Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Paraan para Makilala ang Diyos

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

`

Hindi Mapipigilan ang Awtoridad ng Maylalang sa pamamagitan ng Oras, Espasyo, Heograpiya, at ang Awtoridad ng Maylalang ay Hindi Masusukat

Tingnan natin ang Genesis 22:17-18. Isa na naman itong talata na binigkas ng Diyos na si Jehovah, kung saan sinabi Niya kay Abraham, “Na sa pagpapala ay pagpapalain kita, at sa pagpaparami ay pararamihin ko ang iyong binhi, na gaya ng mga bituin sa langit, at gaya ng mga buhangin sa baybayin ng dagat; at kakamtin ng iyong binhi ang pintuang-bayan ng kaniyang mga kaaway; At pagpapalain sa iyong binhi ang lahat ng bansa sa lupa; sapagka’t sinunod mo ang aking tinig.” Maraming beses na biniyayaan ng Diyos na si Jehovah si Abraham na dadami ang kanyang mga anak—at hanggang saan ang dami nito? Binigkas sa Kasulatan kung hanggang saan: “gaya ng mga bituin sa langit, at gaya ng mga buhangin sa baybayin ng dagat.” Ibig sabihin na nais ng Diyos na pagkalooban si Abraham ng mga supling na kasingdami ng mga bituin sa kalangitan, at kasingdami ng buhangin sa dalampasigan. Nagsalita ang Diyos gamit ang paglalarawan, at mula sa paglalarawang ito, hindi mahirap makita na hindi lamang ipagkakaloob ng Diyos ang isa, dalawa, o kahit libo-libong mga apo kay Abraham, ngunit hindi mabilang na numero, sapat para maging maraming bansa, dahil ipinangako ng Diyos kay Abraham na magiging ama siya ng maraming bansa. At pinagpasyahan ba ng tao ang numerong iyon, o pinagpasyahan ba ito ng Diyos? Kaya bang kontrolin ng tao kung ilan ang kanyang magiging apo? Nasa kanya ba ito? Ni wala sa kamay ng tao kung magkakaroon siya ng ilan o hindi, mas lalo na ang kasingdami ng “mga bituin sa langit, at gaya ng mga buhangin sa baybayin ng dagat.” Sino ba ang hindi nagnanais na ang kanilang mga inapo ay kasingdami ng mga bituin? Sa kasamaang palad, hindi nangyayari lahat ang mga bagay sa paraang gusto mo. Kahit gaano pa kadalubhasa o kagaling ang tao, hindi ito nakasalalay sa kanya; walang maaaring tumayo sa labas ng kung saan nagtalaga ang Diyos. Kung hanggang saan ka Niya hahayaan, ganoon lamang ang maaari mong makuha: Kapag kaunti ang ibinigay sa iyo ng Diyos, kung gayon hindi ka dapat magkakaroon ng marami kailanman, at kapag marami ang ibinigay ng Diyos, walang saysay na tanggihan mo kung gaano karami ang mayroon ka. Hindi ba ganito ang sitwasyon? Nakasalalay ang lahat ng ito sa Diyos, hindi sa tao! Pinamumunuan ng Diyos ang tao, at walang sinuman ang hindi kasali!

Nang sinabi ng Diyos “pararamihin ko ang iyong binhi,” ito ang kasunduang itinatag ng Diyos kay Abraham, at tulad ng kasunduan ng bahaghari, matutupad ito magpakailanman, at maging ang pangako rin na ginawa ng Diyos kay Abraham. Tanging Diyos lamang ang kwalipikado at may kakayahang tuparin ang pangakong ito. Kahit pa paniwalaan man ito ng tao o hindi, kahit pa tanggapin man ito ng tao o hindi, at kahit paano pa ito tingnan ng tao, at kung paano niya ito pahalagahan, matutupad ang lahat ng ito, nang eksakto, ayon sa mga salitang binigkas ng Diyos. Hindi mababago ang mga salita ng Diyos dahil sa mga pagbabago sa kagustuhan o mga pag-unawa ng tao, at hindi mababago ng mga pagbabago sa anumang tao, bagay o paksa. Maaaring mawala ang lahat ng mga bagay, ngunit mananatili ang mga salita ng Diyos magpakailanman. Sa kabilang dako, ang araw na mawawala ang lahat ng mga bagay ay ang mismong araw kung saan ang mga salita ng Diyos ay lubos na matutupad, dahil Siya ang Maylalang, at taglay Niya ang awtoridad ng Maylalang, at ang kapangyarihan ng Maylalang, at kontrolado Niya ang lahat ng mga bagay at ng lahat ng puwersa ng buhay; Kaya Niyang magdulot ng isang bagay na magmula sa wala, o mawala ang isang bagay, at kontrolado Niya ang pagbabagong anyo ng lahat ng bagay mula sa buhay hanggang sa kamatayan, at kaya para sa Diyos, walang mas papayak sa pagpaparami ng anak ng isang tao. Mukha itong hindi kapani-paniwala sa tao, parang isang kwentong pambata, ngunit sa Diyos, ang Kanyang pinagpasyahang gawin, at mga ipinangangakong gagawin, ay hindi isang hindi kapani-paniwala, ni isang kwentong pambata. Sa halip ito ay katunayang nakita na ng Diyos, at kung saan tiyak na matutupad. Pinahahalagahan niyo ba ito? Pinatunayan ba ng mga katotohanan na napakarami ang mga apo ni Abraham? At gaano nga ba karami? Sindami ng “mga bituin sa langit, at gaya ng mga buhangin sa baybayin ng dagat” na sinabi ng Diyos? Kumalat ba sila sa lahat ng mga bansa at rehiyon, sa bawat lugar sa mundo? At ano ang tumupad sa mga katotohanang ito? Natupad ba ito sa pamamagitan ng awtoridad ng mga salita ng Diyos? Sa ilang daan o libong taon matapos binigkas ang mga salita ng Diyos, patuloy na natutupad ang mga salita ng Diyos, at patuloy na nagiging mga katotohanan; ito ang kapangyarihan ng mga salita ng Diyos, at katibayan ng awtoridad ng Diyos. Nang nilikha ng Diyos ang lahat ng mga bagay sa simula, sinabi ng Diyos na magkaroon ng liwanag, at nagkaroon ng liwanag. Mabilis na nangyari ito, natupad sa napakaikling panahon, at walang pagkakaantala sa paggawa at katuparan nito; agaran ang mga bisa ng mga salita ng Diyos. Parehong pagpapakita ng awtoridad ng Diyos, ngunit nang biniyayaan ng Diyos si Abraham, hinayaan Niyang makita ng tao ang iba pang bahagi ng diwa ng awtoridad ng Diyos, at hinayaan ang tao na makita ang di matantiyang awtoridad ng Maylalang, at higit pa rito, hinayaan ang tao na makita pa ang mas totoo, mas magarang bahagi ng awtoridad ng Maylalang.

Hindi Mapipigilan ang Awtoridad ng Maylalang sa pamamagitan ng Oras, Espasyo, Heograpiya, at ang Awtoridad ng Maylalang ay Hindi Masusukat

Kapag ang mga salita ng Diyos ay nabigkas na, pinatatakbo na ng awtoridad ng Diyos ang gawaing ito, at ang katotohanang ipinangako ng bibig ng Diyos ay unti-unting nagsisimula na maging realidad. Sa lahat ng mga bagay, nagsisimula na ang pagbabago sa lahat ng bagay bilang resulta, tulad kung paano, sa pagdating ng tagsibol, nagiging berde ang damo, namumukadkad ang mga bulaklak, lumalabas ang mga usbong sa mga puno, nagsisimulang kumanta ang mga ibon, at bumabalik ang mga gansa, at napupuno ng tao ang mga parang…. Sa pagdating ng tagsibol ang lahat ng mga bagay ay nanumbalik, at ito ang mapaghimalang gawa ng Maylalang. Kapag tinutupad ng Diyos ang Kanyang mga pangako, nanunumbalik at nagbabago ang lahat ng mga bagay sa langit at sa lupa ayon sa kaisipan ng Diyos—at walang hindi kasali. Kapag nabigkas na ang kasunduan o pangako mula sa bibig ng Diyos, nabibigyang katuparan nito ang lahat ng mga bagay, at ginagabayan para sa katuparan nito, at binuo at inayos ang lahat ng mga nilalang sa ilalim ng dominyon ng Maylalang, at ganapin ang kani-kanilang mga papel, at gawin ang kani-kanilang mga tungkulin. Ito ang pagpapahayag ng awtoridad ng Maylalang. Ano ang nakikita mo rito? Paano mo malalaman ang awtoridad ng Diyos? May lawak ba ang awtoridad ng Diyos? May limitasyon ba ito sa oras? Maaari bang sabihin kung ito ay nasa partikular na taas, o nasa partikular na haba? Maaari bang sabihin kung ito ay nasa partikular na sukat o lakas? Maaari ba itong sukatin batay sa laki ng tao? Hindi patay-sindi ang awtoridad ng Diyos, hindi pabalik-balik, at walang sinuman ang maaaring makasukat kung gaano kadakila ang Kanyang awtoridad. Kahit pa gaano katagal ang oras na lumilipas, kapag biniyayaan ng Diyos ang isang tao, magpapatuloy ang biyayang ito, at ang pagpapatuloy nito ay magdadala ng katibayan sa hindi matantyang awtoridad ng Diyos, at hahayaan ang sangkatauhang makita ang muling paglitaw ng hindi mawala-walang puwersa ng buhay ng Maylalang, sa paulit-ulit na panahon. Ang bawat pagpapakita ng Kanyang awtoridad ay isang perpektong pagpapakita ng mga salita mula sa Kanyang bibig, at nakikita sa lahat ng mga bagay, at maging sa sangkatauhan. Bukod pa rito, ang lahat ng mga bagay na tinupad ng Kanyang awtoridad ay malayong hindi maihahambing, at ipinahahayag nang walang kapintasan. Maaaring sabihing ang Kanyang kaisipan, ang Kanyang mga salita, ang Kanyang awtoridad, at ang lahat ng mga gawang Kanyang tinupad ay isang larawang hindi maaaring maihambing sa kagandahan, at para sa mga nilalang, ang lenguwahe ng sangkatauhan ay walang kakayahang sabihin nang malinaw ang kabuluhan at kahalagahan nito. Kapag nangako ang Diyos sa isang tao, kung saan man sila nakatira, o kung ano man ang kanilang ginagawa, ang dati nilang nakaraan o matapos nilang matanggap ang pangako, o kung gaano man katindi ang mga kaguluhan sa paligid ng kanilang tinitirhan—ang lahat ng ito ay kasing pamilyar sa Diyos tulad ng likod ng Kanyang kamay. Kahit pa gaano katagal na panahon ang lumipas matapos bigkasin ang mga salita ng Diyos, para sa Kanya, parang kabibigkas lamang ng mga ito. Ibig sabihin na may kapangyarihan ang Diyos, at may naturang awtoridad, at kaya Niyang subaybayan, kontrolin, at mapagtanto ang bawat pangako na Kanyang ginawa sa sangkatauhan, at kahit ano pa man ang pangakong iyon, kahit pa gaano katagal na ganap na matupad ang mga ito, at, higit pa rito, kahit pa gaano kalawak ang saklaw na tatamaan ng katuparang iyon—halimbawa, oras, heograpiya, lahi, at iba pa—matutupad ang pangakong ito, at magaganap, at, bukod pa rito, hindi nangangailangan na kumilos ni katiting ang Diyos para sa katuparan at pagganap nito. At ano ang pinatutunayan nito? Na ang lawak ng awtoridad at kapangyarihan ng Diyos ay sapat upang kontrolin ang buong kalawakan, at ang buong sangkatauhan. Ginawa ng Diyos ang liwanag, ngunit hindi ibig sabihin na liwanag lamang ang pamamahalaan ng Diyos, o tubig lamang ang Kanyang pamamahalaan dahil nilikha Niya ang tubig, at hindi na kaugnay sa Diyos ang lahat ng iba pa. Hindi ba ito maling kaunawaan? Kahit na unti-unting nawala sa alaala ng tao ang pagpapala ng Diyos kay Abraham matapos ang ilang daang taon, para sa Diyos, nananatiling pareho pa rin ang pangakong ito. Nasa proseso pa rin ito ng pagpapatupad, at hindi kailanman huminto. Hindi kailanman nalaman o narinig ng tao kung paano ginamit ng Diyos ang Kanyang awtoridad, kung paano inayos at hinanda ang lahat ng mga bagay, at gaano karaming magagandang kwento ang nangyari sa lahat ng mga bagay sa paglikha ng Diyos sa mga panahong ito, ngunit ang bawat nakakamanghang piraso ng pagpapakita ng awtoridad ng Diyos at ang pagpapahayag ng Kanyang mga gawa ay ipinasa at dinakila ng lahat ng mga bagay, ipinakita at binigkas ng lahat ng mga bagay ang mahimalang mga gawa ng Maylalang, at ang bawat pinakasasabi-sabing kwento ng kapangyarihang mangibabaw ng Maylalang sa lahat ng mga bagay ay magpakailanmang ipapahayag ng lahat ng mga bagay. Ang awtoridad kung saan pinaghaharian ng Diyos ang lahat ng mga bagay, at ang kapangyarihan ng Diyos, ay nagpakita sa lahat ng mga bagay na ang Diyos ay nasa lahat ng lugar at sa lahat ng oras. Kapag nasaksihan mo na nasa lahat ng lugar ang presensya ng awtoridad at kapangyarihan ng Diyos, makikita mo na nasa lahat ng lugar ang Diyos at nasa lahat ng oras. Hindi limitado ng oras, heograpiya, espasyo, o sinumang tao, paksa o bagay ang awtoridad at kapangyarihan ng Diyos. Lampas sa imahinasyon ng tao ang lawak ng awtoridad at kapangyarihan ng Diyos; hindi ito maarok ng tao, di kaya ng imahinasyon ng tao, at kailanman hindi lubusang malalaman ng tao.

mula sa Pagpapatuloy ng Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Sinundan:Ang Natatanging Paraan at mga Katangian ng mga Pagbigkas ng Maylalang ay Simbolo ng Natatanging Pagkakakilanlan at Awtoridad ng Maylalang

Sumunod:Ang Katotohanan ng Kontrol at Kapangyarihan ng Maylalang sa Lahat ng mga Bagay at mga Buhay na Nilalang ay Naghahayag ng Tunay na Pag-iral ng Awtoridad ng Maylalang

Baka Gusto Mo Rin