puso silang nagpipitagan sa Diyos, isang pusong nagmamahal sa Diyos. Sa sandaling maging suwail sila at palaban, natatanto nila iyon at nagsisisi sila sa Diyos, at pagkatapos ay nagbabago sila; ang ganitong klaseng tao ay namumuhay na sa katotohanan.

May malaking pagkakaiba ba sa pagitan ng mga tao ng Diyos at ng mga taga-silbi? Kahit di-gaanong malaki o halata, talagang magkaiba sila. Ang mga taga-silbi ay may kakaunting takot sa Diyos, na ang tanging sinasabi ay: “Huwag kayong magkasala sa Diyos! Kung magkasala kayo sa Diyos, mapaparusahan kayo!” Maituturing bang tunay na pagpipitagan sa Diyos ang isang bagay na napakaliit? Yaong mga may pusong tunay na nagpipitagan sa Diyos ay hindi lamang iniisip kung magkakasala sila sa Diyos o hindi, kundi iniisip din nila kung sumasalungat ba sila sa katotohanan o hindi, kung sumasalungat ba sila sa mga salita ng Diyos o hindi, kung ang paggawa ba ng isang bagay ay pagsuway sa Diyos, kung makakasakit ba ito sa puso ng Diyos, at kung paano nila mabibigyan ng kasiyahan ang Diyos. Iniisip nila ang lahat ng aspetong ito, ito ang pagkakaroon ng pusong nagpipitagan sa Diyos. Siya na may pusong nagpipitagan sa Diyos, samantalang nagsasagawa ng katotohanan, ay maaaring manatiling malayo sa kasamaan kahit paano at maiwasang gumawa ng mga bagay na lumalaban sa Diyos; kaya niyang lampasan ang pamantayang ito. Ang tawag dito ay pagkakaroon ng pusong nagpipitagan sa Diyos. May pagkakaiba sa pagitan ng pagkakaroon ng pusong nagpipitagan sa Diyos at ng pagkakaroon ng pusong may kaunting takot sa Diyos. Kung talagang nauunawaan ng isang taong may pusong nagpipitagan sa Diyos ang ilang katotohanan at kayang isagawa ang ilan sa mga salita ng Diyos, talagang may buhay ang taong ito; siya na namumuhay sa katotohanan ay nabibilang sa mga tao ng Diyos. Ang mga taga-silbi ay hindi namumuhay sa katotohanan, ayaw nila sa katotohanan, at ang tanging mayroon sila ay pananalig sa Diyos. Dagdag pa rito, masigasig sila at may karaniwang pagkatao kahit paano; handa silang gumugol para sa Diyos. Ilan man ang problema nila sa bahay, anumang mga sitwasyon o pagsubok ang kinakaharap nila, patuloy pa rin silang naglilingkod sa Diyos at deboto hanggang wakas nang walang atrasan. Ito ang mga taong matitira, ang matatapat na taga-silbi. Hindi naglilingkod ang ilang taga-silbi hanggang wakas; kapag naririnig na nila, hindi nila matatamo ang mga pagpapala, humihinto sila sa pagsisilbi. Ang ilang taga-silbing hindi makapagsilbi nang maayos, ay hindi maaaring pakitunguhan ninuman. Sa sandaling makitungo sa kanila ang isang tao, sinasabi nila, “Hindi na ako magsisilbi, uuwi na ako.” Ang ilang taga-silbi, na nahaharap sa malulubhang pangyayari, halimbawa’y inaresto, ay nagiging duwag at umaatras. Habang sila’y nagsisilbi, nag-aalala pa rin ang ilan tungkol sa buhay ng kanilang pamilya: “Paano mabubuhay ang pamilya ko? Kailangan kong bumalik at kumita ng kaunting pera, kailangan kong alagaang mabuti ang aking asawa (o maybahay) at mga anak.” Nagsisisi sila habang ginagampanan nila ang kanilang tungkulin, nang walang anumang katapatan sa Diyos. Ang ganitong klaseng mga taga-silbi ay hindi umaayon sa pamantayan, kaya lahat sila’y maaalis.

—mula sa “Mga Sermon at Pagbabahagi Tungkol sa Salita ng Diyos na ‘Marami ang Tinatawag, Datapuwa’t Kakaunti ang Nahihirang’” sa Mga Sermon at Pagbabahagi Tungkol sa Pagpasok sa Buhay XIV

Noong araw, maraming taong walang pang-unawa tungkol sa mga tao ng Diyos. Ano nga ba ang mga tao ng Diyos? Hindi ba totoo na tayo na tumanggap na sa Makapangyarihang Diyos ay Kanyang mga tao? Hindi komo tinatanggap ninyo ang pangalan ng Makapangyarihang Diyos ay isa na kayo sa Kanyang mga tao. Para diyan, may proseso para magawang perpekto, na may pamantayan. Ano ang pamantayang ito? Ito ay ang isagawa ang inyong tungkulin ayon sa pamantayan, at saka lamang kayo nagiging isa sa mga tao ng Diyos; yaong mga hindi pa nakaabot sa pamantayang ito sa kanilang tungkulin ay hindi mga tao ng Diyos. Hindi sila mga tao ng Diyos. Sa madaling salita, sila ang mga taga-silbi—ito ang tawag sa kanila sa panahong ito ng pagsasanay. Yaong mga hindi pa nagtatamo ng katotohanan ay tinatawag na mga taga-silbi. Kapag natamo na ng isang tao ang katotohanan at nagagawang mangasiwa sa mga gawain alinsunod sa prinsipyo, ibig sabihin ay nagkamit na sila ng buhay. Yaon lamang mga nabubuhay sa katotohanan ang tunay na mga tao ng Diyos.

—mula sa Mga Sermon at Pagbabahagi Tungkol sa Pagpasok sa Buhay, Tomo 125

Mga Talababa:

a. Wala sa orihinal na teksto ang pariralang “Ang pagtawag sa kanila na.”

b. Wala sa orihinal na teksto ang pariralang “ang pagkakatawag sa kanila.”

Kaugnay na Content