Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Mga Patotoo ng mga Karanasan sa Harap ng Luklukan ng Paghatol ni Cristo

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

65. Handa Kong Tanggapin ang Pangangasiwa ng Lahat

Xianshang    Lungsod ng Jinzhong, Lalawigan ng Shanxi

Kamakailan, tuwing naririnig ko na ang mga mangangaral ng distrito ay pupunta sa aming iglesia, nakakaramdam ako ng kaunting kaba. Hindi ko ibinunyag ang aking mga damdamin sa panlabas, ngunit ang aking puso ay puno ng lihim na pagsalungat. Naisip ko: “Mas mabuti kung kayong lahat ay hindi dumating. Kung darating kayo, sana man lang huwag kayong gagawa sa iglesia na kasama ko. Kung hindi, malilimitahan ako at hindi makakapagsalita.” Nang maglaon, ang sitwasyon ay naging napakasama na talagang kinapootan ko ang kanilang pagdating. Kahit na gayon, hindi ko inisip na may anumang mali sa akin at talagang hindi sinubukang alamin ang aking sarili sa konteksto ng sitwasyong ito.

Handa Kong Tanggapin ang Pangangasiwa ng Lahat

Hanggang isang araw, nabasa ko ang sumusunod na talata ng salita ng Diyos: “Ang pagtuturo ng mga alituntuning pyudal na pang-kabutihang-asal at pagpapasa pababa ng kaalaman ng sinaunang kultura ay matagal nang nakahawa sa tao at ginawa ang tao bilang mga diyablong malaki at maliit. Iilan lamang ang handang tanggapin ang Diyos at galak na galak salubungin ang pagdating ng Diyos. Puno ng pagpatay ang mukha ng tao, at sa lahat ng lugar, ang kamatayan ay nangangamoy. Nais nilang palayasin ang Diyos mula sa lupaing ito; taglay ang mga sundang at mga espada sa kamay, iniaayos nila ang kanilang mga sarili sa pakikipagbaka upang lipulin ang Diyos. … Nakakalat ang mga diyos-diyosan sa kabuuan ng lupaing ito, na taglay ang lahat ng kulay ng bahaghari, kung saan ang lupain ay naging isang nakasisilaw na mundo, at nananatili ang ngisi sa mukha ng hari ng mga diyablo, na para bang ang masamang balak nito ay nagtagumpay na. Samantala, ganap na walang namamalayan ang tao rito, at hindi rin alam ng tao na nagawang tiwali na siya ng diyablo hanggang sa gayong antas na siya ay naging walang-saysay at natalo. Nais nitong lipulin ang lahat ng sa Diyos sa isang iglap, upang muling insultuhin at patayin Siya nang pataksil, at nagtatangkang sirain at guluhin ang Kanyang gawain. Paano nito matutulutan ang Diyos na maging kapantay ang katayuan? Paano nito matitiis ang Diyos ‘na sumasagabal’ sa gawain sa gitna ng mga tao? Paano nito matutulutan ang Diyos na ilantad ang kasuklam-suklam nitong mukha? Paano nito maaaring tulutan ang Diyos na gambalain ang gawain nito? Paanong ang diyablong ito, umuusok sa galit, ay matutulutan ang Diyos na pamahalaan ang hukuman ng kapangyarihan nito sa lupa? Paano nito maluwag na matatanggap ang pagkatalo? Nabunyag na ang nakapopoot nitong pagmumukha kung ano talaga ito, kaya hindi alam ng isa sa sarili niya kung siya ay tatawa o iiyak, at ito ay tunay na mahirap sabihin. Hindi ba ito ang kakanyahan nito?” (“Gawain at Pagpasok (7)” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao). Pinag-isipan ko ang kahulugan ng talatang ito habang binubulay-bulay ang aking kamakailang kalagayan: Bakit sobrang ayaw kong pumupunta sa aming iglesia ang mga manggagawa sa distrito? Bakit ayaw ko silang hayaang gumawang kaagapay ko sa iglesia? Hindi ba dahil sa nag-alala ako na kung papasok sila sa iglesia, mapagtatanto nila na hindi ako gumagawa alinsunod sa prinsipyo o kalooban ng Diyos at pakikitunguhan ako tungkol sa problemang ito? Ano pa, hindi ba ako natakot na ang kanilang pagdating ay magdudulot ng pagpilipit sa aking mga plano sa gawain? Hindi ba ako natakot na mas mahusay silang makipag-usap kaysa sa akin at magdudulot sa akin ng pagkawala ng may pribilehiyong katayuan sa mga puso ng aking mga kapatid? Kung hindi sila dumating, maaari kong gawin ang aking mga plano sa gawain na ayon sa ikinalulugod ko. Kahit na ang aking mga pamamaraan ay hindi naaayon sa prinsipyo o kalooban ng Diyos, walang sinuman ang makakaalam at tiyak na walang makikitungo sa akin o mamimintas sa akin. Sa ganitong paraan, ang aking katayuan sa mga puso ng aking mga kapatid ay magiging mas malaki, mas may pribilehiyo at mas matatag. Ang lahat ng mga kapatid sa iglesia ay titingalain ako, hahangaan ako at susundin ang aking mga utos. Ang buong iglesia ay iikot sa akin. Hindi ba ito ang aking tunay na layunin? Hindi ba ako nagbabalak na palayasin ang Diyos mula sa mga puso ng aking mga kapatid upang magkaroon ako ng katayuan sa kanilang mga puso? Hindi ba’t ako ay isang buhay at humihingang halimbawa ng mga lason ng malaking pulang dragon, “Ang langit ay mataas at ang emperador ay malayo sa paningin,” “Walang hari kundi ako”? Upang makontrol at maangkin ang dominyon sa sangkatauhan, sinalungat ng malaking pulang dragon ang pagdating ng Diyos nang buong lakas, na hindi pinahihintulutan ang Diyos na magkaroon ng kapangyarihan sa mga gawain ng mga tao, na ilantad ang masamang mukha nito, na makagambala sa mga plano nito o mamamahala sa dominyon nito. Samakatuwid, marahas nitong sinalungat, inantala, giniba at winasak ang gawain ng Diyos. Pinagpantasyahan nito na, isang araw, magagawa nitong sirain ang Diyos sa mga puso ng sangkatauhan at tuparin ang kasuklam-suklam na layunin nito na maging walang hanggang tagahatol ng tao at pagpuwersa sa sangkatauhan na sambahin ito. Ano ang kaibahan sa pagitan ng aking sariling mga kaisipan at mga aksyon ng malaking pulang dragon? Dahil gusto kong panatalihin ang aking sariling kalagayan at tiyakin na magagawa ko ang aking sariling paraan at hindi malimitahan sa aking gawain, hindi ko ninais na hayaan ang iba pang mga lider o manggagawa na subaybayan o siyasatin ang aking gawain. Hindi ko nais na nakikialam ang sinuman sa gawain ng aking iglesia o dinidiligan ang aking mga kapatid. Bakit hindi ko ito nais? Hindi ba’t dahil lamang sa gusto kong kontrolin at kunin ang dominyon sa iba? Ang pangunahin bang ambisyon ko ay hindi upang ipahayag ang aking sarili na hari at makalupang pinuno sa aking mga kapatid? Nakita ko na ang lason ng malaking pulang dragon—iyang napabayaang pagmamataas at megalomanya—ay tumagos na sa kaibuturan ng aking pagkatao. Ang impluwensya ng malaking pulang dragon ay matagal nang nakahawak sa akin: Ako ay naging kasingsama ng demonyo na tulad ng dragon mismo. Sa ibabaw, gumagawa ako upang tuparin ang aking tungkulin, ngunit ang aking puso ay may mga lihim na motibo. Sa katotohanan, nais kong sirain ang trono, maglagay ng kaguluhan sa mga mataas na katungkulan at magtayo ng sarili kong imperyo sa pagsalungat sa Diyos at sa paghadlang sa pagpapatupad ng kalooban ng Diyos. Ang aking kalikasan ay purong masama at napakakasindak-sindak! Kung hindi dahil sa masakit na pagbubunyag at paghahatol ng salita ng Diyos, hindi ko kailanman malalaman kung sa anong antas na ako napinsala ni Satanas at sumalungat sa Diyos. Hindi ko kailanman mapagtatanto na, sa kaibuturan ng aking kaluluwa, ang isang tusong balangkas ay nalikha na at ang aking tunay na kalikasan ay napakalalim nang sinaktan ng kasamaan.

Salamat sa Iyo Diyos para sa Iyong mga pagbubunyag at pagliliwanag, na nagpahintulot sa akin na mapagtanto ang aking satanikong kalikasan na pagmamataas at kahamakan. Nakikita ko na ako, sa katunayan, ay anak ng malaking pulang dragon at ng arkanghel. Diyos, ako ay nanunumpang hahanapin ang katotohanan nang may kasigasigan at lulusong sa isang mas malalim na pag-unawa sa kung paanong ang lason ng malaking pulang dragon ay sinasaktan ang aking kalikasan. Ako ay namamanata, higit pa, na tatanggapin ang pagsisiyasat at pagsubaybay ng iba pang mga manggagawa at lider. Tatanggapin ko ang pakikitungo at pagpupungos ng lahat. Ilalagay ko ang aking sarili sa ilalim ng pagsisiyasat ng buong kongregasyon upang matupad ko nang matapat ang aking mga tungkulin upang maaliw ang Iyong puso.

Sinundan:Nakikita Ko ang Katotohanan ng Aking Katiwalian

Sumunod:Ang Pagtatangi Laban sa mga Tagalabas ay Masyadong Masama!

Baka Gusto Mo Rin

  • Ito ang Tunay na Mabuting Tao

    Moran Linyi City, Shandong Province Mula noong bata pa ako, palagi ko nang binibigyan ng importansya ang tingin ng ibang tao sa akin at ang kanilang o…

  • May Dakilang Kaligayahan sa Katapatan

    Gan’en Lungsod ng Hefei, Lalawigan ng Anhui Sa buhay ko, palagi akong namuhay sa pariralang, “Hindi dapat magkaroon ang isang tao ng pusong mapaminsal…

  • Sinira Ako ng Aking mga Prinsipyo sa Buhay

    Sapagkat palagi kong pinanghahawakan ang panlilinlang na ito bilang kasabihang dapat isabuhay, nang ipamukha ng kapatid na babaeng ito ang mga pagkukulang ko upang tulungan akong kilalanin sila at magbago tungo sa ikabubuti, hindi lamang hindi ko tinanggap ang kanyang mga komento, naisip ko pa nga na tinutuya niya ako at pinupuna maging mga hindi mahalagang detalye.

  • Anuman ang Sabihin ng Diyos ay ang Mismong Paghatol sa Tao

    Xunqiu Lungsod ng Nanyang, Lalawigan ng Henan Madalas kong iniisip na hinatulan at kinastigo lang ng Diyos ang tao kapag ibinunyag Niya ang likas na k…