Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Mga Saksi kay Cristo ng mga Huling Araw

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

`

Tanong 34: Ang mga pastor at elder ng iba’t ibang relihiyon ay may matatag na kaalaman sa Biblia, madalas ay ipinaliliwanag nila ang Biblia sa mga tao at hinihikayat silang manghawakan sa Biblia, kaya talaga bang pinatototohanan at dinadakila ng pagpapaliwanag at pagtataas sa Biblia ang Panginoon? Bakit sinasabi na ang mga pastor at elder ng iba’t ibang relihiyon ay mapagpaimbabaw na mga Fariseo? Hindi pa rin namin ito maunawaan, kaya puwede bang pakisagot ito para sa amin?

Sagot:

Hindi dapat maling ipinapaliwanag ang Biblia sa mga tao, pero sabay ng pagpapaliwanag sa Biblia, kinakalaban nila’ng Diyos sa ginagawa nila. Ano’ng klaseng mga tao sila? Hindi ba mga ipokritong Fariseo sila? Di ba mga anticristo sila’ng kumakalaban sa Diyos? Bakit naging pagkalaban sa Diyos ang pagpapaliwanag sa Biblia? Ba’t ‘yon naging pagtuligsa sa Diyos? Nagtataka nga ako eh. Kahit pag-usapan ‘yan nang ganito, meron pa ring ‘di nakakaintindi at nag-iisip pa ring ang pagpapaliwanag sa Biblia ay pagpupuri at pagpapatotoo sa Diyos. Ang mga Judiong punong saserdote, eskriba at Fariseo noon, ay pawang mga iskolar lahat at eksperto sa kasulatan na madalas na nagpaliwanag ng kasulatan sa mga tao. Kung pagpupuri sa Diyos ang pagpapaliwanag sa Biblia, ba’t nang pumarito ang Panginoong Jesus para mangaral at gumawa, galit nilang kinalaban at tinuligsa ang Panginoong Jesus, at sa huli ay nakipagsabwatan sila sa gobyerno na ipako Siya sa krus? Pamilyar ang mga pastor sa Biblia at matagal nila ‘yong pinaliwanag. Kaya kung talagang ang pagpapaliwanag sa Biblia ay pagpupuri at pagpapatotoo sa Diyos, bakit nang pumarito ang Makapangyarihang Diyos para isagawa ang Kanyang paghatol, hindi lang sila nabigong magsiyasat, kundi sa halip ay kinalaban at tinuligsa pa nila ‘to? Ano’ng problema rito? Hindi ba mabigat na problema ‘yan na dapat pagnilayan ng lahat ng nananalig? At saka kung ang pagpapaliwanag ng Biblia ng mga pinuno ng relihiyon ay kapareho ng pagpapatotoo sa Diyos, no’ng Kapanahunan ng Biyaya, bakit hindi gumawa ang Panginoong Jesus sa templo nang dumating Siya? Ba’t di gumagawa ang Makapangyarihang Diyos sa mga huling araw sa iglesia nang dumating Siya? Kasi ni hindi pinupuri at pinatototohanan ng mga pinuno ng relihiyon ang Diyos at lahat sila ay mga ipokrito at mayayabang na Fariseo. Mga anticristo silang kumokontrol sa relihiyon at kumukontra sa Diyos. Pa’no pa nila matutulutang umiral ang Diyos o magkaro’n ng tinig ang mga relihiyon na nagpapatotoo sa Diyos? Kung sumali sa relihiyon ang Cristong nagkatawang-tao, at gumawa at nangaral sa iglesia, siguradong dadalhin Siya sa namumunong partido at ipapako sa krus. Kung pumunta ang mga tao sa mga iglesia para magpatoto sa Diyos, tiyak na aarestuhin sila. Gaya ng sinabi ng Panginoong Jesus: “Sinusugo ko kayong gaya ng mga tupa sa gitna ng mga lobo …” (Mateo 10:16). Hindi pa rin ba malinaw ang katotohanang ‘yan sa mga tao? Base sa katotohanang kinakalaban at tinutuligsa ng mga Fariseo ang Diyos, dapat tayong malinawan kung totoo o hindi na ang pagpuri sa Biblia ay pagpapatotoo sa Diyos. Maaari bang kalabanin ang Diyos ng mga taong tunay na pumupuri at nagpapatotoo sa Kanya? Maituturing ba nila ang Diyos bilang kaaway? Bukod do’n, dapat nating malaman na hindi lang mga salita ng Diyos ang nasa Biblia kundi pati na ang maraming salita ng tao. Kaya, ang pagpuri sa Biblia at pagpuri sa Diyos ay hindi magkapareho. Ang pag-ayon sa Biblia at pag-ayon sa mga utos ng Panginoon ay ‘di magkapareho. Pag ipinapaliwanag ng mga Fariseo ang Biblia, nakatuon lang sila sa mga salita ng tao sa Biblia, pagpapaliwanag sa kaalaman sa Biblia at teolohiya, at pagpapatotoo sa mga salita ng tao, pero ‘di nakatuon sa pagpapalaganap ng mga salita ng Diyos at sa katotohanang ipinahayag Niya. Masasabi pa ba na pagpapatotoo sa Diyos ‘yan? Hindi ba pagkalaban at pagtataksil ‘yan sa Diyos? Kaya lahat ng nag-iisip na ang pagpapaliwanag sa Biblia ay pagpapatotoo sa Diyos ay hindi naiintindihan ang mga bagay na espiritwal at diwa ng problema. Nalilito silang lahat mga sumasamba at pikit-matang sumusunod sa mga pinuno ng relihiyon. Hindi ba totoo ang bagay na ‘yan?

Noon, nakatuon lang ang mga Judiong Fariseo sa pagpapaliwanag sa kaalaman at mga doktrina sa Biblia, at sumasali sa mga ritwal ng relihiyon at sumusunod sa mga panuntunan at tradisyon ng tao, pero tinalikuran ang mga utos ng Diyos at lumihis sa landas Niya. kaya nang pumarito ang Panginoong Jesus, galit nila Siyang kinalaban at tinuligsa, at pagkatapos ay ipinako nila Siya sa krus. Sinumpa at pinaruashan sila ng Diyos dahil dito. Bagama’t madalas ipaliwanag at patotohanan ng mga pastor at elder ngayon ang Biblia sa mga tao, hindi naman nila pinatototohanan ang salita ng Diyos, o ipinaparangal ang kalooban ng Panginoong Jesus at ang Kanyang mga ipinapagawa sa tao, at bihira silang nagpapatotoo sa banal na diwa at kagandahan ng Panginoong Jesus. Hindi nila ginagabayan ang mga tao sa pagsasabuhay sa salita ng Panginoon, at ‘di rin nila tinitingnan kung pa’no nila sinusunod ang kalooban ng Diyos. Nakatuon lang sila sa pagpapaliwanag at pagpuri sa mga salita ng tao sa Biblia, ipinapaturing nilang mga salita ng Diyos ang salita ng tao, at katotohanang ipapamuhay at aayunan. Pag lumulutas sila ng mga problema, nakabase ‘yon sa mga salita ng tao sa Biblia sa halip na sa salita ng Diyos. Ginagamit nila’ng salita ng tao sa Biblia para kalabanin ang salita ng Diyos. Tungkol sa pagpasok sa kaharian ng langit, malinaw na sinabi ng Panginoong Jesus sa mga tao: “Hindi ang bawa’t nagsasabi sa ‘kin, Panginoon, Panginoon, ay papasok sa kaharian ng langit; kundi ang gumaganap ng kalooban ng aking Ama na nasa langit” (Mateo 7:21). Pero isinasantabi ng mga pastor ang mga salita ng Panginoong Jesus at tinuturing na katotohanan ang salita ng tao sa Biblia para makapasok sa kaharian ng langit, na kailangan lang maglingkod sa Panginoon para makapasok sa kaharian ng langit. Ginagamit nila’ng salita ng tao para palitan ang salita ng Diyos, kaya naliligaw ng landas ang mga tao. Ito’ng pinakatraidor at pinakamasamang aspeto ng pagkalaban ng mga pastor at elder sa Diyos! Iniinterpreta nila’ng Biblia nang wala sa konteksto, gamit ang salita ng tao para kalabanin ang Makapangyarihang Diyos, at ‘di tumitigil sa panlilinlang at pagkontrol sa mga nananalig, at hinahadlangan silang tanggapin ang gawain ng Makapangyarihang Diyos, kaya naman lubos nilang nakokontrol ang mga tao. Sinasabi ng Makapangyarihang Diyos: “Tingnan ang mga pinuno ng bawat denominasyon at sekta. Lahat sila ay mayayabang at mapagmagaling, at ipinapaliwanag nila ang Biblia na wala sa konteksto at ayon sa kanilang sariling imahinasyon. Silang lahat ay umaasa sa mga regalo at katalinuhan upang gawin ang kanilang trabaho. Kung sila ay walang kakayahang mangaral ng kahit ano, susundan kaya sila ng mga taong iyon? Sila, kahit papaano, ay nagtataglay ng ilang kaalaman, at maaaring magsalita nang kaunting doktrina, o alam kung paano akitin ang mga iba at kung paano gamitin ang ilang mga katusuhan, na kung saan dinala nila ang mga tao sa harapan ng kanilang mga sarili at dinaya sila. Sa pangalan lamang, ang mga taong iyon ay naniniwala sa Diyos–subalit sa realidad sila ay sumusunod sa kanilang mga pinuno. Kapag nakatagpo nila yaong mga nangangaral ng tunay na daan, ang ilan sa kanila ay magsasabi, ‘Kailangang konsultahin natin siya tungkol sa ating paniniwala sa Diyos.’ Tingnan kung paanong kinakailangan nila ang pahintulot ng isang tao upang maniwala sa Diyos; hindi ba ito isang problema? Ano na ang kinahinatnan ng mga pinunong iyon, samakatuwid? Hindi ba sila naging mga Fariseo, huwad na mga pastol, mga anticristo, at katitisurang mga hadlang sa pagtanggap ng mga tao sa tunay na daan?” (“Tanging Ang Pagtugis ng Katotohanan Ang Tunay na Paniniwala sa Diyos” sa Mga Talaan ng mga Pananalita ni Cristo). Base sa katotohanang ‘yon, pa’no natin masasabi na ang mga pastor at elder na nagpapaliwanag sa Biblia ay pinatototohanan ang Diyos? Hindi ba nila sinasamantala ang pagkakataong ipaliwanag ang Biblia para ipaliwanag ‘yon nang mali at kalabanin ang Diyos? Matagal na silang hadlang sa mga taong tumatanggap sa tunay na daan at bumabalik sa Diyos, at mga anticristo silang inilantad ng gawain ng Makapangyarihang Diyos sa mga huling araw. Hindi pa rin ba malinaw para sa mga tao ang katotohanang ‘yan?

Ang alam ng mga tao, pareho ang pagpapaliwanag sa Biblia at pagpuri sa Diyos, pero sa pagpapaliwanag ng mga Fariseo’t pinuno ng mga relihiyon sa Biblia, nakikitang hindi ganyan ang nangyayari. Ang pinupuri at pinatototohanan ng mga Fariseo ay ang Biblia at hindi ang Diyos. Ipinaliliwanag lang nila ang mga salita ng tao sa Biblia at hindi ang mga salita ng Diyos. Ginagamit nila’ng mga salita ng tao sa Biblia para palitan at kalabanin ang mga salita ng Diyos, at wala sa konteksto’ng paliwanag nila sa mga salita ng tao sa Biblia para kalabanin at husgahan ang Diyos. Ang layunin ng pagpapaliwanag nila sa Biblia ay ‘di para purihin ang Diyos, kundi para linlangin ang mga tao’t magtagumpay sa kasuklam-suklam nilang layunin. Ang gayong pagpapaliwanag sa Biblia ay masama at pagkalaban sa Diyos. Kaya nga, kapag dumarating ang Diyos para gumawa, ginagamit nila ang Biblia para higpitan ang mga tao upang pikit-mata silang mapaniwala at humawak sa Biblia, at maakay silang lahat na kalabanin ang Diyos. Pinapakita niyan na ang paliwanag ng mga Fariseo’t pinuno ng relihiyon ay paraan ng pagkalaban sa Diyos. Iniintindi nila nang wala sa konteksto ang salita ng tao sa Biblia para kalabanin ang Diyos para maitayo ang sarili nilang independienteng kaharian. Kung gayon, pa’no dapat ipaliwanag ang Biblia para maging papuri at patotoo sa Diyos? Ang nakatala sa Biblia ay gawain at mgapatotoo ng Diyos. Ang kahulugan ng pagpapaliwanag sa Biblia ay pagpuri at pagpapatotoo sa Diyos ayon sa mga salita Niya at mga katotohanan sa Biblia. Para ‘yon sa pagpapalaganap at pagpapatotoo sa mga salita ng Diyos sa Biblia. Para pag-usapan ang intensyon ng Diyos ayon sa kanyang mga pinapagawa at salita at ang katotohanan sa Kanyang mga salita. Iyo’y para patotohanan sa mga tao ang gawain at disposisyon ng Diyos, at ang tunay Niyang diwa at kagandahan. Iyo’y para hikayatin ang mga tao’ng ipamuhay ang mga salita ng Diyos, upang matanggap nila’ng realidad ng salita ng Niya. Iyo’y para purihin ang Panginoong Jesus at patotohanan Siya sa lahat ng bagay. Sa gayong paraan lang ng pagpapaliwanag sa Biblia pinupuri at pinatototohanan ng tao’ng Diyos dahil pakikiisa’t tunay na paglilingkod ‘yan sa Diyos. Ang mga salita ng tao sa Biblia ay magagamit lang bilang suplemento, at ‘di kailanman maikukumpara sa salita ng Diyos. Pero ang gusto lang ipaliwanag ng mga pastor at elder ay ang mga salita ng tao sa Biblia. Tinuturing nilang salita ng Diyos at katotohanan ang mga salita ng tao sa Biblia, gabay ‘yon sa pagkilos nila, at basehan ng paglutas nila sa mga problema. Pero bihira nilang banggitin ang mga salita ng Diyos, at ginagamit nila ang salita ng tao para palitan ang mga salita ng Diyos. Pagpapatotoo ba sa Diyos ang gayong pagpapaliwanag sa Biblia? Di ba pagpuri at pagpapatotoo lang ‘yan sa tao? Saka pag pinapaliwanag nila ang Biblia, sa teoryang teolohikal lang sila nakatuon, pinapaliwanag ang mga tauhan, lokasyon, at kasaysayan sa Biblia para magpakitang-tao. Hindi ba panlilinlang at pangbibitag ‘yan sa mga tao? ‘Di ba panghihikayat ‘yan sa mga tao na sambahin at sundin sila? Noon, sinamantala ng mga ipokritong Fariseo ang pagkakataong ipaliwanag nang mali ang Biblia para linlangin at kontrolin ang mga tao, at sa huli’y hinikayat nila’ng mga nananalig na sundin ang tao at kalabanin ang Diyos, at ginawang independienteng kahariang kontra sa Diyos ang Judaismo. Sa mga huling araw, sinasamantala rin ng mga pastor na ipaliwanag ang Biblia para pikit-matang manalig at sumamba ang mga tao sa Biblia, at ipinapalit nila ang Biblia sa Diyos sa puso ng mga tao, di sinasadyang hinihikayat nila’ng mga nananalig na talikuran ang salita ng Panginoon, at ginawa ring independienteng kahariang kontra sa Diyos ang mga relihiyon, isang balwarte ng mga kumakalaban as gawain ng Diyos. Hindi ba paglapastangan sa Diyos ang ginagawa nilang pagpapaliwanag sa Biblia? ‘Di ba ‘yan ang panlilinlang ng mga anticristong Fariseo sa pagkontra sa Diyos at pagtatayo ng sarili nilang kaharian? Papa’no nasabi na pagpuri at pagpapatotoo ‘yan sa Diyos? Ang katusuhan ng mga Fariseo sa pagkalaban sa Diyos ay nasa pagsasamantala nilang ipaliwanag nang mali ang Biblia para linlangin at kontrolin ang mga tao. Sa simula, ang Biblia’y isang patotoo sa Diyos. Sa pang-unawa ng tao, lagi silang nagpapatotoo sa Diyos pa’no man ipaliwanag ang Biblia, pero sinasamantala ng mga ipokritong Fariseo ang pagkaintinding ‘yan ng tao, ginagawa nila ang lahat sa pagpupuri sa Biblia. Ginagamit nila ang Biblia para palitan at kalabanin ang Diyos at linlangin ang mga tao. Kaya pikit-matang sinasamba ng lahat ang Biblia, at sinusunod ng mga tao ang mga Bible scholar na gaya nila kaya nagtataksil sila sa Diyos. ‘Yan ang pinakatraidor at tusong panlilinlang ni Satanas para kalabanin ang Diyos at linlangin ang mga tao, at ang pinakamahirap nilang maunawaan at pinakamadaling makalinlang sa kanila.

Tingnan natin ang sabi ng Makapangyarihang Diyos: “Yaong mga nagbabasa ng Biblia sa mga engrandeng iglesia, nagsasalaysay ng Biblia araw-araw, ngunit ni isa ay hindi nauunawaan ang mga layunin ng gawa ng Diyos. Wala ni isa ang kayang makilala ang Diyos; bukod dito, wala ni isa ang nakaayon sa puso ng Diyos. Lahat sila ay mga walang silbi, masasamang tao, bawat isang tumatayo nang mapagmataas para turuan ang Diyos. Kahit iwagayway nila ang ngalan ng Diyos, kusang-loob nila Siyang sinasalungat. Kahit tinatawag nila ang kanilang mga sarili na mananampalataya ng Diyos, sila yaong mga kumakain ng laman at umiinom ng dugo ng tao. Ang lahat ng mga taong iyon ay demonyong lumalamon sa kaluluwa ng tao, mga diyablong sinasadyang manggambala sa mga sumusubok lumakad sa tamang landas, at katitisuran sa landas ng mga naghahanap sa Diyos. Kahit sila ay may ‘matipunong laman’, paano malalaman ng kanilang mga tagasunod na sila ay anticristo na umaakay sa tao sa pagsalungat sa Diyos? Paano nila malalaman na sila ay demonyong nabubuhay na sadyang naghahanap ng kaluluwang lalamunin?” (“Ang Lahat ng Hindi Kilala ang Diyos ay Yaong Sumasalungat sa Diyos” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao).

Ang pinaka-suwail na tao ay isa na sadyang sinasalungat at tinatanggihan ang Diyos. Siya ay kaaway ng Diyos at isang anti-kristo. Ang gayong tao ay laging nagpapanatili ng poot laban sa bagong gawa ng Diyos, nagpapakita ng walang layuning sumailalim, at kailanman ay hindi naging masayang sumunod o nagpakababa ang sarili. Itinataas niya ang kanyang sarili sa harap ng iba at kailanman ay hindi sumailalim sa iba. Sa harap ng Diyos, itinuturing niya ang kanyang sarili na pinaka-marunong sa pangangaral ng ‘salita’ at pinaka-bihasa sa paggawa sa iba. Kailanman ay hindi siya nagtapon ng kayamanan na nasa kaniyang pag-aari, ngunit itinuring ang mga ito bilang mga pamana ng pamilya na dapat sambahin, na ipangaral sa iba, at ginagamit upang turuan ang mga hangal na sumasamba sa kanya. Mayroon talagang iilang ganoong mga tao sa iglesia. Maaaring sabihin na sila ay ‘matigas na mga bayani,’ sali’t salinlahing nakikipamayan sa bahay ng Diyos. Iniisip nila na ang pangangaral sa ‘salita’ (doktrina) ang kanilang pinakamataas na tungkulin. Isang taon pagkatapos ng isa pa at isang henerasyon pagkatapos ng isa pa, isinasagawa nila ang kanilang mga banal at sagradong tungkulin. Walang naglalakas-loob na hawakan sila at walang naglalakas-loob na lantarang sisihin sila. Sila ay naging ‘hari’ sa bahay ng Diyos, na kumikilos ng napakalupit sa mga kapanahunan. Ang pangkat na ito ng mga demonyo ay naglalayong magtulungan at winawasak ang Aking gawain; paano Ko mapahihintulutan ang mga buhay na demonyong ito na umiiral sa harap Ko?” (“Yaong Mga Sumusunod sa Diyos na Mayroong Isang Tunay na Puso ay Tiyak na Makakamit ng Diyos” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao). Malinaw na kahit madalas ipinapaliwanag ng mga pastor at elder ang Biblia, di nila kilala’ng Diyos at nauunawaan ang katotohanan. Sila mismo ang mga ipokritong Fariseo. Sila ang mga bulaang pastol na lumilinlang, kumokontrol at nananakit sa mga tao. Hinihikayat nila ang mga tao na tanggihan at tuligsain si Cristo, hanggang sa kalabanin at kontrahin pa nila ang Diyos, kaya naging kasabwat at tau-tauhan silang lahat ni Satanas. Nakikita ng sinumang hindi bulag na ‘yan ang nangyayari.

Ang mga Fariseo at mga pastor at elder ay parehong nagpapaliwanag at dinadakila ang Biblia. Gayun pa man, paanong nagagawa pa rin nilang tinututulan at binabatikos ang Diyos na nagkatawang-tao? Kailangan nating maintindihan ang isa pang katotohanan: Pumapatotoo lang ang Biblia sa Diyos; isa itong tala ng gawain ng Diyos sa Kapanahunan ng Kautusan at sa Kapanahunan ng Biyaya. Nagpapahayag ng ilang katotohanan ang Diyos sa panahon ng bawat yugto ng Kanyang gawain. Sa Kanyang mga salita, nakikita ng mga tao ang Kanyang disposisyon at lahat ng mayroon sa Kanya at kung ano Siya. Samakatuwid, sa bawat oras na nakakaranas ang mga tao ng yugto ng gawain ng Diyos, naiintindihan nila ang ilang katotohanan at mas nakikilala pa ang Diyos. Sa panahon ng tatlong yugto ng gawain ng Kanyang plano sa pamamahala, Dahan-dahang ibinubunyag ng Diyos ang Kanyang likas na disposisyon, ang lahat ng mayroon Siya at kung sino Siya. Sa Kapanahunan ng Kaharian, lubos na ibinubunyag ng Diyos ang Kanyang likas na matuwid na disposisyon, pagkamakapangyarihan at karunungan, awtoridad at kaluwalhatian. Kung kilala lang natin ang Diyos mula sa Kanyang gawain noong Kapanahunan ng Kautusan at Kapanahunan ng Biyaya, masyadong limitadong kaalaman 'yan sa Diyos.

Samakatuwid, makikita natin na kung kilala lang natin ang Diyos mula sa Kanyang gawain at mga salita noong Kapanahunan ng Kautusan at Kapanahunan ng Biyaya, masyadong isang panig lang ang kaalaman natin sa Diyos. Bahagi lamang ng Kanyang disposisyon at kung ano Siya ang malalaman natin. Hindi natin makakamit ang pamantayan ng tunay na pagkilala sa Diyos. Kapag ang mga tao na hindi nakakakilala sa Diyos ay nagpapaliwanag ng Biblia, lubos silang mananagot na tukuyin Siya at tutulan Siya.

Sa panahong iyon, kritikal na inilantad at isinumpa ng Panginoong Jesus ang mga hipokritong Fariseo. Sa mga huling araw, inilantad, hinatulan at binatikos ng Makapangyarihang Diyos ang mga pastor at elder na may diwa ng anticristo na nanliligaw sa iba sa kanilang mga pagpapaliwanag ng Biblia at tumututol sa Diyos. Magbasa tayo muli ng dalawa pang talata mula sa salita ng Makapangyarihang Diyos. “Yaong mga nagbabasa ng Biblia sa mga enggrandeng iglesia, nagsasalaysay ng Biblia araw-araw, ngunit ni isa ay hindi nauunawaan ang mga layunin ng gawa ng Diyos. Wala ni isa ang kayang makilala ang Diyos; bukod dito, wala ni isa ang umaayon sa puso ng Diyos. Lahat sila ay mga walang silbi, masasamang tao, bawat isang tumatayo nang mapagmataas para turuan ang Diyos. Kahit iwinawasiwas nila ang ngalan ng Diyos, kusang-loob nila Siyang sinasalungat. Kahit tinatawag nila ang kanilang mga sarili na mananampalataya ng Diyos, sila yaong mga kumakain ng laman at umiinom ng dugo ng tao. Ang lahat ng mga taong iyon ay demonyong lumalamon sa kaluluwa ng tao, mga diyablong sinasadyang manggambala sa mga sumusubok lumakad sa tamang landas, at sagabal na humahadlang sa landas ng mga naghahanap sa Diyos. Kahit sila ay may 'malulusog na laman', paano malalaman ng kanilang mga tagasunod na sila ay antikristo na umaakay sa tao sa pagsalungat sa Diyos? Paano nila malalaman na sila ay demonyong nabubuhay na sadyang naghahanap ng kaluluwang lalamunin?” (“Ang Lahat ng Hindi Kilala ang Diyos ay Yaong Sumasalungat sa Diyos” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao).

Ang gayong tao ay laging nagpapanatili ng poot laban sa bagong gawa ng Diyos, nagpapakita ng walang layuning sumailalim, at kailanman ay hindi naging masayang sumunod o nagpakababa ang sarili. Itinataas niya ang kanyang sarili sa harap ng iba at kailanman ay hindi sumailalim sa iba. Sa harap ng Diyos, itinuturing niya ang kanyang sarili na pinaka-marunong sa pangangaral ng “salita” at pinaka-bihasa sa paggawa sa iba. Kailanman ay hindi siya nagtapon ng kayamanan na nasa kaniyang pag-aari, ngunit itinuring ang mga ito bilang mga pamana ng pamilya na dapat sambahin, na ipangaral sa iba, at ginagamit upang turuan ang mga hangal na sumasamba sa kanya. Mayroon talagang iilang ganoong mga tao sa iglesia. Maaaring sabihin na sila ay “matigas na mga bayani,” sali’t salinlahing nakikipamayan sa bahay ng Diyos. Iniisip nila na ang pangangaral sa “salita” (doktrina) ang kanilang pinakamataas na tungkulin. Isang taon pagkatapos ng isa pa at isang henerasyon pagkatapos ng isa pa, isinasagawa nila ang kanilang mga banal at sagradong tungkulin. Walang naglalakas-loob na hawakan sila at walang naglalakas-loob na lantarang sisihin sila. Sila ay naging “hari” sa bahay ng Diyos, na kumikilos ng napakalupit sa mga kapanahunan. Ang mga demonyong ito ay naghahangad maghawak-kamay at magsama-samang wasakin ang Aking gawain; paano Ko mapahihintulutan ang mga buhay na demonyong ito na umiiral sa harap Ko?” (“Ang Tunay na Masunurin ay Tiyak na Makakamit ng Diyos” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao).

Tingnan ang mga pinuno ng bawat denominasyon at sekta. Lahat sila ay mayayabang at mapagmagaling, at ipinapaliwanag nila ang Biblia na wala sa konteksto at ayon sa kanilang sariling imahinasyon. Silang lahat ay umaasa sa mga regalo at katalinuhan upang gawin ang kanilang trabaho. Kung sila ay walang kakayahang mangaral ng kahit ano, susundan kaya sila ng mga taong iyon? Sila, kahit papaano, ay nagtataglay ng ilang kaalaman, at maaaring magsalita nang kaunting doktrina, o alam kung paano akitin ang mga iba at kung paano gamitin ang ilang mga katusuhan, na kung saan dinala nila ang mga tao sa harapan ng kanilang mga sarili at dinaya sila. Sa pangalan lamang, ang mga taong iyon ay naniniwala sa Diyos–subalit sa realidad sila ay sumusunod sa kanilang mga pinuno. Kapag nakatagpo nila yaong mga nangangaral ng tunay na daan, ang ilan sa kanila ay magsasabi, “Kailangang konsultahin natin siya tungkol sa ating paniniwala sa Diyos.” Tingnan kung paanong kinakailangan nila ang pahintulot ng isang tao upang maniwala sa Diyos; hindi ba ito isang problema? Ano na ang kinahinatnan ng mga pinunong iyon, samakatuwid? Hindi ba sila naging mga Fariseo, huwad na mga pastol, mga anticristo, at katitisurang mga hadlang sa pagtanggap ng mga tao sa tunay na daan?” (Mga Talaan ng mga Pananalita ni Cristo).

Ang tunay na pagsasaksi sa Panginoon at pagdadakila sa Panginoon ay hindi tungkol sa kung paano ipinapaliwanag ng mga tao ang Biblia. Ang susi ay kung maaari nilang isabuhay ang mga salita ng Diyos at maranasan ang Kanyang gawain. Kung mahal ng mga tao ang katotohanan, makakamtan nila ang pagliliwanag ng Banal na Espiritu at tunay na karanasan at kaalaman sa salita ng Diyos. Nalilikha ang kaalamang ito sa pamamagitan ng pagsasabuhay at pagdanas sa mga salita ng Diyos. Ito ang ibig sabihin ng tunay na makilala ang Diyos. Ang pagsasabi ng tunay na mga karanasang ito at patotoo ay ang ibig sabihin ng tunay na pagdadakila sa Diyos at pagsasaksi sa Kanya! Ang tunay na kaalaman sa Diyos na yaong sinasabi ng mga dumadakila at sumasaksi sa Kanya ay hindi galing sa kanilang sariling pagkakaintindi, imahinasyon o lohiko; talagang hindi ito galing sa kanilang literal na pagpapaliwanag ng mga salita ng Diyos. Yaong mga dumadakila at sumasaksi sa Diyos ay nakatuon sa pagsasabi ng mga salita ng Diyos sa Biblia, pagsasabi ng kalooban ng Diyos, Kanyang mga utos sa mga tao, Kanyang disposisyon at ang lahat ng mayroon Siya at kung ano Siya, na nagpapaintindi sa mga tao ng kalooban at disposisyon ng Diyos at tunay na makilala ang Diyos. Ganito kung paano maaaring tunay na maigalang at masunod ang Diyos. Itong mga uri ng pagpapaliwanag sa Biblia at pagsasabi tungkol sa mga salita ng Diyos ay kung paano nila tunay na madadakila ang Diyos at sumaksi sa Diyos. Gayun pa man, kapag pinapaliwanag ng mga pastor at elder ang Biblia, kaya ba talaga nilang sabihin ang diwa ng katotohanan ng mga salita ng Diyos? Kaya ba nilang sabihin ang kalooban ng Diyos? kaya ba nilang sumaksi sa disposisyon ng Diyos? Kaya ba nilang gawin ang ibang makilala, sundin o igalang ang Diyos ? Ipinakita sa atin ng mga katunayan na karamihan sa mga pastor at elder sa relihiyosong komunidad ay kinapopootan ang katotohanan at tinututulan ang Diyos; iyon ang tunay nilang pagkatao. Hindi nila isinasabuhay ang mga salita ng Diyos o nararanasan ang Kanyang gawain. Hindi nila naiintindihan ang Kanyang kalooban o mga hinihingi sa anumang paraan, Tot at tiyak na hindi nila naiintindihan ang Kanyang disposisyon, ang lahat ng mayroon Siya o ang lahat ng kung ano Siya. Samakatuwid, hindi nila kayang magsabi ng anumang tunay na kaalaman sa Diyos, at hindi nila kayang sumaksi sa banal na diwa o mga kaibig-ibig na mga katangian ng Panginoong Jesus. Nagpapaliwanag lang sila ng kaalaman sa Biblia at teolohikal na teorya o mga partikular na kwento ng mga karakter sa Biblia, kasama ang mga nasa likod ng kasaysayan para mapahanga at mapatingala nila ang mga tao.

Hindi lang 'yan, ngunit kadalasan ang mga pastor at elder ay ipinapaliwanag ang mga salita ng tao, tulad ng mga salita ni Pablo sa Biblia. Ayon kay Pablo, “Ang lahat ng mga kasulatan ay kinasihan ng Diyos” (2 Timoteo 3:16), kinukuha nila ang mga salita sa Biblia na parang ito'y mga salita ng Diyos. Nagdulot ito sa buong relihiyosong komunidad para kunin ang mga salita ng apostol bilang mga salita ng Diyos at sinasabi sa mga mananampalataya na isabuhay at sundin ang mga ito. Sinisipi nila ang mga salita ng mga apostol nang higit at mas madalas kapag nagbibigay sila ng mga sermon, nakikipag-usap o nagpapatotoo. Gayun pa man, paunti nang paunti nilang sinisipi ang Diyos at ang Panginoong Jesus. Ang naging resulta ay napalitan ang lahat at napawalang-bisa ang mga salita ng Diyos at ng Panginoong Jesus. Patuloy na lumiliit ang lugar ng Panginoong Jesus sa mga puso ng mga tao, habang patuloy na lumalaki ang lugar ni Pablo at ng iba sa kanilang mga puso. Pinapayagan nito ang mga salita ni Pablo, kasama ang mga salita ng ibang tao sa Biblia, para sakupin ang mga puso ng mga tao. Naniniwala ang mga tao sa pangalan ng Panginoong Jesus, ngunit sa totoo, nagpapatuloy lang sila ayon sa mga salita ng tao sa Biblia, tulad ng mga salita ni Pablo. Naglalakbay sila kasama ang kanilang sariling pananalig sa Diyos. Paanong hindi naliligaw sa landas ng Panginoon ang mga taong naniniwala sa Diyos sa ganitong paraan? Paanong naaayon sa kalooban ng Diyos ang ganitong uri ng serbisyo? Tot Halimbawa, minsang sinabi ito ng Panginoong Jesus tungkol sa pagpasok sa kaharian ng langit: “kundi ang gumaganap ng kalooban ng aking Ama na nasa langit” (Mateo 7:21). Gayun pa man, sa halip ay pinag-uusapan ng mga pastor at elder ang kaligtasan at ang pagpasok sa kaharian ng langit ayon sa mga salita ni Pablo. Lubusang pagkakanulo ito sa mga salita ng Panginoong Jesus. Ang resulta, karamihan sa mga mananampalataya ay hindi alam kung paano sumunod sa kalooban ng Diyos. Mas lalong hindi maliwanag sa kanila kung anong uri ng mga tao ang maaaring pumasok sa kaharian ng langit. Ginagamit ng mga tao ang mga salita ni Pablo bilang kanilang kasabihan: “Nakipagbaka ako ng mabuting pakikipagbaka, natapos ko na ang aking takbo, iningatan ko ang pananampalataya: “Buhat ngayon ay natataan sa akin ang putong na katuwiran …” (2 Timoteo 4:7-8). Itinuturo sa iba ng mga pastor at elder na hangga't nagsusumikap sila para sa Panginoon tulad nang ginawa ni Pablo at napagtiisan ang paghihirap, makakapasok sila sa kaharian ng langit. Ipinalit nila ang mga salita ng mga tao para sa mga salita ng Diyos; hindi nila isinasama ang mga salita ng Diyos. Ang resulta ay inaakay nila na malihis ang mga tao. Kapag ipinapaliwanag nila ang Biblia sa ganitong paraan, dinadakila ba nila ang Diyos o sumasaksi sa Diyos? Sa tingin ko, nasa direktang pagsasalungat sila sa Diyos! Napakaseryoso ng problemang ito! Kadalasang ipinapalit ng mga relihiyosong pastor at elder ang mga salita ng tao sa Biblia para sa mga salita ng Diyos. Dapat malinaw na sa atin ngayon ang mga kahihinatnan nito, tama? Dinadala nila tayo sa harapan ng tao. Mga relihiyosong manggagantso ang mga pastor at elder! pag-isipan natin ang tungkol sa isang bagay. Paano na naniniwala ang maraming tao sa Panginoon nang maraming taon at hindi pa rin Siya kilala? Bakit hindi nila kailanman naranasan ang mga salita ng Panginoon? Paano na silang naniniwala sa Panginoon sa ganitong paraan ay nakakamtan ang katotohanan o buhay? Hindi ba ito'y dahil ang mga pastor at elder ay patuloy na nagpapaliwanag at nagpapatotoo tungkol sa mga salita ng tao mula sa Biblia at hinihikayat ang kanilang mga tagasunod na sundin ang mga salitang ito?

Ang gawain ng Makapangyarihang Diyos sa mga huling araw ay inilantad ang mga pastor at elder na ito, itong mga demonyong anticristo sa relihiyosong komunidad. Kung hindi, walang sinuman ang makakakita na ang kanilang pagdadakila at pagpapaliwanag sa Biblia sa katunayan ay ang kanilang traydor na paraan para malinlang at makontrol ang mga tao, ni hindi makikita ng sinuman ang katotohanan: Itinatatag nila ang kanilang sariling, hiwalay na kaharian bilang mga kalaban ng Diyos. Sa panahong iyon, dinakila at sumaksi ang mga Fariseo sa Biblia; ikinulong nila ang Diyos sa loob ng Biblia. Hindi nila kailanman hinangad ang katotohanan o hinanap man upang sundin ang mga yapak ng Diyos. Ang resulta ay ipinako nila ang Panginoong Jesus sa krus, ginamit ang Kanyang pagtanggi na sundin ang Lumang Tipan bilang kanilang pagpapatunay. Tulad din ng mga Fariseo ang mga pastor at elder sa mga huling araw. Dinadakila at sumasaksi sila sa Biblia; binibigyang-kahulugan nila ang Diyos sa Biblia. Nagpapakalat din sila ng mga kamalian, nagsasabing, “Wala sa mga salita at gawain ng Diyos ang umiiral sa labas ng Biblia,” “Ang paniniwala sa Biblia ay paniniwala sa Diyos. Kumakatawan sa Diyos ang Biblia; kung iiwan mo ang Biblia, hindi ka na naniniwala sa Diyos.” Ginagamit nila ang mga kasabihang ito para iligaw ang mga tao sa paniniwala at pagpupuri sa Biblia. Ginagamit ng mga pastor at elder itong sikretong, pakubling mga pamamaraan para nakawin ang mga tao sa Diyos, at dalhin sila sa harapan ng Biblia. Hindi namamalayang nagiging sanhi ito ng pagkawala ng mga tao sa kanilang relasyon sa Diyos. Ang mga taong minsa'y naniwala sa Diyos ay naniniwala na lang ngayon sa Biblia. Nagiging Panginoon ang Biblia sa kanilang mga puso, ang Diyos sa kanilang mga puso. Samakatuwid, ang kanilang bulag na paniniwala at pagpupuri sa Biblia ay nagdudulot sa kanila na magpuri at sumunod sa mga iskolar ng Biblia: ang mga pastor at elder. Para sa mga pastor at elder, ginagamit nila ang Biblia bilang kagamitan para makontrol ang relihiyosong komunidad at makamtan ang kanilang sariling ambisyon. Dinadakila nila ang Biblia at ipinapaliwanag nang wala sa konteksto para manlinlang, sumilo at kumontrol ng mga tao. Inaakay nila ang mga tao nang hindi halata sa landas ng pagpupuri sa mga tao, pagsunod sa mga tao, pagtutol sa Diyos at pagiging mga kalaban ng Diyos. Dumadaan sila sa maling landas. Mga relihiyosong manggagantso sila; masyado silang nakakalason. Inililigaw nila ang mga tao sa pag-iisip na ang pagpupuri sa Biblia at pagsunod sa Biblia ay paniniwala sa Diyos, at pagkakaroon ng presensya ng Diyos. Samakatuwid, hindi hinahanap o pinag-aaralan ng mga taong ito ang gawain ng Diyos sa mga huling araw, at napapalampas ang kanilang huling pagkakataon sa kaligtasan. Ito talaga ang pinakatraydor, pinakatusong plano ni Satanas. Samakatuwid, makikita natin na ang mga pastor at elder sa relihiyosong komunidad ay isang grupo ng mga tunay na Fariseo at manggagantso! Mga bulaang pastol at anticristo sila na nagliligaw at kumokontrol sa hirang ng Diyos! Kontrolado ang relihiyosong komunidad ng grupo ng mga Fariseo at mga demonyong anticristo na tumututol sa Diyos. Matagal na panahon nang huminto itong maging lugar kung saan nagagawa ng Diyos ang Kanyang gawain. Naging mala-satanas na kampo na ito na itinuturing ang Diyos bilang kalaban. Matagal na panahon na itong naging dakilang lungsod ng Babilonia! Paanong hindi babagsak ang relihiyosong Babilonia sa ilalim ng galit ng Diyos?!

Sinundan:Tanong 33: Noon, nang pumarito ang Panginoong Jesus para gawin ang Kanyang gawain, mabangis Siyang sinuway at tinuligsa ng mga Fariseong Judio at ipinako Siya sa krus. Nang dumating ang Makapangyarihang Diyos ng mga huling araw para gawin ang Kanyang gawain, mabangis din Siyang sinusuway at tinutuligsa ng mga pastor at elder ng iba’t ibang relihiyon, at muling ipinapako ang Diyos sa krus. Bakit galit na galit ang mga Fariseong Judio at mga pastor at elder ng iba’t ibang relihiyon sa katotohanan at kinakalaban si Cristo nang ganito? Ano ba talaga ang kanilang likas na tunay na diwa?

Sumunod:Tanong 35: Naniniwala ang karamihan sa mga tao sa iba’t ibang relihiyon na napili at naitalaga na ng Panginoon ang mga pastor at elder, at na lahat sila ay naglilingkod sa Panginoon sa mga iglesia ng iba’t ibang relihiyon; kung susundin natin ang mga pastor at elder, talagang sinusunod at sinusundan natin ang Panginoon. Tungkol sa kung ano talaga ang kahulugan ng sundin ang tao at sundan ang tao, at ano talaga ang kahulugan ng sundin ang Diyos at sundan ang Diyos, hindi maunawaan ng karamihan sa mga tao ang aspetong ito ng katotohanan, kaya pakipaliwanag ito para sa amin.

Baka Gusto Mo Rin