Mga Pagbigkas ni Cristo ng mga Huling Araw (Mga Seleksyon)

Recital-the-word-appears-in-the-flesh-6
Mga Pagbigkas ni Cristo ng mga Huling Araw (Mga Seleksyon)

Mga Kategorya

Pagpapatuloy ng Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao
Pagpapatuloy ng Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Ginawang perpekto si Pedro sa pamamagitan ng pagdanas ng pakikitungo at pagpipino. Sinabi niya, “Kailangan kong bigyang kasiyahan ang kagustuhan ng Diyos sa lahat ng pagkakataon. Sa lahat ng aking ginagawa, ang hangad ko lamang ay upang mapasaya ang kalooban ng Diyos, at kung ako man ay kinakastigo o hinahatulan, masaya pa rin akong gagawin ito.” Ibinigay ni Pedro ang kanyang lahat sa Diyos, at ang kanyang gawa, mga salita, at buong buhay ay lahat para sa kapakanan ng pag-ibig sa Diyos. Siya ay isang tao na naghanap sa kabanalan, at kung gaano karami ang kanyang naranasan, ganoon kadakila ang kanyang pag-ibig sa Diyos sa kaibuturan ng kanyang puso. Si Pablo, samantala, ay gumawa lamang ng panlabas na gawain, at kahit na nagtrabaho rin siya nang matindi, ang kanyang mga pagpapagal ay para sa kapakanan ng paggawa ng kanyang gawain nang wasto at sa gayon ay magtamo ng gantimpala. Kung nalaman niya na hindi siya makatatanggap ng gantimpala, isinuko na niya sana ang kanyang gawain. Ang pinahalagahan ni Pedro ay ang tunay na pag-ibig sa kanyang puso, at yaong praktikal at kayang makamit. Wala siyang pakialam kung siya ba ay makatatanggap ng gantimpala, bagkus ay kung ang kanyang disposisyon kaya ay mababago. Pinahalagahan ni Pablo ang paggawa nang mas mahirap, pinahalagahan niya ang panlabas na paggawa at pag-aalay, at ang mga doktrina na hindi naranasan ng mga karaniwang tao. Wala siyang pagpapahalaga sa mga pagbabago sa kanyang kaloob-looban at sa tunay na pag-ibig sa Diyos. Ang mga karanasan ni Pedro ay upang makamit ang tunay na pag-ibig at totoong pagkakilala. Ang kanyang mga karanasan ay upang magkamit ng isang mas malapit na relasyon sa Diyos, at upang magkaroon ng isang praktikal na pagsasabuhay. Ang gawain ni Pablo ay dahil doon sa ipinagkatiwala sa kanya ni Jesus, at upang makamit ang mga bagay na kanyang inasam, nguni’t ang mga ito ay hindi kaugnay ng kanyang pagkakilala sa kanyang sarili at sa Diyos. Ang kanyang gawain ay para lamang sa kapakanan ng pagtakas sa pagkastigo at paghatol. Ang hinanap ni Pedro ay busilak na pag-ibig, at ang hinanap naman ni Pablo ay ang korona ng pagkamatuwid. Naranasan ni Pedro ang maraming taon ng gawa ng Banal na Espiritu, at nagkaroon ng isang praktikal na pagkakakilala kay Cristo, gayundin ang isang malalim na pagkakakilala sa kanyang sarili. At kaya naman, ang kanyang pag-ibig sa Diyos ay busilak. Ang maraming taon ng pagpipino ay nagpayaman sa kanyang pagkakakilala kay Jesus at sa buhay, at ang kanyang pag-ibig ay isang pag-ibig na walang kundisyon, ito ay isang pag-ibig na kusang-loob, at wala siyang hiniling na kahit ano bilang kapalit, ni hindi siya umasa sa kahit anong mga benepisyo. Gumawa si Pablo sa loob ng maraming taon, nguni’t hindi siya nagkaroon ng matinding pagkakilala kay Cristo, at ang kanyang pagkakilala sa kanyang sarili ay kahabag-habag sa kaliitan. Wala siyang pagmamahal para kay Cristo, at ang kanyang gawain at ang daang kanyang tinahak ay upang magkamit ng huling putong. Ang kanyang hinanap ay ang pinakamagandang korona, hindi ang pinakabusilak na pag-ibig. Hindi siya aktibong naghanap, kundi ginawa niya ang gayon nang walang-kibo; hindi niya ginagampanan ang kanyang tungkulin, kundi napilitan sa kanyang paghahabol matapos na mahuli ng gawa ng Banal na Espiritu. At kaya naman, ang kanyang paghahabol ay hindi nagpapatunay na siya ay karapat-dapat na nilalang ng Diyos; si Pedro ang siyang karapat-dapat na nilalang ng Diyos na gumanap ng kanyang tungkulin. Iniisip ng tao na lahat niyaong gumagawa ng ambag sa Diyos ay marapat na tumanggap ng gantimpala, at kung mas malaki ang ambag, mas higit ding inaasahan na sila ay dapat na makatanggap ng paglingap ng Diyos. Sa kakanyahan, nakikita ng tao ang mga ambag na iyon bilang isang transaksyon, at hindi aktibong naghahanap na gampanan ang kanyang tungkulin bilang nilalang ng Diyos. Para sa Diyos, kung mas naghahanap ang mga tao ng tunay na pag-ibig sa Diyos at buong pagsunod sa Diyos, na nangangahulugan ding paghahanap na gampanan ang kanilang tungkulin bilang nilalang ng Diyos, mas higit na kaya nilang makamit ang pagsang-ayon ng Diyos. Ang pananaw ng Diyos ay upang hingin na mabawi ng tao ang kanyang orihinal na tungkulin at katayuan. Ang tao ay isang nilalang ng Diyos, at kaya hindi dapat lampasan ng tao ang kanyang sarili sa pamamagitan ng paghingi ng kahit ano mula sa Diyos, at dapat na walang ibang gawin maliban sa pagganap ng kanyang tungkulin bilang isang nilalang ng Diyos. Ang mga hantungan nina Pablo at Pedro ay nasukat ayon sa kung kaya nilang gampanan ang kanilang tungkulin bilang mga nilalang ng Diyos, at hindi ayon sa laki ng kanilang ambag; ang kanilang mga hantungan ay nalaman ayon doon sa kanilang hinanap mula sa pasimula, hindi ayon sa kung gaano kalaki ang gawaing kanilang ginawa, o sa pagtantya ng ibang tao sa mga iyon. Kaya’t, ang paghahanap na aktibong magampanan ang tungkulin ng isa bilang isang nilalang ng Diyos ay ang landas patungo sa tagumpay; ang paghahanap sa landas ng tunay na pag-ibig sa Diyos ay ang pinakatamang landas; ang paghahanap ng pagbabago sa dating disposisyon ng isa, at ang isang busilak na pag-ibig sa Diyos, ay ang landas tungo sa tagumpay. Ang gayong landas tungo sa tagumpay ay ang landas ng pagbabawi ng orihinal na tungkulin gayon na rin ang orihinal na anyo ng isang nilalang ng Diyos. Ito ay ang landas ng pagbabawi, at ito rin ang layunin ng lahat ng gawain ng Diyos mula simula hanggang katapusan. Kung ang paghahabol ng tao ay nabahiran ng personal na maluhong mga hinihingi at hindi makatwirang mga pag-asam, kung gayon ang epekto na natatamo ay hindi magiging ang pagbabago sa disposiyon ng tao. Ito ay salungat sa gawain ng pagbabawi. Walang duda na ito ay hindi gawaing ginawa ng Banal na Espiritu, at pinatutunayan lamang na ang ganitong klase ng paghahabol ay hindi sinang-ayunan ng Diyos. Anong halaga mayroon ang isang paghahabol na hindi sinang-ayunan ng Diyos?

Ang gawaing ginawa ni Pablo ay ipinakita sa tao, nguni’t kung gaano kabusilak ang kanyang pag-ibig para sa Diyos, kung gaano kalaki ang kanyang pag-ibig para sa Diyos sa kaibuturan ng kanyang puso—ang mga ito ay hindi kayang makita ng tao. Namamasdan lamang ng tao ang gawaing kanyang ginawa, kung saan alam ng tao na siya ay tiyak na kinasangkapan ng Banal na Espiritu, kaya’t iniisip ng tao na si Pablo ay mas magaling kaysa kay Pedro, na ang kanyang gawain ay mas dakila, dahil kinaya niyang magbigay sa mga iglesia. Ang tiningnan lamang ni Pedro ay ang kanyang mga personal na karanasan, at nakatamo lamang ng kaunting tao sa paminsan-minsan niyang gawain. Mula sa kanya ay mayroong mga kaunting di-gaanong-kilalang mga liham, nguni’t sino ang nakakaalam kung gaano kadakila ang kanyang pag-ibig sa Diyos sa kaibuturan ng kanyang puso? Mula umaga hanggang gabi, gumawa si Pablo para sa Diyos: Hangga’t mayroong gawain na dapat gawin, ginawa niya ito. Naramdaman niya na sa ganitong paraan ay makakayanan niyang makamit ang korona, at makakayanang mapasaya ang Diyos, nguni’t hindi niya hinanap ang mga paraan upang baguhin ang kanyang sarili sa pamamagitan ng kanyang mga gawa. Ang kahit anong bagay sa buhay ni Pedro na hindi nagbibigay-kasiyahan sa kalooban ng Diyos ay bumabagabag sa kanya. Kung hindi nito natugunan ang kagustuhan ng Diyos, kung gayon makakaramdam siya ng taos na pagsisisi, at maghahanap ng isang angkop na paraan kung paano niya mapagsusumikapan na mapasaya ang puso ng Diyos. Sa kahit na pinakamaliit at pinaka-walang-kabuluhang aspeto ng kanyang buhay, kinailangan niya pa rin sa kanyang sarili na katagpuin ang ninanasa ng Diyos. Ganoon din siya katindi pagdating sa kanyang dating disposisyon, laging mahigpit sa kanyang mga kinakailangan sa kanyang sarili upang umusad nang mas malalim pa sa katotohanan. Hinangad lamang ni Pablo ang mababaw na reputasyon at estado. Hinangad niyang ipagyabang ang kanyang sarili sa harap ng tao, at hindi naghanap na sumulong nang mas malalim sa kanyang pagpasok sa buhay. Ang kanyang pinahalagahan ay ang doktrina, hindi ang pagkatotoo. Ani ng ibang tao, gumawa ng napakaraming gawain si Pablo para sa Diyos, bakit hindi siya ginunita ng Diyos? Gumawa lamang si Pedro ng kakaunting gawain para sa Diyos, at hindi nagbigay ng malaking ambag sa mga iglesia, pero bakit siya ginawang perpekto? Minahal ni Pedro ang Diyos hanggang sa isang tiyak na punto, na siyang kinakailangan ng Diyos; ang mga ganoong klase lamang ng tao ang mayroong testimonya. At ano naman ang kay Pablo? Hanggang saang antas minahal ni Pablo ang Diyos, alam mo ba? Para sa kapakanan ng ano ang gawa ni Pablo? At para sa kapakanan ng ano ang gawa ni Pedro? Hindi masyadong gumawa ng gawain si Pedro, pero alam mo ba kung ano ang nasa kaibuturan ng kanyang puso? Ang gawain ni Pablo ay may kaugnayan sa pagtutustos sa mga iglesia, at sa pagtulong ng mga iglesia. Ang naranasan ni Pedro ay mga pagbabago sa kanyang disposisyon sa buhay; naranasan niya ang pagmamahal ng Diyos. Ngayong alam mo na ang mga pagkakaiba sa kanilang mga katangian, nakikita mo kung sino, sa kahuli-hulihan, ang totoong naniwala sa Diyos, at sino ang hindi tunay na naniwala sa Diyos. Ang isa sa kanila ay totoong nagmahal sa Diyos, at ang isa ay hindi tunay na nagmahal sa Diyos; ang isa ay sumailalim sa mga pagbabago sa kanyang disposisyon, at ang isa ay hindi; ang isa ay sinamba ng mga tao, at naging dakila sa paningin ng mga tao, at ang isa naman ay mapagpakumbabang naglingkod, at hindi madaling napansin ng mga tao; ang isa ay naghanap ng kabanalan, at ang isa ay hindi, at kahit na hindi siya marumi, hindi siya nag-angkin ng isang busilak na pagmamahal; ang isa ay nag-angkin ng totoong pagkatao, at ang isa ay hindi; ang isa ay nag-angkin ng katinuan ng isang nilalang ng Diyos, at ang isa ay hindi. Ang mga iyon ay ang mga pagkakaiba sa mga substansya nina Pablo at Pedro. Ang landas na tinahak ni Pedro ay ang landas ng tagumpay, na siya ring landas ng pagkakamit ng pagbabawi sa normal na pagkatao at tungkulin ng isang nilalang ng Diyos. Kinakatawan ni Pedro ang lahat niyaong mga matagumpay. Ang landas na tinahak ni Pablo ay ang landas ng kabiguan, at kinakatawan niya ang lahat niyaong nagpapasakop lamang at ginugugol ang kanilang sarili nang paimbabaw, at hindi tunay na nagmamahal sa Diyos. Kinakatawan ni Pablo ang lahat niyaong hindi nag-aangkin ng katotohanan. Sa kanyang pananampalataya sa Diyos, hinanap ni Pedro na mapasaya ang Diyos sa lahat ng bagay, at hinanap na sundin ang lahat ng nagmula sa Diyos. Nang wala ni katiting na reklamo, kinaya niyang tanggapin ang pagkastigo at paghatol, pati na rin ang pagpipino, kapighatian at kakulangan sa kanyang buhay, kung saan wala sa mga nabanggit ang makapagbabago ng kanyang pag-ibig sa Diyos. Hindi ba ito ang sukdulang pag-ibig sa Diyos? Hindi ba ito ang katuparan ng tungkulin ng isang nilalang ng Diyos? Ang pagkastigo, paghatol, at kapighatian—may kakayanan kang makamit ang pagsunod hanggang kamatayan, at ito ay ang dapat na makamit ng isang nilalang ng Diyos, ito ang pagiging-busilak ng pagmamahal ng Diyos. Kung kaya ng tao na magkamit ng ganito kahigit, kung gayon siya ay isang angkop na nilalang ng Diyos, at walang mas makapagpapasaya sa kalooban ng Lumikha. Ipagpalagay mo na kaya mong gumawa para sa Diyos, nguni’t hindi ka sumusunod sa Diyos, at hindi ninyo kayang tunay na magmahal sa Diyos. Sa ganitong paraan, hindi mo lamang hindi natupad ang tungkulin ng isang nilalang ng Diyos, kung hindi maisusumpa pa ng Diyos, dahil ikaw ay isang taong hindi nagtataglay ng katotohanan, na hindi kayang sumunod sa Diyos, at isang suwail sa Diyos. Pinahahalagahan mo lamang ang paggawa para sa Diyos, at hindi pinahahalagahan ang pagsasagawa ng katotohanan, o pagkilala sa iyong sarili. Hindi mo naiintindihan o nakikilala ang Lumikha, at hindi sumusunod o nagmamahal sa Lumikha. Ikaw ay taong likas na suwail sa Diyos, at kaya ang mga taong ganoon ay hindi mahal ng Lumikha.

Ani ng ibang tao, “Gumawa si Pablo ng napakaraming gawain, at bumalikat siya ng mabibigat na pasanin para sa mga iglesia at nag-ambag nang malaki sa mga iyon. Pinagtibay ng labintatlong kasulatan ni Pablo ang 2,000 taon ng Kapanahunan ng Biyaya, at ang mga ito ay pangalawa lamang sa Apat na Ebanghelyo. Sino ang maihahambing sa kanya? Walang sinuman ang makakaintindi ng Pagbubunyag ni Juan, datapwa’t ang mga sulat ni Pablo ay nagbibigay-buhay, at ang gawaing kanyang ginawa ay kapaki-pakinabang sa mga iglesia. Sino pa ang maaring makagawa ng mga ganoong bagay? At ano ang gawaing ginawa ni Pedro?” Kapag sinusukat ng tao ang kanyang kapwa, ito ay ayon sa kanilang naging ambag. Kapag sinusukat ng Diyos ang tao, ito ay ayon sa kanyang kalikasan. Sa gitna niyaong mga naghahanap ng buhay, si Pablo ay isang tao na hindi alam ang kanyang sariling kakanyahan. Siya ay, sa kahit anong paraan, hindi mapagpakumbaba o masunurin, ni nalalaman niya ang kanyang substansya, na kasalungat sa Diyos. Kaya naman, siya ay isang taong hindi sumailalim sa mga detalyadong karanasan, at isang taong hindi nagsagawa ng katotohanan. Kaiba si Pedro. Alam niya ang kanyang mga kakulangan, mga kahinaan, at ang kanyang tiwaling disposisyon bilang isang nilalang ng Diyos, kaya’t nagkaroon siya ng landas ng pagsasagawa kung saan sa pamamagitan nito ay mababago ang kanyang disposisyon; hindi siya isa roon sa mga mayroon lamang ng doktrina nguni’t hindi nagtaglay ng katotohanan. Yaong mga nagbago ay mga bagong tao na nailigtas na, sila yaong mga may kakayahan sa paghahabol sa katotohanan. Ang mga tao na hindi nagbabago ay kabilang sa mga likas na nilipasan na; sila ay ang mga hindi nailigtas, iyon ay, yaong mga kinamuhian at itinakwil ng Diyos. Sila ay hindi gugunitain ng Diyos kahit gaano pa kadakila ang kanilang gawa. Kapag iyo itong ikinumpara sa iyong sariling paghahabol, kung ikaw sa kahuli-hulihan ay kapareho ng uri ng pagkatao ni Pedro o ni Pablo ay dapat na kitang-kita. Kung wala pa ring katotohanan sa bagay na iyong hinahanap, at kung kahit ngayon mayabang ka pa rin at walang-galang gaya ni Pablo, at bihasa pa ring magmalaki na gaya niya, kung gayon walang duda na ikaw ay isang hamak na nabibigo. Kung naghahanap ka ng kaparehas ng kay Pedro, kung naghahanap ka ng mga pagsasagawa at mga totoong pagbabago, at hindi mayabang o matigas ang ulo, nguni’t naghahanap na gampanan ang iyong tungkulin, kung gayon ikaw ay magiging nilalang ng Diyos na kayang magkamit ng tagumpay. Hindi alam ni Pablo ang kanyang sariling substansya o katiwalian, lalong hindi niya alam ang kanyang sariling pagka-suwail. Hindi niya kailanman nabanggit ang kanyang kasuklam-suklam na paglaban kay Cristo, ni labis siyang nagsisi. Nag-alay lamang siya ng maiksing paliwanag, at, sa kaibuturan ng kanyang puso, hindi siya buong nagpasakop sa Diyos. Kahit na nahulog siya sa daan tungong Damasko, hindi siya tumingin sa kaibuturan ng kanyang sarili. Siya ay kuntento na lamang na manatiling gumagawa, at hindi ipinalagay ang pagkakilala sa kanyang sarili at pagbabago ng kanyang dating disposisyon na pinakamahalaga sa lahat ng mga usapin. Siya ay nasiyahan na lamang sa pagsasalita ng katotohanan, sa pagbibigay sa iba bilang isang pampalubag para sa kanyang sariling konsensya, at sa hindi na pang-uusig sa mga disipulo ni Jesus upang aliwin ang kanyang sarili at patawarin ang kanyang sarili para sa kanyang mga kasalanan noon. Ang layon na kanyang hinabol ay walang iba kung hindi isang korona sa hinaharap at panandaliang gawain, ang layon na kanyang hinabol ay masaganang biyaya. Hindi niya hinanap ang sapat na katotohanan, ni hindi siya naghanap upang umunlad nang mas malalim sa katotohanan na hindi niya naunawaan noon. At kaya ang kanyang pagkakakilala sa kanyang sarili ay masasabing mali, at hindi niya tinanggap ang pagkastigo o paghatol. Na kinaya niyang gumawa ay hindi nangangahulugang nag-angkin siya ng pagkakakilala sa kanyang sariling kalikasan o substansya; ang kanyang tuon ay sa panlabas na pagsasagawa lamang. Ang kanyang pinagsumikapan, higit pa rito, ay hindi ang pagbabago, kundi ang kaalaman. Ang kanyang gawain ay ang kabuuang resulta ng pagpapakita ni Jesus sa daan tungo sa Damasko. Ito ay hindi isang bagay na kanyang orihinal na pinagpasyahang gawin, ni hindi ito ang gawain na naganap matapos niyang tanggapin ang pagpupungos ng kanyang dating disposisyon. Kung paano man siya gumawa, ang kanyang dating disposisyon ay hindi nagbago, kaya’t ang kanyang gawain ay hindi naging pantakip para sa kanyang mga dating kasalanan kundi gumanap lamang ng isang tiyak na papel sa gitna ng mga simbahan noong panahong iyon. Para sa isang taong gaya nito, na ang dating disposisyon ay hindi nagbago—na ang ibig sabihin, siyang hindi nagkamit ng kaligtasan, at higit pa ay walang taglay na katotohanan—siya ay lubos na walang kakayahang maging isa sa mga tinanggap ng Panginoong Jesus. Hindi siya isang taong puno ng pagmamahal at paggalang para kay JesuCristo, ni hindi rin siya isang bihasa sa paghahanap ng katotohanan, lalong hindi siya isa na naghanap sa misteryo ng pagkakatawang-tao. Siya ay isa lamang tao na sanáy sa panlilinlang, at isa na hindi susuko sa kahit ano na higit sa kanya o nagtaglay ng katotohanan. Kinainggitan niya ang mga tao o ang mga katotohanan na taliwas sa kanya, o laban sa kanya, at higit na gusto yaong mga biniyayaang mga tao na kilala at nagtataglay ng malalim na kaalaman. Hindi niya gustong makipagkapwa sa mga mahihirap na taong naghahanap ng tunay na daan at walang ibang pinahalagahan kung hindi ang katotohanan, at sa halip ay pinag-abalahan lamang niya ang mga nakatatandang mga tao mula sa mga relihiyosong samahan na nagsasalita lamang tungkol sa mga doktrina, at nagtataglay ng masaganang kaalaman. Wala siyang pagmamahal sa bagong gawain ng Banal na Espiritu, at hindi pinahalagahan ang pagkilos ng bagong gawain ng Banal na Espiritu. Sa halip, kanyang pinaburan yaong mga regulasyon at mga doktrina na mas higit kaysa pangkalahatang mga katotohanan. Sa kanyang likas na kakanyahan at sa kabuuan ng kanyang hinanap, hindi siya karapat-dapat na matawag na isang Kristiyano na naghahabol sa katotohanan, lalong hindi isang tapat na lingkod sa bahay ng Diyos, dahil ang kanyang pagbabalatkayo ay labis-labis, at ang kanyang pagkasuwail ay napakatindi. Kahit na siya ay kilala bilang isang lingkod ng Panginoong Jesus, hindi siya kahit kailan karapat-dapat na pumasok sa tarangkahan ng kaharian ng langit, dahil ang kanyang mga kilos mula sa simula hanggang katapusan ay hindi maaaring matawag na matuwid. Maaari lamang siyang makita bilang isang mapagpaimbabaw, at gumagawa ng di-pagkamatuwid, datapwa’t gumagawa rin para ay Cristo. Kahit na hindi siya matatawag na masama, maaaring angkop sa kanyang matawag na isang tao na gumagawa ng di-pagkamatuwid. Gumawa siya ng maraming gawain, nguni’t hindi siya dapat na hatulan sa dami ng gawain na kanyang ginawa, kundi sa kalidad nito at nilalaman lamang. Sa paraang ito lamang posibleng malaman ang pinakaugat ng bagay na ito. Parati siyang naniniwala: Kaya kong gumawa, ako ay mas magaling kaysa karamihan sa mga tao; ako ay may pagsasaalang-alang sa pasanin ng Panginoon nang higit kaninuman, at walang sinuman ang nagsisisi nang lubos kagaya ko, sapagka’t ang dakilang liwanag ay sumikat sa akin, at nakita ko ang dakilang liwanag, kaya’t ang aking pagsisisi ay mas malalim kaysa kaninuman. Sa panahong iyon, ito ay ang kanyang inisip sa kaibuturan ng kanyang puso. Sa katapusan ng kanyang gawain, sinabi ni Pablo: “Inilaban ko ang laban, natapos ko ang aking lakbayin, at mayroong nakalaan para sa akin na korona ng pagkamatuwid.” Ang kanyang laban, gawain, at lakbayin ay buong para lamang sa kapakanan ng korona ng pagkamatuwid, at hindi siya aktibong sumulong; kahit na hindi siya napipilitan lamang sa kanyang gawain, masasabi na ang kanyang gawain ay para lamang punuan ang kanyang mga pagkakamali, upang punuan ang mga panunumbat ng kanyang konsensya. Umasa lamang siyang tapusin ang kanyang gawain, tapusin ang kanyang lakbayin, at ilaban ang kanyang laban sa lalong madaling panahon, upang makaya niyang makamit ang kanyang inaasam na korona ng pagkamatuwid nang mas maaga. Ang kanyang inasam ay hindi upang makilala ang Panginoong Jesus sa kanyang mga karanasan at tunay na kaalaman, kundi upang tapusin ang kanyang gawain sa lalong madaling panahon, upang kanyang matanggap ang mga gantimpala na nakamit ng kanyang gawain para sa kanya nang makilala niya ang Panginoong Jesus. Ginamit niya ang kanyang gawain upang aliwin ang kanyang sarili, at upang gumawa ng isang kasunduan kapalit ng isang korona sa hinaharap. Ang kanyang hinanap ay hindi ang katotohanan o ang Diyos, kundi ang korona lamang. Paano bang makaaabot sa pamantayan ang nasabing gawain? Ang kanyang pangganyak, ang kanyang gawain, ang halagang kanyang binayaran, at ang lahat ng kanyang mga pagsisikap—lumaganap sa lahat ng mga iyon ang kanyang kahanga-hangang mga pantasya, at siya ay gumawa nang buo ayon sa kanyang sariling mga kagustuhan. Sa kabuuan ng kanyang gawain, walang kahit katiting na pagkukusa sa halagang kanyang binayaran; siya ay pumapasok lamang sa isang kasunduan. Ang kanyang mga pagsisikap ay hindi ginawa nang kusa upang ganapin ang kanyang tungkulin, kundi ginawa nang kusa upang makamit ang layon ng kasunduan. Mayroon bang anumang saysay sa nasabing mga pagsisikap? Sino ang pupuri sa kanyang hindi-dalisay na mga pagsisikap? Sino ang may interes sa nasabing mga pagsisikap? Ang kanyang gawain ay puno ng mga pangarap para sa hinaharap, puno ng mga kahanga-hangang plano, at hindi naglalaman ng landas para baguhin ang disposisyon ng tao. Napakalaki sa kanyang kabaitan ay pagpapanggap; ang kanyang gawain ay hindi nagkaloob ng buhay, kundi isang paimbabaw na pagiging-magalang; ito ay ang kagagawan ng isang kasunduan. Paano maaakay ng isang gawaing gaya nito ang tao tungo sa landas ng pagpapanumbalik ng kanyang orihinal na tungkulin?

Ang lahat ng hinanap ni Pedro ay ayon sa kalooban ng Diyos. Hinanap niyang maisakatuparan ang nais ng Diyos, at hindi alintana ang paghihirap at kasawian, maluwag pa rin sa loob niyang tuparin ang nais ng Diyos. Wala nang hihigit pang paghahabol ng isang mananampalataya ng Diyos. Ang hinanap ni Pablo ay nabahiran ng kanyang sariling laman, ng kanyang sariling mga pagkaintindi, at ng kanyang sariling mga plano at pakánâ. Hindi siya sa kahit anong paraan isang karapat-dapat na nilalang ng Diyos, hindi isang tao na naghanap upang tuparin ang nais ng Diyos. Hinanap ni Pedro na magpasakop sa mga pagsasaayos ng Diyos, at kahit na ang gawaing kanyang ginawa ay hindi malaki, ang pangganyak sa likod ng kanyang paghahabol at ang landas na kanyang tinahak ay tama; kahit hindi siya nakatamo ng maraming tao, nahanap niya ang landas ng katotohanan. Dahil dito maaaring sabihin na siya ay isang karapat-dapat na nilalang ng Diyos. Sa ngayon, kahit na hindi ka isang manggagawa, dapat mong makayang gampanan ang tungkulin ng isang nilalang ng Diyos, at hanapin na magpasakop sa lahat ng mga pagsasaayos ng Diyos. Dapat ay makaya mong sundin ang anumang sinasabi ng Diyos, at maranasan ang lahat ng anyo ng mga kapighatian at pagpipino, at kahit na ikaw ay mahina, sa iyong puso ay dapat mo pa ring makayang mahalin ang Diyos. Sila na nanánagót para sa kanilang sariling buhay ay malugod na ginagampanan ang tungkulin ng isang nilalang ng Diyos, at ang pananaw ng ganoong mga tao tungo sa paghahabol ay siyang tama. Ang mga ito ang mga taong kailangan ng Diyos. Kung ikaw ay gumawa ng maraming gawain, at nakamit ng iba ang iyong mga itinuro, nguni’t ikaw mismo ay hindi nagbago, at hindi nagtaglay ng kahit anong patotoo, o nagkaroon ng anumang totoong karanasan, anupa’t sa katapusan ng iyong buhay, wala pa rin sa iyong mga nagawa ang nagtataglay ng patotoo, kung gayon ikaw ba ay isang tao na nagbago na? Ikaw ba ay isang taong naghahabol ng katotohanan? Sa pahanong iyon, kinasangkapan ka ng Banal na Espiritu, nguni’t nang kinasangkapan ka Niya, ginamit Niya ang iyong bahagi na kayang gumawa, at hindi Niya ginamit ang iyong bahagi na hindi kayang gumawa. Kung iyong hinanap na magbago, kung gayon unti-unti kang magagawang perpekto habang nasa proseso ng paggamit sa iyo. Datapwa’t ang Banal na Espiritu ay hindi tumatanggap ng responsibilidad para sa kung makakamit ka o hindi sa kahuli-hulihan, at ito ay depende sa pamamaraan ng iyong paghahabol. Kung walang mga pagbabago sa iyong personal na disposisyon, kung gayon ito ay dahil ang iyong pananaw tungo sa paghahabol ay mali. Kung ikaw ay hindi pinagkalooban ng gantimpala, kung gayon ito ay iyong sariling suliranin, at dahil ikaw mismo ay hindi nagsagawa ng katotohanan, at hindi kinayang tuparin ang nais ng Diyos. At kaya, walang mas mahalaga pa kaysa iyong mga personal na karanasan, at walang mas mahalaga kaysa iyong personal na pagpasok! Sasabihin ng ilang tao, “Nakagawa na ako ng napakaraming gawa para sa Iyo, at kahit na maaaring walang tanyag na mga nagawa, naging masigasig pa rin ako sa aking mga pagsisikap. Hindi Mo ba ako maaaring basta papasukin sa langit upang kainin ang bunga ng buhay?” Dapat mong malaman kung anong uri ng mga tao ang Aking nais; yaong mga hindi dalisay ay hindi pinapayagang makapasok tungo sa kaharian, yaong mga hindi dalisay ay hindi pinahihintulutang dungisan ang banal na lupain. Kahit na marami ka pang nagawa, at nakágáwâ sa loob ng maraming mga taon, sa katapusan kung ikaw pa rin ay kalunos-lunos na marumi—hindi katanggap-tanggap sa batas ng Langit na nais mong pumasok sa Aking kaharian! Mula sa pundasyon ng mundo hanggang ngayon, hindi kailanman Ako nag-alok ng madaling daan sa Aking kaharian para sa mga nanunuyo ng pabor sa Akin. Ito ay isang panlangit na alituntunin, at walang sinuman ang makababali nito! Dapat mong hanapin ang buhay. Ngayon, yaong mga gagawing perpekto ay katulad ng uri ni Pedro: Sila ay yaong mga naghahanap ng mga pagbabago sa kanilang sariling disposisyon, at handang magpasan ng patotoo sa Diyos at gampanan ang kanilang tungkulin bilang nilalang ng Diyos. Ang mga tao lamang na gaya nito ang magagawang perpekto. Kung ikaw ay tumitingin lamang sa mga gantimpala, at hindi hinahanap na baguhin ang iyong sariling disposisyon sa buhay, kung gayon lahat ng iyong mga pagsisikap ay magiging walang saysay—at ito ay isang katotohanang hindi na mababago!

Mula sa pagkakaiba sa mga substansya nina Pedro at Pablo dapat mong maunawaan na ang lahat niyaong hindi naghahabol ng buhay ay gumagawa nang walang saysay! Nananampalataya ka sa Diyos at sumusunod sa Kanya, at kaya sa iyong puso ay dapat mong mahalin ang Diyos. Dapat mong isantabi ang iyong tiwaling disposisyon, dapat hanaping tuparin ang nais ng Diyos, at dapat na gampanan ang tungkulin ng isang nilalang ng Diyos. Dahil ikaw ay nananampalataya at sumusunod sa Diyos, dapat mong ialay ang lahat sa Kanya, at hindi dapat na gumawa ng mga personal na pagpili o paghingi, at dapat mong makamit ang pagsasakatuparan ng nais ng Diyos. Dahil ikaw ay nilikha, dapat mong sundin ang Panginoon na lumikha sa iyo, sapagka’t ikaw ay likas na walang dominyon sa iyong sarili, at walang kakayahan na kontrolin ang iyong tadhana. Dahil ikaw ay isang tao na nananampalataya sa Diyos, dapat mong hanapin ang kabanalan at pagbabago. Yamang ikaw ay isang nilalang ng Diyos, dapat kang manangan sa iyong tungkulin, at panatilihin ang iyong kinalalagyan, at hindi dapat lumampas sa iyong tungkulin. Ito ay hindi upang pilitin ka, o supilin ka sa pamamagitan ng doktrina, kundi ang landas kung saan sa pamamagitan nito ay magagampanan mo ang iyong tungkulin, at maaaring makamit—at dapat na makamit—ng lahat niyaong gumagawa ng pagkamatuwid. Kung iyong pagkukumparahin ang mga substansya nina Pedro at Pablo, kung gayon malalaman mo kung paano kayo dapat maghanap. Sa mga landas na tinahak nina Pedro at Pablo, ang isa ay ang landas ng pagiging ginagawang perpekto, at ang isa ay ang landas ng pag-aalis; sina Pedro at Pablo ay kumakatawan sa dalawang magkaibang landas. Kahit ang bawa’t isa ay tumanggap ng gawa ng Banal na Espiritu, at ang bawa’t isa ay nakatamo ng kaliwanagan at pag-iilaw ng Banal na Espiritu, at bawa’t isa ay tumanggap doon sa ipinagkatiwala sa kanila ng Panginoong Jesus, ang naging bunga sa bawa’t isa ay hindi magkatulad: Ang isa ay tunay na nagtaglay ng bunga, at ang isa ay hindi. Mula sa kanilang mga substansya, sa gawain na kanilang ginawa, na siyang panlabas na naihayag nila, at sa kanilang mga naging katapusan, dapat mong maunawaan kung aling landas ang dapat mong tahakin, aling landas ang dapat mong piliin upang lakaran. Lumakad sila sa dalawang malinaw na magkaibang mga landas. Sina Pablo at Pedro, sila ay mga perpektong-pagsasakatawan ng bawa’t landas, kaya’t mula pa sa kasimu-simulaan sila ay itinalaga upang maging sagisag ng dalawang landas na ito. Ano ang mga susing punto ng mga karanasan ni Pablo, at bakit hindi siya nagtagumpay? Ano ang mga susing punto ng mga karanasan ni Pedro, at paano niya naranasan ang pagiging ginagawang perpekto? Kung iyong pagkukumparahin kung ano ang kanilang mga pinahahalagahan, kung gayon malalaman mo kung ano ang eksaktong uri ng tao ang kinakailangan ng Diyos, kung ano ang kalooban ng Diyos, ano ang disposisyon ng Diyos, anong uri ng tao ang gagawing perpekto sa kahuli-hulihan, at ganoon din, kung ano ang uri ng tao na hindi gagawing perpekto, kung ano ang disposisyon niyaong mga gagawing perpekto, at kung ano ang disposisyon niyaong mga hindi gagawing perpekto—ang mga paksang ito ng substansya ay maaaring makita sa mga karanasan nina Pedro at Pablo. Nilikha ng Diyos ang lahat ng mga bagay, kaya’t isinasailalim Niya ang lahat ng paglikha sa Kanyang dominyon, at magpasakop sa Kanyang dominyon; Siya ang mag-uutos sa lahat ng bagay, upang ang lahat ng bagay ay nasa Kanyang mga kamay. Ang lahat ng nilikha ng Diyos, kasama ang mga hayop, halaman, sangkatauhan, mga bundok at mga ilog, at ang mga lawa—lahat ay dapat sumailalim sa Kanyang dominyon. Ang lahat ng bagay sa mga papawirin at sa lupa ay dapat sumailalim sa Kanyang dominyon. Hindi sila maaaring magkaroon ng kahit anong pagpili, at lahat ay dapat magpasakop sa Kanyang mga pagsasaayos. Ito ay iniutos ng Diyos, at ito ang awtoridad ng Diyos. Inuutusan ng Diyos ang lahat, at inaayos at inihahanay ang lahat ng bagay, na ang bawa’t isa ay ibinukod ayon sa uri, at pinaglaanan ng kanilang sariling posisyon, ayon sa kagustuhan ng Diyos. Kahit gaano pa ito kalaki, walang kahit anong bagay ang makakahigit sa Diyos, at lahat ng bagay ay nagsisilbi sa sangkatauhan na nilikha ng Diyos, at walang bagay ang nangangahas na hindi sumunod sa Diyos o humingi ng kahit ano sa Diyos. At kaya ang tao, bilang isang nilalang ng Diyos, ay dapat ding gumanap ng tungkulin ng tao. Hindi alintana kung siya ay panginoon o pinuno ng lahat ng bagay, gaano man kataas ang estado ng tao sa gitna ng lahat ng mga bagay, siya pa rin ay isang maliit na tao sa ilalim ng pagkasakop ng Diyos, at hindi higit kaysa isang karaniwang tao, isang nilalang ng Diyos, at siya ay hindi kailanman magiging higit sa Diyos. Bilang isang nilalang ng Diyos, dapat hanapin ng tao na gampanan ang tungkulin ng isang nilalang ng Diyos, at hanapin na mahalin ang Diyos nang walang ibang mga pinipili, dahil ang Diyos ay karapat-dapat sa pag-ibig ng tao. Yaong mga naghahanap na magmahal sa Diyos ay hindi dapat maghanap ng kahit anong personal na mga pakinabang o niyaong kanilang personal na inaasam; ito ay ang pinakatamang paraan ng paghahabol. Kung ang iyong hinahanap ay ang katotohanan, ang iyong isinasagawa ay ang katotohanan, at kung ang iyong natatamo ay pagbabago sa iyong disposisyon, kung gayon ang landas na iyong tinatahak ay ang tamang landas. Kung ang iyong hinahanap ay ang mga biyaya ng laman, at ang isinasagawa mo ay ang katotohanan ng iyong sariling mga pagkaintindi, at kung walang pagbabago sa iyong disposisyon, at ikaw ay hindi kahit kailan masunurin sa Diyos na nasa katawang-tao, at nabubuhay ka pa rin sa kalabuan, kung gayon ang iyong hinahanap ay siguradong magdadala sa iyo sa impiyerno, dahil ang landas na iyong tinatahak ay ang landas ng kabiguan. Kung kayo man ay gagawing perpekto o aalisin ay depende sa iyong sariling paghahabol, na ang ibig ding sabihin ay ang tagumpay o pagkabigo ay depende sa landas na tinatahak ng tao.

Mga Pagbigkas ni Cristo ng mga Huling Araw (Mga Seleksyon)

Tanging Yaong Nakararanas ng Gawain ng Diyos ang Tunay na Naniniwala sa Diyos Ang Pagpapakita ng Diyos ay Nagdala ng Bagong Kapanahunan Diyos ang Namumuno sa Kapalaran ng Buong Sangkatauhan Minamasdan ang Pagpapakita ng Diyos sa Kanyang Paghatol at Pagkastigo Ang Tao ay Maliligtas Lamang sa Gitna ng Pamamahala ng Diyos Dumadagundong ang Pitong Kulog—Nanghuhula Na ang Ebanghelyo ng Kaharian ay Lalaganap sa Buong Sansinukob Ang Tagapagligtas ay Nakabalik na sa Ibabaw ng “Puting Ulap” Mamamasdan Mo ang Espirituwal na Katawan ni Jesus Kapag Napanibago Na ng Diyos ang Langit at Lupa Ang mga Hindi Kaayon kay Kristo ay Tiyak na Kalaban ng Diyos Marami ang mga Tinawag, Datapuwa’t Kakaunti ang mga Nahirang Dapat Mong Hanapin ang Paraan ng Pagiging Kaayon kay Cristo Ikaw ba ay Totoong Mananampalataya sa Diyos? Ginagawa ni Cristo ang Gawain ng Paghatol sa Pamamagitan ng Katotohanan Alam Mo Ba? Nakagawa ang Diyos ng Isang Dakilang Bagay sa Gitna ng Mga Tao Tanging si Cristo ng mga Huling Araw ang Makapagbibigay sa Tao ng Daan ng Buhay na Walang Hanggan Dapat Kang Maghanda ng Sapat na Mabubuting Gawa para sa Iyong Hantungan Kanino Ka Matapat? Tatlong Paalaala Napakahalaga na Maintindihan ang Disposisyon ng Diyos Paano Makilala ang Diyos sa Lupa Diyos ang Pinagmulan ng Buhay ng Tao Ang Panaghoy ng Makapangyarihan sa Lahat Dapat Ninyong Isaalang-alang ang Inyong mga Gawa Anong Pananaw ang Dapat Panghawakan ng mga Mananampalataya Ang Tiwaling Tao ay Walang Kakayanang Kumatawan sa Diyos Dapat Ipagbawal ang Relihiyosong Paraan ng Paglilingkod Sa Inyong Pananampalataya sa Diyos Dapat Kayong Sumunod sa Diyos Ang mga Pangako sa Mga Nagawang Perpekto Ang Masama ay Dapat Parusahan Paano Malaman ang Realidad Paano Maglingkod Ayon sa Kalooban ng Diyos Ang Mga Utos ng Bagong Kapanahunan Dumating na ang Milenyong Kaharian Dapat Mong Malaman na ang Praktikal na Diyos ay ang Diyos Mismo Pagkilala sa Gawa ng Diyos sa Kasalukuyan Ang Gawain ba ng Diyos ay Payak tulad nang Inaakala ng Tao? Dapat Kang Mamuhay sa Katotohanan Dahil Naniniwala Ka sa Diyos Ang Mahalagang Kaibahan sa Pagitan ng Nagkatawang-taong Diyos at ng Mga Taong Ginamit ng Diyos Dapat na Nakatuon sa Katotohanan ang Pananampalataya sa Diyos, Hindi sa mga Relihiyosong Ritwal Tanging ang mga Nakaaalam ng Gawain ng Diyos Ngayon ang Makapaglilingkod sa Diyos Yaong Mga Sumusunod sa Diyos na Mayroong Isang Tunay na Puso ay Tiyak na Makakamit ng Diyos Ang Kapanahunan ng Kaharian ay ang Kapanahunan ng Salita (Unang bahagi) Ang Kapanahunan ng Kaharian ay ang Kapanahunan ng Salita (Ikalawang bahagi) Ang Lahat ay Natatamo sa Pamamagitan ng Salita ng Diyos (Unang bahagi) Ang Lahat ay Natatamo sa Pamamagitan ng Salita ng Diyos (Ikalawang bahagi) Ang Pagmamahal Lamang sa Diyos ang Tunay na Pananampalataya sa Diyos Isang Maikling Pagtalakay Tungkol sa “Dumating na ang Milenyong Kaharian” Tanging ang mga Nakakakilala sa Diyos ang Maaaring Magpatotoo sa Diyos Paano Nakilala ni Pedro si Jesus Ang mga Nagmamahal sa Diyos ay Magpakailanmang Mamumuhay sa Loob ng Kanyang Liwanag Ikaw Ba’y Nabuhay? Ang Hindi Pagbabago ng Disposisyon ay Pakikipag-alitan sa Diyos Ang Lahat ng Hindi Kilala ang Diyos ay Yaong Sumasalungat sa Diyos Binubuo ng Dalawang Pagkakatawang-tao ang Kabuluhan ng Pagkakatawang-tao Umiiral ba ang Trinidad? (Unang bahagi) Umiiral ba ang Trinidad? (Ikalawang bahagi) Ang mga Karanasan ni Pedro: Ang Kanyang Kaalaman sa Pagkastigo at Paghatol (Unang bahagi) Ang mga Karanasan ni Pedro: Ang Kanyang Kaalaman sa Pagkastigo at Paghatol (Ikalawang bahagi) Ang mga Karanasan ni Pedro: Ang Kanyang Kaalaman sa Pagkastigo at Paghatol (Ikatlong bahagi) Paano Mo Dapat Asikasuhin ang Iyong Hinaharap na Misyon Pagdating sa Diyos, Ano ang Iyong Pagkakaunawa Ano ang Kahulugan ng Maging Isang Tunay na Tao Ano ang Alam Mo sa Pananampalataya? Walang Nasa Laman ang Makatatakas sa Araw ng Poot Ang Gawain ng Pagpapalaganap ng Ebanghelyo ay Ang Gawain Din ng Pagliligtas ng Tao Ang Gawain sa Kapanahunan ng Kautusan Ang Tunay na Kasaysayan sa Likod ng Gawain sa Kapanahunan ng Pagtubos Dapat Mong Malaman Kung Paanong Sumulong ang Buong Sangkatauhan Hanggang sa Kasalukuyang Araw (Unang bahagi) Dapat Mong Malaman Kung Paanong Sumulong ang Buong Sangkatauhan Hanggang sa Kasalukuyang Araw (Ikalawang Bahagi) Hinggil sa mga Pangalan at Pagkakakilanlan (Unang bahagi) Hinggil sa mga Pangalan at Pagkakakilanlan (Ikalawang bahagi) Tanging ang Nagawang Perpekto ang Makakapamuhay ng Makahulugang Buhay Paano Makatatanggap ng mga Pahayag ng Diyos ang Taong Ipinakahulugan ang Diyos sa Kanyang Pagkaintindi? Tanging Yaong mga Kilala ang Diyos at ang Kanyang Gawain ang Makapagbibigay-kasiyahan sa Diyos Ang Pagkakaiba sa Pagitan ng Ministeryo ng Nagkatawang-taong Diyos at ng Tungkulin ng Tao (Unang bahagi) Ang Pagkakaiba sa Pagitan ng Ministeryo ng Nagkatawang-taong Diyos at ng Tungkulin ng Tao (Ikalawang bahagi) Ang Diyos ay ang Panginoon ng Lahat ng Nilalang Ang Tagumpay o Pagkabigo ay Depende sa Daan na Tinatahak ng Tao (Unang bahagi) Ang Tagumpay o Pagkabigo ay Depende sa Daan na Tinatahak ng Tao (Ikalawang bahagi) Ang Gawain ng Diyos at ang Gawain ng Tao (Unang bahagi) Ang Gawain ng Diyos at ang Gawain ng Tao (Ikalawang bahagi) Ang Gawain ng Diyos at ang Gawain ng Tao Ang Pag-alam sa Tatlong mga Yugto ng Gawain ng Diyos ay ang Daan Patungo sa Pagkilala sa Diyos (Unang bahagi) Ang Pag-alam sa Tatlong mga Yugto ng Gawain ng Diyos ay ang Daan Patungo sa Pagkilala sa Diyos (Ikalawang bahagi) Ang Tiwaling Sangkatauhan ay Higit na Nangangailangan ng Kaligtasan ng Diyos na Naging Katawang-tao (Unang bahagi) Ang Tiwaling Sangkatauhan ay Higit na Nangangailangan ng Kaligtasan ng Diyos na Naging Katawang-tao (Ikalawang bahagi) Ang Kakanyahan ng Katawang-tao na Pinanahanan ng Diyos Ang Kakanyahan ng Katawang-tao na Pinanahanan ng Diyos (Ikalawang bahagi) Ang Gawain ng Diyos at ang Pagsasagawa ng Tao (Unang bahagi) Ang Gawain ng Diyos at ang Pagsasagawa ng Tao (Ikalawang bahagi) Ang Gawain ng Diyos at ang Pagsasagawa ng Tao (Ikatlong bahagi) Ang Sangkap ni Cristo ay Pagtalima sa Kalooban ng Ama sa Kalangitan Ang Sampung Administratibong Kautusan na Dapat Sundin ng mga Piniling Tao ng Diyos sa Kapanahunan ng Kaharian Pagpapanumbalik sa Normal na Buhay ng Tao at Pagdadala sa Kanya sa Isang Kamangha-manghang Hantungan (Unang bahagi) Pagpapanumbalik sa Normal na Buhay ng Tao at Pagdadala sa Kanya sa Isang Kamangha-manghang Hantungan (Ikalawang bahagi) Ang Diyos at ang Tao ay Magkasamang Papasok sa Kapahingahan (Unang bahagi) Ang Diyos at ang Tao ay Magkasamang Papasok sa Kapahingahan (Ikalawang bahagi) Isang Seleksyon Mula sa Apat na Sipi ng Salita ng Diyos sa “Ang Hiwaga ng Pagkakatawang-tao” (Unang bahagi) Isang Seleksyon Mula sa Apat na Sipi ng Salita ng Diyos sa “Ang Hiwaga ng Pagkakatawang-tao” (Ikalawang bahagi) Isang Seleksyon Mula sa Apat na Sipi ng Salita ng Diyos sa “Ang Hiwaga ng Pagkakatawang-tao” (Ikatlong bahagi) Isang Seleksyon Mula sa Apat na Sipi ng Salita ng Diyos sa “Ang Hiwaga ng Pagkakatawang-tao” (Ikaapat na bahagi) Isang Seleksyon Mula sa Sampung Sipi ng Salita ng Diyos sa “Gawa at Pagpasok” (Unang bahagi) Isang Seleksyon Mula sa Sampung Sipi ng Salita ng Diyos sa “Gawa at Pagpasok" (Ikalawang bahagi) Isang Seleksyon Mula sa Sampung Sipi ng Salita ng Diyos sa “Gawa at Pagpasok” (Ikatlong bahagi) Isang Seleksyon Mula sa Sampung Sipi ng Salita ng Diyos sa “Gawa at Pagpasok” (Ikaapat na bahagi) Isang Seleksyon Mula sa Sampung Sipi ng Salita ng Diyos sa “Gawa at Pagpasok” (Ikalimang bahagi) Isang Seleksyon Mula sa Sampung Sipi ng Salita ng Diyos sa “Gawa at Pagpasok” (Ikaanim na bahagi) Isang Seleksyon Mula sa Tatlong Sipi ng Salita ng Diyos sa “Ang Pananaw sa Gawain ng Diyos” Unang bahagi Isang Seleksyon Mula sa Tatlong Sipi ng Salita ng Diyos sa “Ang Pananaw sa Gawain ng Diyos” Ikalawang bahagi Isang Seleksyon Mula sa Apat na Sipi ng Salita ng Diyos “Tungkol sa Biblia” (Unang bahagi) Isang Seleksyon Mula sa Apat na Sipi ng Salita ng Diyos “Tungkol sa Biblia” (Ikalawang bahagi) Isang Seleksyon Mula sa Apat na Pangkat ng Salita ng Diyos Ukol sa “Ang Lihim na Katotohanan sa Mapanlupig na Gawa” (Unang bahagi) Isang Seleksyon Mula sa Apat na Pangkat ng Salita ng Diyos Ukol sa “Ang Lihim na Katotohanan sa Mapanlupig na Gawa” (Ikalawang bahagi) Isang Seleksyon Mula sa Apat na Pangkat ng Salita ng Diyos Ukol sa “Ang Lihim na Katotohanan sa Mapanlupig na Gawa” (Ikatlong bahagi) Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikaapat na Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikalimang Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikaanim na Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikapitong Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikawalong Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikasiyam na Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikasampung Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikalabing-isang Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikalabindalawang Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikalabintatlong Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikalabing-apat na Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikalabinlimang Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikalabing-anim na Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikalabimpitong Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikalabing-walong Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikalabing-siyam na Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikadalawampung Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikadalawampu’t-isang Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikadalawampu’t-dalawang Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikadalawampu’t-tatlong Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikadalawampu’t-apat na Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikadalawampu’t-limang Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikadalawampu’t-anim na Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikadalawampu’t-pitong Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikadalawampu’t-walong Pagbigkas Mga Pagbigkas ng Diyos sa Buong Sansinukob - Ang Ikadalawampu’t-siyam na Pagbigkas

0(Mga) Resulta ng Paghahanap