Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Kapanahunan ng Kaharian ay ang Kapanahunan ng Salita (Ikalawang bahagi)

Sa pagpapatuloy, ang pag-uusap tungkol sa salita ng Diyos ay ang panuntunan ng iyong pagsasalita. Kapag kayo ay nagsasama-sama, dapat ninyong pag-usapan ang tungkol sa salita ng Diyos at gamitin ito bilang inyong paksa; pag-usapan ninyo kung anu-ano ang inyong mga nalalaman sa salita ng Diyos, kung paano ninyo isinasagawa ang Kanyang salita, at kung paano gumagawa ang Banal na Espiritu. Kung kayo ay nagsasama-sama tungkol sa salita ng Diyos, kayo ay paliliwanagin ng Banal na Espiritu. Nararapat ding makipagtulungan ang tao kung ito ay magiging mundo ng salita ng Diyos. Kung kayo ay hindi pumasok dito, hindi magagawa ng Diyos ang Kanyang gawain. Kapag hindi ninyo pinag-usapan ang Kanyang salita, hindi Niya kayo makakayang paliwanagin. Sa tuwing wala kayong ginagawa, pag-usapan ninyo ang salita ng Diyos. Huwag kayong mag-usap nang walang kabuluhan! Hayaan mong mapuno ang iyong buhay ng salita ng Diyos; sa gayon ikaw ay isang taimtim na mananampalataya. Kahit na ang inyong pagsasamahan ay paimbabaw, iyon ay ayos lamang. Kung wala ang paimbabaw, hindi magkakaroon ng malalim. Mayroong pamamaraan kung saan kailangang sumailalim. Sa pamamagitan ng iyong pagsasanay, ikaw ay nagkakamit ng panloob-na-pananaw sa pagpapaliwanag ng Banal na Espiritu sa iyo, at kung paano mas mabisang kumain at uminom sa salita ng Diyos. Matapos ang isang panahon ng ganoong pananaliksik, ikaw ay makapapasok sa katunayan ng salita ng Diyos. Kung ikaw lamang ay mayroong paninindigang makipagtulungan ay matatanggap mo ang gawa ng Banal na Espiritu.

Mayroong dalawang kalagayan sa panuntunan ng pagkain at pag-inom sa salita ng Diyos: Ang una ay may kinalaman sa kaalaman, at ang isa ay pagpasok. Anong mga salita ang kailangan mong malaman? Kailangan mong malaman ang mga salita na may kinalaman sa pangitain (ibig sabihin, kung anong kapanahunan nakapasok ang Diyos ngayon, anong nais makamit ng Diyos ngayon, ano ang pagkakatawang-tao, at iba pa. Ang lahat ng ito ay may kinalaman sa pangitain). Ano ang daan kung saan ang tao ay nararapat pumasok? Ito ay tumutukoy sa mga salita ng Diyos na dapat isagawa at pasukin ng tao. Iyon ang dalawang kalagayan ng pagkain at pag-inom sa salita ng Diyos. Mula ngayon, kainin at inumin mo ang salita ng Diyos sa ganitong paraan. Kung mayroon kang malinaw na pagkakaunawa sa mga salita tungkol sa pangitain, hindi na kailangang magbasa ng higit pa. Ang may pangunahing kahalagahan ay ang kumain at uminom nang higit sa mga salita patungkol sa pagpasok, katulad ng kung paano mo ibabaling ang iyong puso tungo sa Diyos, paano patatahimikin ang iyong puso sa harap ng Diyos, at kung paano talikdan ang laman. Iyon ang nararapat mong isagawa. Kung hindi mo alam kung paano kainin at inumin ang salita ng Diyos, hindi posible ang tunay na pagsasamahan. Sa sandaling malaman mo kung paano kumain at uminom sa Kanyang salita, at iyong natarok kung ano ang susi, magiging malaya ang pagsasamahan. Kung anumang suliranin ang dumating, nakakaya mong magbahagi tungkol sa mga iyon at matarok ang katunayan. Ang pag-uusap tungkol sa salita ng Diyos nang walang katunayan ay nangangahulugang hindi mo naunawaan kung ano ang susi, at ito ay nagpapakita na hindi mo alam kung paano kumain at uminom sa Kanyang salita. Ang ilan ay nakakaramdam ng pagod kapag nagbabasa ng salita ng Diyos. Ang ganoong katayuan ay hindi karaniwan. Sa katunayan, ang karaniwan ay hindi kailanman maging pagód sa pagbabasa ng salita ng Diyos, palaging nauuhaw para rito, at palaging iniisip na ang salita ng Diyos ay mabuti. Ito ang kung paano kumakain at umiinom sa salita ng Diyos ang isang tunay na nakapasok. Kapag iyo nang nararamdaman na ang salita ng Diyos ay tunay na praktikal at eksaktong kung saan nararapat pumasok ang tao; kapag nararamdaman mo na ang Kanyang salita ay lubos na nakatutulong at kapaki-pakinabang sa tao, at ito ang pantustos sa buhay ng tao, ang pakiramdam na ito ay bigay sa iyo ng Banal na Espiritu, sa pamamagitan ng iyong pagiging naantig ng Banal na Espiritu. Pinatutunayan nito na ang Banal na Espiritu ay gumagawa sa iyo at hindi ka tinalikuran ng Diyos. Nakikitang ang Diyos ay laging nagsasalita, ang ilan ay napapagod sa Kanyang mga salita at iniisip na walang kapinsalaan kung hindi man sila magbasa ng Kanyang mga salita. Hindi iyon isang karaniwang kalagayan. Ang kanilang mga puso ay hindi nauuhaw na makapasok sa katunayan, ang mga taong ganoon ay hindi nauuhaw ni nagbibigay-halaga sa pagiging pineperpekto. Sa tuwing iyong nakikita na hindi ka nauuhaw sa salita ng Diyos, ito ay nagpapakita na ang iyong katayuan ay hindi karaniwan. Sa nakaraan, kung ang Diyos ay tumalikod sa iyo ay nalalaman sa pamamagitan ng kung ikaw ay may kapayapaan sa kalooban at nakaranas ng kasiyahan. Ngayon, ang susi ay kung ikaw ay nauuhaw sa salita ng Diyos, kung ang Kanyang salita ay ang iyong katunayan, kung ikaw ay tapat, at kung nakakaya mong gawin ang magagawa mo para sa Diyos. Sa madaling salita, hinahatulan ang tao sa pamamagitan ng katunayan ng salita ng Diyos. Itinutuon ng Diyos sa mga tao ang Kanyang salita. Kung ikaw ay handang basahin ito, ikaw ay Kanyang liliwanagan, nguni’t kung hindi, hindi Niya ito gagawin. Nililiwanagan ng Diyos ang mga nagugutom at nauuhaw para sa pagkamatuwid, at ang mga naghahanap sa Kanya. Ang ilan ay nagsasabi na hindi sila niliwanagan ng Diyos kahit na matapos nilang basahin ang Kanyang salita. Paano binasa ang mga salita? Kung binasa ninyo ang Kanyang salita na parang nagmamasid ng mga bulaklak sa likod ng kabayo at hindi binigyang kahalagahan ang katunayan, paano kayo maliliwanagan ng Diyos? Paano Niya magagawang perpekto ang isang hindi nagpapahalaga sa salita ng Diyos? Kung hindi mo pinahahalagahan ang salita ng Diyos, kung gayon hindi ka magkakaroon ng alinman sa katotohanan ni katunayan. Kung iyong pinahalagahan ang Kanyang salita, kung gayon makakaya mong isagawa ang katotohanan; doon ka lamang magkakaroon ng katunayan. Kaya’t nararapat mong kainin at inumin ang salita ng Diyos anuman ang katayuan, kung ikaw man ay abálá o hindi, kung ang mga kalagayan man ay masama o mabuti, at kung ikaw man ay sinusubukan o hindi. Sa kabuuan, ang salita ng Diyos ang saligan ng pag-iral ng tao. Walang maaaring tumalikod sa Kanyang salita at nararapat kumain ng Kanyang salita na para bang ang mga iyon ang tatlong beses na pagkain sa isang araw. Maaari kayang ang maging ginagawang-perpekto at nakamit ng Diyos ay gayong kasimpleng bagay? Kung iyong naiintindihan o hindi sa kasalukuyan o kung ikaw ay may panloob-na-pananaw sa gawain ng Diyos, ikaw ay nararapat na higit na kumain at uminom sa salita ng Diyos. Ito ay pagpasok sa isang maagap na paraan. Matapos basahin ang salita ng Diyos, magmadaling isagawa kung ano ang maaari mong pasukin, at isantabi pansamantala kung ano ang hindi maaari. Maaaring marami ang hindi mo maintindihan sa salita ng Diyos sa simula, nguni’t matapos ang dalawa o tatlong buwan, marahil ay matapos ang isang taon, ito ay iyong maiintindihan. Bakit ganito? Ito ay dahil hindi kayang gawing ganap ng Diyos ang tao sa loob ng isa o dalawang araw. Halos sa lahat ng panahon, kapag binasa mo ang Kanyang salita, maaaring hindi mo maiintidihan sa sandaling iyon. Sa puntong iyan, ito ay tila mga salita lamang; sa pamamagitan lamang ng isang panahon ng karanasan saka mo lamang maiintindihan. Ang Diyos ay nakapagsalita nang marami, kaya dapat mong gawin ang iyong makakaya upang kumain at uminom sa Kanyang salita. Hindi mo namamalayan, darating ka sa pagkaunawa at liliwanagan ka ng Banal na Espiritu. Kapag nililiwanagan ng Banal na Espiritu ang tao, madalas itong lingid sa kaalaman ng tao. Nililiwanagan at ginagabayan ka Niya kapag ikaw ay nauuhaw at naghahanap. Ang panuntunan kung paano gumagawa ang Banal na Espiritu ay nakapagitna sa salita ng Diyos kung saan ikaw ay kumakain at umiinom. Ang lahat nang hindi nagpapahalaga sa salita ng Diyos at palaging may iba pang pagtingin sa Kanyang salita, isa nang kawalang-ingat at ang paniniwala na walang pagkakaiba kung sila ay nagbabasa ng Kanyang salita, ay yaong walang katunayan. Ang alinman sa gawain ng Banal na Espiritu o pagliliwanag Niya ay hindi nakikita sa kanila. Ang ganoong mga tao ay nagpapadala lamang sa agos, at mga mapagpanggap na walang totoong mga kakayahan, katulad ni Mr. Nanguo sa talinghaga.[a]

Kung wala ang salita ng Diyos bilang iyong katunayan, wala kang tunay na tayog. Kapag dumarating ang panahon upang subukan, tiyak na matutumba ka, at pagkatapos ay makikita ang iyong tunay na tayog. Nguni’t sa panahong iyon, ang mga palagiang naghahangad na pumasok sa katunayan ay maiintindihan ang layunin ng gawain ng Diyos. Ang isa na may konsensya at nauuhaw sa Diyos ay dapat gumawa ng praktikal na pagkilos upang masuklian ang Diyos sa Kanyang pagmamahal. Yaong mga walang katunayan ay hindi makakayang tumayo nang matatag kahit sa harap ng mga walang-kuwentang bagay. Mayroong payak na pagkakaiba sa pagitan ng mga may tunay na tayog at niyaong mga wala. Bakit kapwa silang kumakain at umiinom sa salita ng Diyos, nguni’t ang ilan ay nakakayang tumayo nang matatag sa isang pagsubok samantalang ang iba ay tumatakbo palayo? Ang malinaw na pagkakaiba ay na sila’y kulang sa tunay na tayog; wala sa kanila ang salita ng Diyos bilang kanilang katunayan, at ang Kanyang salita ay hindi nag-ugat sa kalooban nila. Sa oras na sila ay sinubukan, walang paraan para sa kanila. Paano nakatatayo nang matatag ang ilan? Ito ay dahil sila ay mayroong malaking pangitain, o ang salita ng Diyos ang naging kanilang karanasan at kung ano ang kanilang nakita sa katotohanan ay naging saligan sa kanilang pag-iral. Kaya nakakaya nilang tumayo nang matatag sa harap ng mga pagsubok. Ito ay tunay na tayog, at ito rin ay buhay. Ang ilan ay maaari ding basahin ang salita ng Diyos nguni’t hindi ito kailanman isinagawa o hindi masigasig patungkol dito. Yaong mga hindi masigasig ay hindi nagpapahalaga sa pagsasagawa. Yaong mga walang salita ng Diyos bilang kanilang katunayan ay yaong mga walang tunay na tayog. Ang mga taong ganoon ay hindi makakayang tumayo nang matatag sa harap ng mga pagsubok.

Kapag nagsasalita ang Diyos, dapat mong kaagad na tanggapin ang Kanyang mga salita upang kumain sa mga iyon. Gaano man karami ang iyong naiintindihan, kumapit ka sa pananaw na limiin mo ang pagkain, pag-intindi, at pagsasabuhay ng Kanyang salita. Ito ay isang bagay na nararapat mong gawin. Huwag mag-alala tungkol sa kung gaano kataas ang iyong magiging tayog; ituon mo lamang ang iyong pansin sa pagkain sa Kanyang salita. Ganito dapat makipagtulungan ang tao. Ang iyong espiritwal na buhay ay pangunahing para pumasok sa katunayan kung saan ikaw ay kumakain at umiinom sa salita ng Diyos at isinasagawa ang mga iyon. Huwag kang tumuon sa iba pang bagay. Ang mga namumuno sa iglesia ay dapat na mapangunahan ang lahat ng mga kapatirang lalaki at babae sa pag-alam kung paano kakain at iinom sa salita ng Diyos. Ito ang responsibilidad ng lahat ng namumuno ng iglesia. Sila man ay bata o matanda, ang lahat ay dapat isaalang-alang ang pagkain at pag-inom sa salita ng Diyos nang may pagpapahalaga at panatilihin ang Kanyang mga salita sa kanilang mga puso. Kung ikaw ay pumasok tungo sa katunayang ito, ikaw ay nakapasok na sa Kapanahunan ng Kaharian. Sa kasalukuyan, karamihan ay nakararamdam na hindi nila kayang mabuhay nang hindi kumakain at umiinom sa salita ng Diyos, at kahit na anong oras, pakiramdam nila ang Kanyang salita ay bago. Sa gayon ang tao ay nagsisimulang malagay sa tamang landas. Ginagamit ng Diyos ang salita upang gawin at tustusan ang tao. Kapag ang lahat ay naghahangad at nauuhaw para sa salita ng Diyos, sila ay makapapasok sa mundo ng Kanyang salita.

Ang Diyos ay nakapagsalita nang napakarami. Gaano karami ang mayroon kang nalalaman? Gaano karami ang iyong napasok? Kung ang isang namumuno sa iglesia ay hindi napangunahan ang mga kapatirang lalaki at babae tungo sa katunayan ng salita ng Diyos, sila ay nagpabaya sa kanilang tungkulin at nabigong tuparin ang kanilang mga responsibilidad! Gaano man kalalim ang iyong pagkain at pag-inom, o gaano man karami ang iyong kayang tanggapin, nararapat mong malaman kung paano kakain at iinom sa Kanyang salita; dapat mong isaalang-alang ang Kanyang salita nang may pagpapahalaga at unawain ang kahalagahan at pangangailangan ng ganoong pagkain at pag-inom. Nakapagsalita ang Diyos nang napakarami. Kung ikaw ay hindi kumakain at umiinom sa Kanyang salita, ni hinahanap o isinasagawa ang Kanyang salita, ikaw ay hindi maibibilang na naniniwala sa Diyos. Dahil ikaw ay naniniwala sa Diyos, ikaw ay dapat kumain at uminom sa Kanyang salita, danasin ang Kanyang salita, at isabuhay ang Kanyang salita. Ito lamang ang paniniwala sa Diyos. Kung sinasabi mong ikaw ay naniniwala sa Diyos nguni’t hindi makapagpahayag ng kahit na ano sa Kanyang salita o isagawa ang mga iyon, ikaw ay hindi masasabing naniniwala sa Diyos. Ito ay “paghahanap ng tinapay upang pawiin ang gutom.” Ang pagsasalita lamang ng mga walang-kuwentang patotoo, walang-silbing mga bagay, at mabababaw na mga bagay, at wala ni katiting na katunayan ay hindi bumubuo sa paniniwala sa Diyos. Sa gayon,[b] hindi mo natarok ang tamang paraan ng paniniwala sa Diyos. Bakit mo kailangang mas kumain at uminom sa salita ng Diyos? Ibinibilang ba itong paniniwala kung ikaw ay hindi kumakain at umiinom sa Kanyang mga salita at naghahanap lamang para makaakyat sa langit? Ano ang unang hakbang para sa isang naniniwala sa Diyos? Sa pamamagitan ng anong landas ginagawang perpekto ng Diyos ang tao? Maaari ka bang magawang perpekto nang hindi kumakain at umiinom sa salita ng Diyos? Maibibilang ka bang tao sa kaharian kung wala ang salita ng Diyos bilang iyong katunayan? Ano nga ba ang paniniwala sa Diyos? Ang mga naniniwala sa Diyos ay nararapat magtaglay ng mabuting pag-uugali sa panlabas, sa pinakamababa, at higit na mahalaga ay ang pagkakaroon ng salita ng Diyos. Kahit na anong mangyari, hindi mo kailanman matatalikuran ang Kanyang salita. Ang iyong pagkakilala sa Diyos at pagtupad ng Kanyang kalooban ay nakakamit lahat sa pamamagitan ng Kanyang salita. Ang lahat ng mga bansa, sekta, taguri at sektor ay malulupig sa pamamagitan ng salita sa hinaharap. Magsasalita ang Diyos nang tuwiran, at ang lahat ng tao ay hahawakan ang salita ng Diyos sa kanilang mga kamay; sa pamamagitan nito ay magagawang perpekto ang mga tao. Ang salita ng Diyos ay lumalaganap saanman: Ang mga tao ay pinag-uusapan ang salita ng Diyos at nagsasagawa ayon sa salita ng Diyos, habang ang iniingatan sa kalooban ay salita pa rin ng Diyos. Kapwa sa loob at sa labas, sila ay babad sa salita ng Diyos, at dahil dito sila ay ginagawang perpekto. Ang mga tumutupad sa kalooban ng Diyos at kayang sumaksi sa Kanya ay yaong mga nagtataglay ng salita ng Diyos bilang katunayan.

Ang pagpasok tungo sa Kapanahunan ng Salita, iyan ay, ang Kapanahunan ng Milenyong Kaharian, ay ang gawain na tinatapos ngayon. Mula ngayon, isagawa ninyo ang pagbabahaginan tungkol sa salita ng Diyos. Tanging sa pagkain at pag-inom sa Kanyang salita at pagdanas dito maaari mong ipakita ang salita ng Diyos. Sa pamamagitan lamang ng iyong mga salita ng karanasan maaaring mahikayat mo ang iba. Kung wala sa iyo ang salita ng Diyos, walang mahihikayat! Ang lahat ng ginagamit ng Diyos ay may kakahayang ipahayag ang salita ng Diyos. Kung hindi mo kaya, ito ay nagpapakita na ang Banal na Espiritu ay hindi nakágáwâ sa iyo, at ikaw ay hindi nagáwáng perpekto. Ito ang kahalagahan ng salita ng Diyos. Mayroon ka bang puso na nauuhaw sa salita ng Diyos? Yaong mga nauuhaw sa salita ng Diyos ay nauuhaw sa katotohanan, at tanging ang mga taong ganoon ang pinagpapala ng Diyos. Sa hinaharap, mayroon pang maraming salita na ihahayag ang Diyos sa lahat ng mga taguri at lahat ng mga sekta. Siya ay unang nagsasalita at binibigkas ang Kanyang tinig sa inyong kalagitnaan at kayo ay ginagawang ganap bago magsalita at bigkasin ang Kanyang tinig sa mga Gentil at sila ay lupigin. Sa pamamagitan ng salita, ang lahat ay taos-puso at lubos na mahihikayat. Sa pamamagitan ng salita ng Diyos at Kanyang mga pagbubunyag, ang tiwaling disposisyon ng tao ay nabawasan. Lahat ay may anyo ng tao, at ang mapaghimagsik na disposisyon ng tao ay nabawasan din. Ang salita ay gumagawa na mayroong awtoridad sa tao at nilulupig ang tao sa loob ng liwanag ng Diyos. Ang gawain na gagawin ng Diyos sa kasalukuyang panahon, gayundin ang mga punto ng pagbaling ng Kanyang gawain ay makikitang lahat sa loob ng Kanyang salita. Kung hindi mo binabasa ang Kanyang salita, wala kang maiintindihan. Sa pamamagitan ng iyong sariling pagkain at pag-inom sa Kanyang salita, pakikipagsamahan sa mga kapatirang lalaki at babae, at iyong mga tunay na karanasan, ang iyong kaalaman sa salita ng Diyos ay magiging malawak. Tanging sa gayon mo lamang ito maisasabuhay sa katunayan.

Mga Talababa:

a. Hindi kasama sa orihinal na teksto ang “sa talinghaga.”

b. Hindi kasama sa orihinal na teksto ang “Sa gayon.”